EnΑυτά είναι τα φάρμακα που απαγορεύεται να λαμβάνετε συγχρόνως με το μαγνήσιο
Οι πέντε οικογένειες
Εφόσον ο γιατρός έχει συστήσει λήψη μαγνησίου, απαγορεύεται η ταυτόχρονη χρήση με πέντε διαφορετικές κατηγορίες φαρμάκων
Ότι το μαγνήσιο είναι πολύτιμο, είναι γνωστό εκασταχού, όμως το ότι ο ανθρώπινος οργανισμός το λαμβάνει σχετικά αδρά μέσα από τις τροφές, όχι τόσο. Το μαγνήσιο συμβάλλει σε εκατοντάδες βιοχημικές αντιδράσεις στο σώμα, υπολογίζονται συγκεκριμένα σε πάνω από 300, ενώ σε αυτές συμπεριλαμβάνονται ο έλεγχος του σακχάρου, της ρύθμισης της αρτηριακής πίεσης και της λειτουργίας μυών και νεύρων. Επιπροσθέτως, είναι μέταλλο υποστηρικτικό για την υγεία των οστών, του ανοσοποιητικού και της καρδιάς. Αυτά είναι τα θετικά του, ωστόσο απαγορεύεται η χρήση του με συγκεκριμένες κατηγορίες φαρμάκων.
Διαβάστε: Δυσκολεύεσαι να κοιμηθείς; Το φρούτο που λειτουργεί ως "μυοχαλαρωτικό" και βοηθά φυσικά
Γενικώς, δεν έχει νόημα να αποκτάται ως συμπλήρωμα. Ο οργανισμός, εξάλλου, το παίρνει με την κατανάλωση ξηρών καρπών, οσπρίων, φρούτων, κυρίως μπανάνας και αβοκάντο, σπόρων, δημητριακών ολικής αλέσεως, αλλά και σκούρων φυλλωδών πράσινων λαχανικών, όπως το σπανάκι. Πάντως, υπάρχει η πιθανότητα ο γιατρός να το συστήσει ως συμπλήρωμα. Έτσι, θα πρέπει να γίνουν γνωστές οι κατηγορίες των φαρμάκων που δεν είναι επιτρεπτή η ταυτόχρονη λήψη, λόγω παρενεργειών ή αλληλεπιδράσεων.
Συγκεκριμένα, οι κατηγορίες είναι οι εξής:
* Αντιβιοτικά
* Διουρητικά
* Διφωσφονικά
* Αναστολείς αντλίας πρωτονίων (PPI)
* Ψευδάργυρος
Τα αντιβιοτικά που... αντέχουν την αλληλεπίδραση με το μαγνήσιο είναι των τετρακυκλινά, όπως η δεκλομυκίνη (δεμεκλοκυκλίνη), η βιμπραμυκίνη (δοξυκυκλίνη), και τα αντιβιοτικά κινολόνης όπως το Cipro (σιπροφλοξασίνη) και η Λεβακινίνη (λεβοφλοξασίνη). Όμως, η λήψη και η σωστή λειτουργία των αντιβιοτικών και του μαγνησίου είναι και θέμα χρόνου. Γενικά, αν το αντιβιοτικό λαμβάνεται πριν το συμπλήρωμα μαγνησίου, χρειάζεται απόσταση δύο ωρών, ενώ αν η λήψη του γίνεται μετά, η απόσταση πρέπει να είναι από 4 έως 6 ώρες. Πάντως, είναι χρηστή, σε αυτήν την περίπτωση, η συμβουλή του γιατρού.
2. Διουρητικά
Σε ό,τι αφορά τα διουρητικά, η ταυτόχρονη λήψη με το μαγνήσιο μπορεί να αυξήσει την απώλειά του στα ούρα ή ακόμα και να την αυξήσει. Ωστόσο, είναι σχεδόν βέβαιο πως η λήψη διουρητικών με μαγνήσιο θα εξουδετερώσει επίσης τις επιδράσεις του μαγνησίου. Η πρόκληση υπομαγνησιαιμία συνεπάγεται επικίνδυνα χαμηλά επίπεδα μαγνησίου στο αίμα. Αυτό, με τη σειρά του, είναι δυνατόν να συνοδεύεται από μυϊκή αδυναμία, υπερδιέγερση και υπνηλία.
3. Διφωσφονικά
Άλλη μία οικογένεια φαρμάκων που ίσως δεν αποδώσει με την ταυτόχρονη λήψη συμπληρωμάτων μαγνησίου, είναι τα διφωσφονικά που λαμβάνονται από το στόμα και χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της οστεοπόρωσης. Και σε αυτήν την περίπτωση, ο χρόνος έχει πολύ μεγάλη σημασία. Λογίζεται ως χρηστή η χρήση τους δύο ώρες πριν ή μετά τη λήψη του μαγνησίου υπήό τη μορφή συμπληρωμάτων. Για κάποιους, η καθοδήγηση είναι να περιμένουν 30-60 λεπτά.
4. Αναστολείς αντλίας πρωτονίων (PPI)
Όταν οι αναστολείς αντλίας πρωτονίων (PPI), που θεραπεύουν τα πεπτικά έλκη και ανακουφίζουν από τα συμπτώματα της παλινδρόμησης, λαμβάνονται για πάνω από ένα έτος, μπορεί να προκαλέσουν χαμηλά επίπεδα μαγνησίου στο αίμα. Σε αυτήν την περίπτωση, λοιπόν, μάλλον ενδείκνυνται τα συμπληρώματα μαγνησίου.
5. Ψευδάργυρος
Ο ψευδάργυρος, είναι ένα ιχνοστοιχείο απαραίτητο για την υγεία καθώς συμβάλλει στην επούλωση πληγών, τη λειτουργία του ανοσοποιητικού, την πήξη του αίματος και σε άλλες σωματικές λειτουργίες. Έρευνες διαπίστωσαν ότι η λήψη πολύ υψηλών δόσεων ψευδαργύρου παράλληλα με το μαγνήσιο, μπορεί να επηρεάσει την ικανότητα του σώματος να απορροφά και να ρυθμίζει το μαγνήσιο. Για να αποφύγετε αυτή την πιθανή αλληλεπίδραση, λαμβάνετε ψευδάργυρο και μαγνήσιο ξεχωριστά και σε διαφορετικές ώρες της ημέρας.
Η υπερκαλιαιμία είναι όταν τα επίπεδα του καλίου αυξάνονται υπερβολικά γεγονός που μπορεί να προκαλέσει απειλητικές για τη ζωή καρδιακές αρρυθμίες (ανωμαλίες στον καρδιακό ρυθμό), μυϊκή αδυναμία ή παράλυση. Άλλες σοβαρές παρενέργειες του μαγνησίου περιλαμβάνουν δυσκολία στην αναπνοή, καρδιακή ανεπάρκεια και υποθερμία.
Διαβάστε: Δυσκολεύεσαι να κοιμηθείς; Το φρούτο που λειτουργεί ως "μυοχαλαρωτικό" και βοηθά φυσικά
Γενικώς, δεν έχει νόημα να αποκτάται ως συμπλήρωμα. Ο οργανισμός, εξάλλου, το παίρνει με την κατανάλωση ξηρών καρπών, οσπρίων, φρούτων, κυρίως μπανάνας και αβοκάντο, σπόρων, δημητριακών ολικής αλέσεως, αλλά και σκούρων φυλλωδών πράσινων λαχανικών, όπως το σπανάκι. Πάντως, υπάρχει η πιθανότητα ο γιατρός να το συστήσει ως συμπλήρωμα. Έτσι, θα πρέπει να γίνουν γνωστές οι κατηγορίες των φαρμάκων που δεν είναι επιτρεπτή η ταυτόχρονη λήψη, λόγω παρενεργειών ή αλληλεπιδράσεων.
Συγκεκριμένα, οι κατηγορίες είναι οι εξής:
* Αντιβιοτικά
* Διουρητικά
* Διφωσφονικά
* Αναστολείς αντλίας πρωτονίων (PPI)
* Ψευδάργυρος
Μαγνήσιο: Οι παρενέργειες και οι αλληλεπιδράσεις
1. ΑντιβιοτικάΤα αντιβιοτικά που... αντέχουν την αλληλεπίδραση με το μαγνήσιο είναι των τετρακυκλινά, όπως η δεκλομυκίνη (δεμεκλοκυκλίνη), η βιμπραμυκίνη (δοξυκυκλίνη), και τα αντιβιοτικά κινολόνης όπως το Cipro (σιπροφλοξασίνη) και η Λεβακινίνη (λεβοφλοξασίνη). Όμως, η λήψη και η σωστή λειτουργία των αντιβιοτικών και του μαγνησίου είναι και θέμα χρόνου. Γενικά, αν το αντιβιοτικό λαμβάνεται πριν το συμπλήρωμα μαγνησίου, χρειάζεται απόσταση δύο ωρών, ενώ αν η λήψη του γίνεται μετά, η απόσταση πρέπει να είναι από 4 έως 6 ώρες. Πάντως, είναι χρηστή, σε αυτήν την περίπτωση, η συμβουλή του γιατρού.
2. Διουρητικά
Σε ό,τι αφορά τα διουρητικά, η ταυτόχρονη λήψη με το μαγνήσιο μπορεί να αυξήσει την απώλειά του στα ούρα ή ακόμα και να την αυξήσει. Ωστόσο, είναι σχεδόν βέβαιο πως η λήψη διουρητικών με μαγνήσιο θα εξουδετερώσει επίσης τις επιδράσεις του μαγνησίου. Η πρόκληση υπομαγνησιαιμία συνεπάγεται επικίνδυνα χαμηλά επίπεδα μαγνησίου στο αίμα. Αυτό, με τη σειρά του, είναι δυνατόν να συνοδεύεται από μυϊκή αδυναμία, υπερδιέγερση και υπνηλία.
3. Διφωσφονικά
Άλλη μία οικογένεια φαρμάκων που ίσως δεν αποδώσει με την ταυτόχρονη λήψη συμπληρωμάτων μαγνησίου, είναι τα διφωσφονικά που λαμβάνονται από το στόμα και χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της οστεοπόρωσης. Και σε αυτήν την περίπτωση, ο χρόνος έχει πολύ μεγάλη σημασία. Λογίζεται ως χρηστή η χρήση τους δύο ώρες πριν ή μετά τη λήψη του μαγνησίου υπήό τη μορφή συμπληρωμάτων. Για κάποιους, η καθοδήγηση είναι να περιμένουν 30-60 λεπτά.
4. Αναστολείς αντλίας πρωτονίων (PPI)
Όταν οι αναστολείς αντλίας πρωτονίων (PPI), που θεραπεύουν τα πεπτικά έλκη και ανακουφίζουν από τα συμπτώματα της παλινδρόμησης, λαμβάνονται για πάνω από ένα έτος, μπορεί να προκαλέσουν χαμηλά επίπεδα μαγνησίου στο αίμα. Σε αυτήν την περίπτωση, λοιπόν, μάλλον ενδείκνυνται τα συμπληρώματα μαγνησίου.
5. Ψευδάργυρος
Ο ψευδάργυρος, είναι ένα ιχνοστοιχείο απαραίτητο για την υγεία καθώς συμβάλλει στην επούλωση πληγών, τη λειτουργία του ανοσοποιητικού, την πήξη του αίματος και σε άλλες σωματικές λειτουργίες. Έρευνες διαπίστωσαν ότι η λήψη πολύ υψηλών δόσεων ψευδαργύρου παράλληλα με το μαγνήσιο, μπορεί να επηρεάσει την ικανότητα του σώματος να απορροφά και να ρυθμίζει το μαγνήσιο. Για να αποφύγετε αυτή την πιθανή αλληλεπίδραση, λαμβάνετε ψευδάργυρο και μαγνήσιο ξεχωριστά και σε διαφορετικές ώρες της ημέρας.
Παρενέργειες από το μαγνήσιο
Αυτές, λοιπόν, είναι οι πέντε «οικογένειες» φαρμάκων που είναι εφικτό να ακυρώσουν το μαγνήσιο ή να ακυρωθούν από αυτό. Ο γιατρός πρέπει να κληθεί, επιπλέον, εφόσον γίνουν εμφανείς παρενέργειες από το μαγνήσιο. Δηλαδή κοκκινίλες στο δέρμα, κοιλιακό άλγος, μειωμένα αντανακλαστικά, διάρροια, ναυτία ή έμετο. Άλλες παρενέργειες είναι οι διαταραχές ηλεκτρολυτών όπως υπασβεστιαιμία και υπερκαλιαιμία. Κατά την πρώτη κατάσταση μειώνονται τα επίπεδα ασβεστίου και μπορεί αυτό να οδηγήσει σε επιληπτικές κρίσεις, μυϊκούς σπασμούς και αίσθημα τσιμπήματος, καψίματος ή μυρμηγκιάσματος στο δέρμα.Η υπερκαλιαιμία είναι όταν τα επίπεδα του καλίου αυξάνονται υπερβολικά γεγονός που μπορεί να προκαλέσει απειλητικές για τη ζωή καρδιακές αρρυθμίες (ανωμαλίες στον καρδιακό ρυθμό), μυϊκή αδυναμία ή παράλυση. Άλλες σοβαρές παρενέργειες του μαγνησίου περιλαμβάνουν δυσκολία στην αναπνοή, καρδιακή ανεπάρκεια και υποθερμία.
