Ο προσδιορισμός της επόμενης εκλογικής αναμέτρησης για την άνοιξη του 2027 ανατρέπει τα δεδομένα και μετατρέπει την εκλογική μάχη σε μαραθώνιο και όχι αγώνα ταχύτητας, στον οποίο τα χαρακτηριστικά που θα απαιτηθούν είναι η αντοχή και η ανθεκτικότητα. Τα κόμματα που θα ξεχωρίσουν σε αυτή τη μακρά προεκλογική περίοδο θα είναι αυτά που θα επιδείξουν πολιτική συγκρότηση, επεξεργασμένο προγραμματικό λόγο και έμπειρα στελέχη για να τον υποστηρίξουν. Ο χρόνος θα είναι μεγάλος και τα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα δεν θα είναι αρκετά για να καλύψουν τα πολιτικά κενά. Η μετατόπιση της εκλογικής ημερομηνίας ακύρωσε επί της ουσίας το στοιχείο της έκπληξης και το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού που θεωρητικά μπορούσαν να έχουν τα νεοϊδρυθέντα κόμματα.
Η διαδρομή επομένως θα είναι μεγάλη, ωστόσο όλοι οι πολιτικοί παίκτες θέλουν να λάβουν όσο γίνεται καλύτερη θέση στην αφετηρία, που αποτελεί παραδοσιακά -και ακόμα περισσότερο φέτος- η ΔΕΘ. Στην έναρξη λοιπόν αυτής της μακράς προεκλογικής περιόδου, το κάθε κόμμα έχει θέσει δικούς του στόχους και ορόσημα. Με την παρουσία του στη Θεσσαλονίκη, ο πρωθυπουργός θα επιχειρήσει να δείξει και να πείσει ότι η ΝΔ συνεχίζει να αποτελεί τη μοναδική ρεαλιστική κυβερνητική πρόταση που εγγυάται τη συνέχεια, τη σταθερότητα και την ασφάλεια για τους πολίτες.

Διαβάστε: Τα μεγάλα διλήμματα που θα κρίνουν τις εκλογές: Οι αλλαγές στην πολιτική ατμόσφαιρα μέχρι την κάλπη

Μετρούν δυνάμεις

Έχει να αντιμετωπίσει μια κοινή γνώμη που πλειοψηφικά θα επιθυμούσε μια πολιτική αλλαγή στις επόμενες εκλογές, προσδοκία ωστόσο που παραμένει πολιτικά ακηδεμόνευτη, καθώς δεν έχει βρεθεί ακόμη ο κυρίαρχος πολιτικός εκφραστής της.  Στον αντίποδα, η κυβερνητική παράταξη φαίνεται, δημοσκοπικά τουλάχιστον, να συγκρατεί δυνάμεις περί το 28-30%, ποσοστό που της επιτρέπει να αισιοδοξεί ότι μπορεί να το επεκτείνει. Τον ρόλο του εκφραστή της πολιτικής αλλαγής διεκδικούν αυτή τη στιγμή, με χαμηλές ωστόσο δημοσκοπικές επιδόσεις, η ΕΛΑΣ και το ΠΑΣΟΚ.

Ο Ν. Ανδρουλάκης επέδειξε κινητικότητα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού με προσθήκες στελεχών από τον προοδευτικό χώρο και σκληρή κριτική στον Α. Τσίπρα, ο οποίος μετά τις πρώτες θετικές δημοσκοπικές καταγραφές, που τον κατέταξαν στη δεύτερη θέση, επιχειρεί να παρουσιάσει ένα πιο ήπιο πολιτικό προφίλ, που θα τον αποσυνδέσει από το πρόσφατο κυβερνητικό του παρελθόν και θα του επιτρέψει να διευρύνει την επιρροή του. Τα ανοιχτά μέτωπα για την ΕΛΑΣ είναι πολλά. Πέραν της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, και ο ΣΥΡΙΖΑ θα επιχειρήσει να συγκρατήσει δυνάμεις που φυλλορροούσαν το προηγούμενο διάστημα και να παρουσιαστεί ως η πραγματική ανανεωτική αριστερή δύναμη απέναντι στο προσωποπαγές εγχείρημα του κ. Τσίπρα. Η Ελπίδα για τη Δημοκρατία της Μ. Καρυστιανού δυσκολεύεται να εξελιχθεί σε ένα στέρεο πολιτικό οικοδόμημα, πληρώνοντας ιδεολογικές αστοχίες και την έλλειψη εμπειρίας, ενώ περισσότερο σταθεροποιημένοι συνεχίζουν να εμφανίζονται το ΚΚΕ και η Ελληνική Λύση.

Ο Σαμαράς κρατά το κλειδί

Η επικαιρότητα βοηθά και αναδεικνύει τις πολιτικές θέσεις της κ. Λατινοπούλου, η οποία όμως, όπως και τα υπόλοιπα κόμματα της πατριωτικής Δεξιάς, αλλά και η ΝΔ, βρίσκονται σε αναμονή των αποφάσεων του κ. Σαμαρά. Η κυβερνητική παράταξη, βέβαια, έχει ήδη αρχίσει να απαντά στον πρώην πρωθυπουργό με αφορμή τα εθνικά θέματα, διαβλέποντας τη ζημιά που μπορεί να προκληθεί, ζημιά που ίσως είναι μεγαλύτερη από αυτήν που μπορεί να προκαλέσει η κεντροαριστερή αντιπολίτευση. Μια Κεντροαριστερά τα μέρη της οποίας, πλέον, έχουν αποφασίσει να συγκρουστούν μετωπικά, αφήνοντας πίσω τους οποιαδήποτε σκέψη για συμπόρευση ή συνεργασία.

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα στο Καρφί