Ο Τραμπ "βάζει" και πάλι τη Συρία στο "κάδρο" για το Λίβανο: "Θα κάνει καλύτερη δουλειά με τη Χεζμπολάχ από το Ισραήλ"
Τα νέα "πυρά" στον Νετανιάχου
Τα σχέδια για μια επιχείρηση της Συρίας στον Λίβανο και η επιθυμία Τραμπ να αναλάβει η Δαμασκός ρόλο κατά της Χεζμπολάχ - Τα νέα "καρφιά" κατά του Νετανιάχου
Ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο φαίνεται πως και πάλι θέλησε να «ανακινήσει» ο Ντόναλντ Τραμπ, μιλώντας με τον εμίρη του Κατάρ και απαντώντας σε ερωτήσεις δημοσιογράφων στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής G7, που διεξάγεται στο Εβιάν της Γαλλίας. Ειδικότερα, αναφερόμενος στο μέτωπο του Λιβάνου, για το οποίο και πάλι «εξαπέλυσε» βέλη κατά του Ισραήλ και του Μπενιαμίν Νετανιάχου, αναφέρθηκε ευθέως στο γεγονός ότι εφόσον το Ισραήλ δεν μπορεί να αντεπεξέλθει στο - κατά τον ίδιο - μικρότερο μέτωπο του Λιβάνου και συγκεκριμένα της Χεζμπολάχ, τότε ίσως θα έπρεπε να αναλάβει το έργο η Συρία που μάλλον «θα τα κατάφερνε καλύτερα».
«Το Ισραήλ πολεμάει τη Χεζμπολάχ εδώ και πολύ καιρό και σκοτώνονται πάρα πολλοί άνθρωποι», είπε ο Αμερικανός πρόεδρος. «Δεν χρειάζεται να γκρεμίζετε μια πολυκατοικία κάθε φορά που ψάχνετε για κάποιον, γιατί υπάρχουν πολλοί άνθρωποι σε αυτές τις πολυκατοικίες, και δεν είναι όλοι της Χεζμπολάχ, αυτό μπορώ να σας το πω», σημείωσε. «Και προτείνω αυτό στο Ισραήλ: να αφήσει τη Συρία να αναλάβει τη Χεζμπολάχ, για να είμαι ειλικρινής μαζί σας, νομίζω ότι τα καταφέρνουν καλύτερα», πρόσθεσε, κάνοντας μάλιστα και επαινετικές αναφορές στον πρόεδρο, Άχμεντ Αλ Σάρα.
Διαβάστε: Τραμπ: Η συμφωνία με το Ιράν εισέρχεται σε ''δεύτερο στάδιο'' - Η αναφορά στα πυρηνικά
Ωστόσο, θυμίζει ανάλυση του Foreign Policy αυτήν την εβδομάδα, οι νέοι ηγέτες της Συρίας έχουν κίνητρα να περιορίσουν τη Χεζμπολάχ: η οργάνωση στήριζε το πρώην καθεστώς Άσαντ, βασιζόταν στο συριακό έδαφος για τη μεταφορά όπλων και έχει προσφέρει προστασία σε αξιωματούχους της εποχής Άσαντ στο Λίβανο. Υπό αυτό το πρίσμα, Σύροι αξιωματούχοι έχουν εκφράσει την απογοήτευσή τους για το γεγονός ότι ο Λίβανος δεν έχει κάνει περισσότερα για να σταματήσει τις δραστηριότητες της οργάνωσης. Επιπλέον, μια πιο σκληρή στάση έναντι της Χεζμπολάχ θα μπορούσε να βοηθήσει τη νέα συριακή κυβέρνηση να δικαιολογήσει την περαιτέρω άρση των αμερικανικών κυρώσεων και να δείξει στην Ουάσιγκτον ότι έχει διακόψει τις σχέσεις της με το περιφερειακό δίκτυο του Ιράν.
Στην εξίσωση, όμως, μπαίνει ότι μια τέτοια κίνηση θα μπορούσε να λειτουργήσει συσπειρωτικά για την ίδια τη Χεζμπολάχ: Μετά την πτώση του Μπασάρ αλ-Άσαντ, ο διάδοχος του Νασράλα, Ναΐμ Κασέμ, χαρακτήρισε τις νέες αρχές στη Δαμασκό ως «ομάδες τακφίρι» (σ.σ. άπιστοι) που χρησιμοποιούνται από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, προειδοποιώντας ότι η Συρία οδηγείται σε μια θέση που θα εξυπηρετεί τον ισραηλινό εχθρό. Έκτοτε, η Χεζμπολάχ και η βάση υποστήριξής της έχουν επανειλημμένα επικαλεστεί αυτό το πλαίσιο, παρουσιάζοντας τη νέα συριακή κυβέρνηση ως πιθανό όργανο ενός ισραηλινοαμερικανικού σχεδίου εκφοβισμού.
Την ίδια ώρα, μια επέμβαση της Δαμασκού σίγουρα δεν θα ικανοποιούσε το Ισραήλ: Άλλωστε, το Τελ Αβίβ βλέπει πάντοτε με καχυποψία τη Συρία, παραδοσιακό της αντίπαλο στην «αρένα» της Μέσης Ανατολής, κάτι που ισχύει και για τη νέα αρχή της Δαμασκού.
«Το Ισραήλ πολεμάει τη Χεζμπολάχ εδώ και πολύ καιρό και σκοτώνονται πάρα πολλοί άνθρωποι», είπε ο Αμερικανός πρόεδρος. «Δεν χρειάζεται να γκρεμίζετε μια πολυκατοικία κάθε φορά που ψάχνετε για κάποιον, γιατί υπάρχουν πολλοί άνθρωποι σε αυτές τις πολυκατοικίες, και δεν είναι όλοι της Χεζμπολάχ, αυτό μπορώ να σας το πω», σημείωσε. «Και προτείνω αυτό στο Ισραήλ: να αφήσει τη Συρία να αναλάβει τη Χεζμπολάχ, για να είμαι ειλικρινής μαζί σας, νομίζω ότι τα καταφέρνουν καλύτερα», πρόσθεσε, κάνοντας μάλιστα και επαινετικές αναφορές στον πρόεδρο, Άχμεντ Αλ Σάρα.
Διαβάστε: Τραμπ: Η συμφωνία με το Ιράν εισέρχεται σε ''δεύτερο στάδιο'' - Η αναφορά στα πυρηνικά
Τραμπ: Ο Μπίμπι πρέπει να δείξει μεγαλύτερη υπευθυνότητα όσον αφορά τον Λίβανο
Επανέλαβε, βέβαια, πως έχει «εξαιρετικές σχέσεις» με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου, στέλνοντας όμως και πάλι σαφή μηνύματα: «Χωρίς τις Ηνωμένες Πολιτείες, δεν θα υπήρχε το Ισραήλ. Χωρίς εμένα, δεν θα υπήρχε το Ισραήλ – γιατί κανένας άλλος πρόεδρος δεν ήταν διατεθειμένος να κάνει αυτό που έκανα εγώ. Είχα εξαιρετικές σχέσεις με τον Μπίμπι, αλλά τώρα ο Μπίμπι πρέπει να δείξει μεγαλύτερη υπευθυνότητα όσον αφορά τον Λίβανο».Οι ΗΠΑ ενθαρρύνουν επέμβαση της Συρίας στον Λίβανο - Οι λόγοι που η νέα κυβέρνηση της Δαμασκού θα μπορούσε να "κάνει το βήμα"
Οι αναφορές δεν είναι τωρινές. Υπάρχει εξάλλου σχετικό δημοσίευμα του Reuters από τον Μάρτιο, με βάση το οποίο η Ουάσιγκτον ενθαρρύνει τη Δαμασκό να στείλει δυνάμεις εντός λιβανικής επικράτειας, με στόχο τον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ, ωστόσο η συριακή πλευρά εμφανιζόταν διστακτική, ενώ στο ίδιο δημοσίευμα αναφερόταν πως οι συζητήσεις γίνονταν ήδη από την προηγούμενη χρονιά. Ο λόγος, δε, για αυτήν την απροθυμία ήταν η προσήλωση που ήθελε να επιδείξει στο εσωτερικό ο Αλ Σάρα, φοβούμενος ότι μια σύγκρουση με τη σιιτική οργάνωση θα αποτελούσε αιτία εσωτερικών, σεκταριστικών εντάσεων στη Συρία.Ωστόσο, θυμίζει ανάλυση του Foreign Policy αυτήν την εβδομάδα, οι νέοι ηγέτες της Συρίας έχουν κίνητρα να περιορίσουν τη Χεζμπολάχ: η οργάνωση στήριζε το πρώην καθεστώς Άσαντ, βασιζόταν στο συριακό έδαφος για τη μεταφορά όπλων και έχει προσφέρει προστασία σε αξιωματούχους της εποχής Άσαντ στο Λίβανο. Υπό αυτό το πρίσμα, Σύροι αξιωματούχοι έχουν εκφράσει την απογοήτευσή τους για το γεγονός ότι ο Λίβανος δεν έχει κάνει περισσότερα για να σταματήσει τις δραστηριότητες της οργάνωσης. Επιπλέον, μια πιο σκληρή στάση έναντι της Χεζμπολάχ θα μπορούσε να βοηθήσει τη νέα συριακή κυβέρνηση να δικαιολογήσει την περαιτέρω άρση των αμερικανικών κυρώσεων και να δείξει στην Ουάσιγκτον ότι έχει διακόψει τις σχέσεις της με το περιφερειακό δίκτυο του Ιράν.
Στην εξίσωση, όμως, μπαίνει ότι μια τέτοια κίνηση θα μπορούσε να λειτουργήσει συσπειρωτικά για την ίδια τη Χεζμπολάχ: Μετά την πτώση του Μπασάρ αλ-Άσαντ, ο διάδοχος του Νασράλα, Ναΐμ Κασέμ, χαρακτήρισε τις νέες αρχές στη Δαμασκό ως «ομάδες τακφίρι» (σ.σ. άπιστοι) που χρησιμοποιούνται από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, προειδοποιώντας ότι η Συρία οδηγείται σε μια θέση που θα εξυπηρετεί τον ισραηλινό εχθρό. Έκτοτε, η Χεζμπολάχ και η βάση υποστήριξής της έχουν επανειλημμένα επικαλεστεί αυτό το πλαίσιο, παρουσιάζοντας τη νέα συριακή κυβέρνηση ως πιθανό όργανο ενός ισραηλινοαμερικανικού σχεδίου εκφοβισμού.
Την ίδια ώρα, μια επέμβαση της Δαμασκού σίγουρα δεν θα ικανοποιούσε το Ισραήλ: Άλλωστε, το Τελ Αβίβ βλέπει πάντοτε με καχυποψία τη Συρία, παραδοσιακό της αντίπαλο στην «αρένα» της Μέσης Ανατολής, κάτι που ισχύει και για τη νέα αρχή της Δαμασκού.
En