Προσωπικά δεν µου έκανε καµία εντύπωση ο ισχυρισµός που διατύπωσε δηµοσίως ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Κώστας Αρβανίτης ότι οι εθνικές εκλογές του 2023 ήταν «πειραγµένες», υπονοώντας ότι αλλοιώθηκε το εκλογικό αποτέλεσµα από κάποιους σκοτεινούς µηχανισµούς της Ν∆. Με παρόµοια προπαγανδιστικά τερτίπια επιχειρούσαν στον ΣΥΡΙΖΑ να αιτιολογήσουν την εκλογική συντριβή τους και στις εθνικές κάλπες του 2019. Προτάσσοντας µε κουτοπονηριά τη θεωρία της «δηµιουργικής λογιστικής» ότι το 41% της Ν∆ δεν ανταποκρίνεται σε πραγµατικούς αριθµούς, καθώς η «γαλάζια» παράταξη ευνοήθηκε από την αποχή στις κάλπες και τις ευεργετικές διατάξεις του εκλογικού νόµου. Με τον τρόπο αυτόν αµφισβητούσαν ως «επίπλαστη» την αυτοδυναµία της Ν∆, περιφρονώντας συνάµα την ίδια τη λαϊκή ετυµηγορία.

Διαβάστε: Κώστας Αρβανίτης: "Οι εκλογές του 2023 ήταν πειραγμένες" - "Πώς από πρασινοκόκκινη η Κρήτη έγινε μπλε;" (Βίντεο)

Στην πορεία προς τις εθνικές κάλπες του 2023 η Κουµουνδούρου, µε επικεφαλής τότε τον Αλέξη Τσίπρα, επιδίωξε να αµφισβητήσει προληπτικά το εκλογικό αποτέλεσµα, συνδέοντας την επικείµενη αναµέτρηση µε την υπόθεση των υποκλοπών. Το σύνθηµά του από τα τέλη του 2022 ήταν το εξής: «Με τη δηµοκρατία ή την εκτροπή». Ενώ νωρίτερα πάσχιζε να προκαλέσει συνθήκες πολιτικής και κοινωνικής αποσταθεροποίησης, ζητώντας κυβέρνηση «ειδικού σκοπού» µέσω των στενών συνεργατών του. Αφού δεν του βγήκε σε «σπουδαία κατάσταση» η «θαυµάσια αναταραχή» που πήγε να προκαλέσει στις αρχές του 2023 έπαιξε ξανά τα ρέστα του, ανακοινώνοντας την απόσυρση του ΣΥΡΙΖΑ από τις ψηφοφορίες στη Βουλή.

Αφού έχασε τις εθνικές εκλογές του 2023 και παραιτήθηκε από πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, επανήλθε στην αµφισβήτηση της ήττας του από τον Κυριάκο Μητσοτάκη µόλις ξεκίνησε να παρουσιάζει το βιβλίο του «Ιθάκη». Με ποιον τρόπο; Άρχισε στις δηµόσιες οµιλίες του να αφήνει υπαινιγµούς ότι η Ν∆ δεν θα είχε κερδίσει τις εθνικές εκλογές το 2023 αν δεν είχε «µπαζώσει» την αλήθεια στην υπόθεση των Τεµπών. Μέσα από τη συγκεκριµένη επικοινωνιακή κοµπίνα αναζητούσε το τέλειο άλλοθι για να ελαφρύνει την αποδοκιµασία του εκλογικού σώµατος προς το πρόσωπό του. Με βάση τα παραπάνω, λογικό είναι να µη µας προκαλεί καµία αίσθηση η παρέµβαση του Κώστα Αρβανίτη, ο οποίος δεν εξαιρείται από τον κλασικό κανόνα που διέπει τη λειτουργία της Αριστεράς. Οι άνθρωποι είναι «µανούλες» στη διαβολή, «επιστήµονες» σταλινικού επιπέδου στη σπέκουλα και στις δόλιες µεθοδεύσεις, όταν αποφασίζουν να εξοντώσουν την αλήθεια επειδή δεν τους είναι αρεστή ή τη δηµοκρατία επειδή αυτή δεν ανταποκρίνεται στα «θέλω» τους. Ο Αλέξης Τσίπρας, που ο Κ. Αρβανίτης τον έχει ξανά τιµή του και καµάρι του, δεν σεβάστηκε την ετυµηγορία του ελληνικού λαού στο δηµοψήφισµα του 2015, όταν για λόγους ατοµικής πολιτικής επιβίωσης και κοµµατικού συµφέροντος µετέτρεψε το «όχι» σε «ναι», πιστεύει κανείς ότι δεν θα περιφρονούσε µε την αλαζονική στάση του και τον κόσµο που επέλεξε στις εθνικές κάλπες, αντί για αυτόν, τη Ν∆ και τον Κυριάκο Μητσοτάκη; Ο Αλ. Τσίπρας δεν είναι αυτός που σε ένα συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ όταν δεν βγήκε το αποτέλεσµα που ο ίδιος επιθυµούσε ξαναπήρε τον λόγο και διέταξε το εκλογικό σώµα να ξαναψηφίσει, µαλώνοντας τα µέλη-υπηκόους του ότι «δεν κατάλαβαν καλά» πώς πρέπει να πράξουν στην κάλπη που απαίτησε να ξαναστηθεί;

Στον ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι αυτοί που ακόµη και σήµερα «ξεκατινιάζονται» δηµοσίως για το τελευταίο συνέδριο «βίας και νοθείας», όπου µε τη σκιώδη πάλι καθοδήγηση του Αλ. Τσίπρα ο Στέφανος Κασσελάκης ηττήθηκε στο «µπουζουξίδικο» από τον Σωκράτη Φάµελλο;

Και πριν φτάσουµε στη «βίαιη» εκπαραθύρωση του Στ. Κασσελάκη από την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ, µήπως θυµάστε τις θεωρίες συνωµοσίας και τις πονηρές εικασίες που είχαν κατακλύσει τη δηµόσια σφαίρα ενόψει των ευρωεκλογών του 2024; ∆εν έβγαιναν τότε πάλι οι συριζαίοι µε επικεφαλής τον Στέφανο Κασσελάκη και δήλωναν ότι η Ν∆ µεθοδεύει την αλλοίωση του εκλογικού αποτελέσµατος; ∆εν ζητούσε ο Στ. Κασσελάκης, αλλά και όσοι τον υποστήριζαν, µεταξύ αυτών και ο Κ. Αρβανίτης, να διεξαχθούν οι ευρωεκλογές στην Ελλάδα µε τη συµµετοχή διεθνών παρατηρητών, καθώς προπαγάνδιζαν στην εσωτερική σκηνή το σενάριο της νοθείας;

Ο αξιότιµος Κώστας Αρβανίτης, που τώρα εκφράζει αµφιβολίες για την εγκυρότητα του αποτελέσµατος των εθνικών εκλογών του 2023, οφείλει να δώσει αν µη τι άλλο µία απάντηση στο εξής ερώτηµα: πώς γίνεται να βγήκε ευρωβουλευτής το 2024 ως υποψήφιος µε ένα κόµµα που επαναλάµβανε τις θεωρίες της νοθείας και στην επίµαχη κάλπη; ∆ιότι τα ποσοστά της Ν∆ στις ευρωεκλογές του 2024 έπεσαν, κάτι που ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε «σηµαία» στη συνέχεια για να ισχυριστεί ότι η «γαλάζια» παράταξη έχει πλέον απολέσει την εµπιστοσύνη του εκλογικού σώµατος.

Πριν από τις ευρωεκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ κατηγορούσε τη Ν∆ για «βία και νοθεία» και µετά άλλαξε το τροπάριο. Πριν από τις κάλπες η εκλογική διαδικασία ήταν «πειραγµένη» κατά τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά µετά «αξιόπιστη» και «γνήσια», επειδή η Ν∆ δεν ξαναπήρε 41% και ο Κ. Αρβανίτης βγήκε ευρωβουλευτής µε τον ΣΥΡΙΖΑ.

Το συµπέρασµα εδώ είναι ένα. Με τους συριζαίους άκρη δεν βγάζεις. Είναι κανονικοί προβοκάτορες, βάσει σχεδίου τις περισσότερες φορές. Τα προηγούµενα χρόνια, και χωρίς να έχω καµία διάθεση να ευλογήσω τα γένια µου, είχα µεταξύ άλλων αποκαλύψει από τον Όµιλο των Παραπολιτικών µε ηχητικά ντοκουµέντα τρεις ειδήσεις. Τον Παύλο Πολάκη, που δήλωνε ότι για να ξανακερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ τις εθνικές εκλογές πρέπει να κλείσει και κάποιον πολιτικό του αντίπαλο στη φυλακή, την Έφη Αχτσιόγλου, η οποία ισχυριζόταν ότι «η κανονικότητα δεν ήταν ποτέ ευκαιρία για την Αριστερά» και τον Αλέξη Τσίπρα, που µε δικό µου βίντεο έβαζε στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ τα µέλη του οργάνου να ξαναψηφίσουν επάνω σε µια πρόταση που αρχικώς είχε απορριφθεί και δεν ταίριαζε µε τα συµφέροντά του.

Συνεπώς το «να κλείσουµε κανέναν στη φυλακή», το «για εµάς ευκαιρία είναι το χάος» και το «ξαναψηφίστε για να βγει αυτό που θέλω» είναι το τρίπτυχο της κλασικής υπονόµευσης της δηµοκρατίας.