Ζωή Τηγανούρια στα Παραπολιτικά: "Η Βεντάλια από Γυναίκες είναι μια κατάθεση ψυχής" - Από τη Σαμοθράκη στο Hollywood και στο Μέγαρο
"Η ελληνική μουσική έχει παγκόσμια δυναμική"
Η Ζωή Τηγανούρια μιλά για τη μουσική της διαδρομή, τις διεθνείς εμπειρίες και τη μεγάλη συμφωνική παράσταση «Μια Βεντάλια από Γυναίκες» στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης.
Η συνέντευξη της Ζωής Τηγανούρια στο parapolitika.gr και τον Γιάννη Ξυνόπουλο φωτίζει τη μουσική της πορεία από τη Σαμοθράκη έως τις διεθνείς σκηνές, αλλά και τη βαθιά προσωπική διάσταση της συμφωνικής παράστασης «Μια Βεντάλια από Γυναίκες» που παρουσιάζεται στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης.
Διαβάστε: Zωή Τηγανούρια στo parapolitika.gr: Μεγάλη εμπειρία το να γράφω μουσική για το Χόλιγουντ
«Κάθε μορφή δημιουργίας έχει τη δική της ιδιαίτερη γοητεία. Όταν η έμπνευση έρχεται αυθόρμητα, τότε, βρέξει χιονίσει, οφείλεις να την καταγράψεις, διότι αν δε το κάνεις εκείνη τη στιγμή «πέταξε το πουλάκι». Όταν έχεις στίχο για να μελοποιήσεις, ακολουθείς τον λόγο, αφουγκράζεσαι τι σου δίνει και πάνω σε αυτόν χτίζεις τη μουσική. Εκεί λειτουργείς ως τραγουδοποιός, με δομή εισαγωγής, κουπλέ και ρεφρέν, όπου καθοριστικό ρόλο παίζει εκτός από τους δημιουργούς στιχουργό και συνθέτη και ο ερμηνευτής: κατά πόσο θα μπορέσει να αποδώσει το τραγούδι και να το «περάσει» στο κοινό».
Τι κράτησε από κάθε συνεργασία: «Από κάθε συνεργασία κράτησα κάτι διαφορετικό: από άλλους τη δύναμη της ερμηνείας, είτε στη σκηνή είτε στο στούντιο, όπου είχα τη συγκλονιστική εμπειρία να ακούω ένα τραγούδι μου να ζωντανεύει μέσα από μια σπουδαία φωνή· από άλλους την αυστηρότητα στις επιλογές και την πειθαρχία που απαιτείται για την επίτευξη ενός άρτιου τελικού αποτελέσματος· και από άλλους τη σκηνική παρουσία και τη διαχείριση της ενέργειας του κοινού».
H παγκόσμια απήχηση και η εμπειρία με τον James Brown: «Η συνεργασία μου με τον «νονό της soul», τον James Brown, (2006) υπήρξε καθοριστική όχι μόνο σε καλλιτεχνικό, αλλά κυρίως σε επίπεδο επαγγελματικής συνείδησης. Κάθε συναυλία αντιμετωπιζόταν ως ιεροτελεστία· η σκηνή απαιτεί πειθαρχία και σεβασμό προς το κοινό για να υπάρχει αλληλεπίδραση, ανταπόκριση και άρα επιτυχία».
Το Hollywood και η ακρίβεια: «Η εμπειρία μου στη σύνθεση μουσικής για την πολυβραβευμένη σε διεθνή φεστιβάλ ταινία του Hollywood Forbidden Tango (2021) αποτέλεσε μεγάλο διεθνές ορόσημο. Η κινηματογραφική μουσική απαιτεί απόλυτη ακρίβεια: ακόμη και το κλάσμα του δευτερολέπτου έχει σημασία διότι πρέπει να μεταφραστεί σε νότες, η παύση έχει την ίδια βαρύτητα με τον ήχο και η μουσική δεν συνοδεύει απλώς την εικόνα — την καθοδηγεί συναισθηματικά. Ήταν μια σχολή υψηλής ευθύνης και λεπτομέρειας, που ενίσχυσε τη συνθετική μου ωριμότητα».
Ο συμβολισμός της παράστασης: «Ο τίτλος «Μια Βεντάλια από Γυναίκες» αποτελεί για μένα έναν πολύ-επίπεδο συμβολισμό. Κάθε «πτυχή» της βεντάλιας αποκαλύπτει και μια διαφορετική γυναικεία μορφή: τη μητέρα, την κόρη, τη σύζυγο, τη δημιουργό, την αγωνίστρια, τη μούσα, την πατρίδα μου — την Ελλάδα, αλλά και την ιδιαίτερη πατρίδα μου, τη Σαμοθράκη, τη μυθική θεότητα. Παράλληλα, η βεντάλια εμπεριέχει τις ίδιες τις αρετές που φέρουν γυναικείο όνομα: την Ειρήνη, την Αγάπη, την Ευτυχία, τη Σοφία, τη Χαρά, τη Ζωή, και τόσες ακόμη. Αυτή η πολλαπλότητα υπήρξε το αρχικό ερέθισμα για τη δημιουργία ύμνου στη γυναικεία ψυχή».
Η συμφωνική διάσταση: «Ένα έργο μέσα σε συμφωνική ορχήστρα αποκτά νέα διάσταση· γίνεται πιο μεγαλειώδες. Η μελωδία παραμένει ο πυρήνας, όμως οι ενορχηστρωτικές αποχρώσεις του προσθέτουν ειδικό βάρος. Χωρίς να αλλάζει η ταυτότητά του, αποκτά χώρο να αναπτυχθεί.»
Το νέο τραγούδι της παράστασης: «Πρόκειται για το τραγούδι «Δυο γυναίκες εμείς», σε στίχους της Λούλας Παπαγιαννοπούλου, όπου αποτυπώνεται το νόημα της φιλίας δύο γυναικών, αλλά και ο ανταγωνισμός που μπορεί να γεννηθεί όταν ανάμεσά τους μπει ένας άντρας. Είναι ένα τραγούδι με έντονη συναισθηματική φόρτιση, που συμπυκνώνει τον πυρήνα της παράστασης».
Η προσωπική διάσταση: «Ασφαλώς η παράσταση έχει προσωπική διάσταση. Ως γυναίκα δημιουργός, η πορεία μου υπήρξε όχι μόνο καλλιτεχνική αλλά και υπαρξιακή. Μέσα από τα έργα μου περνούν βιώματα, μητρότητα, διεκδίκηση και η ανάγκη να σταθείς ισότιμα. Δεν είναι αυτοβιογραφία· είναι αλήθεια. Και όταν αυτή η αλήθεια μοιράζεται επί σκηνής με τόσες γυναίκες, αποκτά ιδιαίτερη δύναμη.»
Η παράσταση «Η Ωραία Ελένη στην Κοιλάδα των Νεκρών Ερώτων», που παρουσιάστηκε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών στις 13 Ιανουαρίου, σε κείμενο του Κωνσταντίνου Μπούρα και με την εξαιρετική Γεωργία Ζώη, συνεχίζεται με μεγάλη επιτυχία κάθε Δευτέρα και Τρίτη στο Θέατρο Ραντάρ. Στην παραγωγή αυτή, η Ζωή Τηγανούρια υπογράφει τη μουσική σύνθεση και εμφανίζεται ζωντανά επί σκηνής με το ακορντεόν της, μαζί με τον Στέλιο Γενεράλη στα κρουστά.
Η συμφωνική παράσταση «Μια Βεντάλια από Γυναίκες» της Ζωής Τηγανούρια παρουσιάζεται στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, στην αίθουσα Μ1, την Πέμπτη 13 Μαρτίου 2026, σε μια μεγάλη μουσική σύμπραξη αφιερωμένη στη γυναικεία ψυχή, με τη συνύπαρξη της Ζωής, της Άλκηστις και 150 γυναικών χορωδών επί σκηνής.
Μουσικοί:
Βασίλης Κατσούλης - Παραδοσιακό βιολί
Γιώργος Πολίτης - Ηλεκτρικό μπάσο
Στέλιος Γενεράλης - Τύμπανα / Κρουστά
Αλέξανδρος Τράμπας: Ενορχηστρωτική επιμέλεια
Ενορχηστρώσεις: Ζωή Τηγανούρια, Αλέξανδρος Τράμπας, Χάρης Πεγιάζης, Στέλιος Γενεράλης
Μάνος Αντωνίου: Σκηνοθεσία - Σχεδιασμός φωτισμών
Εισιτήρια: More.com
Τιμές εισιτηρίων: 20€, 15€, 10€, 6€ (φοιτητικό)
Διαβάστε: Zωή Τηγανούρια στo parapolitika.gr: Μεγάλη εμπειρία το να γράφω μουσική για το Χόλιγουντ
Τι είναι η «Μια Βεντάλια από Γυναίκες», πού παρουσιάζεται και ποιοι συμμετέχουν
Η συμφωνική παράσταση «Μια Βεντάλια από Γυναίκες» της Ζωής Τηγανούρια παρουσιάζεται στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, στην αίθουσα Μ1, την Πέμπτη 12 Μαρτίου 2026, σε μια μεγάλη μουσική σύμπραξη αφιερωμένη στη γυναικεία ψυχή. Πρόκειται για μια καλλιτεχνική σύνθεση-ύμνο στη γυναίκα, μέσα από έργα της Ζωής Τηγανούρια, μεταγραφές για συμφωνική ορχήστρα και χορωδία, επιλογές από την πλούσια δισκογραφία της, μουσική από την ταινία του Hollywood «Forbidden Tango», από τη σειρά «Δεληγιάννειο Παρθεναγωγείο», καθώς και από θεατρικές παραστάσεις που υπογράφει μουσικά. Στο πρόγραμμα περιλαμβάνεται και μια νέα σύνθεσή της, γραμμένη ειδικά για τη συγκεκριμένη βραδιά, σε στίχους της Λούλας Παπαγιαννοπούλου. Συμμετέχουν η σοπράνο Άλκηστις Τόγια, η Συμφωνική Ορχήστρα Δήμου Θεσσαλονίκης υπό τη διεύθυνση του μαέστρου Εμμανουήλ Λορέντζου, το Γυναικείο Φωνητικό Σύνολο ChorΩδές του Σωματείου Φίλων του Βαφοπουλείου Πνευματικού Κέντρου Δήμου Θεσσαλονίκης και το Μεικτό Τμήμα Χορωδίας του Τ.Ε.Ε. Τ.Κ.Μ., ενώ επί σκηνής συναντιούνται περισσότερες από 150 γυναίκες, σε μια σπάνια χορωδιακή και συμφωνική σύμπραξη. Αφορμή για τη μεγάλη αυτή μουσική συνάντηση είναι η συνέντευξη που ακολουθεί, όπου η Ζωή Τηγανούρια μιλά για το όραμα, τη διαδρομή και τη βαθιά προσωπική διάσταση του έργου της.Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Ζωή Τηγανούρια: Από τη Σαμοθράκη στη διεθνή σκηνή
Γεννημένη στη Σαμοθράκη, σε ένα περιβάλλον βαθιά εμποτισμένο από τη μουσική, η Ζωή Τηγανούρια μιλά για τα πρώτα της βιώματα και τον τρόπο που διαμόρφωσαν την καλλιτεχνική της ταυτότητα.«Μεγαλώνοντας σε περιβάλλον όπου η μουσική ήταν ζωντανό και αναπόσπαστο στοιχείο της καθημερινότητας, με πατέρα βιολιστή, μέχρι σήμερα, παππού λαουτιέρη, και άλλους μουσικούς συγγενείς, μυήθηκα από πολύ νωρίς στον θαυμαστό κόσμο της παραδοσιακής και λαϊκής μουσικής. Το ενεργειακό νησί μου και αυτή η βαθιά ριζωμένη μουσική κληρονομιά αποτέλεσαν το θεμέλιο της καλλιτεχνικής μου ταυτότητας».H κατάθεση ψυχής της Ζωής Τηγανούρια, πριν ανέβει στη σκηνή
Στη συνέντευξη που ακολουθεί, η Ζωή Τηγανούρια ανοίγει την καρδιά της και μιλά για τη διαδρομή της από τη Σαμοθράκη έως τις διεθνείς σκηνές, για τις μεγάλες συνεργασίες που τη διαμόρφωσαν, για τη δύναμη του ελληνικού ήχου στο εξωτερικό, αλλά και για τη βαθιά προσωπική διάσταση της συμφωνικής παράστασης «Μια Βεντάλια από Γυναίκες». Με λόγο ειλικρινή και ουσιαστικό, εξηγεί γιατί η μουσική για εκείνη δεν είναι αυτοβιογραφία, αλλά αλήθεια.Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Το ακορντεόν ως προσωπική «ορχήστρα»
Αναφερόμενη στο όργανο που έγινε το σήμα κατατεθέν της, περιγράφει πώς το ακορντεόν εντάχθηκε οργανικά σε όλα τα μουσικά της σύμπαντα. «Το ακορντεόν μπήκε στη ζωή μου σε ηλικία 21 ετών και από την πρώτη εκείνη στιγμή που τα κράτησα στα χέρια μου ένιωσα ότι μπορώ να εκφράσω όλες τις μουσικές μου ανησυχίες. Η ένταξή του στα διαφορετικά μου μουσικά περιβάλλοντα δεν ήταν στρατηγική επιλογή, ήταν αποτέλεσμα της ίδιας της δυναμικής του οργάνου, που μπορεί να λειτουργήσει και μονοφωνικά ως σολιστικό όργανο, όπως ένα βιολί, ένα κλαρίνο, μια γκάιντα, ένα φλάουτο ή μια φωνή ή ένα μπάσο, αλλά και πολυφωνικά, σαν ένα όργανο συνοδευτικό με ακόρντα ή μια μικρή συμφωνική ορχήστρα. Εξ’ ου και λένε συχνά «το ακορντεόν είναι μια ορχήστρα από μόνο του». Το όργανο αυτό διαθέτει βαθιές ρίζες στην παράδοση· ωστόσο, μπορεί να σταθεί ισότιμα και σε συμφωνικό πλαίσιο, κάτι που στο εξωτερικό συμβαίνει κατά κόρον, σε αντίθεση με την Ελλάδα, όπου το έχουμε συνδέσει σχεδόν αποκλειστικά με τον ρόλο του συνοδευτικού οργάνου, τοποθετημένου στην πίσω σειρά της ορχήστρας. Μέσα από διασκευές αλλά και πρωτότυπες συνθέσεις, επιδίωξα να αναδείξω αυτή τη διττή του ταυτότητα: αφενός τη λαϊκή και παραδοσιακή του καταγωγή, αφετέρου τη δυναμική του ως σολιστικού και κυρίαρχου οργάνου εντός της ορχήστρας, μια αντίληψη που διαμορφώθηκε βαθιά μέσα μου μέσα από τη μύησή μου στον μουσικό κόσμο του Astor Piazzolla, τον οποίο θαυμάζω πολύ».Η δημιουργίες της Ζωής Τηγανούρια - Από το τραγούδι μέχρι τον κινηματογράφο
Μιλώντας για τις διαφορετικές μορφές δημιουργίας που έχει υπηρετήσει, εξηγεί πώς λειτουργεί σε καθεμία από αυτές.
Η έμπνευση και το τραγούδι
«Κάθε μορφή δημιουργίας έχει τη δική της ιδιαίτερη γοητεία. Όταν η έμπνευση έρχεται αυθόρμητα, τότε, βρέξει χιονίσει, οφείλεις να την καταγράψεις, διότι αν δε το κάνεις εκείνη τη στιγμή «πέταξε το πουλάκι». Όταν έχεις στίχο για να μελοποιήσεις, ακολουθείς τον λόγο, αφουγκράζεσαι τι σου δίνει και πάνω σε αυτόν χτίζεις τη μουσική. Εκεί λειτουργείς ως τραγουδοποιός, με δομή εισαγωγής, κουπλέ και ρεφρέν, όπου καθοριστικό ρόλο παίζει εκτός από τους δημιουργούς στιχουργό και συνθέτη και ο ερμηνευτής: κατά πόσο θα μπορέσει να αποδώσει το τραγούδι και να το «περάσει» στο κοινό».Κινηματογράφος και σκηνοθετικό όραμα
«Στον κινηματογράφο, στην τηλεόραση αλλά και στο θέατρο, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Εκεί πρωτεύοντα ρόλο έχει το όραμα του σκηνοθέτη και λειτουργείς ως μουσουργός, ακολουθώντας την ατμόσφαιρα, τις οδηγίες και τη δραματουργία του έργου. Είναι μια πιο σύνθετη διαδικασία, καθώς εμπλέκονται περισσότερες γνώσεις και οι δημιουργικές δυνάμεις πολλών ανθρώπων, κάτι που της προσδίδει ιδιαίτερη μαγεία».Η μουσική ως αφηγητής
«Στο θέατρο, και ειδικά σε ζωντανή παράσταση, η μουσική συχνά αναλαμβάνει ρόλο αφηγητή· συνομιλεί με τον λόγο του ηθοποιού και εμπλουτίζει τις εκφράσεις του. Σε όλες αυτές τις μορφές — κινηματογράφο, θέατρο, τηλεόραση — καλείσαι να αφουγκραστείς τη στιγμή, τη χαρά, τη λύπη, τον φόβο, την τρομάρα, την έκπληξη, το χιούμορ, την αγανάκτηση, όλα τα ανθρώπινα συναισθήματα, και να τα αποδώσεις με νότες. Γι’ αυτό και δεν μπορώ να ξεχωρίσω μία μορφή· καθεμία ενεργοποιεί διαφορετικούς μηχανισμούς έμπνευσης και απαιτεί διαφορετικούς δημιουργικούς ελιγμούς συνδυασμένους φυσικά με ταλέντο και εμπειρία».Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Οι συνεργασίες της Τηγανούρια που λειτούργησαν ως σχολείο
Ανατρέχοντας στις σημαντικές συνεργασίες της, μιλά για τους ανθρώπους που σημάδεψαν τη διαδρομή της. «Στην πορεία μου, και μάλιστα από πολύ νωρίς, είχα την τύχη να συνεργαστώ με σπουδαίους Έλληνες καλλιτέχνες και κάθε συνεργασία άφησε το δικό της ξεχωριστό αποτύπωμα. Δεν θα ξεχώριζα εύκολα ονόματα, γιατί για μένα «σταθμός» δεν είναι μόνο η αναγνωρισιμότητα ενός καλλιτέχνη, αλλά κυρίως αυτό που ανταλλάσσεις μαζί του σε επίπεδο ήθους, αισθητικής και τρόπου δουλειάς. Υπήρξαν, βεβαίως, προσωπικότητες που με επηρέασαν βαθιά, κυρίως επειδή βρέθηκα δίπλα τους σε μικρή ηλικία, απορροφώντας πολύτιμα εφόδια για τη μετέπειτα πορεία μου. Καλλιτέχνες όπως ο Γιώργος Νταλάρας, η Δήμητρα Γαλάνη, η Μαρινέλα, η Χάρις Αλεξίου, ο Νίκος Παπάζογλου, ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου και πολλοί ακόμη, αποτέλεσαν για μένα ένα ουσιαστικό σχολείο, διαμορφώνοντας τον τρόπο δουλειάς μου».Τι κράτησε από κάθε συνεργασία: «Από κάθε συνεργασία κράτησα κάτι διαφορετικό: από άλλους τη δύναμη της ερμηνείας, είτε στη σκηνή είτε στο στούντιο, όπου είχα τη συγκλονιστική εμπειρία να ακούω ένα τραγούδι μου να ζωντανεύει μέσα από μια σπουδαία φωνή· από άλλους την αυστηρότητα στις επιλογές και την πειθαρχία που απαιτείται για την επίτευξη ενός άρτιου τελικού αποτελέσματος· και από άλλους τη σκηνική παρουσία και τη διαχείριση της ενέργειας του κοινού».
H παγκόσμια απήχηση και η εμπειρία με τον James Brown: «Η συνεργασία μου με τον «νονό της soul», τον James Brown, (2006) υπήρξε καθοριστική όχι μόνο σε καλλιτεχνικό, αλλά κυρίως σε επίπεδο επαγγελματικής συνείδησης. Κάθε συναυλία αντιμετωπιζόταν ως ιεροτελεστία· η σκηνή απαιτεί πειθαρχία και σεβασμό προς το κοινό για να υπάρχει αλληλεπίδραση, ανταπόκριση και άρα επιτυχία».
Το Hollywood και η ακρίβεια: «Η εμπειρία μου στη σύνθεση μουσικής για την πολυβραβευμένη σε διεθνή φεστιβάλ ταινία του Hollywood Forbidden Tango (2021) αποτέλεσε μεγάλο διεθνές ορόσημο. Η κινηματογραφική μουσική απαιτεί απόλυτη ακρίβεια: ακόμη και το κλάσμα του δευτερολέπτου έχει σημασία διότι πρέπει να μεταφραστεί σε νότες, η παύση έχει την ίδια βαρύτητα με τον ήχο και η μουσική δεν συνοδεύει απλώς την εικόνα — την καθοδηγεί συναισθηματικά. Ήταν μια σχολή υψηλής ευθύνης και λεπτομέρειας, που ενίσχυσε τη συνθετική μου ωριμότητα».
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η δύναμη του ελληνικού ήχου στο εξωτερικό
«Ως αναφορά τη στάση των ξένων στην ελληνική μουσική, όλες αυτές οι εμπειρίες με οδήγησαν σε μια βαθιά διαπίστωση: το ξένο κοινό αγαπά τον ελληνικό ήχο. Αγαπά τη μελωδικότητα, τους ιδιαίτερους παραδοσιακούς μας ρυθμούς και ήχους, αλλά και το έργο των μεγάλων μας συνθετών που μετέφεραν τον ελληνικό ήχο πέρα από τα σύνορα, όπως ο Νίκος Σκαλκώτας, ο Μανώλης Καλομοίρης, ο Μίκης Θεοδωράκης και ο Μάνος Χατζιδάκις. Υπάρχει οικουμενική απήχηση, και το έχω βιώσει έντονα. Στη Φινλανδία, όπου παρουσίασα το έργο μου Greek Mountains, η ανταπόκριση ήταν βαθιά συγκινητική. Στο Βατικανό, όταν ερμήνευσα δικά μου κομμάτια αλλά και έργα άλλων Ελλήνων συνθετών, το ενδιαφέρον του κοινού ήταν θερμό και ειλικρινές. Στην Πολωνία καταχειροκρότησαν τον «Ζορμπά» του Μίκη Θεοδωράκη διασκευασμένο για ακορντεόν· θυμάμαι χαρακτηριστικά πως ολόκληρη η αίθουσα σηκώθηκε όρθια και χόρευε στον ρυθμό, σαν να υπήρχε μια αόρατη, κοινή χορογραφία, στιγμή βαθιάς πολιτιστικής σύνδεσης. Στο Κουβέιτ άκουγαν με θαυμασμό, μεταξύ άλλων τον θρακιώτικο Ζωναράδικο και τη Σούστα Νάξου. Εκεί συνειδητοποίησα πόση δύναμη διαθέτουν οι ρυθμοί της ελληνικής παράδοσης, ακόμη και σε εντελώς διαφορετικούς πολιτισμούς. Στα πρώτα μου βήματα, η διεθνής απήχηση της παραγωγής μου Libertango και, λίγα χρόνια αργότερα, του ποπ τραγουδιού Zoe feat. In-Grid – Avec Toi αποτέλεσαν προσωπική επιβεβαίωση ότι η ελληνική δημιουργία μπορεί να σταθεί δυναμικά στον χώρο της παγκόσμιας εμπορικής μουσικής. Όλες αυτές οι διεθνείς εμπειρίες με έπεισαν ότι η ελληνική μουσική έχει παγκόσμια δυναμική. Και ως καλλιτέχνης, αισθάνομαι την ευθύνη να τη μεταφέρω διεθνώς κάθε φορά που μου δίνεται η ευκαιρία».
«Μια Βεντάλια από Γυναίκες» στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης
Ο συμβολισμός της παράστασης: «Ο τίτλος «Μια Βεντάλια από Γυναίκες» αποτελεί για μένα έναν πολύ-επίπεδο συμβολισμό. Κάθε «πτυχή» της βεντάλιας αποκαλύπτει και μια διαφορετική γυναικεία μορφή: τη μητέρα, την κόρη, τη σύζυγο, τη δημιουργό, την αγωνίστρια, τη μούσα, την πατρίδα μου — την Ελλάδα, αλλά και την ιδιαίτερη πατρίδα μου, τη Σαμοθράκη, τη μυθική θεότητα. Παράλληλα, η βεντάλια εμπεριέχει τις ίδιες τις αρετές που φέρουν γυναικείο όνομα: την Ειρήνη, την Αγάπη, την Ευτυχία, τη Σοφία, τη Χαρά, τη Ζωή, και τόσες ακόμη. Αυτή η πολλαπλότητα υπήρξε το αρχικό ερέθισμα για τη δημιουργία ύμνου στη γυναικεία ψυχή».Η συμφωνική διάσταση: «Ένα έργο μέσα σε συμφωνική ορχήστρα αποκτά νέα διάσταση· γίνεται πιο μεγαλειώδες. Η μελωδία παραμένει ο πυρήνας, όμως οι ενορχηστρωτικές αποχρώσεις του προσθέτουν ειδικό βάρος. Χωρίς να αλλάζει η ταυτότητά του, αποκτά χώρο να αναπτυχθεί.»
Το νέο τραγούδι της παράστασης: «Πρόκειται για το τραγούδι «Δυο γυναίκες εμείς», σε στίχους της Λούλας Παπαγιαννοπούλου, όπου αποτυπώνεται το νόημα της φιλίας δύο γυναικών, αλλά και ο ανταγωνισμός που μπορεί να γεννηθεί όταν ανάμεσά τους μπει ένας άντρας. Είναι ένα τραγούδι με έντονη συναισθηματική φόρτιση, που συμπυκνώνει τον πυρήνα της παράστασης».
Η προσωπική διάσταση: «Ασφαλώς η παράσταση έχει προσωπική διάσταση. Ως γυναίκα δημιουργός, η πορεία μου υπήρξε όχι μόνο καλλιτεχνική αλλά και υπαρξιακή. Μέσα από τα έργα μου περνούν βιώματα, μητρότητα, διεκδίκηση και η ανάγκη να σταθείς ισότιμα. Δεν είναι αυτοβιογραφία· είναι αλήθεια. Και όταν αυτή η αλήθεια μοιράζεται επί σκηνής με τόσες γυναίκες, αποκτά ιδιαίτερη δύναμη.»
Τα επόμενα σχέδια της Ζωής Τηγανούρια
Μετά τη Θεσσαλονίκη στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών
Μετά τη Θεσσαλονίκη και την παρουσίαση της «Ζωή Τηγανούρια - Μια Βεντάλια από Γυναίκες», ακολουθούν νέες σπουδαίες συνεργασίες και σημαντικές καλλιτεχνικές εμφανίσεις.Η παράσταση «Η Ωραία Ελένη στην Κοιλάδα των Νεκρών Ερώτων», που παρουσιάστηκε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών στις 13 Ιανουαρίου, σε κείμενο του Κωνσταντίνου Μπούρα και με την εξαιρετική Γεωργία Ζώη, συνεχίζεται με μεγάλη επιτυχία κάθε Δευτέρα και Τρίτη στο Θέατρο Ραντάρ. Στην παραγωγή αυτή, η Ζωή Τηγανούρια υπογράφει τη μουσική σύνθεση και εμφανίζεται ζωντανά επί σκηνής με το ακορντεόν της, μαζί με τον Στέλιο Γενεράλη στα κρουστά.
Πάτρα τον Απρίλιο, ένα project γεμάτο χορό και χορευτές
«Αμέσως μετά ακολουθεί ένα Tango project στην Πάτρα, ενώ τον Απρίλιο ετοιμάζουμε μια σπουδαία παράσταση γεμάτη χορό και χορευτές, ένα project με έντονη σκηνική ενέργεια και κοινωνικό χαρακτήρα».Σύγχρονα παραδοσιακά τραγούδια με τη Βίβη Βουτσέλα
«Παράλληλα, έρχεται η κυκλοφορία νέων σύγχρονων παραδοσιακών τραγουδιών σε συνεργασία με τη Βίβη Βουτσέλα, καθώς και ένα δισκογραφικό project που αφορά την πατρίδα μου, ιδιαίτερα συγκινητικό για μένα. Είναι μια απαιτητική περίοδος. Όμως η δουλειά μας είναι τέχνη — και η τέχνη δεν μας κουράζει· μας ανεβάζει σε ανώτερα επίπεδα».
Info παραστασης: «Μια Βεντάλια από Γυναίκες»
Η συμφωνική παράσταση «Μια Βεντάλια από Γυναίκες» της Ζωής Τηγανούρια παρουσιάζεται στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, στην αίθουσα Μ1, την Πέμπτη 13 Μαρτίου 2026, σε μια μεγάλη μουσική σύμπραξη αφιερωμένη στη γυναικεία ψυχή, με τη συνύπαρξη της Ζωής, της Άλκηστις και 150 γυναικών χορωδών επί σκηνής.Μουσικοί:
Βασίλης Κατσούλης - Παραδοσιακό βιολί
Γιώργος Πολίτης - Ηλεκτρικό μπάσο
Στέλιος Γενεράλης - Τύμπανα / Κρουστά
Αλέξανδρος Τράμπας: Ενορχηστρωτική επιμέλεια
Ενορχηστρώσεις: Ζωή Τηγανούρια, Αλέξανδρος Τράμπας, Χάρης Πεγιάζης, Στέλιος Γενεράλης
Μάνος Αντωνίου: Σκηνοθεσία - Σχεδιασμός φωτισμών
Εισιτήρια: More.com
Τιμές εισιτηρίων: 20€, 15€, 10€, 6€ (φοιτητικό)
En