Στη γειτονιά μου - και μάλλον και στη δική σας - υπάρχει ένα παράξενα όμορφο φαινόμενο: μπορεί να μην θυμάμαι πώς λένε τον γείτονα που μένει δύο στενά πιο κάτω, αλλά ξέρω πολύ καλά ότι κρατά από το λουρί τον Μπρούνο. Και ο Μπρούνο, φυσικά, είναι φίλος του Ζούλη, της Λούνα, του Ρόκυ και της Μπέλλα. Οι ιδιοκτήτες σκύλων που ζουν στην ίδια περιοχή δημιουργούν άθελά τους μια μικρή, άτυπη κοινότητα. Συναντιούνται σχεδόν καθημερινά στις ίδιες διαδρομές, στα ίδια πάρκα, στις ίδιες γωνίες όπου τα σκυλιά «διαβάζουν» τις μυρωδιές της ημέρας.

Διαβάστε: Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες: Το Τσεχοσλοβάκικο Λυκόσκυλο που κέρδισε τις εντυπώσεις…

Μπορεί να μη γνωρίζουμε το επώνυμο ή το επάγγελμα ο ένας του άλλου, όμως ξέρουμε με σιγουριά ποιος είναι ο Άρης που φοβάται τα πυροτεχνήματα, ποια είναι η Λούνα που λατρεύει τα μπαλάκια και ποιος είναι ο Ζούλης ο φωνακλάς. Οι βόλτες γίνονται σημείο συνάντησης. Ένα χαμόγελο, ένα νεύμα από μακριά, μια στάση για να παίξουν τα σκυλιά.

skilos1

"Σπάει ο πάγος"

Η κουβέντα ξεκινά αυθόρμητα με τα βασικά – συνήθειες των σκύλων, τροφές, κτηνιάτροι, εκπαίδευση – και καταλήγει σε ιστορίες από τη δουλειά, την οικογένεια, τα όνειρα. Τα σκυλιά μας γίνονται η αφορμή, το ασφαλές πρώτο θέμα που «σπάει τον πάγο» χωρίς αμηχανία. Στα πάρκα σκύλων, η εικόνα επαναλαμβάνεται. Στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη ή σε οποιαδήποτε άλλη πόλη, τα ζώα δημιουργούν δεσμούς πριν καν το καταλάβουμε. Κι όταν τα σκυλιά ταιριάξουν, οι άνθρωποι συνήθως ακολουθούν. Κι έτσι οι σκύλοι γίνονται η αφορμή για να γνωριστούμε, να σταθούμε, να πούμε δυό ανθρώπινες κουβέντες. Και καμιά φορά, αυτό είναι η αρχή μιας όμορφης φιλίας ή μιας μεγάλης αγάπης.

Ο σκύλος γίνεται "γέφυρα" που ενώνει τους ανθρώπους, καθώς οι συναντήσεις στην καθημερινή βόλτα οδηγούν σε φιλίες, καμία φορά κι έρωτες

Γεννιούνται φιλίες και έρωτες

Η κοινή αγάπη για τα ζώα λειτουργεί σαν φίλτρο: ξέρεις ήδη ότι ο άλλος έχει ενσυναίσθηση, φροντίδα, υπομονή. Υπάρχει μια σιωπηλή κατανόηση. Κάπως έτσι γεννιούνται φιλίες. Οι βόλτες συγχρονίζονται. Τα Σαββατοκύριακα οργανώνονται κοινές εξορμήσεις. Κάποιος θα κρατήσει τον σκύλο του άλλου σε μια ανάγκη.

Μια μικρή «ομάδα» σχηματίζεται χωρίς να το επιδιώξει. Και, ναι, μερικές φορές γεννιούνται και έρωτες. Δύο άνθρωποι που αρχικά γνωρίζονται ως «ο μπαμπάς της Λούνας» και «η μαμά του Ζούλη» μπορεί να βρεθούν να μιλούν όλο και περισσότερο. Να γελούν όταν τα σκυλιά μπλέκουν τα λουριά. Να πίνουν έναν καφέ μετά τη βόλτα. Ο σκύλος γίνεται “γέφυρα” που ενώνει, δημιουργεί καθημερινές συναντήσεις χωρίς πίεση. Η σχέση “χτίζεται” μέσα από κοινές στιγμές φροντίδας, χαλάρωσης και χαράς. 

Αντίδοτο στη μοναξιά

Σε έναν κόσμο όπου η μοναξιά και η κοινωνική απομόνωση κυριαρχούν, οι σκύλοι έχουν την δύναμη να επανασυνδέουν τους ανθρώπους. Μάς βγάζουν από το σπίτι, μάς βάζουν σε ρουτίνα, μάς φέρνουν πρόσωπο με πρόσωπο με ανθρώπους που σε διαφορετική περίπτωση ίσως να μην ανταλλάσσαμε ποτέ ούτε ένα «γεια», μάς οδηγούν να δημιουργούμε μικρούς κύκλους εμπιστοσύνης στις γειτονιές. Ίσως, τελικά, να μην έχει τόση σημασία αν θυμόμαστε το όνομα του κηδεμόνα.

Αρκεί που ξέρουμε ότι αν φωνάξουμε «Μπρούνο!» θα γυρίσουν δύο κεφάλια: ένα με όρθια αυτάκια και ένα που χαμογελά.

Το 82% των συμμετεχόντων σε επιστημονικές έρευνες αναφέρει ότι γνώρισε περισσότερους ανθρώπους στη γειτονιά αφότου απέκτησε έναν


Στοιχεία επιστημονικών μελετών

Το θέμα έχει αποτελέσει αντικείμενο πολλών επιστημονικών μελετών. Χαρακτηριστικό είναι ότι το 82% των συμμετεχόντων σε σχετικές έρευνες αναφέρει ότι γνώρισε περισσότερους ανθρώπους στη γειτονιά τους αφότου απέκτησε έναν σκύλο, ενώ το 35% δήλωσε ότι έκανε μακροχρόνιους φίλους χάρη στον σκύλο του. Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύτηκε στο British Journal of Psychology, οι άνθρωποι που συνοδεύονται από σκύλους αυξάνουν σημαντικά την συχνότητα των κοινωνικών αλληλεπιδράσεων, ιδιαίτερα όταν γνωρίζουν νέους ανθρώπους.


Δημοσιεύτηκε στο Animall των Παραπολιτικών