Αλλαγή σελίδας στην Ουγγαρία, με τον Βίκτορ Ορμπαν να παραδίδει τα ηνία, έπειτα από 16 χρόνια, σε έναν άλλοτε σύμμαχό του, μέλος του κόμματός του, Fidesz, και υπεύθυνο για το νέο πολιτικό τοπίο που διαγράφηκε στη Βουδαπέστη ήδη από τις ευρωεκλογές του 2024, τον 45χρονο Πέτερ Μαγιάρ . Οι αναλύσεις στα διεθνή Μέσα, αλλά και οι άμεσες αντιδράσεις γύρω από την ανάδειξή του στον πρωθυπουργικό θώκο καταδεικνύουν την πιθανή στροφή της Ουγγαρίας -που πιθανολογείται πως θα είναι της τάξης των 180 μοιρών- μακριά από έναν ιδιότυπο άξονα Μόσχας και Ουάσινγκτον, προσεγγίζοντας περισσότερο τις Βρυξέλλες και τον πυρήνα της Ε.Ε. Εναν πυρήνα τον οποίο σταθερά ο Ορμπαν, ως «επίμονος αντιρρησίας», διεμβόλιζε, με αποκορύφωμα τη στάση του για τον πόλεμο στην Ουκρανία και το πάγωμα του δανείου των 90 δισ. ευρώ στο Κίεβο.

Η ήττα του συχνά θεωρούμενου ως λαϊκιστή Ορμπαν αποτελεί μια νίκη της… παλιάς, περισσότερο «φιλελεύθερης» Δύσης έναντι της νέας «εκδοχής» της, που έχει πιο συντηρητικό προφίλ και εκφράζεται μέσα από πιο εθνικιστικά, συχνά, προτάγματα, όπως αυτά που εξέφρασε και ο Ντόναλντ Τραμπ, σύμμαχος του Ορμπαν και ανοικτός υποστηρικτής του στην κρίσιμη εκλογική αναμέτρηση, όπως άλλωστε και ο Βλαντιμίρ Πούτιν. Δεν ήταν εξάλλου τυχαία μια πιθανή συνάντηση των δύο ηγετών σε ουγγρικό έδαφος, όταν υπήρχε πέρυσι τέτοια συζήτηση. Ωστόσο, ο Ορμπαν πιθανότατα «πλήρωσε» ακριβώς αυτό: το ότι φαίνεται πως στήριξε περισσότερο σε παράγοντες εκτός της ίδιας της Ουγγαρίας τις πιθανότητες ανανέωσης της πολιτικής του ηγεμονίας, η οποία θα έφτανε πλέον την 20ετία.

Λευκή επιταγή στον Μαγιάρ - Η στόχευση στην τόνωση της οικονομίας της Ουγγαρίας

Η συγκεκριμένη στόχευση, σε συνδυασμό με τη δημιουργία ενός συστήματος το οποίο κόστισε στην ίδια την Ουγγαρία πόρους 17 δισ. ευρώ, που τώρα αναμένεται να κάνει αγώνα δρόμου (ένα πραγματικό σπριντ μέχρι τον Αύγουστο) για να τους προσεγγίσει, τελικά άνοιξε τον δρόμο για μια πιθανή αντίστοιχη ηγεμονία πλέον από την πλευρά του Μαγιάρ . Ο τελευταίος συγκέντρωσε τα πολυπόθητα 2/3 των κοινοβουλευτικών εδρών, προκειμένου να έχει «λευκή επιταγή» για να επιφέρει τις ριζικές αλλαγές που ευαγγελίζεται στη Δικαιοσύνη, τους θεσμούς, τα ΜΜΕ, μέχρι και την Προεδρία της Δημοκρατίας. Το κατά πόσον, όμως, αυτή η ανάγνωση για τη φιλοευρωπαϊκή στροφή της Ουγγαρίας θα έχει πραγματικό αποτύπωμα είναι δύσκολο να εκτιμηθεί πριν ο Μαγιάρ αναλάβει επίσημα καθήκοντα.

Σαφώς ο πρώτος στόχος του θα είναι η τόνωση της οικονομίας, με μοχλό τα κονδύλια από την Ε.Ε. (περί τα 18 δισ.) και την αλλαγή «μοντέλου» σε κάτι πιο αποκεντρωμένο και «ορθόδοξο» από τα περίφημα Orbanomics, που τελικά οδήγησαν (με βάση τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας) σε πληθωρισμό, τον υψηλότερο, αν αντιμετωπιστεί ως σύνολο εντός Ε.Ε. την τελευταία πενταετία: 57% αυξημένες ήταν οι τιμές το 2025 σε σχέση με μία πενταετία πίσω, ποσοστό διπλάσιο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Αντίστοιχα, η ανάπτυξη ήταν αναιμική, ενώ και οι προσπάθειες επιδότησης οικογενειών (μέσω φοροαπαλλαγών και άτοκων δανείων) για να αντιμετωπιστεί η υπογεννητικότητα δεν απέδωσαν, γεγονός που οδήγησε τελικά κάθε γυναίκα να έχει 1,3 παιδιά κατά μέσο όρο το 2025, κάτω από το επίπεδο διατήρησης του πληθυσμού. Αλλωστε, δεδομένα τον Ορμπαν «πλήγωσε» η απώλεια των πιο δυνατών κινητήριων μοχλών της κοινωνικο-οικονομικής διαστρωμάτωσης, των νέων, οι οποίοι – αποξενωμένοι από αρκετές από τις λογικές του απερχόμενου πρωθυπουργού– στράφηκαν στον Μαγιάρ . Αλλωστε, ο ίδιος ο Μαγιάρ έκανε ειδική μνεία στους νέους κατά την επινίκια ομιλία του, σημειώνοντας πως αυτοί «έφεραν ξανά την ελπίδα».

Το ουκρανικό 

Από εκεί και πέρα, πάντως, στην εξωτερική πολιτική, κάποια τουλάχιστον ερωτήματα ως προς την προσέγγιση του νέου πρωθυπουργού και το τι θα πράξει μένουν να απαντηθούν. Εξάλλου, πάντοτε υπάρχει και ο πραγματισμός στην πολιτική και αυτό δεν πρέπει να λησμονείται. Ετσι, ο ίδιος ο Μαγιάρ μπορεί να χαρακτηρίζει, επί παραδείγματι, τη Μόσχα ως «κίνδυνο για την ασφάλεια» της Ευρώπης και να υποστηρίζει πως σε μια ενδεχόμενη επικοινωνία με τον Πούτιν θα του έλεγε να σταματήσει τον πόλεμο στην Ουκρανία έπειτα από 4 χρόνια, ωστόσο έχει επισημάνει πως «δεν μπορούμε να αλλάξουμε τη γεωγραφία» – αφήνοντας ανοικτή την πόρτα για συνέχιση των αγορών ρωσικού πετρελαίου, μολονότι στις προθέσεις του είναι σαφώς η αλλαγή του ενεργειακού μίγματος, την ώρα που η Μόσχα τρέχει και project κατασκευής εργοστασίου πυρηνικής ενέργειας στην πόλη Πακς.

Το ζήτημα δεδομένα θα βρεθεί μπροστά στον Μαγιάρ, ιδίως στην περίπτωση που όντως στρέφει το βλέμμα προς τις Βρυξέλλες, καθώς το καθολικό «εμπάργκο» στο ρωσικό αέριο (είτε υγροποιημένο είτε διακινούμενο μέσω αγωγών) θα τεθεί σε ισχύ στην Ε.Ε. από το φθινόπωρο του 2027, με τον νέο Ούγγρο πρωθυπουργό να προσβλέπει σε πιο σταδιακό «απογαλακτισμό», μέχρι το 2035. Λευκός Οίκος και Κρεμλίνο τήρησαν τους κανόνες του πολιτικού παιγνίου, αντιδρώντας με θετική διάθεση στην εκλογή Μαγιάρ . Ο Τραμπ, ειδικότερα, μιλώντας την Τετάρτη στο ABC News, χαρακτήρισε τον νέο Ούγγρο πρωθυπουργό «καλό άνθρωπο», που θα κάνει «καλή δουλειά», ενώ επιχείρησε να αποστασιοποιηθεί από τον Ορμπαν, λέγοντας πως δεν «ενεπλάκη ιδιαίτερα» στην εκλογική διαδικασία. Ο Ντμίτρι Πεσκόφ, από την πλευρά του, εξέφρασε την «ικανοποίηση» της Ρωσίας για την «επιθυμία του Μαγιάρ να μετάσχει σε έναν πραγματιστικό διάλογο». Ωστόσο, σε κάθε περίπτωση, η αλλαγή υφίσταται και τα δεδομένα είναι πλέον διαφορετικά. Μένει να φανεί, βέβαια, πόσο…

Δημοσιεύτηκε στα Παραπολιτικά