Ζωή Κωνσταντοπούλου: Βρέθηκε στην υποδοχή του Αριστοτέλη Χαντζή στα Προσφυγικά (Εικόνες)
Βρέθηκε ανάμεσα στους ανθρώπους των Προσφυγικών
Η Ζωή Κωνσταντοπούλου έδωσε το "παρών" στην υποδοχή του Αριστοτέλη Χαντζή στα Προσφυγικά
«Η Ζωή Κωνσταντοπούλου στάθηκε για άλλη μια φορά στο πλευρό της Κοινότητας των Προσφυγικών, δίνοντας το "παρών" στη συγκινητική εκδήλωση υποδοχής του αγωνιστή και απεργού πείνας Αριστοτέλη Χαντζή», αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση της Πλεύσης Ελευθερίας. Παράλληλα τονίζεται πως «η παρουσία της Ζωής στα Προσφυγικά έχει το νόημα της έμπρακτης στήριξης των ανθρώπων της Κοινότητας, των αγώνων τους και του δικαιώματός τους να υπερασπίζονται τη γειτονιά τους, την ιστορία τους και τον τρόπο ζωής τους».
Διαβάστε: Αριστοτέλης Χαντζής: Από τη ΜΕΘ ξανά στα Προσφυγικά - "Ήταν ένας συλλογικός αγώνας" (Βίντεο)
Ζωή Κωνσταντοπούλου: Ανάμεσα στους ανθρώπους των Προσφυγικών
«Η Ζωή Κωνσταντοπούλου βρέθηκε ανάμεσα στους ανθρώπους των Προσφυγικών, όπως έχει κάνει επανειλημμένα, επιβεβαιώνοντας στην πράξη ότι η στήριξη μιας ζωντανής Κοινότητας δεν είναι υπόθεση μιας στιγμής, αλλά σταθερή επιλογή παρουσίας, αλληλεγγύης και υπεράσπισης των ανθρώπων της», καταλήγει.
Από τη ΜΕΘ ξανά στα Προσφυγικά
Υπενθυμίζεται πως ο Αριστοτέλης Χαντζής επέστρεψε το βράδυ της Τετάρτης στα Προσφυγικά της λεωφόρου Αλεξάνδρας, έπειτα από 73 ημέρες νοσηλείας στον «Ευαγγελισμό» και σοβαρές επιπλοκές που ακολούθησαν την πολύμηνη απεργία πείνας. Τον υποδέχθηκαν με χειροκροτήματα, συνθήματα και καπνογόνα, ενώ ο ίδιος, στις πρώτες δηλώσεις του μετά την επιστροφή του, απέδωσε την έκβαση της κινητοποίησης στον συλλογικό χαρακτήρα του αγώνα που προηγήθηκε.
«Η πρώτη μεγάλη νίκη ήταν ακριβώς η έναρξη της απεργίας πείνας. Το μόνο που έχω να πω είναι ότι ήταν ένας συλλογικός αγώνας και γι’ αυτό στέφθηκε με επιτυχία». Και πρόσθεσε: «Ήταν ένας αγώνας που όλοι ήμασταν απλά στελέχη του, δηλαδή σαν κοινότητα, ο καθένας και η καθεμία στον δικό του ρόλο».
Η απεργία πείνας που κράτησε 140 ημέρες
Η κινητοποίησή του είχε ξεκινήσει στις 5 Φεβρουαρίου 2026. Ανάμεσα στα αιτήματα που είχε θέσει ήταν να μην υλοποιηθεί η σύμβαση της Περιφέρειας Αττικής για τα Προσφυγικά, να παραμείνουν οι κάτοικοι στα σπίτια και στη γειτονιά τους και να προχωρήσει η αποκατάσταση των κτιρίων μέσω αυτοχρηματοδότησης από την ΑΜΚΕ «Κατοίκοι και Φίλοι Προσφυγικών».
Η απεργία πείνας διήρκεσε συνολικά 140 ημέρες και ολοκληρώθηκε στις 24 Ιουνίου. Τότε, ο Δήμος Αθηναίων ζήτησε με ψήφισμά του τη διακοπή της υλοποίησης της προγραμματικής σύμβασης από την Περιφέρεια Αττικής. Μαζί με τον Χαντζή διέκοψε την απεργία πείνας και η Σουζάν Ντοπάν, επίσης από την κοινότητα των Προσφυγικών.
Η ολοκλήρωση της κινητοποίησης, ωστόσο, δεν σήμανε και το τέλος της δύσκολης περιόδου για τον ίδιο. Λίγες ημέρες αργότερα η κατάσταση της υγείας του επιδεινώθηκε σοβαρά, με αποτέλεσμα να χρειαστεί νοσηλεία στον «Ευαγγελισμό».
En