Ο Δημήτρης Μπάσης, ένας από τους πιο εμβληματικούς τραγουδιστές της ελληνικής μουσικής σκηνής, μίλησε πρόσφατα για την καριέρα του και την προσωπική του αντίληψη περί επιτυχίας. Σε μια εποχή που η μουσική συχνά μετριέται με νούμερα πωλήσεων και ψηφιακά streams, ο καλλιτέχνης ξεκαθαρίζει πως για εκείνον η αξία βρίσκεται στις συνεργασίες, τις εμπειρίες και την αγάπη για το τραγούδι. Για τον Δημήτρη Μπάση, η έννοια της επιτυχίας είναι υποκειμενική και δεν περιορίζεται στα νούμερα ή τα εμπορικά αποτελέσματα. Σε συνέντευξή του στην εκπομπή «Super Κατερίνα» την Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου, μοιράστηκε αναλυτικά τη δική του οπτική, δίνοντας έμφαση στους ανθρώπους που τον σημάδεψαν και στις στιγμές που τον γέμισαν επαγγελματικά και προσωπικά.

Διαβάστε: Δημήτρης Μπάσης: Τα "όχι", η επιτυχία και ο άνθρωπος που τον προστάτευσε - "Ήταν πολύ δίπλα μου ο Χρήστος Νικολόπουλος" (Βίντεο)

Δημήτρης Μπάσης για την υποκειμενική αξία της επιτυχίας

Ο Δημήτρης Μπάσης εξηγεί πώς ο ίδιος ορίζει το «πόσο ψηλά» μπορεί να φτάσει κάποιος:«Το πόσο ψηλά έχει φτάσει κάποιος, είναι πολύ υποκειμενικό. Για εμένα που έχω κάνει όλη αυτή τη διαδρομή, όλα αυτά τα χρόνια και ευτύχασα να γνωρίσω τον Μίκυ Θεοδωράκη και να κάνω δύο δίσκους μαζί του και να με διευθύνει, το ότι τραγούδησα δίπλα στον Δημήτρη Μητροπάνο, το ότι μπόρεσα κάποια στιγμή να ονειρεύομαι τη φωνή του Γιώργου Νταλάρα και να θέλω να γίνω τραγουδιστής και κάποια στιγμή να τραγουδάω μαζί του… με αυτό για εμένα προσωπικά θεωρώ ότι έχω φτάσει πολύ ψηλά. Κάποιοι άλλοι μετρούν το "ψηλά" με νούμερα, με νούμερα πωλήσεων, τα οποία εμένα δεν με ενδιαφέρουν. Οπότε το "είμαι ψηλά" είναι πολύ υποκειμενικό πώς το βλέπει κάποιος».

Η διαχείριση της αναγνώρισης

Στη συνέχεια, ο Δημήτρης Μπάσης μίλησε για την εμπειρία του με τις πρώτες του επιτυχίες και τη διαχείριση της αναγνώρισης: «Δεν έχω κάνει πολλά soundtrack αλλά έχουν γίνει επιτυχίες. Το πρώτο, οι "Ψίθυροι Καρδιάς" ήταν το ξεκίνημά μου. Οι "Ψίθυροι Καρδιάς" πούλησαν 150.000 αντίτυπα, έγιναν δύο φορές πλατινένιοι. Εγώ προσπαθούσα όλο αυτό να το ζήσω, να το απολαύσω από τη μία, από την άλλη όμως είχα τον Χρήστο Νικολόπουλο που -να είναι καλά ο άνθρωπος- με προσγείωνε απότομα, λέγοντάς μου ότι "τώρα αρχίζουν τα δύσκολα", "τώρα πρέπει να αποδείξεις ότι δεν είσαι τραγουδιστής του ενός τραγουδιού και υπάρχει και συνέχεια, άρα τώρα υπάρχει δουλειά"».