Ο σχεδιαστής μόδας Θοδωρής Τρανούλης, στενός φίλος του αείμνηστου Στάθη Ψάλτη, μίλησε με συγκίνηση αλλά και έντονο παράπονο για τον τρόπο που –όπως υποστηρίζει– αντιμετωπίστηκε η μνήμη του ηθοποιού από τον καλλιτεχνικό χώρο. Εννέα χρόνια μετά τον θάνατό του, όπως ανέφερε, θεωρεί πως δεν έχει αποδοθεί η αναγνώριση που του αξίζει για την προσφορά του στο θέατρο και τον κινηματογράφο, εκφράζοντας τη λύπη του ότι ένας τόσο αγαπητός καλλιτέχνης «ξεχάστηκε» από πολλούς. Μιλώντας στην εκπομπή «Super Κατερίνα», ο Θοδωρής Τρανούλης αναφέρθηκε τόσο στην πορεία όσο και στην προσωπικότητα του Στάθη Ψάλτη, τονίζοντας ότι επρόκειτο για έναν άνθρωπο δοτικό που έδινε πολλά, χωρίς να παίρνει ανάλογη αναγνώριση.

Διαβάστε: Στάθης Ψάλτης: Oκτώ χρόνια από τον θάνατό του - Η αδημοσίευτη φωτογραφία με την Γκρέις Τζόουνς

Θοδωρής Τρανούλης: Η δήλωση για τη μνήμη του Στάθη Ψάλτη

Ο Θοδωρής Τρανούλης αναφέρθηκε στον τρόπο που αντιμετωπίζεται σήμερα η μνήμη του Στάθη Ψάλτη, εκφράζοντας έντονο παράπονο για την απουσία τιμητικών αναφορών από τον καλλιτεχνικό χώρο.«Έκλεισαν εννέα χρόνια και κανείς δεν τον θυμήθηκε. Είναι σαν να μην πέρασε. Είναι αμαρτία να μη γίνεται ένα μνημόσυνο κάθε χρόνο για κάθε τέτοιον άνθρωπο. Ξεχάστηκε και από τον χώρο της Τέχνης. Το θέμα είναι να σε τιμάμε κάθε χρόνο. Ήταν ένας δοτικός άνθρωπος που του άρεσε να δίνει. Δεν εισπράττει αυτό που έδωσε».

Η αναφορά στη στήριξη της Χριστίνας Ψάλτη

Ο στενός φίλος του ηθοποιού στάθηκε ιδιαίτερα στη δύσκολη περίοδο της ασθένειάς του και στον καθοριστικό ρόλο που είχε η σύζυγός του στο πλευρό του.«Τη μάχη με τον καρκίνο δεν την έδωσε μόνος του, με τη Χριστίνα την έδωσε. Ήταν μέρα νύχτα στο νοσοκομείο. Κοιμόταν εκεί, πλενόταν εκεί, έτρωγε εκεί. Του στάθηκε όχι κερί αναμμένο που λέμε, το κάτι άλλο».

Το προσωπικό παράπονο του ηθοποιού

Ο Θοδωρής Τρανούλης αποκάλυψε και ένα πιο προσωπικό κομμάτι, αναφερόμενος σε παράπονα που είχε ο Στάθης Ψάλτης προς το τέλος της ζωής του. «Έφυγε με παράπονα και με ένα μεγάλο. Δεν έβλεπε το εγγόνι του. Μου έλεγε, “Θοδωρή θέλω να δω τα εγγόνια μου” και στο τέλος έγινε και τα είδε».