«Ο δρόμος για το ΠΑΣΟΚ είναι ένας: Καθαρό πολιτικό στίγμα, λύσεις για τα πραγματικά προβλήματα των πολιτών και διαρκής παρουσία μέσα στην κοινωνία», τονίζει με τη συνέντευξή της στο «ΚΑΡΦΙ» η βουλευτής Λασιθίου του κόμματος, Κατερίνα Σπυριδάκη, επισημαίνοντας πως στόχος του επικείμενου συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ είναι να ανακτήσει το κόμμα την εμπιστοσύνη του πολίτη στην πολιτική και να του δοθεί ξανά χώρο και εργαλεία συμμετοχής.

Διαβάστε: Nάγια Γρηγοράκου: Το ΠΑΣΟΚ βάζει πάνω απ’ όλα τη σταθερότητα της χώρας

Ταυτόχρονα και αναφορικά με την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο πρωτογενής τομέας, επισημαίνει ότι τα αιτήματα των αγροτών είναι απολύτως δίκαια και κοινά σε όλη την Ελλάδα, ενώ ως υπεύθυνη του τομέα Τουρισμού του κόμματος τονίζει ότι το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης πιέζει για τη διόρθωση της αδικίας στο ταμείο ανεργίας των ξενοδοχοϋπαλλήλων και για το επίδομα μητρότητας στις γυναίκες εποχικά εργαζόμενες. Τέλος, στο «καυτό» ερώτημα για πιθανές συνεργασίες του ΠΑΣΟΚ, τονίζει ότι το κόμμα έχει επιλέξει αυτόνομη πορεία, καθαρό πολιτιό στίγμα και κοινωνικό πρόσημο, καθιστώντας σαφές πως «όταν και αν τεθεί θέμα συνεργασιών, αυτό θα γίνει θεσμικά, με διαφάνεια και με μοναδικό κριτήριο το συμφέρον της χώρας».

Kατερίνα Σπυριδάκη: Αναλυτικά η συνέντευξή της 


Το αγροτικό αποτελεί ένα από τα ακανθώδη ζητήματα της επικαιρότητας λόγω και των αναταράξεων που έχει προκαλέσει στην κυβέρνηση. Ως βουλευτής Κρήτης, πώς ζείτε την καθημερινότητα των αγροτών και κτηνοτρόφων και πώς αξιολογείτε τις απαιτήσεις τους;

Ζώντας καθημερινά τα προβλήματα του πρωτογενούς τομέα, αυτό που βλέπω δεν είναι απλώς μια δύσκολη συγκυρία. Είναι μια κρίση επιβίωσης, αποτέλεσμα μιας κυβερνητικής πολιτικής που τον απαξιώνει συστηματικά και αφήνει την Ελλάδα χωρίς παραγωγικό μοντέλο, με μια οικονομία ευάλωτη και μονοδιάστατα προσανατολισμένη στις υπηρεσίες και την κατανάλωση.

Ως βουλευτής Λασιθίου, βλέπω την ύπαιθρο να ερημώνει και τον μικρό και μικρομεσαίο παραγωγό να μην χωρά πια στο σχέδιο της Νέας Δημοκρατίας. Βλέπω ελαιοπαραγωγούς να εγκαταλείπουν την ελιά, αβοήθητοι απέναντι στην ακαρπία, χωρίς αποζημιώσεις λόγω ενός αναχρονιστικού κανονισμού του ΕΛΓΑ.

Βλέπω ευρωπαϊκά εργαλεία να μένουν ανεκμετάλλευτα, τη λειψυδρία σε Ιεράπετρα και Σητεία να αντιμετωπίζεται με εξαγγελίες και κορδέλες εγκαινίων έργων που δεν ολοκληρώνονται ποτέ και που θα αποτελέσουν τη νέα προεκλογική ατζέντα των Βουλευτών της ΝΔ. Βλέπω τους αγρότες του Οροπεδίου Λασιθίου να πνίγονται από τις καταστροφές της κλιματικής κρίσης χωρίς ούτε ένα ευρώ στήριξης, παραγωγούς κηπευτικών χωρίς μεταφορικό ισοδύναμο, έντιμους κτηνοτρόφους να στιγματίζονται από το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Τα αιτήματα των αγροτών είναι απολύτως δίκαια και κοινά σε όλη την Ελλάδα: μείωση του κόστους παραγωγής σε ενέργεια, καύσιμα και εφόδια, δίκαιες και έγκαιρες ενισχύσεις, ουσιαστικοί έλεγχοι στην αγορά, διαφάνεια και πραγματικός διάλογος με καθαρές λύσεις. Γιατί όταν ένας άνθρωπος που διασφαλίζει τη διατροφική μας επάρκεια σου λέει «δεν έχω να ταΐσω το παιδί μου», εκεί δεν χωρούν ούτε προσχήματα ούτε καθυστερήσεις.

Την ίδια στιγμή, το ΠΑΣΟΚ διατηρεί δημοσκοπική στασιμότητα. Τι χρειάζεται για το Κίνημα προκειμένου να κοντράρει ξανά με αξιώσεις τη ΝΔ;

Όταν ένα κόμμα ασχολείται εμμονικά με τις δημοσκοπήσεις, χάνει το «δάσος». Χάνει τον παλμό της κοινωνίας και από κόμμα βάσης κινδυνεύει να εγκλωβιστεί στις στατιστικές απεικονίσεις της στιγμής. Το ΠΑΣΟΚ, συνειδητά, ανέλαβε τον ρόλο της αξιωματικής αντιπολίτευσης πολύ πριν τον τίτλο: όχι με κραυγές, αλλά με αποδόμηση του αφηγήματος Μητσοτάκη και ταυτόχρονα με πρόγραμμα, κοστολογημένες προτάσεις, τροπολογίες και θεσμική δουλειά.

Ο δρόμος είναι ένας: καθαρό πολιτικό στίγμα, λύσεις για τα πραγματικά προβλήματα των πολιτών και διαρκής παρουσία μέσα στην κοινωνία. Κόστος ζωής, εργασία, στέγη, αγροτική παραγωγή, περιφέρεια, νέοι. Εκεί κρίνεται η αξιοπιστία. Η εμπιστοσύνη δεν χτίζεται με επικοινωνιακά άλματα, αλλά με συνέπεια, επιμονή και πολιτική ουσία. Εκεί επενδύει σήμερα το ΠΑΣΟΚ.

Στο επικείμενο συνέδριο της «Δημοκρατικής Παράταξης», τι αποφάσεις οφείλουν να ληφθούν για την επόμενη ημέρα;

Το συνέδριο πρέπει να είναι μια ουσιαστική πολιτική στιγμή επανεκκίνησης, όχι μια τυπική εσωκομματική διαδικασία. Να λειτουργήσει ως η συνεκτική κόλλα ανάμεσα στο  πρόγραμμα που παρουσιάσαμε στη ΔΕΘ, τις αξίες και το όραμα της Δημοκρατικής Παράταξης. Ο στόχος είναι ένας: να ανακτήσουμε την εμπιστοσύνη του πολίτη στην πολιτική και να του δώσουμε ξανά χώρο και εργαλεία συμμετοχής.

Χρειάζονται καθαρές αποφάσεις σε τρία επίπεδα: πώς λειτουργούμε, τι λέμε και πώς απευθυνόμαστε στην κοινωνία. Ανοιχτή και δημοκρατική λειτουργία, ξεκάθαρες θέσεις για Δημοκρατία, Δικαιοσύνη, Κράτος Δικαίου, τις ανισότητες και την ίδια την καθημερινότητα των Ελλήνων, με μία αυτόνομη προγραμματική πορεία με ουσιαστικό άνοιγμα στους προοδευτικούς πολίτες. Το συνέδριο οφείλει να στείλει μήνυμα ανανέωσης, σοβαρότητας και φρεσκάδας: ότι η Παράταξη μπορεί να αποτελέσει ξανά – και είναι – αξιόπιστη εναλλακτική διακυβέρνησης.


Ως υπεύθυνη ΚΤΕ Τουρισμού του κόμματος, τι χρειάζεται να προτάξει κοινοβουλευτικά αλλά και στους επαγγελματίες του χώρου το ΠΑΣΟΚ, ειδικότερα σε ένα νησί που έχει μεγάλο βαθμό απασχόλησης στον τομέα;

Πρώτο και κυριότερο: Ανταποδοτικότητα. Όταν εισπράττονται τεράστια ποσά από το τέλος ανθεκτικότητας (597 εκατ. € για το 2026) – και τώρα και το τέλος κρουαζιέρας (51 εκατ. €), αυτά πρέπει να επιστρέφουν στους ίδιους τους προορισμούς. Το λένε και οι ίδιοι οι ξενοδόχοι. Δεν γίνεται να συζητάμε για ρεκόρ αφίξεων, όταν στο Λασίθι η οδική ασφάλεια, η οδική διασύνδεση, το νερό και τα νοσοκομεία παραμένουν ζητούμενα.

Ταυτόχρονα, ο τουρισμός δεν στέκεται χωρίς τους εργαζόμενους. Εκεί συνεχίζουμε την πίεση για τη διόρθωση της αδικίας στο ταμείο ανεργίας των ξενοδοχοϋπαλλήλων και για το επίδομα μητρότητας στις γυναίκες εποχικά εργαζόμενες. Και κάτι που δεν πρέπει να ξεχνάμε: χωρίς σοβαρή τουριστική εκπαίδευση δεν υπάρχει ποιότητα, δεν υπάρχει ανταγωνισμός και διαφοροποίηση του προϊόντος. Οι ΑΣΤΕ πρέπει να ενισχυθούν ουσιαστικά, γιατί ο ελληνικός τουρισμός έχει μέλλον μόνο αν επενδύσουμε στους ανθρώπους του και στις τοπικές κοινωνίες.

Με αρκετούς να κάνουν λόγο για συνομιλίες με τον Αλέξη Τσίπρα και άλλα κόμματα του επονομαζόμενου ως “προοδευτικού χώρου”, πιστεύετε ότι το ΠΑΣΟΚ μπορεί να συμπράξει μαζί τους; Και αν όχι, με ποιους θα μπορούσε να συμμετάσχει σε μία πιθανή κυβέρνηση συνεργασίας, εφόσον κριθεί εθνικά αναγκαίο;

Η συζήτηση για τις συνεργασίες συχνά προηγείται της ίδιας της κοινωνίας και τελικά θολώνει την ουσία. Για εμάς, το κρίσιμο δεν είναι τα πρόσωπα ή τα σενάρια, αλλά το σχέδιο διακυβέρνησης και οι αξίες που το συνοδεύουν. Οι συνεργασίες δεν είναι αυτοσκοπός ούτε αριθμητικό παιχνίδι∙ προϋποθέτουν προγραμματικές συγκλίσεις, θεσμική σοβαρότητα και καθαρές δεσμεύσεις.

Και κάτι ακόμη: με τα σημερινά δεδομένα, η Νέα Δημοκρατία απομακρύνεται από την αυτοδυναμία. Άρα το πραγματικό ερώτημα δεν αφορά το ΠΑΣΟΚ, αλλά το πώς και με ποιους θα επιχειρήσει να κυβερνήσει η ίδια – και ποιες πολιτικές επιλογές ή ακροδεξιές παρυφές θα επιστρατεύσει για να παραμείνει στην εξουσία. Το ΠΑΣΟΚ επιλέγει αυτόνομη πορεία, καθαρό πολιτικό στίγμα και κοινωνικό πρόσημο. Όταν και αν τεθεί θέμα συνεργασιών, αυτό θα γίνει θεσμικά, με διαφάνεια και με μοναδικό κριτήριο το συμφέρον της χώρας.