Πονηρός ο Βλάχος

Ο βουλευτής Ανατολικής Αττικής της Ν∆ Γιώργος Βλάχος στη χθεσινή συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Οµάδας προσπαθούσε µε νύχια και µε δόντια να τονίσει πως η εικόνα του κόµµατος στην κοινωνία δεν είναι αυτή που νοµίζουν στο Μέγαρο Μαξίµου. Κάποια στιγµή χρησιµοποίησε τη φράση «να ξαναβρούµε την ψυχή µας», κάτι που -ως ελάττωµα για τη σηµερινή Ν∆- αναδεικνύει ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαµαράς. Σε άλλο σηµείο της τοποθέτησής του έκανε αναφορά στην απώλεια του 41%, προπαγανδίζοντας µε επιδέξιο τρόπο το αφήγηµα της αντιπολίτευσης, που στον δηµόσιο λόγο της συγκρίνει το αποτέλεσµα των ευρωεκλογών του 2024 µε τις εθνικές εκλογές του 2023, όπου η Ν∆ είχε θριαµβεύσει.

Κανονικά θα περίµενε κανείς από έναν κυβερνητικό βουλευτή, όπως είναι ο κ. Βλάχος, αντί να υιοθετεί το αφήγηµα της αντιπολίτευσης -ότι δηλαδή η Ν∆ ήταν στο 41% στις εθνικές εκλογές του 2023 και έπεσε στο 28% στις ευρωεκλογές του 2024- και να βλέπει διαρκώς το ποτήρι µισοάδειο µε διάθεση ηττοπάθειας, να αξιολογήσει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των δύο εκλογικών αναµετρήσεων µε όρους αντικειµενικής και λογικής προσέγγισης.

Πρώτα από όλα, άλλο χαρακτήρα έχουν οι ευρωεκλογές και άλλο οι εθνικές κάλπες. Άλλη είναι η συµµετοχή των πολιτών στις εθνικές κάλπες και άλλη στις ευρωεκλογές. Τι σηµαίνει αυτό; Πως δεν µπορείς να εξάγεις πολιτικά συµπεράσµατα συγκρίνοντας… µήλα µε πορτοκάλια. Στις εθνικές εκλογές του 2023, όπου κρινόταν η διακυβέρνηση της χώρας, η Ν∆ πήρε 41%, επειδή ο κόσµος άσκησε το εκλογικό του δικαίωµα µε γνώµονα το κριτήριο σε ποιο κόµµα θέλει να αναθέσει τα ηνία της χώρας και σε ποιο πρόσωπο την πρωθυπουργία. Η συµµετοχή στις κάλπες για τις εθνικές εκλογές τον Μάιο και τον Ιούνιο του 2023 αντίστοιχα ανήλθε στο 61,1% και στο 53,7% αντίστοιχα.

Έναν χρόνο αργότερα, δηλαδή στις ευρωεκλογές, όπου το ενδιαφέρον του κόσµου υπολείπεται αυτού των εθνικών εκλογών, η συµµετοχή µε το ζόρι άγγιξε το 41,4%. Προφανώς το 20% των εκλογέων που συµµετείχε στις εθνικές κάλπες του 2023 δεν νοιάστηκε ποιοι θα εκλεγούν ευρωβουλευτές και προτίµησε την αποχή. Αυτό όµως σηµαίνει ότι η Ν∆ απώλεσε την «κοινωνική δεδηλωµένη»; Οπότε γιατί ο κ. Βλάχος δεν βάζει το µυαλό του να σκεφτεί πως υπάρχει και µια λογική εξήγηση στο αποτέλεσµα των ευρωεκλογών σε σχέση µε αυτό των εθνικών εκλογών;

 

Ψυχομετρικά τεστ και για φερέλπιδες

Δεν σας κρύβω ότι βρήκα εξαιρετική την πρόταση που διατύπωσε στη συνεδρίαση της ΚΟ της Νέας Δημοκρατίας ο Αναστάσιος Δημοσχάκης, βουλευτής από τον Νομό Έβρου, να περνούν από ψυχομετρικά τεστ όσοι διεκδικούν τη συμμετοχή τους στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Και η πρότασή του δεν θα πρέπει να εφαρμοστεί μόνο για όσους διεκδικούν το χρίσμα του υποψήφιου βουλευτή, αλλά θα πρέπει με κάποιον τρόπο να περνούν από κάποια επιτροπή και αυτοί που την έχουν δει σωτήρες του έθνους, ιδρύοντας κόμματα και πουλώντας… τρέλα και κορδέλα στον ελληνικό λαό. Διότι μη μου πείτε ότι ανάμεσα σε αυτούς που διεκδικούν την ψήφο του εκλογικού σώματος δεν είναι και κάποιοι που είναι του «γιατρού»;

Τι κοινό έχουν οι δικαστές με τους δημοσκόπους; Αμφότεροι μπαίνουν στο στόχαστρο της αντιπολίτευσης για τις αποφάσεις τους και τις μετρήσεις τους αντίστοιχα. Αν μια δικαστική απόφαση είναι βολική για την αντιπολίτευση, τότε η Δικαιοσύνη λειτουργεί ανεξάρτητα. Αν μια έρευνα της κοινής γνώμης είναι θετική για τα κόμματα της αντιπολίτευσης, τότε οι δημοσκόποι είναι αξιόπιστοι. Όταν όμως δεν συμβαίνουν όλα αυτά, και οι δύο κατηγορίες επιστημόνων αμφισβητούνται

 

Οι "χαρισματικοί" μάς έχουν χαιρετήσει προ πολλού

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης, αντί να παρουσιάσουν στον ελληνικό λαό μια θετική ατζέντα ώστε να διεκδικήσουν την ψήφο των πολιτών στη βάση μιας πειστικής στρατηγικής διά της προβολής αξιόπιστων προγραμματικών θέσεων, επιλέγουν τον απελπισμένο δρόμο των τοξικών επιθέσεων εναντίον της ΝΔ, νομίζοντας ότι πολιτική είναι να κάνεις… κρέας τη μούρη του Κυριάκου Μητσοτάκη ή να κατηγορείς συλλήβδην μια παράταξη πως είναι «εγκληματική συμμορία» ή «μαφία».

Εκείνο που δεν έχουν πάρει χαμπάρι τα κόμματα της σημερινής αντιπολίτευσης είναι ότι ο ελληνικός λαός έπαθε και έμαθε από όσους τον παραπλάνησαν τα προηγούμενα χρόνια, προβάλλοντας το πρότυπο του «αυτόκλητου τιμωρού», που θα τον σώσει ή θα του λύσει τα προβλήματα, επειδή είναι «τσαμπουκάς», «τα χώνει» γενικώς και αορίστως, βρίζοντας τους πάντες και τα πάντα.

Αν νομίζουν ότι το ιδανικό της ελληνικής κοινωνίας είναι ένας πολιτικός που κραυγάζει στα κομματικά μπαλκόνια, κουνάει το δάχτυλο αγανακτισμένος, προτάσσοντας ηθικοπλαστικά αφηγήματα ή ασκεί αντιπολίτευση με λαϊκίστικα συνθήματα, μάλλον δεν αντιλαμβάνονται σε ποια εποχή ζουν και πολιτεύονται.


"Γαλάζιος" διάλογος, αριστερά ξεκατινιάσματα

Η ποιοτική διαφορά ανάμεσα στις συνεδριάσεις των θεσμικών οργάνων της ΝΔ και των κομμάτων της αντιπολίτευσης είναι ότι στην κυβερνώσα παράταξη συζητούν πολιτικά και στη βάση μιας ατζέντας που αγγίζει την ελληνική κοινωνία, όπως είναι η συνταγματική αναθεώρηση, ενώ στο ΠΑΣΟΚ και στον ΣΥΡΙΖΑ συνεδριάζουν για να βγάλουν ειδήσεις σε σχέση με τη διευθέτηση των εσωκομματικών προβλημάτων τους.

Στο ΠΑΣΟΚ τσακώνονται για τη διεύρυνση και τις μεταγραφές που κάνει ο Νίκος Ανδρουλάκης, φέρνοντας πίσω τους «άσωτους υιούς και θυγατέρες», που είχαν πάει στον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ στην Κουμουνδούρου βασανίζονται, θέτοντας ως υψίστης σημασίας ζήτημα το αν πρέπει να αυτοδιαλυθούν για να πάνε με το κόμμα που σχεδιάζει ο Αλέξης Τσίπρας ή όχι. Αν μη τι άλλο, και στις δύο περιπτώσεις ο κόσμος παρακολουθεί με… κομμένη την ανάσα αν η Θεοδώρα Τζάκρη θα επιστρέψει στη Χαριλάου Τρικούπη ή αν ο Σωκράτης Φάμελλος θα παραδώσει τα κλειδιά του κόμματος στον Αλ. Τσίπρα.

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή