Να «ξεκλειδώσει» την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών με τη Λιβύη επιχειρεί η ελληνική διπλωματία και να κλείσει μία από τις μεγαλύτερες «πληγές» της εξωτερικής πολιτικής. Η επανεκκίνηση των τεχνικών συνομιλιών μεταξύ Αθήνας και Τρίπολης αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς πραγματοποιείται σε ένα σύνθετο περιβάλλον, όπου η Τουρκία ανεβάζει τους τόνους της αντιπαράθεσης με την Ελλάδα και επιχειρεί να διατηρήσει τη συμφωνία για το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο.

Διαβάστε: Δημήτρης Αβραμόπουλος στο parapolitika.gr: "Η Ελλάδα ορθώς διατηρεί ανοιχτούς διαύλους με όλες τις πλευρές στη Λιβύη" - Τι σημαίνει η επανεκκίνηση των συνομιλιών για την ΑΟΖ και το "αγκάθι" του τουρκολιβυκού μνημονίου


Αντώνης Κλάψης: Το τουρκολιβυκό μνημόνιο δεν έχει ακόμη νομική ισχύ

Ο αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, Αντώνης Κλάψης, υποστηρίζει στο parapolitika.gr ότι υπάρχει ένα κρίσιμο νομικό και πολιτικό πλαίσιο, καθώς η συμφωνία Λιβύης-Τουρκίας δεν έχει κυρωθεί ακόμη από το Λιβυκό Κοινοβούλιο, γεγονός που την καθιστά νομικά ανενεργή στο εσωτερικό της χώρας. Αυτή η εκκρεμότητα αφήνει περιθώριο στη Λιβύη να συνάψει μια νέα συμφωνία με την Ελλάδα, η οποία στην πράξη θα ακύρωνε ή θα αντικαθιστούσε την προηγούμενη.

Σύμφωνα με τον κ. Κλάψη, «στον βαθμό που δεν κυρώνεται η προηγούμενη τουρκολιβυκή συμφωνία, αφήνει τα περιθώρια στη Λιβύη ενδεχομένως για να συνάψει και άλλες. Δεν θα παραβιάσει, δηλαδή, η Λιβύη κάτι αν προχωρήσει σε συμφωνία με την Ελλάδα, απλώς δεν θα κυρώσει την προηγούμενη. Άρα έχουμε περιθώριο να μπούμε εκεί».


Τι μπορεί να προσφέρει η Ελλάδα στη Λιβύη - "Υπάρχουν πιθανότητες να προχωρήσει η συμφωνία"

Ενδιαφέρον παρουσιάζει η σύγκριση των «ανταλλαγμάτων» που προσφέρουν οι δύο πλευρές στη Λιβύη. Ενώ η Τουρκία υπόσχεται στη Λιβύη θαλάσσιες ζώνες που ανήκουν στην ελληνική υφαλοκρηπίδα, η Ελλάδα προσφέρει κάτι πιο απτό, που είναι η στήριξη μιας χώρας-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η συμμετοχή της σε έναν σταθερό άξονα συνεργασίας.

Όπως υποστηρίζει ο κ. Κλάψης, «το ερώτημα είναι τι σταθμίζει αυτή την ώρα η λιβυκή πλευρά ως σημαντικότερο. Να κερδίσει κάτι θεωρητικό στο θέμα της ΑΟΖ, το οποίο όμως στην πράξη δεν είναι βέβαιο ότι μπορεί να το εφαρμόσει, ή να πάρει κάτι το οποίο είναι απτό. Η ελληνική πλευρά έχει κάτι πιο απτό να της δώσει, νομίζω. Υπό το πρίσμα αυτό, θεωρώ ότι υπάρχουν πιθανότητες να προχωρήσει η συμφωνία με την Ελλάδα. Ότι δεν είναι απλώς “όνειρα θερινής νυκτός” από τη δική μας πλευρά. Αυτό όμως θα σημαίνει ταυτόχρονα και την ακύρωση του τουρκολιβικού μνημονίου. Θα σημαίνει την αντικατάστασή του από μια νεότερη συμφωνία. Η προηγούμενη, έτσι κι αλλιώς, δεν έχει νομική ισχύ».


Ο ρόλος Ισραήλ, Γαλλίας και ΗΠΑ - Πώς αναμένεται να αντιδράσει η Τουρκία

Η προσπάθεια αυτή δεν εξελίσσεται στο κενό. Η στρατηγική συμμαχία της Ελλάδας με το Ισραήλ, η παρουσία της Γαλλίας στην Ανατολική Μεσόγειο και το ενδιαφέρον των ΗΠΑ για τους ενεργειακούς διαδρόμους λειτουργούν ως καταλύτες στην αναδιαμόρφωση των ισορροπιών στην περιοχή.

Στο νέο αυτό πλαίσιο, είναι αναμενόμενη μία αντίδραση της Τουρκίας. Σύμφωνα με τον κ. Κλάψη, μια συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Λιβύης θα έφερνε την Άγκυρα σε δύσκολη διπλωματική θέση, γιατί, όπως υποστηρίζει, «για να παρέμβει η Τουρκία, πρέπει να στείλει πολεμικά πλοία μεταξύ Λιβύης και Κρήτης. Δηλαδή, θα στείλει σε ένα σημείο πλοία για να παρέμβει σε μία συμφωνία, την οποία έχουν κάνει δύο άλλα κράτη, όχι εκείνη. Από διπλωματική άποψη, η θέση της θα είναι μάλλον εξασθενημένη. Δεν θα είναι τόσο εύκολο να το υποστηρίξει αυτό».

Αν και ο δρόμος παραμένει δύσκολος και μια συμφωνία δεν θεωρείται εύκολη βραχυπρόθεσμα, η Αθήνα εμφανίζεται συγκρατημένα αισιόδοξη, ποντάροντας στη σταθερότητα και τις στρατηγικές συμμαχίες που έχει οικοδομήσει στην περιοχή. Όπως υπογράμμισε ο υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, η Ελλάδα έχει αποκαταστήσει τις επαφές της με τη Λιβύη και πλέον συνομιλεί σε υψηλό επίπεδο τόσο με την κυβέρνηση στην Τρίπολη όσο και με την πλευρά της Βεγγάζης. Ούτως ή άλλως, η πρόσφατη επίσκεψη της υφυπουργού Εξωτερικών, Αλεξάνδρας Παπαδοπούλου, στην Τρίπολη σηματοδοτεί τη μετάβαση από τη θεωρία στην πράξη, με στόχο την εξεύρεση κοινού τόπου για την οριοθέτηση ΑΟΖ.