Σε βαθιά θλίψη έχει βυθιστεί η Ζωζώ Σαπουντζάκη, καθώς έφυγε από τη ζωή ο επί 27 χρόνια σύντροφός της, Πύρρος Αναγνωστόπουλος. Η απώλειά του κλείνει έναν μεγάλο κύκλο κοινής πορείας, μιας σχέσης που χαρακτηρίστηκε από αμοιβαία εκτίμηση, αφοσίωση και διακριτική παρουσία, μακριά από τη δημοσιότητα.

Το τελευταίο διάστημα, εκείνος αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας. Μάλιστα, κατά τις πρώτες ημέρες του Ιανουαρίου, όταν η ηθοποιός νοσηλευόταν, ο Πύρρος δεν μπορούσε να την επισκεφθεί, καθώς ήταν κλινήρης και αντιμετώπιζε κινητικά προβλήματα. Παράλληλα, έπασχε από πολυοργανική ανεπάρκεια. Παρόλο που η Ζωζώ Σαπουντζάκη είχε προετοιμαστεί για την απώλειά του, η είδηση την συγκλόνισε βαθιά. 

Ο ανιψιός του Πύρρου Αναγνωστόπουλου τον αποχαιρέτησε δημόσια με μια συγκινητική ανάρτηση στο Facebook: «Όλα ωραία μόνο που κάνανε κόντρες για το ποιος θα φύγει πρώτος για το μακρινό ταξίδι. Και μαντέψτε… μόλις κέρδισε ο αγαπημένος μου θείος. Έφυγε πρώτος», έγραψε.


Πύρρος Αναγνωστόπουλος για Ζωζώ Σαπουντζάκη: «Είμαστε ένα»

Ο Πύρρος Αναγνωστόπουλος δεν ήταν απλώς ο άνθρωπος που βρισκόταν στο πλευρό της αγαπημένης καλλιτέχνιδας, αλλά το βασικό της στήριγμα σε κάθε φάση της ζωής της. Διατηρώντας πάντα χαμηλό προφίλ, ξεχώριζε για την ευγένεια και την κομψότητά του, επιλέγοντας συνειδητά να συνοδεύει τη Ζωζώ Σαπουντζάκη χωρίς να επιδιώκει την προβολή, προσφέροντάς της σταθερότητα και ηρεμία.

Η σχέση τους, που πλησίαζε τις τρεις δεκαετίες, αποτελούσε για τους ίδιους έναν άρρηκτο δεσμό ζωής. Σε μία από τις σπάνιες τηλεοπτικές του δηλώσεις στο OPEN, ο Πύρρος Αναγνωστόπουλος είχε μιλήσει για τη βαθιά σύνδεση που τους ένωνε: «Με τη Ζωζώ είμαστε 25 χρόνια μαζί. Δεν είναι μόνο η αγάπη που έχουμε, είναι το δέσιμο που έχει αναπτυχθεί όλα αυτά τα χρόνια. Είμαστε ένα. Η Ζωζώ είναι ένα κομμάτι του εαυτού μου. Ή Ζωζώ ή Πύρρος, είναι το ίδιο, σαν να έχουμε μια σύνδεση εσωτερική. Είμαστε πάντα μαζί».

«Το Μόνο που σε κοιτώ λιώνω είναι ένα τραγούδι της που με συγκινεί πολύ. Ό,τι τραγούδι και να μου πει, ό,τι και να κάνει το απολαμβάνω, και τον Εθνικό Ύμνο να πει, θα το χαρώ. Μόνο που με κοιτάει η Ζωζώ, γεμίζει από ευχαρίστηση, το πρόσωπό της λάμπει, και η ψυχή της φαντάζομαι για να είναι τόσο χαρούμενη. Η Ζωζώ είναι ένα κομμάτι του εαυτού μου. Ή Ζωζώ ή Πύρρος, είναι το ίδιο, σαν να έχουμε μια σύνδεση εσωτερική. Είμαστε πάντα μαζί. Ένας άνθρωπος που έχει δεθεί τόσο με κάποιον άλλον, πάντα φροντίζει για το καλό του άλλου. Όταν υπάρχει αγάπη, το μόνο που θες είναι να περνά ο άνθρωπός σου καλά και να τον φροντίζεις».