Η ψυχολογία αποκαλύπτει έναν εντυπωσιακό λόγο για τον οποίο η γενιά των boomers δυσκολεύεται να παραδεχτεί ότι νιώθουν μοναξιά. Δεν πρόκειται για εγωισμό ούτε για περηφάνια, αλλά για κάτι πολύ βαθύτερο που σχετίζεται με τον τρόπο που ανατράφηκαν. Οι ψυχολόγοι εξηγούν ότι αυτή η γενιά κληρονόμησε μια αντίληψη της δύναμης που μετέτρεψε την ανάγκη για ανθρώπινη επαφή σε σημάδι προσωπικής αποτυχίας.

Διαβάστε: Γιατί η γενιά των boomers κινδυνεύει να μην δει εγγόνια

Υπάρχουν άνθρωποι που πέρασαν χρόνια μετά τη συνταξιοδότησή τους νιώθοντας βαθιά μοναξιά χωρίς να το αναφέρουν σε κανέναν. Ούτε στη σύζυγό τους, ούτε στα παιδιά τους, ούτε καν σε φίλους δεκαετιών. Το πιο παράδοξο είναι ότι δεν ήταν πραγματικά μόνοι. Είχαν οικογένεια, φίλους και ευκαιρίες για κοινωνική επαφή. Ωστόσο, σύμφωνα με το geediting.com και το Farley Ledgerwood, κάτι βαθιά ριζωμένο στη συνείδησή τους, τους έλεγε ότι το να ζητήσουν περισσότερη επικοινωνία ισοδυναμούσε με παραδοχή αδυναμίας. Σύμφωνα με ειδικούς, όπως η θεραπεύτρια Lynn Zakeri, πολλοί από τη γενιά των boomers ανατράφηκαν από γονείς που επέζησαν πολέμων και οικονομικών κρίσεων. Αυτό διαμόρφωσε μια συγκεκριμένη αντίληψη για την ψυχική ανθεκτικότητα που δεν άφηνε χώρο για συναισθηματική έκφραση.

Η κληρονομιά μιας γενιάς που δεν επέτρεπε την ευαλωτότητα

Η γενιά των boomers μεγάλωσε παρατηρώντας γονείς που εργάζονταν ακούραστα χωρίς να εκφράζουν ποτέ τα συναισθήματά τους. Πατέρες που δούλευαν διπλές βάρδιες σε εργοστάσια, επέστρεφαν εξαντλημένοι στο σπίτι και την επόμενη μέρα επαναλάμβαναν την ίδια ρουτίνα. Ποτέ δεν παραπονιόντουσαν, ποτέ δεν ζητούσαν βοήθεια, ποτέ δεν μιλούσαν για το πώς αισθάνονταν.

Αυτό το πρότυπο συμπεριφοράς έγινε το μοντέλο που οι boomers υιοθέτησαν. Η δύναμη σήμαινε αντοχή και αυτονομία. Σήμαινε να διαχειρίζεσαι τα προβλήματα μόνος σου χωρίς να επιβαρύνεις τους άλλους. Οι ψυχολόγοι επισημαίνουν ότι αυτή η νοοτροπία διαμορφώθηκε από γονείς που είχαν βιώσει τη Μεγάλη Ύφεση και τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, όπου η επιβίωση απαιτούσε συναισθηματική καταστολή.

Γιατί η μοναξιά γίνεται αντιληπτή ως προσωπική αποτυχία;

Ένα από τα πιο σημαντικά ευρήματα που οι ψυχολόγοι εξηγούν είναι ότι για τη γενιά των boomers η μοναξιά δεν είναι απλώς μια δυσάρεστη κατάσταση. Είναι κάτι που προκαλεί ντροπή. Έρευνα δημοσιευμένη στο Psychology and Behavior Management διαπίστωσε ότι οι μεγαλύτεροι ενήλικες συχνά βιώνουν έντονα αισθήματα αποτυχίας και αυτοενοχοποίησης λόγω της μοναξιάς τους. Όταν κάποιος έχει περάσει δεκαετίες ως το άτομο στο οποίο στηρίζονται όλοι οι άλλοι, το να παραδεχτεί ότι χρειάζεται υποστήριξη μοιάζει με κατάρρευση της ταυτότητάς του. Οι boomers που νιώθουν μοναξιά τείνουν να κρύβουν τη δυσφορία τους αντί να αποκαλύπτουν τα πραγματικά τους συναισθήματα, φοβούμενοι ότι θα θεωρηθούν αδύναμοι.

Η κουλτούρα της σιωπής γύρω από τα συναισθήματα

Η γενιά που ανέθρεψε τους boomers απλά δεν μιλούσε για συναισθήματα. Αυτό δεν οφειλόταν σε σκληρότητα αλλά στην κουλτούρα της εποχής. Οι γονείς τους είχαν επιβιώσει από πολέμους και οικονομικές κρίσεις θάβοντας τον πόνο τους γιατί έπρεπε. Αυτή η στρατηγική συναισθηματικής επιβίωσης μεταδόθηκε όχι μέσω λόγων αλλά μέσω παραδείγματος. Φράσεις, όπως «οι δυνατοί άνθρωποι δεν κλαίνε», «κράτα γερά» και «μην επιβαρύνεις τους άλλους με τα προβλήματά σου» έγιναν μέρος της καθημερινής ζωής. Οι ψυχολόγοι εξηγούν ότι αυτά τα μηνύματα δημιούργησαν μια γενιά που αντιμετωπίζει τη συναισθηματική έκφραση ως ταμπού.

Ο ρόλος του εργασιακού περιβάλλοντος στη διαμόρφωση της νοοτροπίας

Το εργασιακό περιβάλλον ενίσχυσε περαιτέρω την αυτονομία ως την υπέρτατη αρετή για τη γενιά των boomers. Σε επαγγελματικούς χώρους όπως οι ασφάλειες, οι πωλήσεις και η βιομηχανία, οι άνθρωποι που προοδεύουν ήταν εκείνοι που έλυναν προβλήματα αθόρυβα χωρίς να φέρνουν την προσωπική τους ζωή στο γραφείο. Αυτή η νοοτροπία δεν εξαφανίζεται με τη συνταξιοδότηση. Μετά από δεκαετίες επιβράβευσης για τη συναισθηματική αυτάρκεια, η ιδέα του να ανοιχτείς ξαφνικά για το ότι νιώθεις μοναξιά φαντάζει σχεδόν αδύνατη. Είναι σαν να μιλάς μια γλώσσα που δεν έμαθες ποτέ, επισημαίνουν οι ψυχολόγοι.

Οι ανδρικές φιλίες και η απουσία συναισθηματικού βάθους

Οι περισσότερες ανδρικές φιλίες της γενιάς των boomers χτίστηκαν γύρω από δραστηριότητες παρά γύρω από συναισθηματική σύνδεση. Βραδιές πόκερ, παρακολούθηση αθλητικών αγώνων, επισκευές στο γκαράζ. Άνθρωποι μπορούσαν να περνούν ώρες μαζί χωρίς να αγγίξουν ποτέ θέματα βαθύτερα από το σκορ ενός αγώνα ή τον καιρό. Οι ψυχολόγοι εξηγούν ότι οι ανδρικές φιλίες απαιτούν σκόπιμη προσπάθεια για να ξεπεράσουν το επιφανειακό επίπεδο. Όταν δεν υπάρχουν φιλίες όπου κάποιος μπορεί να είναι ειλικρινής, η μοναξιά δεν έχει διέξοδο και εντείνεται.

Η συνταξιοδότηση και η απώλεια της κοινωνικής υποδομής

Κανείς δεν προειδοποιεί τη γενιά των boomers για αυτό το φαινόμενο. Όταν κάποιος αποχωρεί από την εργασία, δεν χάνει μόνο το εισόδημά του. Χάνει έναν ολόκληρο κοινωνικό κόσμο που συνόδευε την επαγγελματική του ζωή. Οι συζητήσεις στον διάδρομο, τα διαλείμματα για καφέ, ο καθημερινός ρυθμός του να βρίσκεσαι ανάμεσα σε ανθρώπους που γνωρίζουν το όνομά σου. Αυτή η αθόρυβη απώλεια της κοινωνικής υποδομής αφήνει πολλούς από τη γενιά των boomers να νιώθουν μοναξιά χωρίς να καταλαβαίνουν αρχικά την αιτία. Οι ψυχολόγοι επισημαίνουν ότι η μετάβαση από μια δομημένη εργασιακή ζωή σε μια ανοιχτή συνταξιοδότηση μπορεί να είναι συναισθηματικά τραυματική.

Πώς μπορεί να αλλάξει αυτή η κατάσταση

Παρά τις προκλήσεις, οι ψυχολόγοι εξηγούν ότι ποτέ δεν είναι αργά για να αλλάξει κάποιος το σενάριο. Η αλλαγή μπορεί να ξεκινήσει με μικρά βήματα που δεν απαιτούν δραματικές μεταβολές. Η εγγραφή σε μια λέσχη ανάγνωσης, οι πρωινές βόλτες με το κατοικίδιο που δημιουργούν ευκαιρίες για συζήτηση με γείτονες, η συμμετοχή σε εθελοντικές δράσεις. Τίποτα από αυτά δεν χρειάζεται να είναι εντυπωσιακό. Απλά απαιτεί από τη γενιά των boomers να σταματήσει να προσποιείται ότι δεν χρειάζεται τους ανθρώπους. Γιατί όλοι χρειαζόμαστε ανθρώπινη επαφή, ανεξάρτητα από τη γενιά στην οποία ανήκουμε.

Η ανθρώπινη φύση και η ανάγκη για σύνδεση

Το να χρειάζεσαι τους άλλους δεν αποτελεί ελάττωμα. Δεν ήταν ποτέ. Είναι ένα από τα πιο θεμελιώδη χαρακτηριστικά της ανθρώπινης φύσης που οι ψυχολόγοι αναγνωρίζουν εδώ και δεκαετίες. Η γενιά των boomers έχει την ευκαιρία να επαναπροσδιορίσει τι σημαίνει δύναμη για τη δική της ζωή. Αν ο ορισμός της δύναμης με τον οποίο μεγάλωσαν δεν τους εξυπηρετεί πια, μπορούν να δημιουργήσουν έναν καινούργιο. Έναν ορισμό που περιλαμβάνει την ειλικρίνεια, την ευαλωτότητα και την αποδοχή ότι η ανθρώπινη σύνδεση δεν είναι πολυτέλεια αλλά ανάγκη. Οι ψυχολόγοι εξηγούν ότι αυτή η αλλαγή νοοτροπίας μπορεί να μεταμορφώσει όχι μόνο τη ζωή της γενιάς των boomers αλλά και των επόμενων γενεών που παρατηρούν το παράδειγμά τους.