Mοιάζει σαν χθες, κι όµως έχουν περάσει δέκα ολόκληρα χρόνια από την ηµέρα που ο Κυριάκος Μητσοτάκης κέρδισε ως αουτσάιντερ τις εσωκοµµατικές εκλογές για την ηγεσία της Νέας ∆ηµοκρατίας. Για όσους βρεθήκαµε δίπλα του από την πρώτη στιγµή, αυτή η διαδροµή δεν µετριέται µόνο µε ηµεροµηνίες και εκλογικά αποτελέσµατα, αλλά µε εικόνες, συζητήσεις, αποφάσεις και στιγµές που σφράγισαν µια ολόκληρη πολιτική εποχή.

Η πρώτη περιοδεία για τις εσωκοµµατικές εκλογές ήταν στον Εβρο: Καστανιές, χωριά, Αλεξανδρούπολη. Κρύο, λίγος κόσµος, καθόλου κάµερες. Σε ένα καφενείο, ένας ηλικιωµένος τού είπε χαµηλόφωνα: «Να µας θυµάστε και µετά τις εκλογές». Εκείνη τη στιγµή κατάλαβα ότι αυτή δεν ήταν απλώς µια περιοδεία. Ηταν µια σιωπηρή συµφωνία: να µη χαθεί η επαφή µε την πραγµατική ζωή, ό,τι κι αν ακολουθούσε. Η δηµόσια παρουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη, όταν επέστρεψε -όπως είχε υποσχεθεί- στον Εβρο µετά τη νίκη του στις 10 Ιανουαρίου 2016, δεν είχε τίποτα το θριαµβευτικό.

Στα δέκα χρόνια που ακολούθησαν πραγµατοποιήθηκαν αµέτρητες περιοδείες σε κάθε γωνιά της Ελλάδας: Χάλκη, Φούρνοι, Ψέριµος, Τήλος, Λειψοί

Στα δέκα χρόνια που ακολούθησαν πραγµατοποιήθηκαν αµέτρητες περιοδείες σε κάθε γωνιά της Ελλάδας: Χάλκη, Φούρνοι, Ψέριµος, Τήλος, Λειψοί, Θύµαινα, Αρκιοί, Καστελλόριζο. Αλλά και στα ορεινά χωριά: Αργιθέα Καρδίτσας, Φουρνά Ευρυτανίας. Και τόσα άλλα. Ηδη από την εποχή που διεκδικούσε τον σταυρό για να εκλεγεί βουλευτής, όσα έλεγε στους πολίτες δεν ήταν ποτέ αβανταδόρικα. Θυµάµαι χαρακτηριστικά, λίγες ηµέρες µετά τη νίκη της 10ης Ιανουαρίου 2016, µια επίσκεψη σε καφενείο της Καλλιθέας όπου σύχναζαν ηλικιωµένοι. Η κουβέντα πήγε -πού αλλού;- στις συντάξεις. Τους είπε ευθέως: «∆εν ήρθα εδώ για να σας υποσχεθώ ότι θα διπλασιάσω τις συντάξεις. ∆εσµεύοµαι, όµως, ότι θα αυξήσω όσο µπορώ τις συντάξεις σας και θα παλέψω για να έχουν δουλειά τα παιδιά και τα εγγόνια σας».

Πιστεύω ότι αυτή, όπως τόσες άλλες υποσχέσεις, έγινε πράξη. Σταθερό γνώρισµα του Κυριάκου Μητσοτάκη υπήρξε εξαρχής η αντίσταση στον λαϊκισµό και τη δηµαγωγία. Αυτό ήταν και παραµένει το πολιτικό του στίγµα. Μετά τη νίκη της Νέας ∆ηµοκρατίας το 2019 και την ανάληψη της πρωθυπουργικής ευθύνης, µου ζήτησε να συνεχίσουµε τις περιοδείες σαν να µην είχε αλλάξει τίποτα. Η προσωπική επαφή µε τους πολίτες, η ανάγκη να ακούει χωρίς µεσολαβητές και να κατανοεί τη σύνθετη πραγµατικότητα της κοινωνίας δεν έγιναν ποτέ σόου. Και ύστερα από δύσκολες στιγµές -και υπήρξαν αρκετές αυτά τα εξίµισι χρόνια διακυβέρνησηςη επανεκκίνηση γινόταν πάντοτε µέσα από τον διάλογο µε τον κόσµο, µέσα από την επαφή µε την πραγµατική ζωή.

Το 2019 ο λαϊκισµός ηττήθηκε και, βήµα-βήµα, η Ελλάδα έκλεισε έναν κύκλο αµφισβήτησης και αναξιοπιστίας. Η οικονοµία σταθεροποιήθηκε, η επενδυτική βαθµίδα κατακτήθηκε, η ανεργία µειώθηκε και η χώρα επανέκτησε τη θέση της ως αξιόπιστος συνοµιλητής στο διεθνές περιβάλλον. ∆εν πρόκειται για µεµονωµένες επιτυχίες, αλλά για µια συνολική µετατόπιση προς µια νέα περίοδο, έπειτα από µια εποχή βαθιάς κρίσης και ανασφάλειας. Αν το 2016 τον Κυριάκο Μητσοτάκη τον είχε ανάγκη η Νέα ∆ηµοκρατία για να ξαναβρεί τον βηµατισµό της, τα επόµενα χρόνια είναι απαραίτητος για την Ελλάδα. Για να συνεχίσει να πηγαίνει ψηλότερα.


O Θανάσης Νέζης είναι σύμβουλος του πρωθυπουργού

Δημοσιεύτηκε στα Παραπολιτικά