Σε μια περίοδο κατά την οποία η πολιτική αντιπαράθεση μετατοπίζεται ολοένα και περισσότερο στα ζητήματα των θεσμών, της κοινωνικής αντοχής και της καθημερινότητας, τα μέλη και τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ καταθέτουν τις απόψεις τους για τον ρόλο που καλείται να διαδραματίσει η δημοκρατική παράταξη. Η συζήτηση δεν περιορίζεται πλέον στο εσωτερικό του Κινήματος, αλλά συνδέεται με το ευρύτερο αίτημα για πολιτική αλλαγή, κοινωνική δικαιοσύνη και μια αξιόπιστη προοδευτική πρόταση διακυβέρνησης.

Στο επίκεντρο των παρεμβάσεων βρίσκονται η θεσμική λειτουργία, η ακρίβεια, η εργασία, η περιφερειακή ανάπτυξη, η ανάγκη στήριξης των νέων και των μη προνομιούχων, αλλά και η αναζήτηση ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου ανάμεσα στην πολιτική και τους πολίτες. Τα στελέχη ασκούν κριτική στην κυβέρνηση, αναδεικνύοντας ζητήματα διαφάνειας, λογοδοσίας και κοινωνικών ανισοτήτων, ενώ παράλληλα προβάλλουν προτάσεις για ένα διαφορετικό παραγωγικό και εργασιακό μοντέλο, με αιχμή την ποιότητα ζωής, την εργασία, την αποκέντρωση και την προστασία των δικαιωμάτων.

Κοινός παρονομαστής είναι η προσπάθεια να παρουσιαστεί το ΠΑΣΟΚ ως δύναμη ευθύνης, θεσμικής σοβαρότητας και κοινωνικής εκπροσώπησης, ικανή να εκφράσει ξανά τις προοδευτικές δυνάμεις και να διεκδικήσει ρόλο πρωταγωνιστή στις πολιτικές εξελίξεις. Η στήλη αποτυπώνει, έτσι, έναν διάλογο με σαφές πολιτικό στίγμα και κοινωνική στόχευση, ενόψει των επόμενων κρίσιμων πολιτικών αναμετρήσεων για τη χώρα.


Χάρης Κονδύλης: Το ΠΑΣΟΚ είναι έτοιμο να συνάψει ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο με τον λαό

Μέλος ΚΠΕ

Καθημερινά πλέον βιώνουμε και καταλαβαίνουμε όλο και περισσότεροι ότι οι θεσμοί υπονομεύονται και χειραγωγούνται από την Κυβέρνηση.

Η Δικαιοσύνη υπονομεύεται συνειδητά, προκειμένου να απαξιωθεί πλήρως και να υποταχθεί στους κυβερνώντες και τους οικονομικά ισχυρούς.

Η πραγματική οικονομία φθίνει και παρακμάζει και η Κυβέρνηση προσπαθεί να διαχειρισθεί τις τεράστιες οικονομικές ανισότητες μέσω ασαφών, αδιαφανών και αναποτελεσματικών μικροεπιδομάτων (pass), θέλοντας να αποδείξει την «κοινωνική της ευαισθησία».

Για πρώτη φορά στη χώρα εισέρευσαν μέσω του Ταμείου Ανάπτυξης τόσα πολλά χρήματα από την Ευρωπαική Ένωση, χωρίς πραγματικά να υπάρχει χειροπιαστό αποτέλεσμα με συγκεκριμένα και απτά έργα.

Η Κυβέρνηση της Ν.Δ. και του κ. Μητσοτάκη βρίσκει αφήγημα και δικαιολογία τη διεθνή κρίση και τους πολέμους, χωρίς η ίδια να μπορεί να δικαιολογήσει και να αντιμετωπίσει την καθημερινή ακρίβεια και την σαρωτική αύξηση του πληθωρισμού.

Γι’ αυτό και οι πολίτες βγαίνουν στους δρόμους, διαμαρτύρονται, όχι κατ’ ανάγκη και μόνο για την τραγωδία των Τεμπών και την προσπάθεια συγκάλυψης από την κυβερνητική πλειοψηφία αλλά και για τη συνεχιζόμενη υποβάθμιση της ζωής τους, την υπονόμευση των θεσμών, το συνεχή εμπαιγμό από την Κυβέρνηση και τον Πρωθυπουργό, οι οποίοι υποσχέθηκαν ότι θα αλλάξουν τα κακώς κείμενα της προηγούμενης Κυβέρνησης αλλά απεδείχθησαν χωρίς σχέδιο και ρεαλιστική πρόταση.

Κι εδώ ακριβώς έρχεται η ιστορική ευθύνη του ΠΑΣΟΚ και της νέας σοσιαλδημοκρατικής πρότασης μετά από το τελευταίο Συνέδριό μας, ένα συνέδριο Ενότητας, Ελπίδας και Προοπτικής.

Ένα συνέδριο που κατέδειξε τις νέες διαχωριστικές γραμμές απέναντι στη συντήρηση και τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, που μας οδηγούν τα τελευταία χρόνια σε βαθύτερη και συνεχή κρίση τόσο στην Ευρώπη όσο και παγκοσμίως και αναδείχθηκαν πολιτικές με σαφές πολιτικό πρόσημο.

Σε ένα παγκόσμιο περιβάλλον που συνεχώς αλλάζει, σε μια Ε.Ε. χωρίς όραμα και προσανατολισμό οι πολίτες αναζητούν μια ηγεσία προσανατολισμένη στο στόχο μιας μεγάλης και πλειοψηφικής παράταξης, μια ηγεσία με γνώση και εμπειρία, προσανατολισμένη στη δράση και το έργο, με όραμα και σχέδιο για τη χώρα, με βούληση για πραγματικές ρήξεις και ανατροπές, αλλά και μια ηγεσία αποφασισμένη να εκφράσει τις αγωνίες και τις προσδοκίες όλων των πολιτών, που έχουν στρέψει την πλάτη τους στην πολιτική, όλων των νέων μη προνομιούχων της εποχής μας.

Το ΠΑΣΟΚ είναι έτοιμο να συνάψει ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο με τον λαό, να εκφράσει και να αγκαλιάσει τους νέους μη προνομιούχους της εποχής μας, να συνδεθεί με τους πολίτες του πόνου και του μόχθου, να συνθέσει προτάσεις και να δώσει λύσεις στα μεγάλα κοινωνικά και οικονομικά αδιέξοδα, που δημιούργησαν οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές στην Ευρώπη και τον κόσμο.

Σταθερή θέση παραμένει η σύγκλιση των προοδευτικών, αριστερών και σοσιαλιστικών δυνάμεων και η ανάδειξη ενός ισχυρού προοδευτικού πόλου απέναντι στις δυνάμεις του νεοφιλελευθερισμού και της ακροδεξιάς, που απειλούν σήμερα την Ευρώπη μας. Αυτό ΜΟΝΟ το ΠΑΣΟΚ θέλει και μπορεί να το εκφράσει.

Κεντρική επιδίωξη αποτελεί η χώρα μας να γυρίσει σελίδα και να βαδίσει με σταθερά και σίγουρα βήματα στο μέλλον.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι ποια θα είναι τα χαρακτηριστικά αυτής της νέας εποχής. Μια προοδευτική, παραγωγική, αναπτυξιακή και κοινωνική προοπτική ή το πισωγύρισμα σε μια υπερσυντηρητική δεξιά και νεοφιλελεύθερη πολιτική που εκφράζει σήμερα η Ν.Δ. και τα ακροδεξιά δεκανίκια της.


Δημτσιούδης Χρήστος: 4ήμερη εργασία vs ΝΔ: 13ωρο - Δύο δρόμοι για την εργασία, την κοινωνία και την οικονομία του αύριο

Μέλος ΚΠΕ


Η αντιπαράθεση για τον χρόνο εργασίας στην Ελλάδα συμπυκνώνει μια βαθύτερη πολιτική επιλογή: ποιο μοντέλο ανάπτυξης και ποια ποιότητα ζωής θέλουμε για τους πολίτες. Από τη μία πλευρά, η προσέγγιση της ΝΔ που ανοίγει τον δρόμο για εργασία έως και 13 ώρες ημερησίως, επαναφέροντας ένα μοντέλο εντατικοποίησης και πίεσης. Από την άλλη, η πρόταση του ΠΑΣΟΚ για 4ήμερη εργασία, ενταγμένη σε μια σύγχρονη ευρωπαϊκή στρατηγική που δίνει προτεραιότητα στον άνθρωπο.

Η λογική του 13ώρου στηρίζεται σε ένα παρωχημένο παραγωγικό πρότυπο: περισσότερες ώρες, χαμηλότερη ποιότητα ζωής, περιορισμένη καινοτομία. Σε μια εποχή ψηφιακού μετασχηματισμού και αυξημένης παραγωγικότητας μέσω της τεχνολογίας, η επιμήκυνση του εργάσιμου χρόνου δεν αποτελεί λύση αλλά εργασιακή οπισθοδρόμηση. Επιβαρύνει την υγεία των εργαζομένων, αποδυναμώνει την κοινωνική συνοχή και τελικά μειώνει τη συνολική αποδοτικότητα της οικονομίας.

Αντίθετα, οι Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές προωθούν ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο για την εργασία: μείωση του χρόνου εργασίας χωρίς μείωση αποδοχών, ενίσχυση των συλλογικών συμβάσεων, επένδυση στη δια βίου μάθηση και προστασία των δικαιωμάτων στην ψηφιακή εποχή. Πιλοτικά προγράμματα 4ήμερης εργασίας σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες δείχνουν ήδη αύξηση της παραγωγικότητας, μείωση του άγχους και καλύτερη ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής.

Σε αυτό το πλαίσιο, η πρόταση του ΠΑΣΟΚ για 4ήμερη εργασία δεν είναι απλώς ένα μέτρο εργασιακής πολιτικής. Είναι μέρος ενός συνολικού σχεδίου για μια δίκαιη, βιώσιμη και ανταγωνιστική οικονομία. Συνδέεται με την ενίσχυση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, την αξιοποίηση της καινοτομίας και τη δίκαιη κατανομή του παραγόμενου πλούτου.

Ιδιαίτερα κρίσιμη είναι η επέκταση της 4ήμερης εργασίας και στον δημόσιο τομέα, κυρίως σε υπηρεσίες παροχής υπηρεσιών διοίκησης όπου η ψηφιοποίηση και η οργάνωση της εργασίας μπορούν να αποδώσουν άμεσα αποτελέσματα. Διεθνή παραδείγματα, όπως πιλοτικά προγράμματα σε δημόσιες υπηρεσίες στη Βόρεια Ευρώπη και το Ηνωμένο Βασίλειο, δείχνουν ότι η μείωση του χρόνου εργασίας μπορεί να συνδυαστεί με βελτίωση της εξυπηρέτησης των πολιτών, καλύτερη διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού και αύξηση της αποδοτικότητας χωρίς επιπλέον δημοσιονομικό κόστος. Η εφαρμογή τέτοιων πολιτικών στην Ελλάδα μπορεί να λειτουργήσει ως καταλύτης για ένα πιο σύγχρονο, ευέλικτο και αποτελεσματικό κράτος.

Το πραγματικό δίλημμα είναι ξεκάθαρο: εξάντληση ή πρόοδος; Ένα μοντέλο που πιέζει τον εργαζόμενο ή ένα μοντέλο που επενδύει στις δυνατότητές του; Το ΠΑΣΟΚ, σε ευθυγράμμιση με τις προοδευτικές δυνάμεις της Ευρώπης, επιλέγει την ποιότητα ζωής, την παραγωγικότητα την εργασιακή και κοινωνική δικαιοσύνη.



Λώλος Θοδωρής: Η κοινωνία ζητά αλλαγή. Η Ελλάδα ζητά ανάσα

Μέλος ΚΠΕ

Ο ελληνικός λαός δεν λύγισε ποτέ μπροστά στις δυσκολίες. Πάντοτε έβρισκε τη δύναμη να προχωρά, να διεκδικεί, να ελπίζει και να αλλάζει την πορεία του τόπου όταν οι περιστάσεις το απαιτούσαν. Και σήμερα, αυτή η ώρα έχει φτάσει ξανά.

Η ελληνική κοινωνία ασφυκτιά. Οι εργαζόμενοι παλεύουν καθημερινά για να βγάλουν τον μήνα. Οι νέοι αγωνιούν για το αύριο. Οι συνταξιούχοι μετρούν τις ανάγκες τους. Οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες δίνουν μάχη επιβίωσης μέσα σε ένα περιβάλλον αβεβαιότητας και διαρκούς πίεσης.

Την ίδια στιγμή, η ελληνική περιφέρεια μαραζώνει. Η ύπαιθρος ερημώνει, οι νέοι εγκαταλείπουν τον τόπο τους αναζητώντας ευκαιρίες στα μεγάλα αστικά κέντρα ή στο εξωτερικό, ενώ ο πρωτογενής τομέας παραμένει χωρίς το στρατηγικό σχέδιο και τη στήριξη που απαιτούν οι καιροί. Καμία χώρα δεν μπορεί να προοδεύσει όταν η περιφέρειά της εγκαταλείπεται.

Κι όμως, η Ελλάδα διαθέτει τις δυνάμεις να προχωρήσει σε μια νέα εποχή κοινωνικής δικαιοσύνης, βιώσιμης ανάπτυξης και εθνικής αυτοπεποίθησης. Ο τόπος χρειάζεται ξανά μια πολιτική που να υπηρετεί τον άνθρωπο και τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας.

Χρειάζεται μια οικονομία που να μοιράζει δίκαια τον παραγόμενο πλούτο, να στηρίζει την εργασία, να επενδύει στην παραγωγή, στην περιφέρεια, στον αγρότη, στον μικρομεσαίο επιχειρηματία και στον νέο επιστήμονα.

Χρειάζεται ισχυρή δημόσια υγεία και παιδεία, κοινωνικό κράτος δίπλα στον πολίτη και θεσμούς που λειτουργούν με διαφάνεια, αξιοκρατία και απόλυτο σεβασμό στη δημοκρατία.

Χρειάζεται ένα νέο εθνικό σχέδιο αποκέντρωσης και περιφερειακής ανάπτυξης, ώστε κάθε γωνιά της πατρίδας μας να αποκτήσει προοπτική και μέλλον.

Αυτή υπήρξε διαχρονικά η αποστολή της δημοκρατικής παράταξης: να δίνει φωνή στους πολλούς, να στηρίζει τους μη προνομιούχους και να ενώνει την κοινωνία γύρω από το αίτημα της προόδου.

Η κοινωνία ζητά αλλαγή.

Η Ελλάδα ζητά ανάσα.

Εκλογές τώρα, για να ανασάνει η χώρα.


Πλέσια Κατερίνα: Σταθερότητα και Ελπίδα μαζί γίνεται? Και όμως γίνεται!

Αν.Συντονίστρια Προγράμματος – Μέλος ΚΠΕ


Σε μια περίοδο πολέμου, γεωπολιτικής αστάθειας και ενεργειακής αβεβαιότητας, η Ευρώπη μοιάζει να βαδίζει σε αχαρτογράφητα νερά. Η έλλειψη κοινής στρατηγικής και οι συνεχείς διεθνείς αναταράξεις αποκαλύπτουν πόσο ευάλωτο μπορεί να γίνει το ευρωπαϊκό οικοδόμημα όταν δοκιμάζεται η ασφάλεια, η ενέργεια και η οικονομική αντοχή των κοινωνιών. Γίνεται, λοιπόν, σαφές, ότι η άμεση θωράκιση της Ευρώπης – ενεργειακά, θεσμικά και κοινωνικά – δεν είναι πολυτέλεια αλλά αναγκαιότητα.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον αβεβαιότητας, η συζήτηση εύκολα εγκλωβίζεται στη «σταθερότητα». Όμως οι κοινωνίες δεν κινούνται μόνο από τον φόβο. Το πιο ισχυρό συναίσθημα είναι η ελπίδα: «Σταμάτα να ονειρεύεσαι μόνο όταν κοιμάσαι», όπως λένε και οι «Κοινοί Θνητοί».

Σήμερα, το ζητούμενο είναι μια χώρα που δίνει προοπτική. Μια Ελλάδα ευρωπαϊκή. Όχι με εργαζόμενους που χρειάζονται 13ωρη «ευελιξία» για να βγει ο μήνας, αλλά με υψηλή παραγωγικότητα και ισορροπία ζωής. Όχι με μια στεγαστική πραγματικότητα που απορροφά το 40% του εισοδήματος, αλλά με όρους αξιοπρεπούς διαβίωσης. Όχι με θεσμούς που δοκιμάζονται από τα απανωτά σκάνδαλα, αλλά με ένα κράτος δίκαιο και αξιόπιστο για όλους.

Η πραγματική σταθερότητα δεν είναι η συντήρηση του σήμερα αλλά χτίζεται σε ένα άλλο παραγωγικό μοντέλο που δίνει ζωή στην περιφέρεια, στηρίζει τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και δημιουργεί ευκαιρίες πέρα από τα μεγάλα αστικά κέντρα. Σε μια οικονομία που δεν εγκλωβίζει, αλλά επιτρέπει κινητικότητα, επενδύσεις και αξιοπρεπείς δουλειές σε όλη τη χώρα.

Γι’ αυτό η επιλογή δεν είναι «σταθερότητα ή αλλαγή». Είναι αν θα αρκεστούμε σε μια στασιμότητα που βαφτίζεται σταθερότητα και απλώς διαχειρίζεται τα όρια ή σε μια σταθερότητα που τα ξεπερνά. Και αυτή χρειάζεται άμεση άμεση πολιτική αλλαγή.



Bαονάκη Ανδριανή: To ΠΑ.ΣΟ.Κ επιχειρεί να εκφράσει μια σύγχρονη προοδευτική πρόταση διακυβέρνησης

Μέλος ΚΠΕ


Το σημερινό πολιτικό σκηνικό στην Ελλάδα χαρακτηρίζεται από έντονη κοινωνική και πολιτική αντιπαράθεση γύρω από ζητήματα διαφάνειας, θεσμικής λειτουργίας και κοινωνικής δικαιοσύνης. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, το ΠΑ.ΣΟ.Κ επιχειρεί να διαμορφώσει έναν διακριτό και ουσιαστικό πολιτικό ρόλο, προβάλλοντας προτάσεις που συνδυάζουν τον αυστηρό έλεγχο της εξουσίας με σύγχρονες κοινωνικές μεταρρυθμίσεις.

Κεντρική θέση στη στρατηγική του κατέχει η πρόταση για σύσταση εξεταστικών επιτροπών σχετικά με το σκάνδαλο των υποκλοπών και την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Μέσα από αυτές τις πρωτοβουλίες, το ΠΑ.ΣΟ.Κ επιδιώκει την πλήρη διερεύνηση πιθανών πολιτικών ευθυνών και την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών προς τους δημοκρατικούς θεσμούς. Παράλληλα, αναδεικνύει την ανάγκη για διαφάνεια, λογοδοσία και ισχυρή θεσμική λειτουργία απέναντι σε πρακτικές που έχουν προκαλέσει έντονο προβληματισμό και αίσθημα απαξίωσης στην ελληνική κοινωνία.

Την ίδια στιγμή, το κόμμα δεν περιορίζεται μόνο στον θεσμικό έλεγχο, αλλά προωθεί και συγκεκριμένες κοινωνικές πολιτικές, όπως η καθιέρωση της τετραήμερης εργασίας. Η πρόταση αυτή εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια ενίσχυσης των δικαιωμάτων των εργαζομένων, βελτίωσης της ποιότητας ζωής και προσαρμογής της ελληνικής οικονομίας στις σύγχρονες ευρωπαϊκές και διεθνείς εξελίξεις.

Συνολικά, η πολιτική στάση του ΠΑ.ΣΟ.Κ αποτυπώνει μια διπλή στόχευση: από τη μία πλευρά την υπεράσπιση της δημοκρατικής λειτουργίας και της θεσμικής διαφάνειας, και από την άλλη την προώθηση προοδευτικών πολιτικών που ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας. Σε μια περίοδο αυξημένης πολιτικής δυσπιστίας και κοινωνικής ανασφάλειας, το ΠΑ.ΣΟ.Κ επιχειρεί να επαναφέρει στο προσκήνιο μια πολιτική πρόταση που δίνει έμφαση στη δημοκρατία, την κοινωνική συνοχή και την πολιτική ευθύνη.

Κλείνοντας, καθίσταται σαφές ότι το ΠΑ.ΣΟ.Κ επιχειρεί να εκφράσει μια σύγχρονη προοδευτική πρόταση διακυβέρνησης απέναντι σε πολιτικές που έχουν διευρύνει τις κοινωνικές ανισότητες και έχουν κλονίσει την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς. Με αιχμή τη διαφάνεια, τη λογοδοσία και την κοινωνική δικαιοσύνη, προβάλλει ως δύναμη πολιτικής ευθύνης και δημοκρατικής ανανέωσης. Από την ίδρυσή του μέχρι σήμερα, το ΠΑ.ΣΟ.Κ συνδέει την πορεία του με την υπεράσπιση της Δημοκρατίας, των κοινωνικών δικαιωμάτων και των αναγκών της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας, επιδιώκοντας να δώσει ουσιαστικές λύσεις στα προβλήματα που αντιμετωπίζει η ελληνική κοινωνία.