Ο δηµοφιλής τραγουδιστής Γιώργος Αλκαίος κάνει το ντεµπούτο του ως σεναριογράφος και σκηνοθέτης στη θεατρική παράσταση «Ο ηµιυπαίθριος», στο θέατρο «Coronet». Τον συναντήσαµε στην επίσηµη πρεµιέρα του και µας µίλησε για την παράσταση, την κατάθλιψη, τα παιδιά, τη Eurovision, αλλά και για τις ακραίες εκδηλώσεις που έχει δεχτεί.



Μιλήστε µας για την παράσταση «Ο ηµιυπαίθριος» στο θέατρο «Coronet», όπου κάνετε το σκηνοθετικό σας και σεναριακό σας ντεµπούτο.

Είµαστε σε ένα δώµα στο Παγκράτι, όπου µένει ο καλύτερος στρίφτης ινδικής κάνναβης της Αττικής και µπαίνει ο φίλος του από το υπουργείο Υγείας, που τον έχουν απολύσει και έχει κλέψει κάποια χάπια, που είναι A.I. νανοτεχνολογία, και το κάθε χρώµα χαπιού κάνει και κάτι διαφορετικό στον άνθρωπο. Ξαφνικά γίνεται ένας σεισµός, πέφτει η πολυκατοικία και γίνεται ηµιυπαίθριο το δώµα και έτσι, λοιπόν, όταν µπαίνουν µέσα οι ένοικοι που έλειπαν την ώρα του σεισµού, από την ταραχή τους «κουµπώνουν» και ένα χάπι.


Τσιγαριλίκι έχετε κάνει ποτέ;

Παλιά. Πιτσιρίκι. ∆εν «κόλλησα» ποτέ. Αν είχα «κολλήσει», δεν θα ήµουν εδώ.


Εχετε περάσει κατάθλιψη. Πήρατε χάπια;

Πήρα για πολύ λίγο καιρό, δηλαδή δύο εβδοµάδες, και επειδή µε τρελάνανε, επειδή εγώ έχω εσωτερική τρέλα, είπα να τα αφήσω και να κάνω «φίλη µου» την κατάθλιψη.


Κράτησε πολύ η κατάθλιψη;

Είµαι 53 στα 54, νοµίζω 53 χρόνια. Νοµίζω ότι όλοι έχουµε κάποιο είδος κατάθλιψης. Ο άνθρωπος γεννιέται µε κατάθλιψη. Ολοι έχουµε γαλουχηθεί στην κατάθλιψη.


Είχατε πάει παλιά στη Eurovision, το 2010. Πώς σας φαίνεται ο Akylas;

Εξαιρετικός. Νοµίζω ότι θα είµαστε µέσα στην πεντάδα µε αυτό το concept.


Εσείς είχατε πάρει καλή θέση τότε.

Ναι, 8η. Για ένα 12άρι δεν πήγαµε στην 3η θέση, φαντάσου πόσο κοντά ήµασταν.



Είστε µόνος από επιλογή δική σας, από επιλογή άλλων ή δεν είστε µόνος; Ποτέ δεν έχουµε καταλάβει τι γίνεται µε εσάς.

Επειδή έβλεπα πώς κινείται ο χώρος, έβλεπα ότι αν ασχοληθούν µε τη ζωή σου και δώσεις το δικαίωµα, θα ασχολούνται µόνο µε τη ζωή σου. Και το µόνο που δεν ήθελα είναι να ασχολούνται µόνο µε τη ζωή µου. ∆εν πιστεύω ότι ενδιαφέρει και κανέναν. Είµαι καλά και περνάω καλά.


Εχετε κάτι αυτήν την περίοδο;

Και να έχω, ωραία δεν είναι; Εγώ έχω δηλώσει ότι δεν θέλω να κάνω παιδιά.


Γιατί;

Να τα φέρω εδώ; Γιατί; Τι µου κάναν τα παιδιά; Να κάνουν τι; Να τρέχουµε από πίσω στα αστυνοµικά τµήµατα στα 12 τους; ∆εν µπορώ να µπω σε αυτήν την κατάσταση. Είναι τρελοί όλοι στον πλανήτη, µην τον αποτρελάνουµε. Αποφάσισα από νεαρή ηλικία να µην κάνω παιδιά. Για µένα ή κάνεις παιδί και τελειώνει η ζωή σου - για µένα προσωπικά... Θα αφιερωθείς στον άνθρωπο, µεγαλώνεις έναν άνθρωπο, δεν γίνεται να λείπεις από αυτόν τον άνθρωπο, πόσο περισσότερο και η µάνα ως µάνα, αλλά και ο πατέρας.


Φτάσατε κοντά στον γάµο;

Στις αρχές, που νόµιζα ότι µπορεί. Στα 23 αναρωτήθηκα: «Λες;». Μετά, κοιτάχτηκα στον καθρέφτη και είπα «ρε, προχώρα τώρα και κάνε το καινούργιο single».


Επαγγελµατικά τι άλλο ετοιµάζετε;

Τώρα έχουµε αυτήν την παράσταση, που θα την κρατήσουµε µέχρι το Πάσχα και θα δούµε, ανάλογα, αν θα συνεχίσουµε. Πριν από λίγες µέρες κυκλοφόρησε το ντουέτο µε τον Πάνο Βλάχο µε τίτλο «∆εν µε βολεύει», ένα περίεργο τραγούδι και ένα ντουέτο που δεν το περιµένεις από αυτούς τους δύο καλλιτέχνες. Στη συνέχεια θα βγάλω άλλο ένα κοµµάτι και το καλοκαίρι θα κάνω 6-7 συναυλίες.


Τι δεν σας βολεύει;

Γενικά εµένα δεν µε βολεύουν αυτά που βολεύουν άλλους. Εχω µεγάλα θέµατα, γι’ αυτό και δεν βγαίνω γενικά. Κάνω πολύ συγκεκριµένα πράγµατα. ∆εν µ’ αρέσει να βολεύοµαι.


Τι σας τη… σπάει;

Οτι δεν µας αφήνουν λίγο να ηρεµήσουµε, να ζήσουµε, να γουστάρουµε, να περάσουµε καλά. Να χορέψουµε. Πάντα πρέπει να υπάρχει µια κατήφεια.


Ψηφίζετε;

Θα ήταν ωραία ερώτηση αυτή, αν ψήφιζα. Εχει γίνει το αυτονόητο παράλογο και το παράλογο αυτονόητο. Τόσο απλά. Οσο θυµάµαι τον εαυτό µου και εσείς τον εαυτό σας, πολιτικά ήταν όλα στον αέρα. Ενας να βρεθεί να στρώσει λίγο τα πράγµατα να µπορέσουµε να υπάρχουµε.


Εχουµε περάσει µεγάλες στιγµές µαζί σας. Θυµάστε κάποια ακραία εκδήλωση θαυµασµού;

Αλλα χρόνια. ∆εν µου αρέσουν καθόλου οι ακραίες εκδηλώσεις. Θυµάµαι πολλές. Τι να σου πω; Οτι µου έκλεβαν τα σκουπίδια; Βγήκα και βρήκα τον ταξιτζή και, µόλις µε είδε, µου είπε: «Εγώ δεν φταίω, µε φέρνουν εδώ µία φορά την εβδοµάδα». Εχω περάσει πολύ άκρα.


Δείτε εδώ τη συνέντευξη




Δημοσιεύθηκε στο Secret των Παραπολιτικών