Καµιά δουλειά δεν είναι ντροπή, ακόµη και ως αυλικός του Τσίπρα

Στα µέσα κοινωνικής δικτύωσης κυκλοφορούν εδώ και µια πενταετία διάφορα «σπαρταριστά» βίντεο µε τσιγγάνους που βρίζουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη και ταυτόχρονα αποθεώνουν τον Αλέξη Τσίπρα, µε την παροιµιώδη ατάκα: «Μόνο το Τσίπρα και τίποτε άλλο». Το συγκεκριµένο σουρεαλιστικό σκηνικό παραπέµπει σε τυφλή εκδήλωση προσωπολατρίας, την οποία δεν έχουµε κανέναν λόγο να µην αποδεχτούµε και ας αγγίζει τα όρια της γραφικότητας. Παρόµοια βίντεο κυκλοφορούν και µε κάτι µετανάστες από το Μπαγκλαντές και το Πακιστάν, που στο πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα βλέπουν τον… επίγειο θεό, τον ήλιο τον καλοκαιρινό και των υπόλοιπων εποχών συνάµα.

Ο λόγος που κάνουµε ειδική µνεία σε όλα τα παραπάνω βίντεο είναι επειδή τη σκυτάλη µιας τέτοιας υποτακτικής προσωπολατρίας έχουν παραλάβει από τους «αµόρφωτους» τσιγγάνους και τους «ακαλλιέργητους πνευµατικά» µετανάστες δεκάδες «σπουδαγµένοι» άνθρωποι, µε πανεπιστηµιακές περγαµηνές και επιστηµονικές διακρίσεις, που κάνουν παρέλαση στα Μέσα Μαζικής Ενηµέρωσης, φωνάζοντας «ζήτω το Τσίπρα» και «τίποτε άλλο».

Η ΕΛΑΣ δεν είναι κόµµα «αριστερής συµπαράταξης», αλλά ένας αλλοπρόσαλλος σχηµατισµός δουλοπρεπούς στοίχισης πίσω από τον Αλ. Τσίπρα, που ακολουθεί τυφλά και αναντίρρητα το δόγµα «πετάει ο γάιδαρος, πετάει», όταν ο σκοπός αγιάζει τα µέσα και τις τακτικές. Το βλέπουµε τις τελευταίες ηµέρες µε την υπόθεση των ιδιωτικών πανεπιστηµίων, όπου κοτζάµ «αριστεροί» -όπως τουλάχιστον δηλώνουν- ρίχνουν νερό στο κρασί της ιδεολογικής τους καθαρότητας και υποδύονται τους µοντέρνους αστούς της συστηµικής Κεντροαριστεράς, διότι -ως γνωστόν- ο Τσίπρας, προκειµένου να ρεφάρει επικοινωνιακά µήπως και ξαναδεί το φως της εξουσίας, πρέπει να οικοδοµήσει το προφίλ του «αριστερού Μητσοτάκη».

«Με το Τσίπρα» (και ας πρεσβεύει το απόλυτο «τίποτα» σε ιδεολογικό και προγραµµατικό επίπεδο) είναι και όλοι αυτοί που αποχωρούν από τον ΣΥΡΙΖΑ, δηλώνοντας ανεξάρτητοι ή παραδίδοντας τις έδρες τους, για να πάνε µαζί του. Καµιά δουλειά δεν είναι ντροπή. Αλλά στην πολιτική δεν (θα πρέπει να) ψάχνουµε τον καλύτερο εργοδότη, θέτοντας ως προτεραιότητα την ατοµική µας ευηµερία και την εξασφάλιση του κοινοβουλευτικού µας επιούσιου.


Για την ισονομία δεν ενδιαφέρεται η αντιπολίτευση;

Μου κάνει τρομερή εντύπωση ότι τα κόμματα της αντιπολίτευσης, επάνω στη μανία τους να ασκήσουν δυσφημιστική κριτική στην κυβέρνηση για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, δεν αναδεικνύουν την προβληματική επιλογή της ΝΔ να ρυθμίσει νομοθετικά την επίσπευση υποθέσεων που αφορούν στην εμπλοκή πολιτικών προσώπων σε τέτοιου είδους υποθέσεις. Κανένα κόμμα έως τώρα δεν έχει επισημάνει το προφανές: Για ποιον λόγο τα πολιτικά πρόσωπα θα πρέπει να έχουν μεροληπτική προτεραιότητα έναντι της Δικαιοσύνης σε σύγκριση με έναν απλό πολίτη, ο οποίος θα πρέπει να περιμένει στην «ουρά του χρόνου» για να δικάσει ή να δικαστεί;

Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια καραμπινάτη καταστρατήγηση της έννοιας της ισονομίας, καθώς όποιος είναι βουλευτής και διώκεται, διαθέτει το πλεονέκτημα της… πρόωρης δίκης, ενώ εάν κάποιος είναι απλός ιδιώτης, μπορεί να χάσει τη δουλειά του, εάν κατηγορηθεί για κάτι και περιμένει τη δικαίωσή του ύστερα από χρόνια. Η πολιτεία προσφέρει τη δυνατότητα στα πολιτικά πρόσωπα να καθαρίσουν το όνομά τους με επίσπευση της δικαστικής διερεύνησης που τους αφορά, αλλά μια παρόμοια πρόνοια δεν υπάρχει για τους απλούς πολίτες.


Στο κενό ο Φάμελλος

Επειδή ο Αλέξης Τσίπρας ανήκει στην κατηγορία των πολιτικών που «δεν δίνουν ούτε του αγγέλου τους νερό» υποψιάζομαι πως, όταν έρθει η ώρα των εθνικών εκλογών, θα ζυγίσει σοβαρά εάν τον συμφέρει να συμπεριλάβει στα ψηφοδέλτια της ΕΛΑΣ τον Σωκράτη Φάμελλο, ο οποίος χθες… ανεξαρτητοποιήθηκε, δηλώνοντας ότι «θα συνεχίσει τη μάχη για τη σύγκλιση των προοδευτικών δυνάμεων».

Ο Αλ. Τσίπρας, που ομολογουμένως είναι… τσακάλι στις ίντριγκες, δεν αποκλείεται να «κόψει» τον Φάμελλο από την ΕΛΑΣ, ώστε να μη δικαιώσει όσους τον κατηγορούν πως το προηγούμενο διάστημα τον είχε σε διατεταγμένη υπηρεσία, για να διαλύσει τον ΣΥΡΙΖΑ. Σε μια τέτοια περίπτωση, θα επιβεβαιωθεί ότι ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, εκτός από «δούρειος ίππος» του Αλ. Τσίπρα για την εκπόρθηση της Κουμουνδούρου, λειτούργησε πολιτικά και ως «χρήσιμος ηλίθιος» της στρατηγικής του πρώην πρωθυπουργού.


Βγάζει… Μάτι η αιτία της απουσίας Δούρου από το Προεδρικό

Άρχισε τις αριστερόστροφες «τσαχπινιές» η νέα επικεφαλής της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, Ρένα Δούρου, δηλώνοντας χθες ότι το κόμμα της δεν πρόκειται να παραστεί στην επετειακή εκδήλωση για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στο Προεδρικό Μέγαρο, επειδή σε αυτή έχουν προσκληθεί «νοσταλγοί της χούντας, εκπρόσωποι της ακροδεξιάς και αναθεωρητές της σύγχρονης ιστορίας της χώρας μας». Στην αφοριστική επιστολή της προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας δεν μπαίνει καν στον κόπο να κατονομάσει αυτούς που -κατά τη γνώμη της- δεν έπρεπε να προσκληθούν.

Όταν το κόμμα στο οποίο ανήκει, μεσουράνησε στο πολιτικό σκηνικό της χώρας, έχοντας βασιστεί στην αβανταδόρικη στήριξη των ΑΝΕΛ του Π. Καμμένου και την «εθνοσωτήρια» καθοδήγηση του Π. Παυλόπουλου, ο οποίος έχει ταυτίσει το όνομά του στο παρελθόν με την υπόθεση Γρηγορόπουλου, μάλλον δεν πείθουν κανέναν νοήμονα πολίτη τέτοιου είδους «αντιδραστικοί ακτιβισμοί» εκ μέρους της κυρίας Ρένας Δούρου. Η μόνη εξήγηση που μπορεί να δώσει κανείς για την αποχή της από την εκδήλωση για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας είναι, επειδή αυτή συμπίπτει χρονικά με την τραγωδία στο Μάτι, η οποία την έχει σημαδέψει σε ατομικό επίπεδο εφ’ όρου ζωής.

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή