Τον Τσίπρα τον ρώτησαν οι "φευγάτοι" του ΠΑΣΟΚ;

Οι πασόκοι που µεταπηδούν αυτήν την περίοδο στον Αλέξη Τσίπρα και παίρνουν πόστα στη διοίκηση της ΕΛΑΣ ισχυρίζονται ότι η επιλογή τους αυτή σχετίζεται µε την «ανησυχία» τους ότι η Χαριλάου Τρικούπη και ο Νίκος Ανδρουλάκης µπορεί την εποµένη των εθνικών εκλογών να συµµαχήσουν µε τη Ν∆ και τον Κυριάκο Μητσοτάκη για τον σχηµατισµό κυβέρνησης συνεργασίας.

Εν τω µεταξύ, γελάει ο κόσµος µε την προβολή του συγκεκριµένου επιχειρήµατος ειδικά όταν ακούγεται δηµοσίως από πρόσωπα όπως ο κ. Μαρίνος Σκανδάµης, που ανήκε στην κατηγορία των «πράσινων» προθύµων κατά την περίοδο συγκυβέρνησης της Ν∆ του Αντώνη Σαµαρά µε το ΠΑΣΟΚ του Ευάγγελου Βενιζέλου. Ο κ. Σκανδάµης γούσταρε να είναι αξιωµατούχος της κυβέρνησης Σαµαρά µε συγκυβερνήτη τον Ευ. Βενιζέλο, εισπράττοντας και αυτός τη χλεύη και την προσβολή που εκτόξευε εναντίον τους ο Αλέξης Τσίπρας. Ήταν και αυτός θύµα της δυσφηµιστικής εκστρατείας του Αλ. Τσίπρα κατά των «Σαµαροβενιζέλων» και των «Μερκελιστών». Ανήκε στη λίστα των ευνοηµένων στην αναλογική µοιρασιά που έκαναν στα πόστα της εξουσίας οι «κυβερνητικοί εταίροι», ενώ -αν θυµάµαι καλά- εκείνος που «έδινε» τα ονόµατα στο Μέγαρο Μαξίµου, ήταν ο σηµερινός πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ν. Ανδρουλάκης, που επί προεδρίας Ευ. Βενιζέλου ήταν γραµµατέας της ΚΕ του κόµµατος. Άρα, τον Μ. Σκανδάµη τον «τακτοποίησαν» στη θέση του γενικού γραµµατέα του υπουργείου ∆ικαιοσύνης µε «µπιλιετάκι» από τη Χαριλάου Τρικούπη.

∆εν έχει όµως τόσο µεγάλη αξία να υπενθυµίζουµε όλα τα παραπάνω, καθώς στην προκειµένη περίπτωση σε κάτι άλλο θα έπρεπε να απαντήσουν οι «φευγάτοι» του ΠΑΣΟΚ, που -ενώ έχουν καταπιεί αµάσητο τον Σαµαρά στο παρελθόν- τώρα τάχα µου φοβούνται µην τους κάτσει στον λαιµό ο Κ. Μητσοτάκης.

Πηγαίνοντας στο κόµµα του Αλέξη Τσίπρα, έχουν λάβει εγγυήσεις ότι ο επικεφαλής της ΕΛΑΣ -εφόσον του δοθεί η δυνατότητα να σχηµατίσει κυβέρνηση- δεν θα το κάνει µε δυνάµεις που ανήκουν στο τόξο της λαϊκίστικης ∆εξιάς, της ψεκασµένης Ακροδεξιάς ή της εµµονικής ριζοσπαστικής Αριστεράς;

∆ιότι κάνουν δίκη προθέσεων σε βάρος του κόµµατός τους, αλλά εµπιστεύονται την «προοδευτική διακυβέρνηση» της χώρας σε ένα πρόσωπο όπως είναι ο Αλ. Τσίπρας, που το 2015 έγραψε στα παλαιότερα των υποδηµάτων του το ΠΑΣΟΚ και την αείµνηστη Φ. Γεννηµατά, καθώς και το Ποτάµι του Στ. Θεοδωράκη, επιλέγοντας για συγκυβερνήτη του και σύµµαχό του τον πρόεδρο των ΑΝΕΛ, Π. Καµµένο. Θέτουµε αυτήν τη διάσταση, µήπως και αντιληφθούν κάποιοι ότι δεν τους τιµά να ανήκουν στη χορεία των χρήσιµων ηλιθίων της ιστορίας…


"Βρείτε τα μόνοι σας, μη με μπλέκετε με τον ΣΥΡΙΖΑ"

Δεν με απασχολεί τι γίνεται στον ΣΥΡΙΖΑ με τον Παύλο Πολάκη και τον Σωκράτη Φάμελλο», δήλωσε χθες το βράδυ στον τηλεοπτικό σταθμό Alpha και τον Αντώνη Σρόιτερ ο Αλέξης Τσίπρας, στέλνοντας μήνυμα ότι ποσώς τον ενδιαφέρουν οι διεργασίες στο πρώην κόμμα του ή αν αποφασίζουν μονομερώς ότι θέλουν να συνεργαστούν μαζί του. Κοινώς, τους είπε - ειδικά στον Σ. Φάμελλο: Μην πάτε να μου «μπασταρδέψετε» την πρωτοβουλία με το να δημιουργείτε στην κοινή γνώμη στρεβλές εντυπώσεις. Επίσης, είπε και κάτι άλλο: Αν θέλετε να έρθετε μαζί μου, οι πόρτες είναι ανοιχτές, αρκεί να παραιτηθείτε από τον ΣΥΡΙΖΑ και να με στηρίξετε χωρίς όρους και ανταλλάγματα.

Με βάση τα παραπάνω, έχει ενδιαφέρον να δούμε αν εντός της ημέρας θα επαληθευτούν οι πληροφορίες ότι έξι με επτά βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ θα αποχωρήσουν από το κόμμα και θα παραδώσουν τις έδρες τους, δηλώνοντας ότι πηγαίνουν με τον Αλ. Τσίπρα.


Τι και ποιους ακριβώς καταγγέλλει ο κ. Μόσχος;

Οφείλω να ομολογήσω ότι έχω προβληματιστεί από τις δημόσιες παρεμβάσεις που κάνει ο Θωμάς Μόσχος, επιχειρηματίας στον χώρο της αγροτικής οικονομίας και «σκιώδης» υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης του Αλέξη Τσίπρα. Και αυτό διότι σε κάθε εμφάνισή του, ακόμη και τώρα που έγινε «στελεχάρα» στο κόμμα του Αλ. Τσίπρα, σου δίνει την εντύπωση ότι περισσότερο νοιάζεται για την ατομική του επιχείρηση, «ρουφιανεύοντας» στεγνά -με υπαινιγμούς και γενικόλογες καταγγελίες- άλλους συναδέλφους του, τους οποίους θεωρεί ανταγωνιστές στα δικά του συμφέροντα.

Ασχέτως αν αυτά που λέει δημοσίως αποσκοπούν να τα ακούσει η κυβέρνηση, εκείνο που στο τέλος καταλαβαίνει κανείς είναι ότι ο ίδιος… κράζει κόσμο, δηλαδή άλλους συναδέλφους του από τον χώρο της αγροτιάς και της κτηνοτροφίας, για να αναδείξει πόσο «αδικημένος» είναι ο ίδιος σε επιχειρηματικό επίπεδο. Επί της ουσίας, με τις δημόσιες τοποθετήσεις του δεν δείχνει έναν άνθρωπο που έχει όραμα για την ανάπτυξη της αγροτικής οικονομίας, αλλά το μόνο που κάνει είναι να πετάει σπόντες πώς κάποιοι άλλοι συνάδελφοί του κάνουν «χρυσές δουλειές» και κλέβουν τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις ή τις κρατικές ενισχύσεις. Δηλαδή περιφέρει τον πόνο του δημοσίως με όρους επιχειρηματικής ιδιοτέλειας και όχι συλλογικής έγνοιας για το μέλλον της αγροτιάς.

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή