EnΚατηγόρησε βουλευτές για "διπλό ταμπλό" ο Κοτζιάς και απασφάλισε: "Υπάρχει Αριστερά χωρίς ηθική;"
Για ποιους κάνει λόγο σε ανάρτηση
Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Κοτζιάς, στηλιτεύει με σχετικά μακροσκελή ανάρτηση εκείνους που, παίρνοντας μεταγραφή, επιδιώκουν να "αφήσουν πίσω τους συντρίμμια"
Η ηθική της Αριστεράς, τουλάχιστον διάστασή της, ήταν το θέμα της ανάρτησης του Νίκου Κοτζιά. Υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ιδρυτής της πολιτικής κίνησης «Πράττω», «κεραυνοβόλησε» βουλευτές που το παίζουν σε «διπλό ταμπλό», σε ό,τι, τουλάχιστον, αφορά τη νοοτροπία τους όταν πρόκειται να μεταγραφούν. Ο Νίκος Κοτζιάς τόνισε ότι υπερασπίζεται το δικαίωμα του πολιτικού να πάρει μεταγραφεί, ωστόσο στηλιτεύει ορισμένες από τις μεθόδους που χρησιμοποιεί προκειμένου να το κάνει. Επίσης, υπογράμμισε ότι πρέπει να εξηγεί, εφόσον πάρει την απόφαση να φύγει, στους συναδέλφους αλλά και τους ψηφοφόρους του τους λόγους που τον ώθησαν σε αυτήν την απόφαση.
Διαβάστε: "Πυρά" Κοτζιά σε ΠΑΣΟΚ για τις Πρέσπες μετά το "άδειασμα" στον Δούκα: "Πλασιέ των μύθων της ΝΔ"
Νοιώθω την ανάγκη να μιλήσω. Νοιώθω να το έχω υποχρέωση. Και εξηγούμαι:
Στην αριστερά το συναίσθημα και ηθική είναι τμήμα της ίδιας της ταυτότητάς της. Αποτελούν τους ακρογωνιαίους λίθους στήριξης της εμπιστοσύνης της κοινωνίας σε αυτήν καθώς και πηγή άντλησης δύναμης για τους αγώνες της. Αποτελεί μεγάλο πρόβλημα για όλους μας το ότι όλο και περισσότερο στην μη κομμουνιστική αριστερά εμφανίζονται φαινόμενα που δεν συνάδουν με τους ηρωισμούς και τις θυσίες στην ιστορία της, που κάθε άλλο παρά συντελούν στην αναγέννηση της ελπίδας στην κοινωνία.
Ασφαλώς το πρόβλημά δεν προκύπτει από όσους θέλουν να μετακομίσουν από έναν πολιτικό χώρο σε έναν άλλο, καθότι αυτό συνιστά αποτελεί δικαίωμα και ευθύνη τους και αν χρειαστεί θα το υπερασπιστώ. Δεν είναι, όμως, δικαίωμα τους να επιδιώκουν να αφήσουν πίσω τους συντρίμμια. Αναφέρομαι, όμως, σε αυτούς που πρώτα θέλουν να διασφαλίσουν την καρέκλα τους και μετά να πράξουν μετακόμιση. Που πρώτα θέλουν να διαπραγματευτούν το προσωπικό τους μέλλον και κατόπιν να μεταγραφούν εκεί που επιθυμούν. Και το χειρότερο, πρώτα θέλουν να διαλύσουν το υπάρχον από όπου σχεδιάζουν να φύγουν.
Θα μπορούσε κανείς να πει ότι οι αδυναμίες είναι ίδιον της ανθρώπινης ύπαρξης. Δεν θα διαφωνήσω. Αλλά σε αυτές τις περιπτώσεις φεύγεις από τον χώρο που δεν σε εκφράζει και μετά διαπραγματεύεσαι με τον χώρο που (νομίζεις ότι) σε εκφράζει ή σου διασφαλίζει «την πολυπόθητη καρέκλα», εκτός και αν είσαι γυρολόγος και πρέπει να κάνεις πολλαπλές «διαπραγματεύσεις» για να διασφαλίσεις την όποια καρέκλα. Δεν μπορεί την Πέμπτη να εμφανίζεσαι ως εκπρόσωπος του κόμματος «βήτα» στο οποίο μετακομίζεις και την Κυριακή να εμφανίζεσαι ως εκπρόσωπος του κόμματος «Άλφα» που δηλώνεις ότι πρέπει να εγκαταλειφθεί. Δεν μπορεί ούτε η ηγεσία αυτού του κόμματος να παριστάνει τον θεατή. Το παιχνίδι «των δύο ταμπλό» δεν έχει σχέση με την αριστερά και την προοδευτική σκέψη. Και όταν υπάρχει απέναντί του ανοχή, αν όχι και προτροπή, αυτό πληγώνει όλη την αριστερά, ξεφτιλίζει τον χώρο στα μάτια όλης της κοινωνίας.
Σήμερα αντιμετωπίζουμε συμπεριφορές πρωτόγνωρες για την αριστερά από στελέχη κομμάτων της οι οποίες δεν έχουν τίποτα το αριστερό και το προοδευτικό. Είναι συμπεριφορές που κριτήριό τους δεν είναι το τι ωφελεί την κοινωνία, την νεολαία, τους ανθρώπους του μόχθου, την πάλη για την χειραφέτηση της γυναίκας. Η πρακτική τους είναι να προτάσσουν με τρόπο παλαιοκομματικό τον εαυτό τους των αναγκών του τόπου. Και το κάνουν αυτό, μάλιστα, στο όνομα του καινούργιου και του σύγχρονου. Στην πραγματικότητα αυτά που πράττουν δεν έχουν σχέση με δημοκρατικές διαδικασίες, με την αριστερή αντίληψη για την διαφάνεια, με συλλογικότητα και αίσθηση ευθύνης πέρα του «για πάρτι μου».
Αυτά που βλέπουν τα μάτιά μου ουδέποτε τα αντίκρυσα στις πάνω από έξι δεκαετίες που είμαι οργανωμένος στην αριστερά. Δεν τα συνάντησα ποτέ στους πνευματικούς μου «περιπάτους» στην ιστορία των προοδευτικών κομμάτων. Για να εξηγούμαι ο λόγος γίνεται για στελέχη που ανήκουν στο κόμμα «άλφα» (όπως ο ΣΥΡΙΖΑ ή η ΝΑΡ) και θέλουν να πάνε στο κόμμα «βήτα» (όπως είναι το ΠΑΣΟΚ και ο χώρος «Τσίπρα»). Ασφαλώς δικαίωμά τους. Μόνο που ενώ θέλουν να πάνε στο κόμμα βήτα και το δηλώνουν δημόσια δεν φεύγουν ακόμα από το κόμμα «άλφα».
Κανονικά άπαξ και αποκτούν την επιθυμία πολιτικής μετακόμισης οφείλουν να σηκωθούν να φύγουν από τον χώρο που ακόμα βρίσκονται και να πάνε με καθαρές εξηγήσεις στον χώρο που επιθυμούν. Αυτό, όμως, που συμβαίνει αποτελεί στην πραγματικότητα το αποκορύφωμα μιας πρακτικής κατάπτωσης των ηθών. Θα μου πει κάποιος, αφού το κόμμα «άλφα» η ηγεσία του το ανέχεται αυτό «τότε καλά κάνουν». Πράγματι έτσι είναι για αυτό αποδίδω ευθύνες και στις ηγεσίες που ανέχονται ή και προωθούν αυτή την ανηθικότητα.
Αυτοί που ανακοινώνουν ότι επιθυμούν να μετακινηθούν σε άλλο φορέα (ΠΑΣΟΚ) ή σε υπό διαμόρφωση χώρο (Τσίπρας) οφείλουν να δώσουν εξηγήσεις; Ναι! Όχι στο κόμμα τους, αλλά στο εκλογικό σώμα και στους συντρόφους και στις συντρόφισσες που τους ανέδειξαν. Εξάλλου αν είναι πεισμένοι ότι πράττουν ορθά, έχουν κάθε λόγο να πείσουν και άλλους.
Μια συμπεριφορά τις διάλυσης του υπάρχοντος οδηγεί χιλιάδες προοδευτικούς ανθρώπους στην απογοήτευση και στην αποστράτευση. Τους οδηγεί να εγκαταλείπουν τα κοινωνικά τους όνειρα και τις ελπίδες τους, να νιώθουν ότι βρίσκονται μπροστά σε αδιέξοδα και να γίνονται βορρά στο κυρίαρχο σύστημα και στις πελατειακές του σχέσεις. Τους οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δεν αξίζει τον κόπο να παλεύει κανείς και ότι ο μόνος αποτελεσματικός δρόμος είναι να επιδιώξει ατομικά την όποια λύση των προβλημάτων του. Συνολικά και ανεξάρτητα προθέσεων η έλλειψη ηθικής ισοπεδώνει την εικόνα της αριστεράς και μειώνει την ακτινοβολία της.
Υπάρχει και κάτι χειρότερο της αποστράτευσης από την αριστερά. Απλός κόσμος που βλέπει τα όσα εδώ και χρόνια διαδραματίζονται στον ΣΥΡΙΖΑ μπορεί εύκολα να γίνει θύμα ακροδεξιού λαϊκισμού και οι συνέπειες θα είναι ακόμα πιο αρνητικές. Για αυτό προτρέπω ότι όσοι θέλουν να κάνουν κομματική μεταγραφή, επιτέλους ας αποφασίσουν. Δεν μπορεί να είσαι παίκτης της ομάδας «άλφα» και να λες κάθε μέρα ότι ο μόνος δρόμος για το καλό του αθλήματος είναι να χάσει η ομάδα σου και ότι θα φροντίσεις για αυτό με μερικά αυτογκόλ!
Διαβάστε: "Πυρά" Κοτζιά σε ΠΑΣΟΚ για τις Πρέσπες μετά το "άδειασμα" στον Δούκα: "Πλασιέ των μύθων της ΝΔ"
Η ανάρτηση του Νίκου Κοτζιά
Υπάρχει Αριστερά χωρίς ηθική;Νοιώθω την ανάγκη να μιλήσω. Νοιώθω να το έχω υποχρέωση. Και εξηγούμαι:
Στην αριστερά το συναίσθημα και ηθική είναι τμήμα της ίδιας της ταυτότητάς της. Αποτελούν τους ακρογωνιαίους λίθους στήριξης της εμπιστοσύνης της κοινωνίας σε αυτήν καθώς και πηγή άντλησης δύναμης για τους αγώνες της. Αποτελεί μεγάλο πρόβλημα για όλους μας το ότι όλο και περισσότερο στην μη κομμουνιστική αριστερά εμφανίζονται φαινόμενα που δεν συνάδουν με τους ηρωισμούς και τις θυσίες στην ιστορία της, που κάθε άλλο παρά συντελούν στην αναγέννηση της ελπίδας στην κοινωνία.
Ασφαλώς το πρόβλημά δεν προκύπτει από όσους θέλουν να μετακομίσουν από έναν πολιτικό χώρο σε έναν άλλο, καθότι αυτό συνιστά αποτελεί δικαίωμα και ευθύνη τους και αν χρειαστεί θα το υπερασπιστώ. Δεν είναι, όμως, δικαίωμα τους να επιδιώκουν να αφήσουν πίσω τους συντρίμμια. Αναφέρομαι, όμως, σε αυτούς που πρώτα θέλουν να διασφαλίσουν την καρέκλα τους και μετά να πράξουν μετακόμιση. Που πρώτα θέλουν να διαπραγματευτούν το προσωπικό τους μέλλον και κατόπιν να μεταγραφούν εκεί που επιθυμούν. Και το χειρότερο, πρώτα θέλουν να διαλύσουν το υπάρχον από όπου σχεδιάζουν να φύγουν.
Θα μπορούσε κανείς να πει ότι οι αδυναμίες είναι ίδιον της ανθρώπινης ύπαρξης. Δεν θα διαφωνήσω. Αλλά σε αυτές τις περιπτώσεις φεύγεις από τον χώρο που δεν σε εκφράζει και μετά διαπραγματεύεσαι με τον χώρο που (νομίζεις ότι) σε εκφράζει ή σου διασφαλίζει «την πολυπόθητη καρέκλα», εκτός και αν είσαι γυρολόγος και πρέπει να κάνεις πολλαπλές «διαπραγματεύσεις» για να διασφαλίσεις την όποια καρέκλα. Δεν μπορεί την Πέμπτη να εμφανίζεσαι ως εκπρόσωπος του κόμματος «βήτα» στο οποίο μετακομίζεις και την Κυριακή να εμφανίζεσαι ως εκπρόσωπος του κόμματος «Άλφα» που δηλώνεις ότι πρέπει να εγκαταλειφθεί. Δεν μπορεί ούτε η ηγεσία αυτού του κόμματος να παριστάνει τον θεατή. Το παιχνίδι «των δύο ταμπλό» δεν έχει σχέση με την αριστερά και την προοδευτική σκέψη. Και όταν υπάρχει απέναντί του ανοχή, αν όχι και προτροπή, αυτό πληγώνει όλη την αριστερά, ξεφτιλίζει τον χώρο στα μάτια όλης της κοινωνίας.
Σήμερα αντιμετωπίζουμε συμπεριφορές πρωτόγνωρες για την αριστερά από στελέχη κομμάτων της οι οποίες δεν έχουν τίποτα το αριστερό και το προοδευτικό. Είναι συμπεριφορές που κριτήριό τους δεν είναι το τι ωφελεί την κοινωνία, την νεολαία, τους ανθρώπους του μόχθου, την πάλη για την χειραφέτηση της γυναίκας. Η πρακτική τους είναι να προτάσσουν με τρόπο παλαιοκομματικό τον εαυτό τους των αναγκών του τόπου. Και το κάνουν αυτό, μάλιστα, στο όνομα του καινούργιου και του σύγχρονου. Στην πραγματικότητα αυτά που πράττουν δεν έχουν σχέση με δημοκρατικές διαδικασίες, με την αριστερή αντίληψη για την διαφάνεια, με συλλογικότητα και αίσθηση ευθύνης πέρα του «για πάρτι μου».
Αυτά που βλέπουν τα μάτιά μου ουδέποτε τα αντίκρυσα στις πάνω από έξι δεκαετίες που είμαι οργανωμένος στην αριστερά. Δεν τα συνάντησα ποτέ στους πνευματικούς μου «περιπάτους» στην ιστορία των προοδευτικών κομμάτων. Για να εξηγούμαι ο λόγος γίνεται για στελέχη που ανήκουν στο κόμμα «άλφα» (όπως ο ΣΥΡΙΖΑ ή η ΝΑΡ) και θέλουν να πάνε στο κόμμα «βήτα» (όπως είναι το ΠΑΣΟΚ και ο χώρος «Τσίπρα»). Ασφαλώς δικαίωμά τους. Μόνο που ενώ θέλουν να πάνε στο κόμμα βήτα και το δηλώνουν δημόσια δεν φεύγουν ακόμα από το κόμμα «άλφα».
Κανονικά άπαξ και αποκτούν την επιθυμία πολιτικής μετακόμισης οφείλουν να σηκωθούν να φύγουν από τον χώρο που ακόμα βρίσκονται και να πάνε με καθαρές εξηγήσεις στον χώρο που επιθυμούν. Αυτό, όμως, που συμβαίνει αποτελεί στην πραγματικότητα το αποκορύφωμα μιας πρακτικής κατάπτωσης των ηθών. Θα μου πει κάποιος, αφού το κόμμα «άλφα» η ηγεσία του το ανέχεται αυτό «τότε καλά κάνουν». Πράγματι έτσι είναι για αυτό αποδίδω ευθύνες και στις ηγεσίες που ανέχονται ή και προωθούν αυτή την ανηθικότητα.
Αυτοί που ανακοινώνουν ότι επιθυμούν να μετακινηθούν σε άλλο φορέα (ΠΑΣΟΚ) ή σε υπό διαμόρφωση χώρο (Τσίπρας) οφείλουν να δώσουν εξηγήσεις; Ναι! Όχι στο κόμμα τους, αλλά στο εκλογικό σώμα και στους συντρόφους και στις συντρόφισσες που τους ανέδειξαν. Εξάλλου αν είναι πεισμένοι ότι πράττουν ορθά, έχουν κάθε λόγο να πείσουν και άλλους.
Μια συμπεριφορά τις διάλυσης του υπάρχοντος οδηγεί χιλιάδες προοδευτικούς ανθρώπους στην απογοήτευση και στην αποστράτευση. Τους οδηγεί να εγκαταλείπουν τα κοινωνικά τους όνειρα και τις ελπίδες τους, να νιώθουν ότι βρίσκονται μπροστά σε αδιέξοδα και να γίνονται βορρά στο κυρίαρχο σύστημα και στις πελατειακές του σχέσεις. Τους οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δεν αξίζει τον κόπο να παλεύει κανείς και ότι ο μόνος αποτελεσματικός δρόμος είναι να επιδιώξει ατομικά την όποια λύση των προβλημάτων του. Συνολικά και ανεξάρτητα προθέσεων η έλλειψη ηθικής ισοπεδώνει την εικόνα της αριστεράς και μειώνει την ακτινοβολία της.
Υπάρχει και κάτι χειρότερο της αποστράτευσης από την αριστερά. Απλός κόσμος που βλέπει τα όσα εδώ και χρόνια διαδραματίζονται στον ΣΥΡΙΖΑ μπορεί εύκολα να γίνει θύμα ακροδεξιού λαϊκισμού και οι συνέπειες θα είναι ακόμα πιο αρνητικές. Για αυτό προτρέπω ότι όσοι θέλουν να κάνουν κομματική μεταγραφή, επιτέλους ας αποφασίσουν. Δεν μπορεί να είσαι παίκτης της ομάδας «άλφα» και να λες κάθε μέρα ότι ο μόνος δρόμος για το καλό του αθλήματος είναι να χάσει η ομάδα σου και ότι θα φροντίσεις για αυτό με μερικά αυτογκόλ!
