Μαραθώνιος χωρίς ανάσα για τον Πιερρακάκη στη ΔΕΘ: Οι ομιλίες, οι συναντήσεις, το δείπνο με τους γαλάζιους βουλευτές και το παρασκήνιο ενός γεμάτου διημέρου
Δύο ημέρες, ένα ολόκληρο πολιτικό αφήγημα
Από τις ευρωπαϊκές αίθουσες στις «γαλάζιες» συνάξεις της Θεσσαλονίκης, ο Πιερρακάκης έδειξε ότι στη ΔΕΘ μετρούν εξίσου οι αριθμοί, οι παρουσίες και τα τραπέζια του πολιτικού παρασκηνίου.
Σχεδόν δύο ημέρες στη Θεσσαλονίκη και ο Κυριάκος Πιερρακάκης δικαιούται μάλλον τον άτυπο τίτλο του ανθρώπου που κατάφερε να χωρέσει τη μισή ΔΕΘ στο πρόγραμμά του. Επαφές, συναντήσεις, φορείς, ομιλίες, επισκέψεις, εγκαίνια και, φυσικά, τα βραδινά τραπέζια που αποτελούν σχεδόν θεσμική υποχρέωση για κάθε πολιτικό που περνά τις ημέρες της Έκθεσης στη Θεσσαλονίκη. Γιατί μπορεί ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών να συζητά στις Βρυξέλλες για πλεονάσματα, δημοσιονομικούς κανόνες και ευρωπαϊκές ισορροπίες, στη Θεσσαλονίκη όμως ισχύουν και άλλοι κανόνες. Και ένας από αυτούς λέει ότι ΔΕΘ χωρίς τραπέζι δεν γίνεται.
Ο Πιερρακάκης, λοιπόν, φρόντισε να συναντήσει 45 βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας από τη Βόρεια Ελλάδα σε πιο χαλαρό περιβάλλον. Εκεί όπου οι αριθμοί του προϋπολογισμού μπορούν, για λίγο, να περιμένουν και τη θέση τους παίρνουν τα περίφημα σουτζουκάκια και ο γύρος της «Διαγωνίου». Οι βουλευτές της Βόρειας Ελλάδας είχαν την ευκαιρία να μεταφέρουν στον υπουργό και στα στελέχη του οικονομικού επιτελείου τον παλμό των εκλογικών τους περιφερειών, τις τοπικές ανάγκες και τα ζητήματα που πιέζουν την καθημερινότητα των πολιτών. Παράλληλα, στο τραπέζι βρέθηκαν οι πολιτικές εξελίξεις και η κυβερνητική ατζέντα των επόμενων μηνών.
Το ενδιαφέρον, βέβαια, δεν ήταν μόνο τι ειπώθηκε αλλά και το ποιοι ήταν εκεί. Σε μια περίοδο κατά την οποία κάθε δημόσια ή άτυπη συνάντηση στο εσωτερικό της «γαλάζιας» παράταξης αποκτά τη δική της σημειολογία, η εικόνα υπουργών και βουλευτών γύρω από ένα τραπέζι, χωρίς την επισημότητα μιας κυβερνητικής εκδήλωσης, έχει από μόνη της πολιτικό ενδιαφέρον. Το αν από τη βραδινή συνάντηση θα προκύψουν και πολιτικές ειδήσεις, μένει να φανεί. Προς το παρόν, πάντως, το ταμείο γράφει: 45 «γαλάζιοι» βουλευτές, το οικονομικό επιτελείο και αρκετές ώρες συζήτησης μακριά από τα μικρόφωνα.
Δεν πήγε απλώς για τη φωτογραφία
Το ενδιαφέρον, πάντως, είναι ότι ο Πιερρακάκης δεν αντιμετώπισε τη φετινή παρουσία του στη Θεσσαλονίκη ως μια ακόμη υποχρέωση στο ημερολόγιο της ΔΕΘ. Οι παρεμβάσεις του στο 6ο «Thessaloniki Metropolitan Summit» του Economist, αλλά και στην εκδήλωση «Πρόοδος για τη Χώρα, Προοπτική για όλους», είχαν ξεκάθαρο πολιτικό στίγμα.
Και στη δεύτερη περίπτωση, ο υπουργός φρόντισε να αλλάξει ακόμη και το σκηνικό. Άφησε στην άκρη το παραδοσιακό βήμα, κινήθηκε στον χώρο και, έχοντας πίσω του μια μεγάλη οθόνη, παρουσίασε αριθμούς, στοιχεία και δεδομένα για την πορεία της ελληνικής οικονομίας. Όχι ακριβώς η εικόνα του υπουργού που περιμένει να ολοκληρώσει μια ακόμη ομιλία της ΔΕΘ. Περισσότερο έμοιαζε με πολιτικό που θέλει να ελέγξει ο ίδιος την αφήγηση και να δείξει ότι δεν φοβάται να μιλήσει με τη γλώσσα των αριθμών. Και αυτό έχει τη σημασία του.
Γιατί ο Πιερρακάκης διαθέτει πλέον ένα επιπλέον πολιτικό asset: τον ευρωπαϊκό θεσμικό ρόλο του προέδρου του Eurogroup. Έναν ρόλο που του δίνει πρόσβαση στα κέντρα λήψης αποφάσεων της Ευρώπης, αλλά ταυτόχρονα αυξάνει και τις απαιτήσεις για το πώς θα εμφανίζεται στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό. Το μήνυμα, επομένως, μοιάζει αρκετά καθαρό: λιγότερη πολιτική ρητορεία, περισσότερα στοιχεία, περισσότερα αποτελέσματα.
Δύο ημέρες, ένα ολόκληρο πολιτικό αφήγημα
Κάπως έτσι, μέσα σε περίπου δύο ημέρες, ο Πιερρακάκης κατάφερε να περάσει από σχεδόν όλες τις «πίστες» της ΔΕΘ. Από τα ευρωπαϊκά τραπέζια του Eurogroup στις αίθουσες του Economist. Από τους αριθμούς της οικονομίας στις πολιτικές συζητήσεις με τους βουλευτές. Και από το θεσμικό πρόγραμμα στο τραπέζι της «Διαγωνίου».
Το ενδιαφέρον είναι ότι όλα αυτά δεν έμοιαζαν μεταξύ τους άσχετα. Συνέθεταν μάλλον ένα ενιαίο πολιτικό μήνυμα. Έναν υπουργό που θέλει να εμφανίζεται ως άνθρωπος των μεταρρυθμίσεων και των αποτελεσμάτων, να αξιοποιεί τον ευρωπαϊκό του ρόλο και ταυτόχρονα να μην χάνει την επαφή με το εσωτερικό γαλάζιο ακροατήριο.
Με άλλα λόγια, ο Πιερρακάκης δεν πήγε στη Θεσσαλονίκη μόνο για να μιλήσει για την οικονομία. Πήγε για να δείξει ότι μπορεί να κινείται με την ίδια άνεση και στις Βρυξέλλες και στη Βουλή και στο κομματικό ακροατήριο και, φυσικά, στο τραπέζι της «Διαγωνίου».