Η επιθετική ρητορική της Τουρκίας απέναντι στην Ελλάδα χαρακτηρίζεται από μια συνεχή προσπάθεια εφεύρεσης νέων αφορμών για διενέξεις, με τα τουρκικά «ραντάρ» να παραμένουν σταθερά στραμμένα προς τη χώρα μας. Το τελευταίο διάστημα, η ρητορική αυτή τροφοδοτείται από φανταστικά σενάρια «περικύκλωσης» της Τουρκίας από την Ελλάδα και το Ισραήλ, τα οποία αναπαράγονται στον τουρκικό Τύπο.

Αυτή τη φορά, η τουρκική πλευρά προβάλλει απίστευτους ισχυρισμούς ότι το Ισραήλ στοχεύει να νοικιάσει 40 ελληνικά νησιά και βραχονησίδες στο Αιγαίο για 50 χρόνια, προκειμένου να τα μετατρέψει σε «καταφύγια». Το δημοσίευμα επικαλείται σχέδιο του υπουργού Άμυνας του Ισραήλ, Ίσραελ Kατζ, το οποίο, όπως σημειώνει, θα χρηματοδοτηθεί από το Εθνικό Εβραϊκό Ταμείο. Τα δημοσιεύματα έχουν προκαλέσει έντονες συζητήσεις στο εσωτερικό της Τουρκίας, καλλιεργώντας ένα κλίμα ανησυχίας που φτάνει μέχρι και σε σενάρια για εμπόλεμη σύγκρουση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, με τη συμμετοχή του Ισραήλ. Από την πλευρά του, το Ισραήλ έχει απορρίψει κατηγορηματικά τέτοια σενάρια, όπως είχε πράξει και στο παρελθόν (το 2012), όταν η ισραηλινή εφημερίδα Haaretz τα είχε φέρει στη δημοσιότητα. Όμως η Τουρκία επιμένει — όπως εξάλλου έχει συνηθίσει το τελευταίο διάστημα — να βάζει στο επίκεντρο της επιθετικότητάς της τη στρατηγική σχέση Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ, την οποία η Άγκυρα επιχειρεί συστηματικά να παρουσιάσει ως απειλή για τα συμφέροντά της.

Κωνσταντίνος Λαμπρόπουλος στο parapolitika.gr: Η Τουρκία θεωρεί τη συμμαχία Ελλάδας - Κύπρου - Ισραήλ ως μια συμμαχία αποκλεισμού - Δημιουργεί αφηγήματα, με στόχο τη συσπείρωση

Ο στρατηγικός αναλυτής στο Κέντρο Μελετών Ασφάλειας της Γενεύης, Κωνσταντίνος Λαμπρόπουλος, υποστηρίζει στο parapolitika.gr ότι το σενάριο της ενοικίασης ελληνικών νησιών στο Ισραήλ είναι τουρκικής έμπνευσης και αποσκοπεί στο να συσπειρώσει την τουρκική κοινωνία γύρω από την κυβέρνηση. Όπως λέει χαρακτηριστικά: «Η Τουρκία βλέπει να δημιουργούνται αρχιτεκτονικές ασφαλείας στην ευρύτερη περιοχή που την αφήνουν απ’ έξω. Θεωρεί και τη συμμαχία Ελλάδας – Κύπρου - Ισραήλ ως μια συμμαχία αποκλεισμού που στρέφεται εναντίον των φιλοδοξιών της Τουρκίας να καταστεί περιφερειακή ηγεμονική δύναμη. Γι’ αυτό και συντηρεί ή δημιουργεί αφηγήματα. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι αυτό είναι ένα κομμάτι υβριδικού πολέμου, ώστε να συσπειρώνει μεγάλες μάζες και να δικαιολογήσει τις δικές της ενέργειες, μελλοντικές ή υφιστάμενες».

Σύμφωνα με τον στρατηγικό αναλυτή, η καθημερινή σχεδόν επιθετική ρητορική της Τουρκίας απέναντι στην Ελλάδα και την Κύπρο αποδεικνύει την ένταση που υπάρχει στους κόλπους της τουρκικής ηγεσίας σε σχέση με την εξέλιξη του πολέμου στο Ιράν, αλλά και συνολικότερα με τις δυναμικές που αναπτύσσονται στην περιφέρεια της Εγγύς Ανατολής και κυρίως στην Κύπρο. «Η Κύπρος έχει καταστεί ένα κομμάτι της δυνητικής Ευρωπαϊκής Άμυνας, ένα κομμάτι της νέας Αμερικανικής Αρχιτεκτονικής Ασφαλείας και κυρίως ένα βασικό εξάρτημα του IMEC που αφορά τόσο το Ισραήλ όσο και την Ινδία», υποστηρίζει χαρακτηριστικά.

Την ίδια ώρα, και ενώ στην Κύπρο έχει ανοίξει η συζήτηση για τις Βρετανικές Βάσεις στο Ακρωτήρι και τη Δεκέλεια, στην Τουρκία επιχαίρουν για την αμυντική συνεργασία που αναπτύσσουν με το Ηνωμένο Βασίλειο, μετά την υπογραφή συμφωνίας για την αγορά 20 Eurofighter Typhoon. Μια συμφωνία αξίας 8 δισεκατομμυρίων λιρών. Η συνεργασία της Βρετανίας με την Τουρκία έχει προκαλέσει την έντονη ενόχληση της ελληνοκυπριακής πλευράς, καθώς ερμηνεύεται ως μια επιθετική πράξη εγγυήτριας χώρας, όπως είναι το Ηνωμένο Βασίλειο, να εξοπλίζει ένα κατοχικό κράτος που έχει εισβάλει παράνομα στο βόρειο τμήμα του νησιού.

"Η Βρετανία στέκεται αντίθετη στη δημιουργία του IMEC - Οι Τούρκοι το όχημα εφαρμογής της αρχιτεκτονικής ασφαλείας που προωθούν"

Η ανάλυση των στρατηγικών κινήσεων του Ηνωμένου Βασιλείου σε σχέση με την Τουρκία, όπως τη χαρτογραφεί στο parapolitika.gr ο στρατηγικός αναλυτής Κωνσταντίνος Λαμπρόπουλος, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Όπως υποστηρίζει ο κ. Λαμπρόπουλος: «Η κίνηση της Βρετανίας είναι μια κίνηση που εντάσσεται στη νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας που προωθούν οι Βρετανοί για την Εγγύς Ανατολή και περιλαμβάνει ως κορωνίδα την Τουρκία. Δηλαδή, οι Βρετανοί προσπαθούν να αποκτήσουν ερείσματα και να δημιουργήσουν μια εναλλακτική αρχιτεκτονική ασφάλειας, με αυτούς πρωτεργάτες και τους Τούρκους ως όχημα εφαρμογής αυτής της αρχιτεκτονικής. Παράλληλα, με τους Τούρκους επιθυμούν να εντάξουν στο σχέδιό τους τους Σαουδάραβες, το Πακιστάν, τους Αιγύπτιους και την Ιορδανία. Η Βρετανία στέκεται αντίθετη στη δημιουργία του IMEC. Είναι αντίθετη με τη συνεργασία Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Ινδίας. Μαζί με την Τουρκία προσπαθεί να δημιουργήσει μια εναλλακτική σκακιέρα, ένα εναλλακτικό πλαίσιο, στο οποίο αυτοί θα είναι οι ιθύνοντες νόες και οι μοχλοί πίεσης θα είναι η Τουρκία και χώρες όπως η Ιορδανία και αυτές του αραβικού κόσμου, οι οποίες δεν τάσσονται θετικά στο γιγάντωμα του Ισραήλ στην περιοχή».

Η αναδιάταξη της γεωπολιτικής σκακιέρας στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο έχει τελικά πολλές εκφάνσεις και η αρχή της ίσως τελικά να αποδειχθεί ότι ξετυλίγεται στις ημέρες που ζούμε.