Νίκος Χρηστίδης: Ο ηθοποιός του "Miraculous" μιλάει στο parapolitika.gr για τη μαγεία του παιδικού θεάτρου

Το «Miraculous» είναι μια ιστορία για το θάρρος, τη φιλία και την ευθύνη, ειπωμένη με τρόπο σημερινό. Η παράσταση πρόταση που τα πρωινά της Κυριακής στο Θέατρο Φίλιπ. μεταφέρει τα παιδιά με τρόπο σημερινό στην σπουδαιότητα της φιλίας, της ευθύνης, του θάρρους, οι ιστορίες των Ladybug, Cat Noir, Chloé, Hawk Moth, Tikki και Plagg, που αγαπήθηκαν τόσο στο εξωτερικό και πια στην Ελλάδα, όσα συνδέουν τον πρωταγωνιστή Νίκο Χρηστίδη με τον ήρωά του, αλλά και όσα του έχουν προσφέρει οι μικροί θεατές καθ’ όλα τα χρόνια της διαδρομής του. Ο ηθοποιός σε μία συζήτηση καρδιάς μιλά για όλα στα parapolitika.gr.

Διαβάστε: Miraculous Live: Η Ladybug & ο Cat Noir στο Θέατρο Φίλιπ από 21 Δεκεμβρίου

Ο Νίκος Χρηστίδης μιλάει με αφορμή την παράσταση «Miraculous»

Tο Miraculous αποτελεί μία από τις καλύτερες προτάσεις παιδικών παραστάσεων το χειμώνα. Κάθε Κυριακή στο θέατρο Φίλιπ,  οι ιστορίες των Ladybug, Cat Noir, Chloé, Hawk Moth, Tikki, Plagg συναντούν τους μικρούς θεατές. Μίλησε μου γι ´ αυτή την τόσο ενδιαφέρουσα παράσταση που έχει λάβει πολλές τιμητικές διακρίσεις στην Ισπανία και τη Γαλλία ;

Το Miraculous δεν είναι απλώς μια παιδική παράσταση. Είναι μια ιστορία για το θάρρος, τη φιλία και την ευθύνη, ειπωμένη με τρόπο άμεσο και σημερινό. Τα παιδιά αναγνωρίζουν τους ήρωες και ταυτίζονται μαζί τους. Αυτό που το κάνει ξεχωριστό είναι ότι δεν υποτιμά τον μικρό θεατή. Του μιλάει καθαρά, με ρυθμό, χιούμορ και συναίσθημα. Οι διακρίσεις σε Ισπανία και Γαλλία δεν είναι τυχαίες· είναι αποτέλεσμα σοβαρής δουλειάς και σεβασμού στο παιδικό κοινό.

Ποιον υποδύεσαι;

Υποδύομαι τον Cat Noir και τον Άντριεν . Είναι ένας χαρακτήρας με ένταση, αντιφάσεις και πολύ ενέργεια. Δεν είναι μονοδιάστατος και έχει χιούμορ αλλά και σκοτάδι, κάτι που τον κάνει ενδιαφέρον για μένα αλλά και τους θεατές παιδιά και μεγάλους.

Έχετε κοινά χαρακτηριστικά με τον ήρωα που επί σκηνής παρουσιάζεις;

Ναι, σίγουρα. Στον χαρακτήρα που υποδύομαι υπάρχει η ανάγκη να αποδείξει πράγματα, να βρει τη θέση του, να ακουστεί. Νομίζω όλοι μας κουβαλάμε κάτι από αυτό. Κι εγώ επίσης...

Τα τελευταία δώδεκα χρόνια με βαθιά πίστη έχεις αφιερωθεί στο παιδικό θέατρο πρωταγωνιστώντας σε μερικές από τις πιο ξεχωριστές παραστάσεις. Τι σου έχει προσφέρει και αντίστοιχα τι ήθελες εσύ να δώσεις ως ηθοποιός στους μικρούς θεατές; 

Το παιδικό θέατρο με έχει κρατήσει αληθινό. Τα παιδιά καταλαβαίνουν αμέσως αν κάτι δεν είναι ειλικρινές. Μου έχει μάθει πειθαρχία, καθαρότητα και ευθύνη. Αυτό που ήθελα πάντα να δώσω είναι μια εμπειρία που να τους μείνει όχι μόνο σαν θέαμα, αλλά σαν αίσθηση γενικά . 

Ποια παράσταση έχει καταγραφεί ως σήμερα περισσότερο στην καρδιά σου;

Κάθε παράσταση αφήνει κάτι, αλλά αν έπρεπε να ξεχωρίσω μία, θα διάλεγα μια από εκείνες που ένιωσα ότι η αίθουσα “ανασαίνει” μαζί μας. Όταν βλέπεις θεατές να σιωπούν από συγκίνηση και μετά να ξεσπούν σε γέλιο, αυτό δεν ξεχνιέται.

Παράλληλα στο θέατρο Μεταξουργείο πρωταγωνιστείς στο θεατρικό έργο «Πορφυρό Ποτάμι», σε σκηνοθεσία Νίκου Χατζηπαπά που παρουσιάζεται στο θέατρο Μεταξουργείο του βραβευμένου με Νόμπελ Ιάπωνα συγγραφέα Γιούκιο Μισίμα. Μίλησε μου για το ρόλο σου, αλλά και για το τι πραγματεύεται η παράσταση; 

Το Πορφυρό Ποτάμι είναι μια τελείως διαφορετική και ξεχωριστή εμπειρία για μένα. Είναι ενα σκοτεινό και βαθιά ποιητικό έργο που μιλά για την επιθυμία, την εξουσία, την εσωτερική σύγκρουση. Ο ρόλος μου απαιτεί μεγάλη εσωτερική ένταση και ακρίβεια. Είναι από αυτές τις παραστάσεις που σε φτάνουν σε ακρα αλλά σε εξελίσσουν.

Έχοντας μία τεράστια θεατρική εμπειρία τελικά θεωρείς πως δυσκολότεροι θεατές είναι οι ενήλικες ή τα παιδιά;

Τα παιδιά θα έλεγα... Γιατί αν βαρεθούν, το δείχνουν. Αν δεν πιστέψουν, “φεύγουν”. Οι ενήλικες πολλές φορές μένουν από ευγένεια. Τα παιδιά όχι.

Πως ονειρεύεσαι την χρονιά που έρχεται; 

Θέλω να συνεχίσω να κάνω πράγματα που με εξελίσσουν και να μη φοβάμαι τις αλλαγές. Να είμαι παρών σε ό,τι κάνω.

Ποια είναι η μεγαλύτερη δυσκολία που θα ήθελες να αφήσεις πίσω σου και αντίστοιχα ποια χαρά επιθυμείς να σε ακολουθήσει και αυτό το έτος;

Θα ήθελα να αφήσω πίσω το άγχος του “τι θα ακολουθήσει”. Και να κρατήσω τη χαρά της δημιουργίας, αυτή τη στιγμή που νιώθεις ότι είσαι ακριβώς εκεί που πρέπει.