Το κολύμπι σε ποτάμια και λίμνες, γνωστό διεθνώς ως wild swimming, έχει εξελιχθεί τα τελευταία χρόνια σε μία από τις δημοφιλέστερες δραστηριότητες σε χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Αυστραλία. Η επαφή με το φυσικό περιβάλλον θεωρείται ιδιαίτερα ευεργετική για την ψυχική υγεία, συμβάλλοντας στη μείωση του άγχους και στη βελτίωση της ευεξίας. Ωστόσο, πίσω από αυτή την εικόνα κρύβονται σοβαροί κίνδυνοι, καθώς οι ειδικοί προειδοποιούν ότι η ποιότητα των φυσικών υδάτων μπορεί να αλλάξει δραματικά μέσα σε λίγες ώρες, ιδιαίτερα μετά από έντονες βροχοπτώσεις ή σε περιοχές όπου καταλήγουν λύματα και αγροτικές απορροές. Οι υγειονομικές αρχές εκδίδουν συχνά προειδοποιήσεις για μολυσμένα νερά και ασθένειες που σχετίζονται με το κολύμπι σε ποτάμια και λίμνες, ενώ καλούν τους πολίτες να αξιολογούν προσεκτικά τις συνθήκες πριν αποφασίσουν να μπουν στο νερό. 

Διαβάστε: Αίγιο: Γιατί παραμένει άλυτος ο γρίφος της διπλής δολοφονίας - Η επιμονή του Ιταλού στην αθωότητά του, τα νέα ευρήματα και το σενάριο της "αλτρουιστικής παιδοκτονίας"

Κολύμπι σε ποτάμια: Γιατί η βροχή μπορεί να μετατρέψει μια βουτιά σε κίνδυνο

Παρότι πολλές ευρωπαϊκές πόλεις έχουν επενδύσει σημαντικά ποσά για τη βελτίωση της ποιότητας των υδάτων, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι μία μόνο ισχυρή καταιγίδα μπορεί να ανατρέψει τα δεδομένα. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν ο Σηκουάνας στο Παρίσι, ο Τάμεσης στο Λονδίνο, ο Δούναβης και ο Χάντσον, όπου έχουν πραγματοποιηθεί έργα δισεκατομμυρίων ευρώ για τον περιορισμό της ρύπανσης.

Στο Παρίσι κατασκευάστηκε υπόγεια δεξαμενή χωρητικότητας περίπου 50.000 κυβικών μέτρων, δηλαδή όσο περίπου 20 ολυμπιακές πισίνες, για τη συγκράτηση των όμβριων υδάτων πριν αυτά καταλήξουν στον Σηκουάνα. Αντίστοιχα, στο Λονδίνο δημιουργήθηκε ο υπόγειος αγωγός Tideway, μήκους περίπου 25 χιλιομέτρων, με δυνατότητα αποθήκευσης περίπου 1,6 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων λυμάτων και βρόχινου νερού.

Παρά τις επενδύσεις αυτές, σύμφωνα με το BBC, οι έντονες βροχοπτώσεις εξακολουθούν να προκαλούν υπερχειλίσεις αποχετευτικών δικτύων και μεταφορά μικροβίων, βακτηρίων και ρύπων στα ποτάμια. Η καθηγήτρια Περιβαλλοντικής Μικροβιολογίας του Πανεπιστημίου του Σέφιλντ, Ιζαμπέλ Ντουτερέλο Σολέρ, εξηγεί ότι μετά από δυνατή βροχή τα αστικά ποτάμια παραμένουν συνήθως μικροβιολογικά ακατάλληλα για κολύμβηση από 24 έως 72 ώρες, εξαιτίας των λυμάτων, των απορροών και της ανατάραξης των ιζημάτων.

Κολύμπι σε ποτάμια: Οι ασθένειες που συνδέονται με τα μολυσμένα νερά

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για όσους κολυμπούν σε φυσικά νερά σχετίζεται με την κατάποση μολυσμένου νερού. Οι επιστημονικές έρευνες δείχνουν ότι όσο μεγαλύτερη είναι η επαφή με το νερό, τόσο αυξάνεται η πιθανότητα εμφάνισης γαστρεντερικών λοιμώξεων. Τα παιδιά θεωρούνται πιο ευάλωτα, καθώς συνήθως καταπίνουν μεγαλύτερες ποσότητες νερού κατά την κολύμβηση.

Εκτός από διάρροια και στομαχικές κράμπες, υπάρχουν και σοβαρότεροι κίνδυνοι. Η λεπτοσπείρωση, που μεταδίδεται μέσω των ούρων τρωκτικών και κτηνοτροφικών ζώων, μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να οδηγήσει ακόμη και σε πολυοργανική ανεπάρκεια ή θάνατο. Παρότι είναι σχετικά σπάνια στις εύκρατες χώρες, έχουν καταγραφεί επιδημίες μεταξύ αθλητών τριάθλου στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Επιπλέον, τα θερμά και στάσιμα νερά ευνοούν την ανάπτυξη κυανοβακτηρίων (γαλαζοπράσινων φυκιών), τα οποία απελευθερώνουν τοξίνες που μπορεί να προκαλέσουν ερεθισμούς στο δέρμα και στα μάτια, ενώ σε πιο σοβαρές περιπτώσεις να επηρεάσουν το ήπαρ ή ακόμη και το νευρικό σύστημα.

Οι επιστήμονες εκφράζουν επίσης ανησυχία για την παρουσία ανθεκτικών στα αντιβιοτικά βακτηρίων, όπως στελέχη του Escherichia coli (E. coli), τα οποία εντοπίζονται σε ποτάμια και συνδέονται με τη ρύπανση από εγκαταστάσεις επεξεργασίας λυμάτων.

Πώς μπορείτε να προστατευθείτε

Οι ειδικοί συστήνουν να αποφεύγεται το κολύμπι για αρκετές ημέρες μετά από έντονες βροχοπτώσεις και να αποφεύγονται περιοχές με θολό ή καφέ νερό, αφρούς, πρασινωπό χρώμα, έντονη οσμή λυμάτων ή χημικών, καθώς και σημεία όπου υπάρχουν νεκρά ψάρια. Παράλληλα, συνιστούν να αποφεύγεται η κατάποση νερού, να γίνεται ντους μετά την κολύμβηση, να καλύπτονται τυχόν πληγές πριν από την είσοδο στο νερό και να ζητείται άμεσα ιατρική συμβουλή σε περίπτωση εμφάνισης πυρετού, ρίγους ή πονοκεφάλου.

Ασφαλέστερες θεωρούνται οι περιοχές που βρίσκονται μακριά από εκροές λυμάτων, μαρίνες και αγροτικές εγκαταστάσεις, ενώ ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται για όσους έχουν εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα, ανοιχτές πληγές ή κολυμπούν μαζί με μικρά παιδιά. Οι ειδικοί καταλήγουν ότι το κολύμπι στη φύση μπορεί να είναι απολαυστικό και ασφαλές, αρκεί να προηγείται σωστή ενημέρωση, προσεκτική αξιολόγηση των συνθηκών και καλή γνώση της περιοχής.