Φοιτήτρια ετών... 52: Έγινε γιαγιά, μπήκε και στο Πανεπιστήμιο!
athinaoikonoakou2
Ελλάδα

Φοιτήτρια ετών... 52: Έγινε γιαγιά, μπήκε και στο Πανεπιστήμιο!

Τελείωσε το Εσπερινό Λύκειο με 19.2, ενώ παράλληλα δούλευε σε φούρνο

Ένα όνειρο ζωής κατάφερε να πραγματοποιήσει η Χανιώτισσα Ελένη Μανετάκη, η οποία είναι πλέον φοιτήτρια στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο του Ρεθύμνου!

Η 52χρονη μητέρα και γιαγιά, τελείωσε το Εσπερινό Λύκειο με 19.2 και με την προτροπή των καθηγητών της, αποφάσισε να πάρει μέρος στις Πανελλαδικές Εξετάσεις: «Πήγα στο Εσπερινό απλά και μόνο για να τελειώσω το Λύκειο. Το είχα μια ζωή καημό ότι σταμάτησα στην Β’ Λυκείου. Ο στόχος μου δεν ήταν καθόλου να δώσω Πανελλήνιες, ήθελα απλά να περάσω το Λύκειο έστω και με 10. Αυτό έλεγα όταν πρωτοξεκίνησα, γιατί δεν ήξερα αν μετά από 36 χρόνια αποχής από τα θρανία θα μπορούσα να παρακολουθήσω τα μαθήματα».

Η κυρία Μανετάκη εξηγεί πώς πήρε τη μεγάλη απόφαση: «Στα 15 μου ήθελα να μπω στην ΑΣΟΕ γιατί μου άρεσαν πολύ τα μαθηματικά, τελικά τα έφερε έτσι η ζωή και παντρεύτηκα, έκανα δύο υπέροχα παιδιά, πλέον έχω και μια εγγονούλα 2 χρονών. Αποφάσισα λοιπόν τώρα που τακτοποίησα τα παιδιά μου να κάνω κάτι και για μένα. Δεν δίστασα καθόλου να μπω σε αυτή τη διαδικασία, κουράστηκα ναι, αλλά δεν δίστασα. Είπα ότι δεν έχω να χάσω τίποτα. Ήθελα να τελειώσω το Λύκειο και το έκανα, και μάλιστα με πολύ καλό βαθμό και χωρίς φροντιστήριο».

Πρωινή δουλειά, υποχρεώσεις του σπιτιού, η εγγονούλα και το… σχολείο. Η κυρία Μανετάκη μας διηγείται την καθημερινότητά της: «Δούλευα σε ένα φούρνο, σηκωνόμουν 5 η ώρα το πρωί, 5.30 φούρνιζα τυρόπιτες, σφολιατοειδή και πουλούσα ψωμί, το μεσημέρι ασχολιόμουν με τις δουλειές του σπιτιού ενώ το απόγευμα πήγαινα στο σχολείο και γυρνούσα 11.30 το βράδυ. Διάβαζα λίγο το μεσημέρι και περισσότερη ώρα αφιέρωνα τα Σαββατοκύριακα, ενώ έκανα πολλές επαναλήψεις τα Χριστούγεννα, το Πάσχα ή σε αργίες. Δεν σας κρύβω ότι ταλαιπωρήθηκα πάρα πολύ, όπως και όλοι οι υποψήφιοι, γιατί είναι δύσκολη η διαδικασία. Κατάλαβα καταρχήν τι περνούσαν τα παιδιά μου και κατάλαβα ότι το σύστημα αυτό είναι απάνθρωπο, είναι σαν να πηγαίνουν τα παιδιά στη σφαγή. Δεν κρίνονται οι γνώσεις τους, κρίνονται οι αντοχές τους. Υπήρχαν και κάποιες φορές που απογοητεύτηκα και ήθελα να σταματήσω, οι καθηγητές όμως ήταν πάντα δίπλα μου. Είναι πραγματικά όλοι τους υπέροχοι άνθρωποι και με τη βοήθειά τους αλλά και το δικό μου πείσμα κατάφερα τελικά και έδωσα Πανελλήνιες με το σημερινό αποτέλεσμα».

TAGS:

Aποδοχή Cookies

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies της Google ή/και άλλων παρόχων διαφήμισης για την παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.

Διαβάστε περισσότερα