Στις 2 Αυγούστου του 2027 αναμένεται η μεγαλύτερη ολική έκλειψη ηλίου του αιώνα, καθώς το φως της ημέρας «θα κρυφτεί» σε πολλές περιοχές του κόσμου. Σύμφωνα με τους αστρονόμους, η έκλειψη θα έχει διάρκεια συνολικά έξι λεπτών, γεγονός ιδιαίτερα σπάνιο, καθώς οι περισσότερες ολικές εκλείψεις διαρκούν μόλις δύο ή τρία λεπτά. Η επόμενη έκλειψη δεν αναμένεται πριν τον 22ο αιώνα. Στα φόρουμ αστρονομίας, η αντίστροφη μέτρηση έχει ήδη ξεκινήσει. Το ίδιο και ο αγώνας για πανοραμικές θέσεις αεροπλάνων και ξενοδοχείων. Αυτό που κάνει την ημέρα αυτή τόσο μοναδική είναι η σχεδόν τέλεια ευθυγράμμιση της απόστασης, του χρόνου και της γεωγραφίας.

Διαβάστε: Μόλις επιβεβαιώθηκε: Έρχεται η μεγαλύτερη έκλειψη ηλίου που έχει γίνει ποτέ - Πώς θα επηρεαστούμε

Έκλειψη ηλίου: Από πού θα ξεκινήσει η πλήρης συσκότιση

Η Σελήνη θα βρίσκεται κοντά στο περίγειο, ελαφρώς πιο κοντά στη Γη από το συνηθισμένο, οπότε ο σκοτεινός δίσκος της θα φαίνεται μεγαλύτερος στον ουρανό. Η Γη από την άλλη θα είναι κοντά στο αφήλιο, λίγο πιο μακριά από τον Ήλιο, κάνοντας τον ηλιακό δίσκο να φαίνεται λίγο μικρότερος. Αυτή η έκλειψη δεν είναι απλώς ένα αστρονομικό φαινόμενο, αλλά το απόλυτο ραντεβού για τους «κυνηγούς» εκλείψεων. Η πλήρης συσκότιση θα ξεκινήσει από τον Ατλαντικό Ωκεανό, θα περάσει από το Στενό του Γιβραλτάρ (νότια Ισπανία και Μαρόκο), θα διασχίσει τη Βόρεια Αφρική (Αλγερία, Τυνησία, Λιβύη, Αίγυπτο) και θα καταλήξει στη Σαουδική Αραβία και την Υεμένη.

Σύμφωνα με το kpubs.org, η μέγιστη διάρκεια των 6 λεπτών και 23 δευτερολέπτων θα σημειωθεί κοντά στο Λούξορ της Αιγύπτου. Οι αρχαιολογικοί χώροι της Κοιλάδας των Βασιλέων θα βυθιστούν στο απόλυτο σκοτάδι, προσφέροντας ένα μοναδικό σκηνικό. Στην Ελλάδα η έκλειψη θα είναι μερική, αλλά εξαιρετικά εντυπωσιακή. Στην Αθήνα, η Σελήνη αναμένεται να καλύψει ένα μεγάλο μέρος του ηλιακού δίσκου.

Σε αντίθεση με άλλες εκλείψεις όπου τα σύννεφα μπορεί να χαλάσουν το θέαμα, περιοχές όπως η Λιβύη και η Αίγυπτος θα έχουν σχεδόν μηδενική πιθανότητα συννεφιάς τον Αύγουστο. Η μεγάλη διάρκεια της ολικής έκλειψης θα επιτρέψει στους επιστήμονες να μελετήσουν το ηλιακό στέμμα (την εξωτερική ατμόσφαιρα του Ήλιου) για πολύ περισσότερο χρόνο από ό,τι συνήθως, αναλύοντας ηλιακές εκλάμψεις και μαγνητικά πεδία, εκτιμούν οι ειδικοί.