Ο Βασίλης Ντέτσικας αποτελεί μία από τις πιο σταθερές και έμπειρες φωνές της ραδιοφωνικής ενημέρωσης. Με πορεία που ξεκινά από το 1990, υπηρετεί με συνέπεια και αίσθημα ευθύνης το δελτίο ειδήσεων, δίνοντας καθημερινά τον παλμό της επικαιρότητας μέσα από τη συχνότητα του «Παραπολιτικά 90,1 FM».Ο δημοσιογράφος μιλάει στο «S» για την ευθύνη της ενημέρωσης, τη διαχείριση της πίεσης όταν η επικαιρότητα γίνεται καταιγιστική, τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην ουδετερότητα και το ανθρώπινο συναίσθημα, αλλά και για τη διαρκή αναζήτηση βελτίωσης έπειτα από 35 χρόνια στα μικρόφωνα. Με λόγο βιωματικό και ουσιαστικό, αποκαλύπτει πώς η είδηση αποκτά «καρδιά» και γιατί, παρά την πολυετή εμπειρία του, συνεχίζει να την προσεγγίζει με την ίδια σοβαρότητα και αφοσίωση.

Διαβάστε την συνέντευξη του Βασίλη Ντέτσικα

Από την αρχή της σεζόν μέχρι σήμερα, ποιο ήταν το πιο απαιτητικό δελτίο που κληθήκατε να παρουσιάσετε και γιατί;

Χωρίς υπερβολή, από τον Σεπτέμβριο του 1990, οπότε και άρχισα να ασχολούμαι με το ραδιόφωνο, όλα τα δελτία ήταν, είναι και θα είναι απαιτητικά. Κι αυτό συμβαίνει όταν έχεις πάρει στον ώμο σου την «ευθύνη» της ενημέρωσης του πολίτη. Μια «ευθύνη» που τους πρώτους ραδιοφωνικούς μήνες δεν είχα στον νου μου, ευτυχώς όμως μια φράση ενός «αληθινού πατριάρχη» του ελληνικού ραδιοφώνου μού εμφύσησε την έννοια της «ευθύνης» και από τότε – ευτυχώς νωρίς – πήρα στα δάκτυλά μου αυτή την ευθύνη, τη φρόντισα με τεράστια προσπάθεια, ώστε να υπάρχει ένα δελτίο ειδήσεων στιβαρό, σοβαρό, άμεσο και όσο το δυνατόν πλήρες. Η είδηση έχει παλμό και με τον διαδοχικό αυτό παλμό το δελτίο ειδήσεων στο ραδιόφωνο αποκτά καρδιά.Όταν η επικαιρότητα είναι καταιγιστική και πολλές ειδήσεις «σκάνε» ταυτόχρονα, πώς διαχειρίζεστε την πίεση της στιγμής μέσα στο στούντιο; Με απόλυτη ψυχραιμία. Στο μυαλό φτιάχνεις «κουτάκια», αρχίζεις να επεξεργάζεσαι την πληροφορία, να τη «σπας» σε επιμέρους κομμάτια και να ιεραρχείς ποιο θα πάει μπροστά και ποιο μετά. Πολλές φορές, σε ένα έκτακτο περιστατικό, γράφεις κάποιες λέξεις-κλειδιά και συντάσσεις την είδηση στον αέρα, την ώρα της παρουσίασης του δελτίου. Παίζει ρόλο και η εμπειρία, ωστόσο η ψυχραιμία είναι το παν.

Πόσο δύσκολο είναι να κρατά κανείς ουδέτερο τόνο στη φωνή όταν μεταδίδει ειδήσεις με έντονο κοινωνικό ή ανθρώπινο φορτίο;

Εύκολο δεν είναι. Άνθρωποι είμαστε, κομμάτι της κοινωνίας, με τις αδυναμίες μας, τους προβληματισμούς μας, τα θέλω και τα πρέπει. Υπάρχουν ειδήσεις που σου προκαλούν οργή ή προβληματισμό και ίσως να μεταδίδεις την είδηση με περισσότερη ένταση από όσο θα έπρεπε. Όπως ανέφερα, η είδηση έχει παλμό, καρδιά και, προφανώς, θα πρέπει να ειπωθεί στο «τέμπο» που επιλέγει η ίδια. Δυστυχώς, υπάρχει και ο άλλος τόνος της φωνής, όταν, για παράδειγμα, οφείλεις να μεταδώσεις την είδηση θανάτου κάποιου που γνώρισες μέσα από τη δουλειά. Εκεί, όσο και αν προσπαθήσεις να διατηρήσεις την ψυχραιμία, η φωνή το πιο πιθανό είναι να «σπάσει». 

Πιστεύετε ότι ο τρόπος εκφώνησης ενός δελτίου μπορεί να επηρεάσει την πρόσληψη της είδησης από τον ακροατή; Πού βρίσκεται η ισορροπία;

Ναι, ο τόνος της φωνής του εκφωνητή στο δελτίο ειδήσεων μπορεί να «ξυπνήσει» τον ακροατή. Τονίζεις λέξεις, φράσεις, δίνεις χρώμα. Στην ουσία του λες «άκουσέ με, έχω κάτι σημαντικό να σου πω». Φυσικά, οφείλουμε πάντα το περιεχόμενο να είναι ενημερωτικό, άμεσο, έγκυρο. Να προτάσσουμε την είδηση, να την ιεραρχούμε με «ευθύνη», να χρησιμοποιούμε σωστά ελληνικά και σωστή γραμματική.

Καθώς διανύουμε το δεύτερο μισό της σεζόν, υπάρχει κάτι που θέλετε να βελτιώσετε ή να εξελίξετε στον τρόπο που παρουσιάζετε την ενημέρωση;

Έπειτα από 35 και πλέον χρόνια έχεις την αίσθηση, τη βεβαιότητα θα έλεγα, ότι τα έχεις γράψει και μεταδώσει όλα και με διαφορετικούς τρόπους. Ωστόσο, ακόμα και σήμερα αναζητώ νέα μονοπάτια στη σύνταξη της είδησης. Προφανώς και υπάρχουν πάντα περιθώρια βελτίωσης και αυτός είναι ο λόγος που ακόμα και σήμερα «την κοιτάζω», «με κοιτάζει» και όταν το αποτέλεσμα έχει ανέβει στο επόμενο επίπεδο, εκείνη (η είδηση) μάλλον μου χαμογελάει. Και μια κρυφή επιθυμία… Ελπίζω να είμαι ακόμα στις επάλξεις και να έχω τη χαρά να μεταδώσω ειδήσεις που θα αφορούν την παγκόσμια ειρήνη, την εξάλειψη της πείνας και της φτώχειας, όπως επίσης το φάρμακο ή τη θεραπεία ασθενειών όπως ο καρκίνος.

*Δημοσιεύθηκε στο Secret των Παραπολιτικών