Ο περιπατητής, ο διαβάτης, ο βαδιστής, ακόμα και ο βιαστικός, όλο και κάποια θράκα θα διέκρινε σε στενό πεζοδρόμιο μέσα στην Αθήνα, αυτήν την Τσικνοπέμπτη. Ο χώρος μπορεί να μικραίνει, ωστόσο η διάθεση αλλάζει. Έτσι, το φαινομενικό εμπόδιο δεν είναι παρά επίκληση στην παράδοση, όπως διαπίστωσε στο ρεπορτάζ του και το Orange Press Agency, με τα πλάνα της κάμεράς του να τελούν ως αδιάψευστος κριτής. Δεν είναι όλα τέλεια αυτήν την Τσικνοπέμπτη, ούτως ή άλλως η απογευματινή βροχή δυσκόλευε έτι περαιτέρω τον υπαίθριο γαστριμαργικό παγανισμό, πάντως η ημέρα είναι αναγνωρίσιμη και ασφαλώς περιέχει κάτι το βαθιά ελληνικό, κυρίως ως αίσθηση. Η βόλτα σε τρία καταστήματα ισάριθμων διαφορετικών περιοχών δεν αποδείχνει μόνο την αύρα της ημέρας, αλλά και την γκρίνια ως ίδιον του λαού. 

Διαβάστε: Τσικνοπέμπτη 2026: Τσίκνισε ολόκληρη η χώρα στους ρυθμούς της Αποκριάς - Λαϊκό γλέντι στη Βαρβάκειο και χορός μέχρι τελικής πτώσης στη Θεσσαλονίκη

Τσικνοπέμπτη: "Ντεμπούτο" στην Αιόλου

Το Orange Press Agency συνάντησε τον Γιώργο, ένα νεόκοπο ιδιοκτήτη σουβλατζίδικου στην Αιόλου. Είναι δικό του και το αγαπάει, γι' αυτό κιόλας το χαρακτηρίζει «πρωτόγνωρη εμπειρία». Ο ίδιος είναι για πρώτη φορά αυτήν τη μέρα-σταθμός των σουβλατζίδικων καταστηματάρχης. «Σήμερα έχουμε πολύ κόσμο, έχουν ξεκινήσει από νωρίς. Όλοι βγαίνουν για να φάνε κρέας». Η ημέρα έχει ξεχωριστή σημασία: «Νομίζω είναι ένα έθιμο που ο Έλληνας δε θέλει να το αλλάξει. Ούτως ή άλλως αυτό σηματοδοτεί ότι ξεκινάμε μετά νηστεία, οπότε είναι κάτι που το κρατάμε, οι περισσότεροι τουλάχιστον». Ο ίδιος είπε ότι «είμαστε πολύ χαρούμενοι γι' αυτό», μιλώντας για τη διάθεσή του ως νέου καταστηματάρχη. 

"Πανσέτα και πολλή σας είναι"

Στα Πετράλωνα, ένας άλλος Γιώργος έχει εντελώς διαφορετική διάθεση. Τουλάχιστον, ως το μεσημέρι της Πέμπτης 12 Φεβρουαρίου. Νεαρότερος από τον ιδιοκτήτη του κρεατοφαγείου στην Αιόλου, μοιάζει σκεπτικιστής εκ βαρύτητας, ενώ δεν διστάζει να αναφέρει παράλογες απαιτήσεις. Τελείωσε τη βάρδια του και έπιασε τη σχάρα, ως εκ τούτου επιδόθηκε και σε βιτριολικό ευφυολόγημα, λέγοντας «χαλαρά προσπαθούμε να ανάψουμε ξύλα με κάρβουνα και όχι κάρβουνα με ξύλα. Δουλεύαμε από τις δέκα μέχρι τις τρεις και είμαστε πάρα πολύ κουρασμένοι».

Είπε ότι έστρωσε τα κάρβουνα πάνω στο «μαγκάλι Πετραλώνων», ενώ ζήτησε να μην αιτούνται οι πελάτες θαύματα. «Όλοι θέλουν ξεροψημένη πίτα μέχρι να βγει πολύ ξεροψημένη για να σου την πούνε. Όλοι θέλουν κοτοπουλάκι με πιπεριά και δεν ξέρω εγώ τι. Δεν υπάρχουν αυτά τα πράγματα. Λουκάνικο χωριάτικο, πανσέτα άντε με το ζόρι, μπριζόλα και χοιρινό σουβλάκι μόνο, όχι μοσχαρίσιο» τόνισε με νόημα. Κατέληξε μάλιστα λέγοντας ότι πολλοί πιστεύουν πως «ο ψήστης δεν είναι δουλειά, αλλά είναι η πιο δύσκολη δουλειά». Επιπλέον, έδωσε το στίγμα της επόμενης συνάντησης, το Πάσχα.



"Η αγάπη μου στην Ικαριά"

Τα αυτοσχέδια γλέντια, από την άλλη, θα ήταν παράταιρο προς το πνεύμα της χοληστερινικής γιορτής να λείπουν. Ειδικά εκείνα με νησιωτικές καταβολές, όπως αυτό που έστησαν ο Θανάσης και η παρέα του, σε ικαριώτικο φόντο. Σύστησε, δε, το ικαριώτικο κρασί. «Σήμερα ψήνουμε Τσικνοπέμπτη με καλή παρέα, με ικαριώτικο κρασί και με πολύ ωραία vibes» ανέφερε. Λειτουργεί εν είδει... γενίτσαρου, καθώς δεν έχει καταβολές. υπογράμμισε πως «έχω μείνει Ικαρία, έχω δουλέψει και την λατρεύω. Είναι η μεγάλη μου αγάπη και ελπίζω κάποτε να μείνω και να βρεθώ εκεί πέρα».

Υπερθεμάτισε, δε, στο ότι «έχουμε την τρέλα του Ικαριώτη. Το κρασί είναι ικαριώτικο, ντόπιο, ωραίο, ψιλοβαράει αλλά είναι όλα σούπερ», ενώ παρουσίασε τον συνεργάτη του, τον Αδαμάντιο, ως το «δάσκαλο του ψήσιματος». Από την πλευρά του, ο Αδαμάντιος έστειλε το δικό του μήνυμα λέγοντας πως «η ζωή θέλει τρέλα, αγάπη και όλοι να είμαστε καλά. Καλή Τσικνοπέμπτη σε όλους! Ευλογία!». Στο τέλος, ο Θανάσης ευχήθηκε «αγάπη και χαμόγελο και κοιλιά ελεύθερη», προτρέποντας όλους να μην έχουν φάει από το πρωί για να απολαύσουν τη βραδιά.