Πολλά παιδιά μεγαλώνουν σε οικογένειες όπου τα συναισθήματα δεν συζητούνται ανοιχτά. Σε αυτά τα σπίτια μπορεί να υπήρχε φροντίδα, οργάνωση και πρακτική στήριξη, αλλά η συναισθηματική επικοινωνία ήταν περιορισμένη ή σχεδόν ανύπαρκτη. Η ψυχολογία δείχνει ότι ένα τέτοιο περιβάλλον επηρεάζει σημαντικά τον τρόπο με τον οποίο τα παιδιά αντιλαμβάνονται και διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους όταν γίνουν ενήλικες.


Γιατί οι boomers αισθάνονται απομόνωση

Οι επιστήμονες που μελετούν τη συμπεριφορά τονίζουν ότι αυτό εξηγεί γιατί πολλοί boomers αισθάνονται απομονωμένοι ακόμη και όταν βρίσκονται ανάμεσα στην οικογένειά τους.

Όταν ένα παιδί δεν βλέπει τους γονείς του να μιλούν για φόβο, λύπη, θυμό ή χαρά, συχνά μαθαίνει ότι τα συναισθήματα πρέπει να κρατιούνται μέσα του. Δεν αποκτά εύκολα το λεξιλόγιο για να περιγράψει τι νιώθει ούτε πρότυπα για το πώς να μοιραστεί τις εσωτερικές του εμπειρίες. Ως ενήλικες, πολλοί δυσκολεύονται να αναγνωρίσουν με ακρίβεια τα συναισθήματά τους ή να τα εκφράσουν στους άλλους.

Ένα κοινό αποτέλεσμα είναι η συναισθηματική απόσταση στις σχέσεις. Αυτοί οι άνθρωποι μπορεί να είναι υπεύθυνοι, αξιόπιστοι και καλοί συνεργάτες, αλλά νιώθουν άβολα σε προσωπικές ή ευάλωτες συζητήσεις. Συχνά αποφεύγουν βαθιές συναισθηματικές συνομιλίες ή αλλάζουν θέμα όταν η ένταση των συναισθημάτων αυξάνεται. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχουν συναισθήματα· αντίθετα, τα βιώνουν έντονα, αλλά δεν έχουν μάθει πώς να τα μοιράζονται.


Οι 7 μηχανισμοί των παιδιών χωρίς συναισθηματική συζήτηση

Μάλιστα, τα παιδιά που μεγάλωσαν σε σπίτια χωρίς συναισθηματική συζήτηση συχνά αναπτύσσουν αυτούς τους 7 μηχανισμούς ως ενήλικες:
  1. Τα εξηγούν όλα και δεν έχουν επαφή με τα συναισθήματά τους.
  2. Γίνονται ο «κλόουν» ή διασκεδαστής της οικογένειας.
  3. Αναπτύσσουν υπερ-ανεξαρτησία που αγγίζει τα όρια της απομόνωσης.
  4. Βιώνουν συναισθηματικές εκρήξεις ακολουθούμενες από ντροπή.
  5. Έρχονται αντιμέτωποι με χρόνια ζητήματα ευχαρίστησης των άλλων και θέσπισης ορίων.
  6. Βλέπουν την τελειομανία ως συναισθηματική θωράκιση.
  7. Υποκαθιστούν την οικειότητα με την επίτευξη.
Η ψυχολογία, όμως, τονίζει ότι αυτά τα μοτίβα δεν είναι μόνιμα. Πολλοί, μεγαλώνοντας, μαθαίνουν σταδιακά να αναγνωρίζουν και να εκφράζουν τα συναισθήματά τους. Μέσα από εμπειρίες, σχέσεις εμπιστοσύνης ή προσωπική αναζήτηση, μπορούν να αναπτύξουν μεγαλύτερη συναισθηματική επίγνωση.

Συμπερασματικά, ο τρόπος που μεγαλώνει κανείς επηρεάζει βαθιά τον τρόπο που σχετίζεται με τον εαυτό του και τους άλλους. Παράλληλα, η συναισθηματική κατανόηση είναι μια δεξιότητα που μπορεί να καλλιεργηθεί σε οποιαδήποτε φάση της ζωής.

Πηγή: geediting.com