"Ένα άλλο σήμερα": Η ταινία που φωτίζει όσα κρύβονται πίσω από την εφηβική και νεανική παραβατικότητα - Η αίσθηση ότι "δεν υπάρχει μέλλον" και ο δρόμος προς τη βία (Εικόνες)

Στον θερινό κινηματογράφο «Άνεσις», στη Λεωφόρο Κηφισίας 14, πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Πέμπτης 9 Ιουλίου η επίσημη προβολή της ταινίας μικρού μήκους «Ένα άλλο σήμερα», μια πρωτοβουλία της ΕΠΑΨΥ και της ΙΑΣΙΣ, που επιχειρεί να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες της εφηβικής και νεανικής βίας και παραβατικότητας μέσα από μια ιστορία που βασίζεται σε πραγματικά βιώματα νέων. Το «Ένα άλλο σήμερα» αποτελεί πρωτοβουλία του προγράμματος It's up to you(th) της ΕΠΑΨΥ για την πρόληψη της νεανικής και εφηβικής βίας και παραβατικότητας και του Connect Thessaloniki της ΙΑΣΙΣ για την πρόληψη και αντιμετώπιση της νεανικής παραβατικότητας, ενώ την παραγωγή υπογράφει η KINO.HIVE.

Διαβάστε: Παραβατικότητα ανηλίκων: Τα στοιχεία της ΕΛΑΣ αποκαλύπτουν τη νέα πραγματικότητα, γιατί η βία γίνεται πιο σκληρή - Ο δρ. Στέφανος Αλεβίζος εξηγεί

Η ταινία αφηγείται την ιστορία ενός εφήβου που μεγαλώνει μέσα σε ένα περιβάλλον βίας, απώλειας και συναισθηματικής εγκατάλειψης, φωτίζοντας διαδρομές που συχνά παραμένουν αθέατες: την απουσία στήριξης, την ανάγκη του ανήκειν, τη μοναξιά, και τις ψυχικές δυσκολίες που μπορούν να οδηγήσουν σε βίαιη συμπεριφορά και παραβατικότητα.

Η ανήλικη παραβατικότητα ως η μόνη διέξοδος ενός παιδιού που νιώθει ότι δεν έχει μέλλον

Το σενάριο δεν αποτελεί προϊόν μυθοπλασίας. Οι ιστορίες, οι διάλογοι και πολλές από τις φράσεις που ακούγονται στην ταινία προέρχονται από πραγματικές μαρτυρίες εφήβων που συμμετείχαν στις δράσεις των δύο προγραμμάτων. Είναι ιστορίες παιδιών που αισθάνονται ότι δεν έχουν μέλλον, που μεγαλώνουν χωρίς σταθερά σημεία αναφοράς και αναζητούν αποδοχή εκεί όπου πολλές φορές κυριαρχεί η βία.

Στο επίκεντρο βρίσκεται ένας έφηβος που νιώθει εγκλωβισμένος στη δική του πραγματικότητα. Αναζητώντας την αίσθηση του «ανήκειν», ακολουθεί μια παρέα συνομηλίκων. Όταν όμως ένα προγραμματισμένο «ραντεβού για ξύλο» ανάμεσα σε δύο ομάδες νέων καταλήγει σε τραγωδία, καθώς χάνει τη ζωή του ένα από τα πιο κοντινά του πρόσωπα, ο ίδιος αδυνατεί να διαχειριστεί την απώλεια και τις ενοχές που τον κατακλύζουν.

Η ψυχική του κατάρρευση αποτυπώνεται με ιδιαίτερη ένταση. Η κορύφωση της ταινίας είναι βαθιά συγκινητική, καθώς ακόμη και ο επαγγελματίας ψυχικής υγείας που τον παρακολουθεί λυγίζει μπροστά στον πόνο του παιδιού, αναδεικνύοντας ότι πίσω από κάθε περιστατικό βίας κρύβεται μια ανθρώπινη ιστορία που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με τιμωρία.

Μετά την προβολή ακολούθησε συζήτηση με τον ψυχίατρο - ψυχαναλυτή, ομότιμο καθηγητή Κοινωνικής Ψυχιατρικής και επίτιμο πρόεδρο και ιδρυτή της ΕΠΑΨΥ, Στέλιο Στυλιανίδη, και τον σκηνοθέτη της ταινίας Άρη Κατσιγιάννη. Τη συζήτηση συντόνισε η δημοσιογράφος Αθηναΐς Νέγκα, ενώ συμμετείχαν εκπρόσωποι των δύο φορέων, των προγραμμάτων και μέλη της δημιουργικής ομάδας.

Η σημασία της πρόληψης

Ο κ. Στυλιανίδης υπογράμμισε ότι η αντιμετώπιση της νεανικής βίας δεν μπορεί να περιορίζεται στην καταστολή, αλλά πρέπει να ξεκινά από την πρόληψη και την έγκαιρη ψυχοκοινωνική υποστήριξη. Όπως ανέφερε, εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικές ελλείψεις στις δημόσιες παιδοψυχιατρικές υπηρεσίες, με αποτέλεσμα πολλές οικογένειες να μην έχουν πρόσβαση σε δωρεάν εξειδικευμένη βοήθεια όταν τη χρειάζονται περισσότερο. Παράλληλα, σημείωσε ότι αρκετά προγράμματα πρόληψης λειτουργούν ακόμη πιλοτικά και απαιτούν σταθερή χρηματοδότηση ώστε να συνεχίσουν το έργο τους.

Ένα ακόμη σημαντικό μήνυμα που φρόντισε να περάσει ο κ. Στυλιανίδης στους παρευρισκόμενους είναι ότι η παραβατικότητα δεν αφορά μόνο παιδιά που μεγαλώνουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού. Βίαιες συμπεριφορές εμφανίζονται και σε εφήβους που φαινομενικά τα έχουν όλα λυμένα και ενδεχομένως φοιτούν σε πολύ καλά σχολεία. Κι αυτοί βιώνουν βαθιά μοναξιά, κενά ταυτότητας και έλλειψη ουσιαστικών σχέσεων.

Το «Ένα άλλο σήμερα» δεν επιχειρεί να δικαιολογήσει τη βία. Επιχειρεί, όμως, να εξηγήσει τι προηγείται αυτής. Να υπενθυμίσει ότι πίσω από κάθε παιδί που φτάνει στην παραβατικότητα υπάρχει μια διαδρομή που συχνά πέρασε απαρατήρητη και ότι η πρόληψη αρχίζει πολύ πριν από το πρώτο περιστατικό βίας.