Η μάχη του Ντονμπάς: Το κομμάτι γης που θέλει διακαώς ο Πούτιν - Η ιστορική και στρατηγική του σημασία

Το Ντονμπάς έχει αναδειχθεί στο κεντρικό και πιο αγεφύρωτο εμπόδιο για οποιαδήποτε προσπάθεια τερματισμού του πολέμου στην Ουκρανία. Καθώς Ηνωμένες Πολιτείες, Ρωσία και Ουκρανία συναντώνται στο Άμπου Ντάμπι στο πρώτο τριμερές ραντεβού μετά την εισβολή του 2022, ένα είναι το κοινό συμπέρασμα: όλα καταλήγουν στο εδαφικό ζήτημα και συγκεκριμένα στην ανατολική ουκρανική περιοχή του Ντονμπάς.

Διαβάστε: Ειρήνη στην Ουκρανία: Τι συζήτησαν για το εδαφικό στην τριμερή στο Άμπου Ντάμπι - Τι ζητάει η Ευρώπη από το Κίεβο

Ντομπάς: Γιατί δεν υποχωρεί ο Ζελένσκι

Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι ξεκαθαρίζει ότι η συζήτηση αφορά τη γη και την εθνική κυριαρχία. Η Μόσχα απαιτεί την παράδοση των τμημάτων του Ντονμπάς που παραμένουν υπό ουκρανικό έλεγχο, απαίτηση που το Κίεβο απορρίπτει κατηγορηματικά. Παρά τα αισιόδοξα σήματα από την Ουάσιγκτον, η ρωσική πλευρά διαμηνύει ότι χωρίς επίλυση του εδαφικού δεν μπορεί να υπάρξει μακροπρόθεσμος διακανονισμός.

Το Ντονμπάς περιλαμβάνει τις περιφέρειες Ντονέτσκ και Λουχάνσκ και αποτέλεσε επί δεκαετίες τη βιομηχανική καρδιά της Ουκρανίας. Πλούσιο σε άνθρακα, με βαριά βιομηχανία, χαλυβουργία, ανεπτυγμένες μεταφορές και πρόσβαση στη Θάλασσα του Αζόφ, η περιοχή διαθέτει τεράστια οικονομική και στρατηγική αξία. Παράλληλα, διαθέτει εύφορα εδάφη και σημαντικά ορυκτά αποθέματα.

Ντομπάς: Γιατί επιμένει ο Πούτιν

Για τον Βλαντίμιρ Πούτιν, το Ντονμπάς δεν είναι απλώς στρατηγικός στόχος αλλά μέρος μιας ευρύτερης ιδεολογικής αφήγησης. Ο Ρώσος πρόεδρος αμφισβητεί ανοιχτά την ουκρανική κρατική υπόσταση και προβάλλει την άποψη μιας ενιαίας «ιστορικής Ρωσίας». Η περιοχή, με έντονο ρωσόφωνο στοιχείο, αποτέλεσε από το 2014 το επίκεντρο της ρωσικής προσπάθειας αποσταθεροποίησης.

Παρά το πλεονέκτημα σε ανθρώπινο δυναμικό και εξοπλισμό, η Ρωσία δεν έχει καταφέρει να καταλάβει πλήρως το Ντονμπάς. Ελέγχει σχεδόν όλο το Λουχάνσκ και περίπου το 70% του Ντονέτσκ, ενώ οι εκτιμήσεις δείχνουν ότι θα χρειαστούν τουλάχιστον 18 μήνες για πλήρη κατάληψη.

Η οριστική απώλεια του Ντονμπάς θα αποδυνάμωνε καθοριστικά την άμυνα της Ουκρανίας, καταργώντας τον αμυντικό δακτύλιο υποδομών και βιομηχανικών πόλεων. Για τον Ζελένσκι, η παραχώρηση δεν είναι απλώς πολιτικά αδύνατη αλλά και αντίθετη στο Διεθνές Δίκαιο, καθιστώντας το Ντονμπάς τη μεγαλύτερη κόκκινη γραμμή του πολέμου.