Τουρισμός δύο ταχυτήτων: Ρεκόρ εσόδων για τις επιχειρήσεις, δύσκολες συνθήκες για τους εργαζόμενους - "Δουλεύουμε για δύο και τρεις ανθρώπους, με μισθούς του 2011" λέει ο Γιώργος Στεφανάκης στο parapolitika.gr
Με φόντο την απεργία στις 24 Ιουνίου
«Ένας εργαζόμενος κάνει τη δουλειά δύο και τριών ατόμων», λέει στο parapolitika.gr ο πρόεδρος του Συνδικάτου Επισιτισμού - Τουρισμού Ξενοδοχείων Αττικής, περιγράφοντας τις συνθήκες που επικρατούν πίσω από τα ρεκόρ του ελληνικού τουρισμού
Τη ζοφερή πραγματικότητα που, όπως καταγγέλλει, βιώνουν χιλιάδες εργαζόμενοι στον κλάδο του τουρισμού περιγράφει στο parapolitika.gr ο πρόεδρος του Συνδικάτου Επισιτισμού – Τουρισμού Ξενοδοχείων Αττικής, Γιώργος Στεφανάκης, με φόντο την απεργιακή κινητοποίηση του κλάδου την Τετάρτη 24 Ιουνίου.
Όπως υποστηρίζει, την ώρα που ο ελληνικός τουρισμός καταγράφει συνεχόμενα ρεκόρ αφίξεων και εσόδων, οι εργαζόμενοι καλούνται να επιβιώσουν με μισθούς που παραμένουν στα επίπεδα του 2011, ενώ αντιμετωπίζουν εξαντλητικά ωράρια, σοβαρές ελλείψεις προσωπικού και αυξημένη εργασιακή πίεση.
«Η πλειοψηφία των εργαζομένων στα εποχικά ξενοδοχεία προσπαθεί μέσα σε πέντε, έξι ή επτά μήνες να εξασφαλίσει το εισόδημα ολόκληρης της χρονιάς. Την ίδια στιγμή, οι αφίξεις και τα κέρδη των μεγάλων ξενοδοχειακών ομίλων έχουν πολλαπλασιαστεί», αναφέρει χαρακτηριστικά. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι ελλείψεις προσωπικού στον κλάδο έχουν οδηγήσει σε συνθήκες υπερεργασίας, με αποτέλεσμα ένας εργαζόμενος να εκτελεί τη δουλειά δύο ή ακόμη και τριών ατόμων. «Αυτή τη στιγμή ένας εργαζόμενος κάνει τη δουλειά για δύο ή και τρεις», σημειώνει, υπογραμμίζοντας ότι η εντατικοποίηση της εργασίας επηρεάζει τόσο την καθημερινότητα των εργαζομένων όσο και ζητήματα υγείας και ασφάλειας στους χώρους εργασίας.
Αναφερόμενος στο διαχρονικό πρόβλημα εύρεσης προσωπικού στον τουρισμό, ο πρόεδρος του Συνδικάτου εκτιμά ότι η αιτία δεν είναι η έλλειψη εργαζομένων, αλλά οι συνθήκες που επικρατούν στον κλάδο. «Δεν βρίσκουν προσωπικό γιατί δίνουν χαμηλούς μισθούς και οι εργαζόμενοι δουλεύουν με εξαντλητικούς ρυθμούς. Αυτό αξιοποιείται στη συνέχεια ως επιχείρημα για να επεκτείνεται συνεχώς η δράση των εργολαβικών εταιρειών», υποστηρίζει.
Παράλληλα, κάνει λόγο για σοβαρό στεγαστικό πρόβλημα στις τουριστικές περιοχές, ιδιαίτερα στα νησιά, όπου πολλοί εποχικοί εργαζόμενοι αδυνατούν να βρουν οικονομικά προσιτή κατοικία. «Πού να πάει να δουλέψει κάποιος, όταν δεν μπορεί να βρει σπίτι ή όταν αναγκάζεται να μένει μαζί με τέσσερα ή πέντε ακόμη άτομα σε ένα μικρό δωμάτιο;», διερωτάται.
Ο κ. Στεφανάκης αναφέρεται επίσης στη λειτουργία εργολαβικών εταιρειών που δραστηριοποιούνται στον κλάδο, υποστηρίζοντας ότι σε ορισμένες περιπτώσεις προβλέπονται ειδικές ρήτρες στις συμφωνίες τους με ξενοδοχειακές επιχειρήσεις. Σύμφωνα με τον ίδιο, υπάρχουν πληροφορίες από την αγορά ότι σε περίπτωση που ένα ξενοδοχείο θελήσει να προσλάβει απευθείας εργαζόμενο ο οποίος απασχολείται μέσω εργολαβικής εταιρείας, ενδέχεται να προβλέπεται οικονομική αποζημίωση προς την εταιρεία.
«Έχω πληροφορίες, τις οποίες έχω επιβεβαιώσει προφορικά από ανθρώπους της αγοράς, ότι υπάρχουν συμφωνίες που προβλέπουν ποσά της τάξεως των 5.000 ευρώ σε περίπτωση απευθείας πρόσληψης εργαζομένου από το ξενοδοχείο», αναφέρει χαρακτηριστικά. Ο πρόεδρος του Συνδικάτου εκτιμά ότι τέτοιες πρακτικές λειτουργούν αποτρεπτικά για την ελεύθερη μετακίνηση των εργαζομένων στην αγορά εργασίας.
Με αφορμή την απεργιακή κινητοποίηση της 24ης Ιουνίου, οι εργαζόμενοι στον επισιτισμό και τον τουρισμό διεκδικούν, σύμφωνα με τον κ. Στεφανάκη, ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς, διασφάλιση του πενθημέρου και του οκταώρου, καλύτερες συνθήκες υγείας και ασφάλειας στους χώρους εργασίας, καθώς και μέτρα στήριξης για τους εποχικούς εργαζόμενους.
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στο επίδομα ανεργίας των εποχικών εργαζομένων, υποστηρίζοντας ότι σήμερα καλύπτει μόνο ένα μικρό μέρος του διαστήματος που μεσολαβεί μέχρι την επόμενη τουριστική περίοδο. Παράλληλα, ζητά την επαναφορά του εφάπαξ, το οποίο -όπως αναφέρει- καταργήθηκε τα προηγούμενα χρόνια, καθώς και την επαναφορά των βαρέων και ανθυγιεινών ενσήμων για επαγγέλματα με ιδιαίτερα αυξημένη σωματική καταπόνηση.
«Μια καμαριέρα σήμερα καλείται να δουλεύει μέχρι τα 67 της χρόνια για να συνταξιοδοτηθεί. Το ίδιο και μια μαγείρισσα ή άλλοι εργαζόμενοι που κάνουν καθημερινά βαριές χειρωνακτικές εργασίες», σημειώνει. Όπως υποστηρίζει, αν εξασφαλίζονταν καλύτερες αμοιβές, σταθερότερες εργασιακές σχέσεις και ουσιαστική στήριξη των εποχικών εργαζομένων κατά τους μήνες που δεν εργάζονται, το πρόβλημα της έλλειψης προσωπικού στον τουρισμό θα ήταν σημαντικά μικρότερο.
Ερωτηθείς κατά πόσο ο ελληνικός τουρισμός μπορεί να συνεχίσει να αναπτύσσεται με βιώσιμο τρόπο χωρίς βελτίωση των εργασιακών συνθηκών, ο κ. Στεφανάκης εμφανίζεται ιδιαίτερα επικριτικός απέναντι στο σημερινό μοντέλο ανάπτυξης. «Όλα αυτά τα ρεκόρ πραγματοποιήθηκαν με την κατάργηση δικαιωμάτων των εργαζομένων. Οι μνημονιακοί νόμοι παραμένουν σε ισχύ και πάνω σε αυτούς στήθηκε το σημερινό μοντέλο ανάπτυξης του τουρισμού», αναφέρει.
Κλείνοντας, υπογραμμίζει ότι η απεργία της 24ης Ιουνίου αποτελεί προσπάθεια ανάδειξης των προβλημάτων του κλάδου και διεκδίκησης καλύτερων συνθηκών εργασίας για τους ανθρώπους που, όπως λέει, στηρίζουν καθημερινά έναν από τους σημαντικότερους τομείς της ελληνικής οικονομίας. «Υπάρχουν δύο διαφορετικοί κόσμοι. Από τη μία οι εργαζόμενοι που δεν ξέρουν πώς θα βγάλουν τη χρονιά και από την άλλη όσοι βλέπουν τα κέρδη τους να αυξάνονται χρόνο με τον χρόνο», καταλήγει.
Όπως υποστηρίζει, την ώρα που ο ελληνικός τουρισμός καταγράφει συνεχόμενα ρεκόρ αφίξεων και εσόδων, οι εργαζόμενοι καλούνται να επιβιώσουν με μισθούς που παραμένουν στα επίπεδα του 2011, ενώ αντιμετωπίζουν εξαντλητικά ωράρια, σοβαρές ελλείψεις προσωπικού και αυξημένη εργασιακή πίεση.
«Η πλειοψηφία των εργαζομένων στα εποχικά ξενοδοχεία προσπαθεί μέσα σε πέντε, έξι ή επτά μήνες να εξασφαλίσει το εισόδημα ολόκληρης της χρονιάς. Την ίδια στιγμή, οι αφίξεις και τα κέρδη των μεγάλων ξενοδοχειακών ομίλων έχουν πολλαπλασιαστεί», αναφέρει χαρακτηριστικά. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι ελλείψεις προσωπικού στον κλάδο έχουν οδηγήσει σε συνθήκες υπερεργασίας, με αποτέλεσμα ένας εργαζόμενος να εκτελεί τη δουλειά δύο ή ακόμη και τριών ατόμων. «Αυτή τη στιγμή ένας εργαζόμενος κάνει τη δουλειά για δύο ή και τρεις», σημειώνει, υπογραμμίζοντας ότι η εντατικοποίηση της εργασίας επηρεάζει τόσο την καθημερινότητα των εργαζομένων όσο και ζητήματα υγείας και ασφάλειας στους χώρους εργασίας.
Τουρισμός: «Δεν βρίσκουν προσωπικό γιατί οι συνθήκες είναι αποτρεπτικές»
Αναφερόμενος στο διαχρονικό πρόβλημα εύρεσης προσωπικού στον τουρισμό, ο πρόεδρος του Συνδικάτου εκτιμά ότι η αιτία δεν είναι η έλλειψη εργαζομένων, αλλά οι συνθήκες που επικρατούν στον κλάδο. «Δεν βρίσκουν προσωπικό γιατί δίνουν χαμηλούς μισθούς και οι εργαζόμενοι δουλεύουν με εξαντλητικούς ρυθμούς. Αυτό αξιοποιείται στη συνέχεια ως επιχείρημα για να επεκτείνεται συνεχώς η δράση των εργολαβικών εταιρειών», υποστηρίζει.Παράλληλα, κάνει λόγο για σοβαρό στεγαστικό πρόβλημα στις τουριστικές περιοχές, ιδιαίτερα στα νησιά, όπου πολλοί εποχικοί εργαζόμενοι αδυνατούν να βρουν οικονομικά προσιτή κατοικία. «Πού να πάει να δουλέψει κάποιος, όταν δεν μπορεί να βρει σπίτι ή όταν αναγκάζεται να μένει μαζί με τέσσερα ή πέντε ακόμη άτομα σε ένα μικρό δωμάτιο;», διερωτάται.
Τι υποστηρίζει ο Γιώργος Στεφανάκης για τις εργολαβικές εταιρείες
Ο κ. Στεφανάκης αναφέρεται επίσης στη λειτουργία εργολαβικών εταιρειών που δραστηριοποιούνται στον κλάδο, υποστηρίζοντας ότι σε ορισμένες περιπτώσεις προβλέπονται ειδικές ρήτρες στις συμφωνίες τους με ξενοδοχειακές επιχειρήσεις. Σύμφωνα με τον ίδιο, υπάρχουν πληροφορίες από την αγορά ότι σε περίπτωση που ένα ξενοδοχείο θελήσει να προσλάβει απευθείας εργαζόμενο ο οποίος απασχολείται μέσω εργολαβικής εταιρείας, ενδέχεται να προβλέπεται οικονομική αποζημίωση προς την εταιρεία.«Έχω πληροφορίες, τις οποίες έχω επιβεβαιώσει προφορικά από ανθρώπους της αγοράς, ότι υπάρχουν συμφωνίες που προβλέπουν ποσά της τάξεως των 5.000 ευρώ σε περίπτωση απευθείας πρόσληψης εργαζομένου από το ξενοδοχείο», αναφέρει χαρακτηριστικά. Ο πρόεδρος του Συνδικάτου εκτιμά ότι τέτοιες πρακτικές λειτουργούν αποτρεπτικά για την ελεύθερη μετακίνηση των εργαζομένων στην αγορά εργασίας.
Τα αιτήματα των εργαζομένων
Με αφορμή την απεργιακή κινητοποίηση της 24ης Ιουνίου, οι εργαζόμενοι στον επισιτισμό και τον τουρισμό διεκδικούν, σύμφωνα με τον κ. Στεφανάκη, ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς, διασφάλιση του πενθημέρου και του οκταώρου, καλύτερες συνθήκες υγείας και ασφάλειας στους χώρους εργασίας, καθώς και μέτρα στήριξης για τους εποχικούς εργαζόμενους.Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στο επίδομα ανεργίας των εποχικών εργαζομένων, υποστηρίζοντας ότι σήμερα καλύπτει μόνο ένα μικρό μέρος του διαστήματος που μεσολαβεί μέχρι την επόμενη τουριστική περίοδο. Παράλληλα, ζητά την επαναφορά του εφάπαξ, το οποίο -όπως αναφέρει- καταργήθηκε τα προηγούμενα χρόνια, καθώς και την επαναφορά των βαρέων και ανθυγιεινών ενσήμων για επαγγέλματα με ιδιαίτερα αυξημένη σωματική καταπόνηση.
«Μια καμαριέρα σήμερα καλείται να δουλεύει μέχρι τα 67 της χρόνια για να συνταξιοδοτηθεί. Το ίδιο και μια μαγείρισσα ή άλλοι εργαζόμενοι που κάνουν καθημερινά βαριές χειρωνακτικές εργασίες», σημειώνει. Όπως υποστηρίζει, αν εξασφαλίζονταν καλύτερες αμοιβές, σταθερότερες εργασιακές σχέσεις και ουσιαστική στήριξη των εποχικών εργαζομένων κατά τους μήνες που δεν εργάζονται, το πρόβλημα της έλλειψης προσωπικού στον τουρισμό θα ήταν σημαντικά μικρότερο.
«Τα ρεκόρ του τουρισμού χτίστηκαν πάνω στην κατάργηση δικαιωμάτων»
Ερωτηθείς κατά πόσο ο ελληνικός τουρισμός μπορεί να συνεχίσει να αναπτύσσεται με βιώσιμο τρόπο χωρίς βελτίωση των εργασιακών συνθηκών, ο κ. Στεφανάκης εμφανίζεται ιδιαίτερα επικριτικός απέναντι στο σημερινό μοντέλο ανάπτυξης. «Όλα αυτά τα ρεκόρ πραγματοποιήθηκαν με την κατάργηση δικαιωμάτων των εργαζομένων. Οι μνημονιακοί νόμοι παραμένουν σε ισχύ και πάνω σε αυτούς στήθηκε το σημερινό μοντέλο ανάπτυξης του τουρισμού», αναφέρει.Κλείνοντας, υπογραμμίζει ότι η απεργία της 24ης Ιουνίου αποτελεί προσπάθεια ανάδειξης των προβλημάτων του κλάδου και διεκδίκησης καλύτερων συνθηκών εργασίας για τους ανθρώπους που, όπως λέει, στηρίζουν καθημερινά έναν από τους σημαντικότερους τομείς της ελληνικής οικονομίας. «Υπάρχουν δύο διαφορετικοί κόσμοι. Από τη μία οι εργαζόμενοι που δεν ξέρουν πώς θα βγάλουν τη χρονιά και από την άλλη όσοι βλέπουν τα κέρδη τους να αυξάνονται χρόνο με τον χρόνο», καταλήγει.
En