EnΈτσι απαντούν στις προσβολές οι άνθρωποι με υψηλή ευφυΐα
Μικρά μυστικά συμπεριφοράς
Πώς αντιδρούν στις προσβολές οι άνθρωποι με υψηλή συναισθηματική νοημοσύνη; Οι δύο απλές φράσεις που βοηθούν να κρατήσεις την ψυχραιμία σου
Η αντίδραση σε μια προσβολή μπορεί να αποκαλύψει πολλά για τον τρόπο που διαχειριζόμαστε τα συναισθήματά μας. Ποιος δεν έχει πει κάποια στιγμή κάτι εν θερμώ και το μετάνιωσε; Ένας έντονος διάλογος στη δουλειά ή μια παρεξήγηση με κοντινό μας άνθρωπο αρκούν για να μας βγάλουν εκτός ελέγχου. Όλοι έχουμε βρεθεί σε τέτοιες στιγμές, όταν το συναίσθημα «σκεπάζει» τη λογική.
Το κλειδί, όμως, βρίσκεται στην κατανόηση και στη διαχείριση των συναισθημάτων. Η ψυχραιμία δεν έρχεται πάντα φυσικά· καλλιεργείται με τον χρόνο και με μικρά νοητικά «εργαλεία» που μας βοηθούν να αυτοσυγκρατούμαστε. Αυτή η ικανότητα αποτελεί βασικό δείκτη υψηλής συναισθηματικής νοημοσύνης. Συχνά, πρόκειται για απλές φράσεις που μας υπενθυμίζουν να μην παίρνουμε προσωπικά τα αρνητικά σχόλια, να αλλάζουμε οπτική και να προστατεύουμε τις σχέσεις μας.
Ας υποθέσουμε ότι κάποιος σου απευθύνει ένα αγενές ή άκομψο σχόλιο – ένας συνάδελφος, ένας γνωστός ή ακόμη και ένα μέλος της οικογένειας. Τη στιγμή που ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι, οι άνθρωποι με υψηλή συναισθηματική νοημοσύνη κάνουν μια εσωτερική υπενθύμιση: «Δεν ξέρει».
Με αυτή τη φράση αναγνωρίζουν ότι ο άλλος δεν γνωρίζει πραγματικά ποιοι είναι, ποιες εμπειρίες κουβαλούν, ποιες προθέσεις έχουν ή ποιες δυσκολίες έχουν αντιμετωπίσει. Η σκέψη αυτή δεν υποτιμά τον συνομιλητή· απλώς θέτει όρια στην οπτική του. Αν έβλεπε τη ζωή μέσα από τα δικά σου μάτια, πιθανότατα δεν θα μιλούσε με τον ίδιο τρόπο. Έτσι, αντί για παρορμητική αντίδραση, επιλέγεται η ψυχραιμία και το προσπέρασμα.
Υπάρχουν και στιγμές που μπορεί να είμαστε εμείς έτοιμοι να κρίνουμε ή να πετάξουμε ένα σχόλιο χωρίς δεύτερη σκέψη. Όμως, όπως οι άλλοι δεν γνωρίζουν τη δική μας διαδρομή, έτσι κι εμείς δεν έχουμε πλήρη εικόνα για τη ζωή τους. Εκεί βοηθά μια δεύτερη απλή υπενθύμιση: «Δεν ξέρω».
Η φράση αυτή καλλιεργεί την ενσυναίσθηση – θεμέλιο κάθε υγιούς σχέσης. Δεν χρειάζεται να συμφωνείς με τον άλλον για να τον κατανοήσεις. Αναγνωρίζοντας ότι δεν γνωρίζεις τις δυσκολίες, τις εμπειρίες ή τα κίνητρά του, αποφεύγεις βιαστικές κρίσεις και λόγια που μπορεί να πληγώσουν.
Με δύο τόσο απλές εσωτερικές φράσεις, η διαχείριση των προσβολών γίνεται πιο ώριμη – τόσο όταν τις δεχόμαστε όσο και όταν κινδυνεύουμε να τις προκαλέσουμε.
Το κλειδί, όμως, βρίσκεται στην κατανόηση και στη διαχείριση των συναισθημάτων. Η ψυχραιμία δεν έρχεται πάντα φυσικά· καλλιεργείται με τον χρόνο και με μικρά νοητικά «εργαλεία» που μας βοηθούν να αυτοσυγκρατούμαστε. Αυτή η ικανότητα αποτελεί βασικό δείκτη υψηλής συναισθηματικής νοημοσύνης. Συχνά, πρόκειται για απλές φράσεις που μας υπενθυμίζουν να μην παίρνουμε προσωπικά τα αρνητικά σχόλια, να αλλάζουμε οπτική και να προστατεύουμε τις σχέσεις μας.
Τι σκέφτονται όταν τους προσβάλλουν
Ας υποθέσουμε ότι κάποιος σου απευθύνει ένα αγενές ή άκομψο σχόλιο – ένας συνάδελφος, ένας γνωστός ή ακόμη και ένα μέλος της οικογένειας. Τη στιγμή που ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι, οι άνθρωποι με υψηλή συναισθηματική νοημοσύνη κάνουν μια εσωτερική υπενθύμιση: «Δεν ξέρει».Με αυτή τη φράση αναγνωρίζουν ότι ο άλλος δεν γνωρίζει πραγματικά ποιοι είναι, ποιες εμπειρίες κουβαλούν, ποιες προθέσεις έχουν ή ποιες δυσκολίες έχουν αντιμετωπίσει. Η σκέψη αυτή δεν υποτιμά τον συνομιλητή· απλώς θέτει όρια στην οπτική του. Αν έβλεπε τη ζωή μέσα από τα δικά σου μάτια, πιθανότατα δεν θα μιλούσε με τον ίδιο τρόπο. Έτσι, αντί για παρορμητική αντίδραση, επιλέγεται η ψυχραιμία και το προσπέρασμα.
Πώς αποφεύγουν να πληγώσουν οι ίδιοι
Υπάρχουν και στιγμές που μπορεί να είμαστε εμείς έτοιμοι να κρίνουμε ή να πετάξουμε ένα σχόλιο χωρίς δεύτερη σκέψη. Όμως, όπως οι άλλοι δεν γνωρίζουν τη δική μας διαδρομή, έτσι κι εμείς δεν έχουμε πλήρη εικόνα για τη ζωή τους. Εκεί βοηθά μια δεύτερη απλή υπενθύμιση: «Δεν ξέρω».Η φράση αυτή καλλιεργεί την ενσυναίσθηση – θεμέλιο κάθε υγιούς σχέσης. Δεν χρειάζεται να συμφωνείς με τον άλλον για να τον κατανοήσεις. Αναγνωρίζοντας ότι δεν γνωρίζεις τις δυσκολίες, τις εμπειρίες ή τα κίνητρά του, αποφεύγεις βιαστικές κρίσεις και λόγια που μπορεί να πληγώσουν.
Με δύο τόσο απλές εσωτερικές φράσεις, η διαχείριση των προσβολών γίνεται πιο ώριμη – τόσο όταν τις δεχόμαστε όσο και όταν κινδυνεύουμε να τις προκαλέσουμε.
