Του Σταύρου Παπαντωνίου-Εφημερίδα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ


Με έντονη εξομολογητική διάθεση, που δεν θυμίζει σε τίποτα γαλαζοαίματο, ο άγνωστος πρίγκιπας Μιχαήλ της Ελλάδας, εγγονός του Γεωργίου του Α’, μιλάει όχι μόνο για την εποχή κατά την οποία υπηρέτησε στον Ελληνικό Στρατό, αλλά και για τους λόγους για τους οποίους πριν από 51 ολόκληρα χρόνια παραιτήθηκε των δικαιωμάτων του από το στέμμα και, αφού παντρεύτηκε τη γνωστή γλύπτρια Μαρίνα Καρέλλα, κόρη του βιομηχάνου Καρέλλα, έζησε σαν κοινός θνητός στο Μαρούσι. Ο «Michael of Greece», όπως υπογράφει στο προσωπικό του ιστολόγιο, το οποίο ενημερώνει συχνά, πριν από κάποιες ημέρες ανέβασε ένα ιδιαίτερα αποκαλυπτικό κείμενο, όπου αναφέρεται μεταξύ άλλων και στη φύση του βασιλικού οίκου, με ιδιαίτερα αιχμηρό τρόπο.


Ο πρίγκιπας Μιχαήλ ακολούθησε καριέρα συγγραφέα, γράφοντας πλήθος ιστορικών βιογραφιών και μυθιστορημάτων στα γαλλικά. Με τον ίδιο ανήσυχο και ποιητικό λόγο, ο οποίος χαρακτηρίζει ολόκληρο το συγγραφικό έργο του, περιγράφει το πώς βίωσε τον ερχομό του από το Παρίσι, μετά τις σπουδές του. «Μου έφερναν τα πάντα σε ένα ασημένιο πιάτο», λέει αναφερόμενος στην απότομη μετάβασή του στην πατρίδα και στις συνήθειες του βασιλικού οίκου, καθώς πια όλες του οι επιθυμίες μπορούσαν να γίνουν πραγματικότητα. Ο πρίγκιπας Μιχαήλ, μάλιστα, μιλάει και για το γεγονός ότι σε όλες τις επίσημες τελετές καθόταν στην πρώτη σειρά, βάσει του πρωτοκόλλου, κάτι που χαρακτηρίζει «ματαιόδοξο». Ο πρίγκιπας έκανε μια ζωή που δεν του άρεσε και το ομολογεί με πολύ κυνικό τρόπο. Με έντονη διάθεση εξομολόγησης, ανατρέχοντας στο παρελθόν, αναφέρει πως μετά από λίγο καιρό κουράστηκε και άρχισε να αναζητά την ελευθερία του, η οποία όμως γνώριζε πως δεν θα ερχόταν χωρίς κόστος. Ετσι, ακολούθησε τις επιθυμίες του, τις οποίες έβαλε πάνω από τη βασιλική κληρονομιά.


Το 1965 παντρεύτηκε την εκλεκτή της καρδιάς του. Ο λόγος για τη Μαρίνα Καρέλλα, διάσημη ζωγράφο, γλύπτρια και σκηνογράφο, μαθήτρια του Τσαρούχη. Ο γάμος αυτός αναγνωρίσθηκε από τον βασιλιά Κωνσταντίνο Β’, αφού πρώτα ο Μιχαήλ παραιτήθηκε των δικαιωμάτων του στον ελληνικό θρόνο. Αμέσως μετά έφυγε από το Τατόι, και συγκεκριμένα μετακόμισε στο Μαρούσι. Περιγράφοντας με ιδιαίτερα γλαφυρό τρόπο τις βασιλικές συνήθειες, ασκεί σφοδρή κριτική σε αυτή τη ζωή. Λέει πως οι βασιλείς ασχολούνται συνέχεια με τον εαυτό τους και, παρ’ όλα αυτά, «δέχονται συνέχεια κριτική», αφήνοντας σαφώς να εννοηθεί πως αυτό ήταν κάτι που δεν του άρεσε.
 Ακολούθως, ωστόσο, επικρίνει και την ίδια τη φύση του μονάρχη, λέγοντας πως «λειτουργούν στην κενότητα, είναι αδύνατον να σημειώσουν πρόοδο» και είναι αναγκασμένοι να «σκέφτονται τα πάντα εκ των προτέρων» και να είναι «καχύποπτοι για τα πάντα». Ο γιος του πρίγκιπα Χριστόφορου, που ήταν αδερφός του βασιλιά Κωνσταντίνου του Β’, συνεχίζει σε όλο το κείμενο που δημοσιεύει να ταράζει τα νερά της βασιλικής οικογένειας, καταθέτοντας την προσωπική του κοσμοθεωρία για τον οίκο. Το κείμενο, ωστόσο, διακατέχεται από έντονη αγάπη για την Ελλάδα, που αποτυπώνεται και σε όσα λέει, αλλά και στις σπάνιες φωτογραφίες που έχει αναρτήσει από τη θητεία του στον Ελληνικό Στρατό, τον οποίο θεωρεί, όπως λέει, μεγάλο σχολείο.

Ο... εκπαιδευτικός Στρατός και το διάσημο best-seller

Στο τέλος της δεκαετίας του 1950 ο Μιχαήλ επέστρεψε στην Ελλάδα και κλήθηκε στις Ενοπλες Δυνάμεις. Το γεγονός τον ενθουσίασε δεόντως, όπως περιγράφει γλαφυρά ο ίδιος. Υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία στη Θεσσαλονίκη ως αξιωματικός του Ιππικού/Τεθωρακισμένων. Αυτό που για τους υπόλοιπους ήταν μια αγγαρεία εκείνος το χαρακτηρίζει «συναρπαστική μαθητεία». Μιλώντας με πολύ θερμά λόγια για τις Ενοπλες Δυνάμεις, λέει πως γνώρισε την πατρίδα του και, κυρίως, τον αγροτικό της κόσμο και ένιωσε πως γίνεται μέρος και συνέχεια της Ιστορίας, τονίζοντας -μάλλον με χαρακτηριστική έκπληξη- πως ο Στρατός είναι ένας χώρος όπου διαφορετικοί άνθρωποι, από διαφορετικές κοινωνικές τάξεις είναι όλοι μαζί, κάτι που αποτέλεσε για αυτόν ένα μεγάλο μάθημα. Ο πρίγκιπας Μιχαήλ, μετά την παραίτησή του από τα δικαιώματά του, έζησε μια ζωή ήρεμη και αφοσιώθηκε πλήρως στα γράμματα. Από τους μεγαλύτερους ιστοριοδίφες, έχει εκδώσει πάνω από 20 βιβλία, ενώ τη δεκαετία του 1980 γαλλική εφημερίδα τον αποκάλεσε «συγγραφέα των αεροπορικών best-seller», καθώς δεν υπήρχε επιβάτης αεροπλάνου που να μην είχε μαζί του το περίφημο μυθιστόρημα «La Nuit du Serail» (Μια νύχτα στο Σεράι). Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και το ότι είναι το μόνο μέλος της ελληνικής βασιλικής οικογένειας που έχει ελληνική υπηκοότητα, καθώς είναι εγγεγραμμένος στο δημοτολόγιο του Δήμου Αθηναίων, ως «Μιχαήλ ντε Γκρες». Η αγάπη του για την Ελλάδα είναι έκδηλη, καθώς όλα τα κείμενά του ξεκινούν με τη φράση «Η Ελλάδα είναι η πατρίδα μου».