Μαγκαζίνο Σαββατοκύριακο
Μαγκαζίνο Σαββατοκύριακο Τηλέμαχος Σαντοριναίος
bistis_polakis
Παραπολιτικά

Εμφύλιος στον ΣΥΡΙΖΑ - Ο Μπίστης απάντησε στις ανιστόρητες ανοησίες του Πολάκη

Zήτησε από τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να είναι αυστηροί με όσους λένε ανοησίες

Με το γάντι «έσφαξε» ο Νίκος Μπίστης τον Παύλο Πολάκη, απαντώντας στις ανιστόρητες ανοησίες που εκστόμισε από το βήμα της βουλής ο αψύς Σφακιανός σε σχέση με τον Κολοκοτρώνη, τον Μακρυγιάννη αλλά και στα όσα είπε για δοσίλογους και μαυραγορίτες.

Το μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΣΥΡΙΖΑ και από τους διαπρύσιους υποστηρικτές των ανοιγμάτων στη σοσιαλδημοκρατία, έχοντας στη φαρέτρα του και τη σημαντική αντιδικτατορική του δράση, περιέγραψε κάποια περιστατικά από τα χρόνια της χούντας όπου κάποιοι αριστεροί και κάποιοι δεξιοί συνυπήρχαν στο Κέντρο Εκπαίδευσης Στρατιωτικής Αστυνομίας της μισητής ΕΣΑ.

Χωρίς να κατονομάσει τον Πολάκη, ζήτησε από τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να είναι αυστηροί με όσους λένε ανοησίες. «Εμείς οι αριστεροί είμαστε περήφανοι για την παράταξη μας, τους αγώνες της, τις θυσίες της για τον λαό και την πατρίδα», είπε. Και πρόσθεσε με νόημα ο Νίκος Μπίστης: «Ξέρουμε ταυτοχρόνως ότι στην Ιστορία μας υπάρχουν και μαύρες σελίδες προς αποφυγή. Δεν έχουν μόνο οι άλλοι, έχουμε και εμείς. Και προσφέρουμε υπηρεσία στην Αριστερά όταν είμαστε αυστηροί προς εκείνους που με επιπολαιότητα βουτάνε την γλώσσα τους στο μελάνι από αυτές τις σελίδες».

Ολόκληρη η ανάρτηση του Νίκου Μπίστη

Το καλοκαίρι του 1973 περίπου τριάντα αριστεροί φοιτητές είμασταν κρατούμενοι στο ΚΕΣΑ (Κέντρο Εκπαίδευσης Στρατιωτικής Αστυνομίας) της μισητής ΕΣΑ. Ξαφνικά ένα βράδυ μας άφησαν ήσυχους και καταπιάστηκαν με κάτι νεοφερμένους που δεν ήταν ούτε φοιτητές, ούτε αριστεροί. Από τις φωνές τους και τα τακ τακ στον τοίχο των κελιών μάθαμε ότι ήταν αξιωματικοί από το Κίνημα του Ναυτικού. Εκείνο το βράδυ συνειδητοποιήσαμε ότι όλοι οι αξιωματικοί δεν είναι φασίστες και ότι όλοι οι δεξιοί δεν ήταν οπαδοί της χούντας ή παιδιά δωσιλόγων και μαυραγοριτών. Και το χαρήκαμε. Όχι μόνο γιατί πήραμε μια ανάσα αλλά γιατί καταλάβαμε ότι είναι λίγα τα ψωμιά της δικτατορίας. Και οι δεξιοί αξιωματικοί στα διπλανά κελιά συνειδητοποίησαν ότι δεν είμαστε οι αιμοσταγείς εαμοβούλγαροι με τα κονσερβοκούτια , όπως τους μάθαιναν στην Σχολή Ευελπίδων. Όταν έπεσε η δικτατορία ο καθένας, κατά κανόνα, πήγε στην παράταξη του. Είμασταν αντίπαλοι και πάλι, με μια μεγάλη διαφορά : χωρίς το μίσος που σφράγισε το μετεμφυλιακό κράτος και με μια κοινή έγνοια να μην τραυματίζουμε με ακρότητες την δημοκρατία μας. Η οποία άντεξε και αντέχει 47 χρόνια με διάφορες κυβερνήσεις που επέλεξε ο λαός με την ψήφο του . Δεξιές της ΝΔ , κεντροαριστερές του ΠΑΣΟΚ και την αριστερή του ΣΥΡΙΖΑ. Όλες , με τα συν και τα πλην τους , τήρησαν τον δημοκρατικό κανόνα. Το τελευταίο διάστημα με τις αλλεπάλληλες και ποικίλες κρίσεις διάφοροι φανατικοί σε όλο το φάσμα επιδίδονται σε ασκήσεις ρητορικής μίσους. Άλλοι ονειρεύονται τρόπους να μην ξανακυβερνήσει η Αριστερά, άλλοι βουτάνε στο παρελθόν επιλεκτικά και αφοριστικά για την δεξιά. Εμείς οι αριστεροί είμαστε περήφανοι για την παράταξη μας, τους αγώνες της, τις θυσίες της για τον λαό και την πατρίδα. Ξέρουμε ταυτοχρόνως ότι στην Ιστορία μας υπάρχουν και μαύρες σελίδες προς αποφυγή. Δεν έχουν μόνο οι άλλοι, έχουμε και εμείς. Και προσφέρουμε υπηρεσία στην Αριστερά όταν είμαστε αυστηροί προς εκείνους που με επιπολαιότητα βουτάνε την γλώσσα τους στο μελάνι από αυτές τις σελίδες.

ΥΓ Ειλικρινά δεν ξέρω αν θα ήθελα να είμαι στο ίδιο κόμμα με τον στρατηγό Μακρυγιάννη. Θα στενοχωρήσω τους πολλούς θαυμαστές του , αριστερούς , δεξιούς και κυρίως Πασόκους ( λόγω 3ης του Σεπτέμβρη). Η γενιά του 30 φιλοτέχνησε το πορτρέτο του και μας κληροδότησε την αγιογραφία του. Ήταν άνθρωπος της εποχής του με ανατάσεις, πάθη και αδυναμίες. Αγωνιστής αλλά και τοκογλύφος, πότε με τον Κολοκοτρώνη, πότε κατά των καπεταναίων, στην αρχή με τον Όθωνα, τελικά απέναντι του. Ως αριστερός θα προτιμούσα βέβαια να είμαι στο ίδιο κόμμα με τον Ρήγα Φεραίο και να πουλούσα κάθε Κυριακή την Ελληνική Νομαρχία του Έλληνος του Ανωνύμου. Νομίζω πάντως ότι είναι καλύτερα να μην μοιράσουμε κομματικά βιβλιάρια στους αγωνιστές του 21. Να τους τιμήσουμε στα 200 χρόνια της Ελληνικής Επανάστασης αφήνοντας τους ήσυχους στην πινακοθήκη του έθνους, με την μεγαλοσύνη τους και τις αντιφάσεις τους.

Aποδοχή Cookies

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies της Google ή/και άλλων παρόχων διαφήμισης για την παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.

Διαβάστε περισσότερα