Η ελληνική τηλεόραση θρηνεί την απώλεια ενός από τα πιο εμβληματικά της πρόσωπα. Ο Γιώργος Παπαδάκης, για περισσότερα από τρεις δεκαετίες η κατεξοχήν φωνή της πρωινής ενημέρωσης μέσα από την εκπομπή «Καλημέρα Ελλάδα», έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 74 ετών μετά από οξύ έμφραγμα, αφήνοντας ένα δυσαναπλήρωτο κενό στον χώρο της δημοσιογραφίας και στο κοινό που τον ακολουθούσε καθημερινά. Η ξαφνική είδηση του θανάτου του συγκλόνισε συνεργάτες, συναδέλφους και τηλεθεατές, ενώ η μακρόχρονη αφοσίωσή του στο πρωινό ρεπορτάζ φέρνει στο προσκήνιο το βαρύ τίμημα που μπορεί να έχει η καθημερινή πρωινή ενημέρωση.

Διαβαστε: Ειρήνη Νικολοπούλου: Νιώθω ότι δε λείπω από την τηλεόραση


Ειρήνη Νικολοπούλου για Γιώργο Παπαδάκη: Η εξάντληση πίσω από την καθημερινή πρωινή ενημέρωση

Με αφορμή αυτή τη συγκινητική στιγμή, η δημοσιογράφος Ειρήνη Νικολοπούλου, μιλώντας στο Parapolitika.gr, στάθηκε στην εξάντληση που προκαλεί η συνεχής εγρήγορση και το πολύ πρωινό ξύπνημα, τα οποία χαρακτήριζαν τη ζωή του Παπαδάκη. Όπως εξήγησε, μόνο όποιος έχει ξυπνήσει πολύ νωρίς για να ετοιμάσει μια εκπομπή, να μπει στο κλίμα της ενημέρωσης και να διατηρήσει τον ρυθμό επί δεκαετίες μπορεί να καταλάβει τι σήμαινε για εκείνον αυτή η καθημερινή προσπάθεια. Η ίδια ανέφερε χαρακτηριστικά:«Το πρωινό - πρωινό ξύπνημα με την έγνοια της ενημέρωσης και την ευσυνειδησία, που διέκρινε το Γιώργο Παπαδάκη είναι εξοντωτικό. Πόσο άδικο, πόσο κρίμα να πληρώσει το τίμημα τόσο ακριβά με την ίδια του τη ζωή – μόνο όποιος έχει ξυπνήσει για να ετοιμάσει μία εκπομπή, να μπει στο κλίμα να τσακίσει το βιολογικό του ρολόι επί 34 χρόνια, να εξαφανίσει την πραγματική ζωή για να λέει ‘Καλημέρα Ελλάδα’, καταλαβαίνει γιατί ο Γιώργος μας δεν άντεξε άλλο.»

Η παρακαταθήκη του Γιώργου Παπαδάκη

Η Ειρήνη Νικολοπούλου, αναφερόμενη και στη δική της εμπειρία από τα πρωινά προγράμματα, πρόσθεσε: «Προσωπικά χρειάστηκε να το κάνω το 1988 στην ΕΡΤ, το 1991, το 1994-95 με την αείμνηστη Ρίκα Βαγιάννη, το 1999 με την Λίζα Δουκακάρου. Έκανα ξανά στο Star πολύ πρωινό το 2001 και από τότε ορκίστηκα ότι κανένας δε θα με έπειθε, όσα χρήματα και να μου έδινε, να ξυπνάω ή μάλλον να μην κοιμάμαι ποτέ. Γιατί ο Γιώργος 34 χρόνια είμαι βέβαιη ότι ποτέ δεν κοιμήθηκε καλά. Ας κοιμηθεί τώρα ήρεμος για πάντα. Καλό ταξίδι! Αναπαύσου, Γιώργο μου!» Η δήλωση της Νικολοπούλου δίνει μια ανθρώπινη διάσταση στη ζωή και την καθημερινή προσπάθεια του Παπαδάκη, υπενθυμίζοντας πως πίσω από την εμβληματική εικόνα του παρουσιαστή υπήρχε ένας άνθρωπος που αφιέρωσε την ενέργειά του και τη ζωή του στην ενημέρωση, με συνέπεια, αφοσίωση και ευσυνειδησία. Η απουσία του αφήνει ένα σημαντικό κενό στην ελληνική τηλεόραση, αλλά η παρακαταθήκη της δουλειάς του και της ακεραιότητας του χαρακτήρα του θα μείνει ζωντανή στις οθόνες και στις καρδιές του κοινού για πολλά χρόνια.