Η ελληνική ταυτότητα του 2026 δεν αισθάνεται την ανάγκη να επιλέξει ανάμεσα στο εικονοστάσι και στη σημαία με τα αστέρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα δύο σύμβολα συνυπάρχουν χωρίς να λειτουργούν ανταγωνιστικά. Η θρησκεία εξακολουθεί να αποτελεί σημείο αναφοράς, αλλά κυρίως ως στοιχείο πολιτισμικής μνήμης, οικογενειακής συνέχειας και προσωπικής παρηγοριάς, παρά ως αυστηρό σύστημα κανόνων και πειθαρχίας. Αντίστοιχα, η Ευρώπη δεν βιώνεται πρωτίστως ως ιδεολογικό πρόταγμα, αλλά ως ένα πλαίσιο σταθερότητας, ασφάλειας και συμμετοχής σε μια ευρύτερη κοινότητα.

Διαβάστε: Έρευνα MRB για τα Παραπολιτικά: Οι Έλληνες δηλώνουν κοντά στον Θεό, αλλά μόνο το 11,4% εκκλησιάζεται κάθε εβδομάδα - Τα στοιχεία για τη νέα ισορροπία ανάμεσα στην πίστη και την ευρωπαϊκή ταυτότητα


Παράδοση και σύγχρονη προοπτική

Πρόκειται για δύο διαφορετικές, αλλά συμπληρωματικές μορφές ταυτότητας. Η πρώτη αντλεί από την Ιστορία, την παράδοση και τις συλλογικές εμπειρίες των προηγούμενων γενεών. Η δεύτερη συνδέεται με τις σύγχρονες ανάγκες, τις προοπτικές και τη θέση της χώρας σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο ευρωπαϊκό και διεθνές περιβάλλον. Και οι δύο, ωστόσο, δεν απαιτούν αποκλειστική αφοσίωση, ούτε επιβάλλουν την απόρριψη της άλλης πλευράς.


Τι δείχνουν οι "τάσεις" της MRB

Αυτό είναι ένα από τα βασικά συμπεράσματα που προκύπτουν από τις «Τάσεις» της MRB, οι οποίες αποτυπώνουν τις μεταβολές στις αξίες και τις αντιλήψεις των πολιτών. Τα ευρήματα επιβεβαιώνουν ότι ο Έλληνας του 2026 εξακολουθεί να διατηρεί μια ουσιαστική σχέση με τη θρησκεία, αλλά με διαφορετικούς όρους από εκείνους του παρελθόντος. Η πίστη φαίνεται να μετακινείται από τη σφαίρα της υποχρέωσης στη σφαίρα της προσωπικής επιλογής και της υπαρξιακής αναζήτησης.


Το 67,7% νιώθει Ευρωπαίος πολίτης

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο αναδεικνύεται μια εικόνα που εκ πρώτης όψεως μοιάζει αντιφατική. Την ίδια στιγμή που η θρησκευτική ταυτότητα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντική θέση στη ζωή των πολιτών, το 67,7% δηλώνει ότι αισθάνεται Ευρωπαίος πολίτης. Θα μπορούσε κανείς να θεωρήσει ότι οι δύο αυτές διαστάσεις βρίσκονται σε σύγκρουση. Τα δεδομένα, όμως, οδηγούν σε διαφορετικό συμπέρασμα. Η ελληνική κοινωνία δεν αντιλαμβάνεται πλέον την εθνική ταυτότητα όπως και τη θρησκευτική και ευρωπαϊκή της ταυτότητα ως ανταγωνιστικές επιλογές.

Δημοσιεύτηκε στα Παραπολιτικά