Του Γιώργου Κατσίγιαννη-Εφημερίδα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ

Την ενόχληση του Μεγάρου Μαξίμου έχει προκαλέσει η απροθυμία κορυφαίων υπουργών της κυβέρνησης να υπερασπιστούν με δημόσιες παρεμβάσεις τους τη συμφωνία με τους δανειστές, την ώρα που ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, σήκωνε μόνος του το βάρος της ενημέρωσης της κοινής γνώμης.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, σε συσκέψεις που έκανε ο πρωθυπουργός τις τελευταίες ημέρες με τους πιο έμπιστους συνεργάτες του, δεν έκρυψε τον προβληματισμό του και τη δυσφορία του για το γεγονός ότι πολλά μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου απείχαν αισθητά από τον δημόσιο διάλογο, αποφεύγοντας να εμφανιστούν σε ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς και να δώσουν τη μάχη της ενημέρωσης υπέρ της συμφωνίας, προκειμένου η κοινή γνώμη να κατανοήσει την αναγκαιότητα της υπερψήφισής της.

Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι από το γραφείο Τύπου του πρωθυπουργού επιχειρήθηκε να υπάρξει κινητοποίηση για την έναρξη μιας καταιγιστικής επικοινωνιακής εκστρατείας υπέρ της προάσπισης της συμφωνίας της κυβέρνησης με τους θεσμούς, αλλά πολλοί υπουργοί δεν ανταποκρίθηκαν στο συγκεκριμένο προσκλητήριο, είτε επικαλούμενοι δικές τους προτεραιότητες στον τομέα ευθύνης τους είτε δίνοντας καταφατική απάντηση, χωρίς ποτέ να την τηρήσουν με το ανάλογο σθένος δημοσίως. Στη λίστα των υπουργών που «σιώπησαν» το τελευταίο δεκαήμερο περιλαμβάνονται ουκ ολίγοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι, από τους οποίους ο ίδιος ο πρωθυπουργός θα περίμενε μεγαλύτερη και πιο ενεργό ανάμιξη στην επικοινωνιακή μάχη της κυβέρνησης. Στους εξαφανισμένους υπουργούς καταγράφονται οι υπουργοί Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς, Εργασίας Γ. Κατρούγκαλος, Εθνικής Αμυνας Π. Καμμένος, Ναυτιλίας Θ. Δρίτσας, Δικαιοσύνης Γ. Παρασκευόπουλος, Μετανάστευσης Τ. Χριστοδουλοπούλου, Παραγωγικής Ανασυγκρότησης Π. Σκουρλέτης, οι αναπληρωτές Θ. Φωτίου και Τ. Κουράκη κ.ά.

Επίσης, σε κατάσταση συνειδητής «αφωνίας» κατέταξαν εαυτούς και ο γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος, Τάσος Κορωνάκης, ο γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, Χ. Μαντάς, και ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος, Γ. Σακελλαρίδης. Οι τρεις τελευταίοι, που προέρχονται από την εσωκομματική κίνηση της ομάδας των 53 του ΣΥΡΙΖΑ, φέρονται να απέφυγαν συνειδητά την έκθεσή τους στη δημοσιότητα, καθώς διατηρούν επιφυλάξεις για την έως τώρα ασκούμενη κυβερνητική πολιτική, αλλά και δεν συμμερίζονται και τη σκληρή γραμμή του Μεγάρου Μαξίμου απέναντι στους διαφωνούντες.

ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΕΚΑΝΑΝ

 Πολλοί από τους προαναφερθέντες υπουργούς επέλεξαν να μην εκτεθούν δημοσίως, καθώς πιστεύουν ότι η προάσπιση του νέου Μνημονίου είναι εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση και, κυρίως, δεν μπορεί να ωραιοποιηθεί με την επιστράτευση παραπλανητικών επιχειρημάτων, όπως αυτά που διοχετεύτηκαν τις τελευταίες ημέρες από τα ανεπίσημα ενημερωτικά σημειώματα του Μεγάρου Μαξίμου.

Σε κάποιους άλλους η επιλογή της σιωπής ήταν αποτέλεσμα σεβασμού και κατανόησης απέναντι στις δικαιολογημένες αντιδράσεις των συναδέλφων τους από τον χώρο της «Αριστερής Πλατφόρμας», με τους οποίους διατηρούν εξαιρετικές σχέσεις από την περίοδο των κοινών τους αγώνων και, ως εκ τούτου, δεν θα μπορούσαν να εμφανιστούν δημοσίως για να καταγγείλουν την αρνητική τους στάση στη συμφωνία.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του υπουργού Εργασίας, Γ. Κατρούγκαλου, ο οποίος από την ημέρα της επίτευξης της συμφωνίας αποσύρθηκε από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, στα οποία είχε τακτική παρουσία όλο το προηγούμενο διάστημα. Ο Γ. Κατρούγκαλος, εκτός του ότι έχει να διαχειριστεί έναν εξαιρετικά δύσκολο τομέα, ανήκει στην κατηγορία των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ που διατηρούν φιλικές σχέσεις με πρόσωπα που έχουν στοχοποιηθεί από το Μέγαρο Μαξίμου. Συγκεκριμένα, με την πρόεδρο της Βουλής, Ζωή Κωνσταντοπούλου, η οποία εναντιώθηκε ξεκάθαρα στη συμφωνία που ήρθε προς ψήφιση στη Βουλή.

«Ατσαλάκωτος» από την εσωκομματική κρίση και την αντιπαράθεση με το Μέγαρο Μαξίμου προσπαθεί να μείνει και ο υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Πάνος Σκουρλέτης, ο οποίος, όσες φορές χρειάστηκε να δώσει συνεντεύξεις τις τελευταίες εβδομάδες, προέταξε κυρίως το ζήτημα της προκήρυξης εθνικών εκλογών, θεωρώντας ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί να προχωρήσει στην εφαρμογή ενός μνημονίου χωρίς προηγουμένως να έχει λαϊκή νομιμοποίηση.