Στο Μιλάνο, ένας στους δώδεκα κατοίκους διαθέτει περιουσία άνω του εκατομμυρίου δολαρίων, καθιστώντας την ιταλική μητρόπολη την πόλη με τη μεγαλύτερη συγκέντρωση εκατομμυριούχων διεθνώς. Η έκθεση World's Wealthiest Cities Report 2025 της Henley & Partners αποκαλύπτει ότι περίπου 115.000 εκατομμυριούχοι και 17 δισεκατομμυριούχοι έχουν επιλέξει τη λομβαρδική πρωτεύουσα ως τόπο διαμονής τους. Αυτή η εντυπωσιακή συγκέντρωση πλούτου κατατάσσει το Μιλάνο στην τρίτη θέση της Ευρώπης και στην ενδέκατη παγκοσμίως όσον αφορά τον συνολικό αριθμό εύπορων κατοίκων. Οι μετρήσεις βασίζονται αποκλειστικά σε διαθέσιμα ρευστά περιουσιακά στοιχεία, χωρίς να υπολογίζεται η ακίνητη περιουσία.

Γιατί οι πλούσιοι επιλέγουν την πόλη του Μιλάνου

Η ιταλική μητρόπολη έχει μετατραπεί σε πραγματικό μαγνήτη για τους εύπορους του πλανήτη. Κατά το 2024, κατά μέσο όρο δέκα νέοι εκατομμυριούχοι εγκαθίσταντο καθημερινά στην πόλη. Επιχειρηματίες, ανώτατα διευθυντικά στελέχη, διάσημοι αθλητές και μεγάλοι διεθνείς επενδυτές συρρέουν στο Μιλάνο, προσελκυόμενοι από μια σειρά πλεονεκτημάτων που το καθιστούν μοναδικό προορισμό. Η ποιότητα ζωής που προσφέρει η πόλη συνδυάζεται αρμονικά με τη στρατηγική της γεωγραφική θέση. Βρισκόμενο σε κοντινή απόσταση από την Ελβετία και την καρδιά της Κεντρικής Ευρώπης, το Μιλάνο διαθέτει τρία διεθνή αεροδρόμια που διευκολύνουν τις μετακινήσεις προς κάθε κατεύθυνση. Η δυναμική αγορά πολυτελών ακινήτων αποτελεί επιπλέον πόλο έλξης για όσους αναζητούν επενδυτικές ευκαιρίες υψηλής απόδοσης.

Το φορολογικό πλεονέκτημα που άλλαξε τα πάντα

Το 2017 η ιταλική κυβέρνηση θέσπισε ένα καινοτόμο νομοδιάταγμα που έμεινε γνωστό ως «διάταγμα CR7», παίρνοντας το όνομά του από τον διάσημο ποδοσφαιριστή Κριστιάνο Ρονάλντο. Ο Πορτογάλος σταρ αξιοποίησε πρώτος αυτή τη ρύθμιση το 2018, όταν μετακόμισε στο Τορίνο για να παίξει στη Γιουβέντους. Το συγκεκριμένο φορολογικό καθεστώς προβλέπει εφάπαξ φορολόγηση μόλις 300.000 ευρώ για όλες τις περιουσίες εκτός Ιταλίας που κατέχουν πλούσιοι πολίτες, εφόσον μεταφέρουν τη φορολογική τους έδρα στη χώρα. Αυτή η ελκυστική ρύθμιση λειτούργησε ως καταλύτης, προσελκύοντας εκατοντάδες εκατομμυριούχους και δισεκατομμυριούχους που επέλεξαν το Μιλάνο ως νέα τους κατοικία. Η οικονομική ελίτ βρήκε στην πόλη το ιδανικό συνδυασμό φορολογικών κινήτρων και υψηλού βιοτικού επιπέδου.

Η ιστορική κληρονομιά και η οικονομική δύναμη

Το Μιλάνο παραμένει ταυτισμένο με τη μόδα, τον επιχειρηματικό κόσμο και τη βιομηχανία σχεδιασμού εδώ και δεκαετίες. Αυτή η φήμη το καθιέρωσε ως την αδιαμφισβήτητη οικονομική πρωτεύουσα της Ιταλίας. Η παραγωγική κουλτούρα που χαρακτηρίζει την ευρύτερη περιοχή, συμπεριλαμβανομένης της ζώνης Μόντσα Μπριάντσα, έχει δημιουργήσει ένα ισχυρό οικοσύστημα οικογενειακών επιχειρήσεων με διεθνή αναγνώριση. Η Λομβαρδία, μαζί με το Πεδεμόντιο, το Βένετο και την Εμίλια Ρομάνια, αποτελεί την κύρια οικονομική μηχανή της Ιταλίας. Το ΑΕΠ της περιφέρειας έχει εκτοξευθεί χάρη στην επιχειρηματική δραστηριότητα και την καινοτομία που χαρακτηρίζουν την περιοχή. Η χρυσή πρωτεύουσα του ιταλικού Βορρά προσελκύει διασημότητες και εύπορους από κάθε γωνιά του πλανήτη.

Η αγορά ακινήτων που ανεβάζει τις τιμές στα ύψη

Οι τιμές των ακινήτων στο Μιλάνο έχουν φτάσει σε επίπεδα ρεκόρ. Σε πολλές συνοικίες, το τετραγωνικό μέτρο ξεπερνά τα 6.000 ευρώ, ενώ στο ιστορικό κέντρο οι τιμές αγγίζουν ακόμη και τα 10.000 ευρώ. Για πολλούς επενδυτές, η αγορά κατοικίας στην πόλη θεωρείται ασφαλής και προσοδοφόρα επιλογή, καθώς η ζήτηση παραμένει σταθερά υψηλή. Ωστόσο, αυτή η άνοδος των τιμών έχει δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα για τα μεσαία κοινωνικά στρώματα. Η στέγαση, που κάποτε αποτελούσε βασική ανάγκη προσιτή στους περισσότερους, έχει μετατραπεί σε πολυτέλεια για πολλούς εργαζόμενους. Το ένα τρίτο των εργαζομένων στο Μιλάνο δεν διαθέτει εισόδημα ανάλογο με το κόστος ζωής, σύμφωνα με τη μεγαλύτερη ένωση εργαζομένων της Ιταλίας, CGIL.

Το κόστος ζωής που απομακρύνει τους κατοίκους

Περισσότερο από το 50% του καθαρού μισθού των εργαζομένων δαπανάται για στέγαση και υγειονομική περίθαλψη. Το Μιλάνο κατέχει την πρώτη θέση ως η πιο ακριβή πόλη της Ιταλίας σε ό,τι αφορά το στεγαστικό κόστος. Ένα διαμέρισμα τριών δωματίων απαιτεί περίπου 1.800 ευρώ μηνιαίως συν τα έξοδα κοινοχρήστων, ποσό που αποδεικνύεται απρόσιτο για πολλούς εργαζόμενους του δημόσιου τομέα. Η ακρίβεια και ο πληθωρισμός πλήττουν όλες τις μεγάλες ιταλικές πόλεις, αλλά στο Μιλάνο το φαινόμενο έχει λάβει δραματικές διαστάσεις. Η CGIL αναφέρει πραγματική έξοδο δημοσίων υπαλλήλων από την πόλη. Μέσα σε διάστημα δύο ετών, ο αριθμός τους μειώθηκε κατά 14%, με τις μεγαλύτερες απώλειες να καταγράφονται στην εκπαίδευση με ποσοστό 18,6%, στην τοπική αυτοδιοίκηση με 16,5% και στην υγειονομική περίθαλψη με 14,1%.

Παράλληλα, οι εργαζόμενοι στις Ένοπλες Δυνάμεις, την Αστυνομία και την Πυροσβεστική μειώθηκαν κατά 8,3%. Αυτά τα στοιχεία υποδεικνύουν ότι χωρίς άμεσες παρεμβάσεις, το πρόβλημα θα επιφέρει σοβαρές κοινωνικές και λειτουργικές επιπτώσεις στο εγγύς μέλλον. Η πόλη όπου 1 στους 12 είναι εκατομμυριούχος αντιμετωπίζει το παράδοξο να μην μπορεί να στεγάσει όσους εργάζονται για τη λειτουργία της.