Επιστήμονες υπολόγισαν πότε θα πεθάνουν τα τελευταία φυτά επάνω στον πλανήτη Γη και τα ευρήματα αποκαλύπτουν μια πολύ μεγαλύτερη διάρκεια ζωής από αυτή που αναμενόταν. Σύμφωνα με πρόσφατη επιστημονική έρευνα, η φυτική βιόσφαιρα του πλανήτη μας ενδέχεται να αντέξει έως και την εποχή που ο συνεχώς εντεινόμενος ηλιακός καύσωνας θα αρχίσει να εξατμίζει τα υδάτινα αποθέματα της Γης.

Διαβάστε: Γιατί χρειαζόμαστε περισσότερα δέντρα στην πόλη


Η νέα επιστημονική πρόβλεψη για το τέλος της φυτικής ζωής

Ερευνητές από το Blue Marble Space Institute στο Σιάτλ των Ηνωμένων Πολιτειών κατέληξαν σε εντυπωσιακά συμπεράσματα. Ο αστροβιολόγος Jacob Haqq-Misra και ο ειδικός πλανητικού κλίματος Eric Wolf δημοσίευσαν τα αποτελέσματά τους στο Journal of Geophysical Research: Atmospheres, εκτιμώντας ότι τα τελευταία φυτά στη Γη θα εξαλειφθούν περίπου 1,87 δισεκατομμύρια χρόνια από σήμερα.

Η χρονική αυτή πρόβλεψη συνδέεται άμεσα με την εξέλιξη του Ήλιου. Μέχρι εκείνη την εποχή, το άστρο μας αναμένεται να εκπέμπει περίπου 20% περισσότερη ακτινοβολία, προκαλώντας ριζικές μεταβολές στο κλίμα και καταστρέφοντας τις απαραίτητες συνθήκες για τη διαδικασία της φωτοσύνθεσης.


Η μεθοδολογία της επιστημονικής προσομοίωσης

Τα φυτά αντιπροσωπεύουν περίπου το 80% της συνολικής βιομάζας που υπάρχει στον πλανήτη και εξαρτώνται από τρεις κρίσιμους παράγοντες: την ηλιακή ακτινοβολία, το νερό και το διοξείδιο του άνθρακα. Οι ερευνητές επιδίωξαν να προσδιορίσουν πόσο χρονικό διάστημα η Γη θα διατηρεί αυτές τις απαραίτητες συνθήκες.

Για την επίτευξη του στόχου τους, χρησιμοποίησαν προηγμένο τρισδιάστατο κλιματικό μοντέλο που προσομοίωσε την πορεία του πλανήτη για τα επόμενα δύο δισεκατομμύρια χρόνια. Το μοντέλο ενσωμάτωσε τη βαθμιαία ενίσχυση της ηλιακής φωτεινότητας, καθώς επίσης και τις διακυμάνσεις στα επίπεδα του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμοσφαιρική σύνθεση.

Καθοριστικής σημασίας για τις προσομοιώσεις αποδείχθηκε ο γεωχημικός κύκλος των ανθρακικών και πυριτικών ορυκτών. Μέσω αυτής της διαδικασίας, το διοξείδιο του άνθρακα αφαιρείται από την ατμόσφαιρα, μεταφέρεται στους ωκεανούς και τον πυθμένα τους, ενσωματώνεται στα γεωλογικά στρώματα και επανέρχεται στην ατμόσφαιρα μέσω ηφαιστειακών εκρήξεων και τεκτονικών κινήσεων.


Τα δύο πιθανά σενάρια εξέλιξης

Δεδομένου ότι η επίδραση της επιφανειακής θερμοκρασίας στον γεωχημικό κύκλο παραμένει ασαφής, οι επιστήμονες εξέτασαν δύο διαφορετικές πιθανότητες εξέλιξης.

Στην πρώτη περίπτωση, η διάβρωση των πετρωμάτων λαμβάνει χώρα με υψηλούς ρυθμούς. Η θερμοκρασία του πλανήτη διατηρείται σε σχετικά σταθερά επίπεδα, ωστόσο το διοξείδιο του άνθρακα μειώνεται προοδευτικά. Τα φυτά τελικά στερούνται τον απαραίτητο άνθρακα για τη φωτοσυνθετική διαδικασία και η φυτική βιόσφαιρα καταρρέει περίπου 1,84 δισεκατομμύρια χρόνια από τώρα.

Στη δεύτερη εκδοχή, η διάβρωση εμφανίζεται με χαμηλότερη ένταση και τα επίπεδα του διοξειδίου του άνθρακα παραμένουν σταθερότερα. Παρόλα αυτά, η θερμοκρασία ανεβαίνει ακατάπαυστα, μέχρι η μέση παγκόσμια τιμή να αγγίξει περίπου τους 65 βαθμούς Κελσίου. Κάτω από τέτοιες συνθήκες, κανένα χερσαίο φυτό δεν θα κατάφερνε να επιβιώσει. Αυτό το κρίσιμο σημείο τοποθετείται χρονικά στα 1,87 δισεκατομμύρια έτη.


Παράγοντες που μπορούν να τροποποιήσουν τις προβλέψεις

Οι ερευνητές τονίζουν ότι τα υπολογιστικά μοντέλα δεν συμπεριλαμβάνουν την πιθανή εξελικτική προσαρμογή των φυτών ούτε ενδεχόμενες τεχνολογικές επεμβάσεις. Θεωρητικά, συγκεκριμένα είδη θα μπορούσαν να μεταναστεύσουν σε υψηλότερα υψόμετρα ή ακόμη και να αναπτυχθούν στα ανώτερα ατμοσφαιρικά στρώματα.

Όπως αναφέρουν οι ερευνητές, είναι δυνατό να οραματιστούμε ένα σενάριο όπου τα φυτά θα αποκτήσουν την ικανότητα να ρυθμίζουν τη θερμοκρασία και την πίεση του περιβάλλοντός τους, πιθανώς ως εξελικτική απάντηση στις κλιματικές μεταβολές.

Ταυτόχρονα, προηγμένοι μελλοντικοί πολιτισμοί θα μπορούσαν να επιχειρήσουν την ψύξη του πλανήτη χρησιμοποιώντας ανακλαστικά σωματίδια στην ατμόσφαιρα ή διαστημικές προστατευτικές κατασκευές. Αυτές οι ιδέες παραμένουν εξαιρετικά υποθετικές, αλλά καταδεικνύουν ότι τα σημερινά όρια της βιολογικής ζωής ενδέχεται να μην αποτελούν τα απόλυτα όριά της.