EnΗλιούπολη: Πώς φτάσαμε στην τραγωδία - Η παιδοψυχολόγος Χριστίνα Μπογιατζή σχολιάζει
Συνέντευξη στα Παραπολιτικά 90,1
Η παιδοψυχολόγος, Χριστίνα Μπογιατζή, σχολίασε τη σοκαριστική υπόθεση των δύο κοριτσιών στην Ηλιούπολη, αλλά και τη βαθύτερη ψυχολογική και κοινωνική κρίση που βιώνουν σήμερα οι έφηβοι
Στην εκπομπή «Πρωινή Αφετηρία» στα Παραπολιτικά 90,1 και στη δημοσιογράφο Έρη Πανάγου μίλησε η παιδοψυχολόγος Χριστίνα Μπογιατζή, σχολιάζοντας τη σοκαριστική υπόθεση των δύο κοριτσιών στην Ηλιούπολη, που πήδηξαν στο κενό με τη μία να χάνει τη ζωή της, αλλά και τη βαθύτερη ψυχολογική και κοινωνική κρίση που βιώνουν σήμερα οι έφηβοι.
Διαβάστε: Ηλιούπολη: Η έκκληση από το Χαμόγελο του Παιδιού μετά το τραγικό περιστατικό με τις δύο 17χρονες - "Μην μοιράζεσαι τις τελευταίες σκέψεις ενός παιδιού"
Η κ. Μπογιατζή υποστήριξε ότι τέτοιες τραγωδίες είναι πολυπαραγοντικές και συνδέονται τόσο με τον ψυχισμό των παιδιών όσο και με το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον. «Όταν ένα παιδί δεν έχει μέσα του έναν σταθερό πυρήνα, ένα εσωτερικό καταφύγιο στο οποίο να μπορεί να επιστρέψει στις δύσκολες στιγμές, τότε χάνει το αίσθημα της επιβίωσης και της ύπαρξης», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Παράλληλα, άσκησε κριτική στο εκπαιδευτικό σύστημα και στην πίεση που δέχονται οι έφηβοι. «Το κυνήγι της αριστείας, η βαθμοθηρία και η έλλειψη ουσιαστικής σύνδεσης με τη γνώση δημιουργούν παιδιά που δεν εκφράζονται και δεν αναπτύσσουν κριτική σκέψη. Οι Πανελλαδικές συχνά αφαιρούν από τον έφηβο την αίσθηση της ταυτότητάς του», σημείωσε.
Η παιδοψυχολόγος στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα σημερινά παιδιά μεγαλώνουν μέσα σε έναν διαρκή «θόρυβο», με κυρίαρχη την επίδραση των social media και της ψηφιακής πραγματικότητας. «Τα παιδιά σήμερα δυσκολεύονται να ξεχωρίσουν το αληθινό από το ψεύτικο. Βλέπουν διαρκώς εικόνες “ιδανικής ζωής”, επιτυχίας και χρημάτων και νιώθουν ότι δεν μπορούν να ανταποκριθούν σε αυτά τα πρότυπα», τόνισε.
Αναφερόμενη στα ανησυχητικά στοιχεία για την ψυχική υγεία των νέων, επεσήμανε ότι οι ψυχικές διαταραχές σε παιδιά και εφήβους αυξάνονται συνεχώς, ενώ η αυτοκτονία παραμένει μία από τις κύριες αιτίες θανάτου στις ηλικίες 15 έως 29 ετών. «Τα παιδιά αυτής της γενιάς δεν έχουν έναν συμπαγή εαυτό. Δεν έχουν μάθει να συνομιλούν με τον εαυτό τους, να αντέχουν τη σιωπή και να βρίσκουν μέσα τους ένα σημείο αναφοράς», είπε.
Η κ. Μπογιατζή υπογράμμισε ακόμη ότι τα προειδοποιητικά σημάδια συνήθως υπάρχουν, αλλά πολλές φορές δεν γίνονται αντιληπτά. «Η κραυγή ενός παιδιού που φτάνει στην αυτοκτονία είναι σχεδόν πάντα εσωτερική. Θα είχε φανεί στον τρόπο που μιλούσε, στη συμπεριφορά του, στις αναζητήσεις του στο διαδίκτυο, στον τρόπο που απομονωνόταν», εξήγησε.
Όπως ανέφερε, οι γονείς χρειάζεται να γνωρίζουν όχι μόνο πού βρίσκεται φυσικά το παιδί τους, αλλά και σε ποιο ψυχικό σημείο βρίσκεται. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην απουσία επαρκούς ψυχολογικής υποστήριξης στα σχολεία. «Δεν είναι δυνατόν το 2026 να υπάρχει ένας ψυχολόγος μία φορά την εβδομάδα σε μια σχολική μονάδα εκατοντάδων μαθητών. Η παρέμβαση δεν μπορεί να γίνεται μόνο όταν εμφανιστεί το πρόβλημα. Χρειάζεται πρόληψη», ανέφερε.
Κλείνοντας, η παιδοψυχολόγος έκανε λόγο για συνολική κοινωνική αποτυχία. «Δεν ακούμε πραγματικά τα παιδιά. Η κοινωνία που τους προσφέρουμε είναι ασφυκτική. Πίεση στο σχολείο, πίεση στα φροντιστήρια, ελάχιστος χρόνος για ξεκούραση, φίλους και ουσιαστική επικοινωνία. Πρέπει να ξαναγίνουμε άνθρωποι και να εξανθρωπίσουμε ξανά τη ζωή των παιδιών μας», κατέληξε.
Διαβάστε: Ηλιούπολη: Η έκκληση από το Χαμόγελο του Παιδιού μετά το τραγικό περιστατικό με τις δύο 17χρονες - "Μην μοιράζεσαι τις τελευταίες σκέψεις ενός παιδιού"
Η κ. Μπογιατζή υποστήριξε ότι τέτοιες τραγωδίες είναι πολυπαραγοντικές και συνδέονται τόσο με τον ψυχισμό των παιδιών όσο και με το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον. «Όταν ένα παιδί δεν έχει μέσα του έναν σταθερό πυρήνα, ένα εσωτερικό καταφύγιο στο οποίο να μπορεί να επιστρέψει στις δύσκολες στιγμές, τότε χάνει το αίσθημα της επιβίωσης και της ύπαρξης», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ηλιούπολη: "Η κραυγή ενός παιδιού που φτάνει στην αυτοκτονία είναι σχεδόν πάντα εσωτερική" - Τι λέει παιδοψυχολόγος στα Παραπολιτικά 90,1
Παράλληλα, άσκησε κριτική στο εκπαιδευτικό σύστημα και στην πίεση που δέχονται οι έφηβοι. «Το κυνήγι της αριστείας, η βαθμοθηρία και η έλλειψη ουσιαστικής σύνδεσης με τη γνώση δημιουργούν παιδιά που δεν εκφράζονται και δεν αναπτύσσουν κριτική σκέψη. Οι Πανελλαδικές συχνά αφαιρούν από τον έφηβο την αίσθηση της ταυτότητάς του», σημείωσε.Η παιδοψυχολόγος στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα σημερινά παιδιά μεγαλώνουν μέσα σε έναν διαρκή «θόρυβο», με κυρίαρχη την επίδραση των social media και της ψηφιακής πραγματικότητας. «Τα παιδιά σήμερα δυσκολεύονται να ξεχωρίσουν το αληθινό από το ψεύτικο. Βλέπουν διαρκώς εικόνες “ιδανικής ζωής”, επιτυχίας και χρημάτων και νιώθουν ότι δεν μπορούν να ανταποκριθούν σε αυτά τα πρότυπα», τόνισε.
Αναφερόμενη στα ανησυχητικά στοιχεία για την ψυχική υγεία των νέων, επεσήμανε ότι οι ψυχικές διαταραχές σε παιδιά και εφήβους αυξάνονται συνεχώς, ενώ η αυτοκτονία παραμένει μία από τις κύριες αιτίες θανάτου στις ηλικίες 15 έως 29 ετών. «Τα παιδιά αυτής της γενιάς δεν έχουν έναν συμπαγή εαυτό. Δεν έχουν μάθει να συνομιλούν με τον εαυτό τους, να αντέχουν τη σιωπή και να βρίσκουν μέσα τους ένα σημείο αναφοράς», είπε.
Η κ. Μπογιατζή υπογράμμισε ακόμη ότι τα προειδοποιητικά σημάδια συνήθως υπάρχουν, αλλά πολλές φορές δεν γίνονται αντιληπτά. «Η κραυγή ενός παιδιού που φτάνει στην αυτοκτονία είναι σχεδόν πάντα εσωτερική. Θα είχε φανεί στον τρόπο που μιλούσε, στη συμπεριφορά του, στις αναζητήσεις του στο διαδίκτυο, στον τρόπο που απομονωνόταν», εξήγησε.
"Δεν ακούμε πραγματικά τα παιδιά - Η κοινωνία που τους προσφέρουμε είναι ασφυκτική"
Όπως ανέφερε, οι γονείς χρειάζεται να γνωρίζουν όχι μόνο πού βρίσκεται φυσικά το παιδί τους, αλλά και σε ποιο ψυχικό σημείο βρίσκεται. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην απουσία επαρκούς ψυχολογικής υποστήριξης στα σχολεία. «Δεν είναι δυνατόν το 2026 να υπάρχει ένας ψυχολόγος μία φορά την εβδομάδα σε μια σχολική μονάδα εκατοντάδων μαθητών. Η παρέμβαση δεν μπορεί να γίνεται μόνο όταν εμφανιστεί το πρόβλημα. Χρειάζεται πρόληψη», ανέφερε.Κλείνοντας, η παιδοψυχολόγος έκανε λόγο για συνολική κοινωνική αποτυχία. «Δεν ακούμε πραγματικά τα παιδιά. Η κοινωνία που τους προσφέρουμε είναι ασφυκτική. Πίεση στο σχολείο, πίεση στα φροντιστήρια, ελάχιστος χρόνος για ξεκούραση, φίλους και ουσιαστική επικοινωνία. Πρέπει να ξαναγίνουμε άνθρωποι και να εξανθρωπίσουμε ξανά τη ζωή των παιδιών μας», κατέληξε.
