Μυστήριο εξακολουθεί να καλύπτει την υπόθεση του θανάτου της 54χρονης Μαρίας και του 26χρονου γιου της, Ολύμπιου, στον Λόγγο Αιγίου, σχεδόν έναν μήνα μετά την τραγωδία που συγκλόνισε το πανελλήνιο. Ενώ ο 65χρονος Ιταλός σύντροφος της γυναίκας παραμένει προσωρινά κρατούμενος, η έρευνα βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο, καθώς οι Αρχές αναμένουν το τελικό ιατροδικαστικό πόρισμα και επαναξιολογούν όλα τα έως τώρα ευρήματα. Νέα στοιχεία που έχουν προκύψει τις τελευταίες ημέρες φαίνεται να διαφοροποιούν την αρχική εικόνα της υπόθεσης και οδηγούν τους ερευνητές στην εξέταση όλων των πιθανών σεναρίων, χωρίς μέχρι στιγμής να μπορεί να αποκλειστεί κανένα.

Διαβάστε: Αίγιο: Τα στοιχεία που μπαίνουν στο επίκεντρο της έρευνας για την υπόθεση των δύο θανάτων - Η σκεπασμένη σορός δημιουργεί νέα δεδομένα;

Παρότι ο 65χρονος κατηγορείται για τη διπλή ανθρωποκτονία και παραμένει προφυλακισμένος στις φυλακές Κορυδαλλού, τα μέχρι στιγμής στοιχεία φαίνεται να αξιολογούνται εκ νέου. Οι αστυνομικοί που χειρίζονται την υπόθεση επιχειρούν να συνθέσουν όλα τα ευρήματα της δικογραφίας, περιμένοντας παράλληλα το οριστικό πόρισμα της ιατροδικαστικής εξέτασης, το οποίο θεωρείται κομβικής σημασίας για την εξέλιξη της έρευνας.

Αίγιο: Το τηλεφώνημα που μπήκε στο μικροσκόπιο

Μεταξύ των στοιχείων που εξετάζονται ιδιαίτερα προσεκτικά είναι ένα τηλεφώνημα που φέρεται να είχε η 54χρονη με τον γιο της λίγο πριν εκείνος ταξιδέψει στο Αίγιο. Σύμφωνα με πληροφορίες, η γυναίκα φέρεται να του είπε: «Με έχουν βάλει να σου κάνω κακό». Οι ερευνητές προσπαθούν να αποκωδικοποιήσουν τη συγκεκριμένη φράση και να διαπιστώσουν αν συνδέεται με την ψυχολογική κατάσταση της γυναίκας ή αν αποτελεί στοιχείο που μπορεί να εξηγήσει όσα ακολούθησαν.

Η σκεπασμένη σορός του 26χρονου

Ιδιαίτερο βάρος δίνεται και στο γεγονός ότι η σορός του 26χρονου βρέθηκε σκεπασμένη. Σύμφωνα με την εγκληματολογική βιβλιογραφία, η κάλυψη της σορού αποτελεί χαρακτηριστικό που έχει καταγραφεί σε ορισμένες υποθέσεις που ο δράστης διατηρούσε στενό συναισθηματικό δεσμό με το θύμα. Η πράξη αυτή αποδίδεται είτε σε αισθήματα ενοχής και ντροπής είτε σε μια συμβολική πράξη «φροντίδας» μετά τον θάνατο. Με βάση αυτό το δεδομένο, εξετάζεται και το ενδεχόμενο η μητέρα, εφόσον αποδειχθεί ότι ήταν εκείνη που πυροβόλησε τον γιο της, να σκέπασε στη συνέχεια τη σορό του.

Τα νέα ιατροδικαστικά δεδομένα

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της υπόθεσης αναμένεται να διαδραματίσει το τελικό πόρισμα του ιατροδικαστή. Ωστόσο, τα μέχρι στιγμής ευρήματα φαίνεται να διαφοροποιούν ορισμένες από τις αρχικές εκτιμήσεις. Συγκεκριμένα, τα τραύματα που έφερε η 54χρονη στους καρπούς εξετάζονται ως πιθανά τραύματα δισταγμού, δηλαδή επιφανειακές κακώσεις που συναντώνται σε ορισμένες περιπτώσεις αυτοχειρίας πριν από το τελικό τραύμα.

Παράλληλα, μέχρι στιγμής δεν φαίνεται να επιβεβαιώνεται η ύπαρξη αμυντικών τραυμάτων, ούτε τραύματος στην πλάτη, ενώ οι μαχαιριές στον θώρακα φέρεται να εντοπίζονται συγκεντρωμένες στην ίδια περιοχή.

Τα αποτελέσματα των εγκληματολογικών εργαστηρίων

Σημαντικά θεωρούνται και τα μέχρι στιγμής ευρήματα των εγκληματολογικών εργαστηρίων. Υπενθυμίζεται πως δεν έχει εντοπιστεί αιματηρό αποτύπωμα του 65χρονου στον χώρο, ούτε γενετικό υλικό του πάνω στο όπλο ή στο μαχαίρι, όπου, αντίθετα, έχει ανιχνευθεί DNA της 54χρονης. Παράλληλα, δεν φέρεται να έχει βρεθεί πυρίτιδα στα χέρια του κατηγορούμενου, ενώ κάτω από τα νύχια της γυναίκας έχει εντοπιστεί DNA του 26χρονου γιου της.

Τι λέει ο Δημήτρης Γαλεντέρης στο parapolitika.gr

Μιλώντας στο parapolitika.gr, ο ιατροδικαστής Δημήτρης Γαλεντέρης εξηγεί ότι κανένα συμπέρασμα δεν μπορεί να εξαχθεί πριν ολοκληρωθεί η αξιολόγηση όλων των επιστημονικών δεδομένων. Όπως αναφέρει, όταν οι κακώσεις από αιχμηρό αντικείμενο είναι επιφανειακές και εντοπίζονται στην παλαμιαία επιφάνεια των χεριών, στους καρπούς ή ακόμη και στον τράχηλο, μπορεί να χαρακτηριστούν ως τραύματα δισταγμού, δηλαδή τραύματα που προκαλεί ο ίδιος ο αυτόχειρας πριν από το τελικό πλήγμα. Ο ίδιος διευκρινίζει, ωστόσο, ότι ιδιαίτερη σημασία έχει όχι μόνο ο αριθμός των τραυμάτων, αλλά και η μορφή τους.

«Εάν πρόκειται για είκοσι κάθετες μαχαιριές, αυτό είναι εξαιρετικά δύσκολο να συμβαδίζει με αυτοχειρία. Αν όμως αρκετές από αυτές είναι επιφανειακές, κατά την εφαπτομένη, και όχι τυπικές μαχαιριές που εισχωρούν κάθετα στο σώμα, τότε μπορεί να πρόκειται για τραύματα δισταγμού», επισημαίνει. Ακόμα, εξηγεί ότι τα τραύματα δισταγμού δεν πρέπει να συγχέονται με τα αμυντικά τραύματα. «Τα αμυντικά τραύματα εντοπίζονται συνήθως στη ραχιαία επιφάνεια των χεριών, ενώ τα τραύματα δισταγμού εμφανίζονται κυρίως στην παλαμιαία επιφάνεια και στους καρπούς», σημειώνει.

Όπως τονίζει, το τελικό ιατροδικαστικό πόρισμα θα αποτελέσει σημαντικό οδηγό για την πορεία της έρευνας, χωρίς όμως να αρκεί από μόνο του. «Το πόρισμα δείχνει τον δρόμο, όμως πρέπει να συμφωνεί με όλα τα υπόλοιπα στοιχεία της προανάκρισης. Τα τοξικολογικά ευρήματα, τα εγκληματολογικά εργαστήρια, οι μαρτυρίες και όλα τα υπόλοιπα στοιχεία πρέπει να "κλειδώνουν" μεταξύ τους», τονίζει.

Ερωτηθείς για τις πληροφορίες που είχαν δημοσιοποιηθεί τις πρώτες ημέρες της έρευνας, όπως η αναφορά σε τραύμα στην πλάτη της 54χρονης, εμφανίζεται επιφυλακτικός. «Δεν γνωρίζουμε αν αυτά ήταν πράγματι τα αρχικά ευρήματα ή πληροφορίες που διέρρευσαν. Ακόμη και ένα τραύμα στην πλάτη μπορεί να μην ήταν τυπική μαχαιριά, αλλά διαφορετική κάκωση. Αυτό μπορεί να το γνωρίζει μόνο ο ιατροδικαστής που πραγματοποίησε τη νεκροψία», επισημαίνει.

Τέλος, ο κ. Γαλεντέρης υπογραμμίζει ότι σε τόσο σύνθετες υποθέσεις η τελική εικόνα προκύπτει μόνο από τη συνεκτίμηση όλων των επιστημονικών και προανακριτικών δεδομένων. «Ο ιατροδικαστής οφείλει να αξιολογεί το σύνολο των ευρημάτων και όχι μεμονωμένα στοιχεία. Γι' αυτό και η ασφαλής εξαγωγή συμπερασμάτων γίνεται όταν έχει ολοκληρωθεί η διερεύνηση της υπόθεσης», καταλήγει.