Περίπου 67.000 αγρότες έχουν εγκαταλείψει το επάγγελμα, καθώς αδυνατούν να ανταποκριθούν στο αυξανόμενο κόστος παραγωγής, όπως ανέφερε στα Παραπολιτικά 90,1 και τον Αλέξανδρο Κλώσσα ο Χαράλαμπος Κασίμης, ομότιμος καθηγητής του Τμήματος Αγροτικής Οικονομίας και Ανάπτυξης του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Διαβάστε:  "Αδυναμία των ενοικιαστών να πληρώσουν τα κοινόχρηστα πολυκατοικιών" αποκαλύπτουν τα Παραπολιτικά 90,1

Ο κ. Κασίμης επισήμανε ότι η Ευρώπη, από τη μία πλευρά, αναγνωρίζει τον κρίσιμο ρόλο του αγροτικού τομέα για την επισιτιστική ασφάλεια, ενώ από την άλλη υιοθετεί πολιτικές που περιορίζουν τον προϋπολογισμό της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ). Παράλληλα, εκτίμησε ότι μετά το 2032 ενδέχεται να μην επιδοτούνται οι συνταξιούχοι αγρότες, οι οποίοι, όπως σημείωσε, λαμβάνουν ήδη χαμηλές συντάξεις.

Σύμφωνα με τον ίδιο, οι βασικοί δείκτες της ελληνικής γεωργίας παρουσιάζουν αρνητική πορεία τα τελευταία χρόνια, γεγονός που δημιουργεί σημαντικές προκλήσεις για τη βιωσιμότητα του αγροτικού τομέα. Ο κ. Κασίμης υπογράμμισε, τέλος, ότι η ενίσχυση μέσω ευρωπαϊκών προγραμμάτων είναι καθοριστικής σημασίας για τη βιωσιμότητα της ελληνικής γεωργίας, ιδιαίτερα σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος παραγωγής και οι οικονομικές πιέσεις προς τους αγρότες παραμένουν αυξημένα.

Αναλυτικά η συνέντευξη του Χαράλαμπου Κασίμη στα Παραπολιτικά 90,1

Ερωτηθείς αν η ενεργειακή κρίση μπορεί να αλλάξει τον χάρτη στον Πρωτογενή τομέα: Έχει ήδη βλέπουμε τις επιπτώσεις της ενεργειακής κρίσης καθώς 67.000 αγρότες αποχώρησαν από το επάγγελμα. Αυτό είναι δηλωτικό μιας απογοήτευσης, της αβεβαιότητας η οποία καθιστά το παρόν και το μέλλον των αγροτών αμφίρροπο και νομίζω ότι είναι κάτι το οποίο θα δούμε να επιδεινώνεται το επόμενο διάστημα γιατί είναι πλέον αδύνατο να διαχειριστούν τοι κόστος παραγωγής και τις τιμές.

Η ΕΛΣΤΑΤ ανακοίνωσε ότι την περασμένη χρονιά οι τιμές παραγωγού είχαν μια μείωση 8,4% και το κόστος παραγωγής αυξήθηκε 4,7% δηλαδή έχουμε μια απόκλιση 13% στο εισόδημα του παραγωγού. Δεν είναι εύκολα διαχειρίσιμη κατάσταση.

Υπάρχουν αντιφάσεις στην ευρωπαϊκή πολιτική καθώς από τη μια μεριά η Ευρώπη αναγνωρίζει τη σημασία του αγροτικού τομέα για την επισιτιστική της ασφάλεια και ταυτόχρονα υιοθετεί πολιτικές οι οποίες αφενός μειώνουν τον συνολικό προϋπολογισμό της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής και αφετέρου διαμορφώνουν ένα περιβάλλον πολιτικής το οποίο θα είναι πολύ πιο δύσκολο για την εφαρμογή του, ουσιαστικά μειώνει όχι μόνο τους πόρους αλλά μειώνει και το σκέλος το αναπτυξιακό.
Στην ελληνική γεωργία θα επιδεινωθεί και μια άλλη συνθήκη μετά το 2032 δεν θα ενισχύονται οι συνταξιούχοι γεωργοί οι οποίοι έχουν ήδη χαμηλές συντάξεις.

Για την βιωσιμότητα της ελληνικής γεωργίας καθοριστική είναι η ενίσχυση από τα ευρωπαϊκά προγράμματα. Χθες ήμουνα σε μια εκδήλωση για τον αμπελοοινικό τομέα στην Κορινθία, η απόγνωση των παραγωγών και των οινοποιών ήταν απίστευτη. Οι άνθρωποι είναι σε αδιέξοδο. Οι τιμές καταρρέουν, το κόστος παραγωγής εκτινάσσεται, ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος και ταυτόχρονα υπάρχουν ένα πλαίσιο πολιτικής το οποίο δεν φαίνεται να έχει μια στρατηγική στόχευση. Δεν ξέρουμε που θέλουμε να πάμε και τι μέτρα πολιτικής θέλουμε να υιοθετήσουμε για να προστατεύσουμε την ελληνική γεωργία και να προστατεύσουμε και την ίδια την επισιτιστική ασφάλεια της χώρας.