Στην Ταράτσα του Θεάτρου Λαμπέτη θα απολαύσει το αθηναϊκό κοινό το Σάββατο 13 Ιουνίου τον Δημήτρη Μπάση που εδώ και πολλά χρόνια έχει ξεχωρίσει ως ένας από τους σημαντικότερους λαϊκούς τραγουδιστές της γενιάς του. Λίγο πριν από την καλοκαιρινή αυτή βραδιά, που θα είναι γεμάτη μουσική και συγκίνηση, ο σπουδαίος ερμηνευτής μίλησε στο ένθετο Secret της εφημερίδας ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ για την προσωπική του διαδρομή, τη βράβευση του από την Κυβέρνηση της Αυστραλίας, την πολιτική επικαιρότητα αλλά και για τις διαχρονικές δημιουργίες κορυφαίων συνθετών που σημάδεψαν το ελληνικό τραγούδι.
Τι θα ακούσουμε στην Ταράτσα του Λαμπέτη;
Στην Ταράτσα του Λαμπέτη θα παρουσιάσουμε μια μουσική παράσταση που συνδυάζει αγαπημένα τραγούδια από τη δική μου πορεία, μεγάλες στιγμές του ελληνικού λαϊκού και έντεχνου τραγουδιού, αλλά και τραγούδια που έχουν ιδιαίτερη συναισθηματική αξία για μένα. Στόχος μου είναι κάθε συναυλία να είναι μια γιορτή, μια αληθινή συνάντηση με τον κόσμο, γεμάτη συγκίνηση, μνήμη και χαρά.
Πριν λίγες μέρες βραβευτήκατε από τον Αυστραλό Υπουργό Τεχνών για την πολιτιστική σας προσφορά. Τι ακριβώς κάνατε στο περίφημο Newtown High School of the Performing Arts (NHSPA) στο Σίδνεϊ;
Ήταν μια ιδιαίτερα τιμητική στιγμή για μένα. Η σχέση μου με την ομογένεια της Αυστραλίας είναι βαθιά και διαχρονική. Στο Newtown High School of the Performing Arts το οποίο είναι ένα πρότυπο καλλιτεχνικό σχολείο γυμνάσιο και λύκειο, ίσως ένα από τα καλύτερα δημόσια πρότυπα σχολεία της Αυστραλίας, από το 2019 και μετά έχω δώσει τέσσερις συναυλίες με τους μαθητές του σχολείου. Τα παιδιά δημιουργούν μία πλήρη συμφωνική ορχήστρα. Δώσαμε μια συναυλία στο αμφιθέατρο του σχολείου με ελληνικά τραγούδια, τα οποία αποτυπώνουν κατά ένα τρόπο την ελληνική μουσική ιστορία του τόπου μας, και αυτό αποτελεί ουσιαστικά την εργασία τους κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς τους. Δουλεύουν όλη τη χρονιά για να δώσουν αυτή τη συναυλία. Αυτό έγινε τέσσερις φορές από το 2019 έως σήμερα και κάθε φορά με διαφορετικούς μαθητές. Αυτο εκτιμήθηκε ιδιαίτερα από την κυβέρνηση της Αυστραλίας, αλλά και για μένα είναι πολύ σημαντικό γιατί με αυτό τον τρόπο μπήκε η ελληνική μουσική σε αυτό το πρότυπο δημόσιο σχολείο της Αυστραλίας. Σε αυτό το πλαίσιο είχα την ευκαιρία να συναντηθώ με μαθητές και εκπαιδευτικούς, να μιλήσουμε για τη μουσική, την ελληνική πολιτιστική κληρονομιά και τη δύναμη της τέχνης που ενώνει ανθρώπους και πολιτισμούς. Με συγκίνησε ιδιαίτερα το ενδιαφέρον των νέων παιδιών για την ελληνική γλώσσα και το τραγούδι. Αυτές οι συναντήσεις είναι πάντα ένα μάθημα και για μένα τον ίδιο.
Έχετε πει ότι «Το πιο δύσκολο είναι να διαχειριστείς μία μεγάλη επιτυχία παρά μία αποτυχία». Γιατί το πιστεύετε;
Γιατί η επιτυχία μπορεί εύκολα να σε παρασύρει. Η αποτυχία συνήθως σε προσγειώνει και σε κάνει να αναζητήσεις τι μπορείς να βελτιώσεις. Η επιτυχία, αν δεν τη διαχειριστείς σωστά, μπορεί να σε κάνει να χάσεις την επαφή με την πραγματικότητα και με τον λόγο για τον οποίο ξεκίνησες. Χρειάζεται μέτρο, αυτογνωσία και άνθρωποι δίπλα σου που να σου λένε την αλήθεια.
Πρόσφατα εκφράσατε την επιθυμία να επιστρέψετε στον τόπο σας, το Κιλκίς. Νιώθετε πλήρης από τη μεγάλη σας καριέρα και σκέφτεστε να αποσυρθείτε;
Ποτέ δεν είπα ότι θέλω να αποσυρθώ και να πάω να ζήσω μόνιμα στο Κιλκίς και να εγκαταλείψω την μουσική και το τραγούδι. Νιώθω ότι έχω πολλά να δώσω ακόμη. Ίσως παρερμηνεύτηκε μία συνέντευξη που έδωσα στο παρελθόν όπου είχα τονίσει ότι το ιδανικό για μένα θα ήταν να μπορούσα να έχω μόνιμη κατοικία το Κιλκίς που είναι ο τόπος μου και οι ρίζες μου και από εκεί να μπορώ να συνεχίσω να κάνω την δουλειά μου και τις ζωντανές μου εμφανίσεις. Είπα τι θα ήταν το ιδανικό για μένα, κάτι που δεν είναι εύκολο όμως αυτή τη στιγμή. Αλλά απ'την άλλη είναι ωραίο να ονειρεύεσαι τι θα ήθελες να κάνεις κι αυτό να το εκφράζεις και δημόσια. Αυτό ήταν όλο!!!! Το Κιλκίς είναι οι ρίζες μου. Όσο κι αν ταξιδεύει κανείς, κάποια στιγμή νιώθει την ανάγκη να επιστρέφει εκεί όπου διαμορφώθηκαν οι πρώτες του εικόνες και αξίες. Αυτό όμως δεν σημαίνει αποχώρηση. Αντίθετα, όπως σας είπα αισθάνομαι ότι έχω ακόμη πολλά να δώσω και να μοιραστώ με τον κόσμο. Η μουσική είναι τρόπος ζωής, δεν μπαίνει εύκολα σε συνταξιοδότηση.
Θυμάστε κάποια άβολη στιγμή πάνω στη σκηνή;
Μια από τις πιο άβολες στιγμές στην καριέρα μου είναι όταν μερικές εβδομάδες μετά το θάνατο του Μητροπάνου έπρεπε να δώσω την πρώτη μου συναυλία. Τη στιγμή που ξεκίνησα να λέω τα τραγούδια του, η συγκίνηση μου ήταν τόσο μεγάλη που κοιτώντας τον κόσμο εκείνη τη στιγμή ο οποίος επίσης είχε συγκινηθεί δεν μπορούσα να συνεχίσω το τραγούδι. Αυτό θυμάμαι ως την πιο άβολη στιγμή στην καριέρα μου.
Τι είναι το πιο δύσκολο πράγμα που έχετε συναντήσει στην καριέρα σας;
Η διάρκεια. Δεν είναι εύκολο να παραμένεις δημιουργικός, συνεπής και αληθινός μέσα σε έναν χώρο που αλλάζει συνεχώς. Χρειάζεται πολλή δουλειά, υπομονή και πίστη σε αυτό που κάνεις. Εγώ προσπάθησα πάντα να υπηρετώ το τραγούδι με σεβασμό και να μην ακολουθώ εύκολες διαδρομές.
Την έντονη πολιτική επικαιρότητα πώς τη βλέπετε; Σας ενδιαφέρει να εμπλακείτε στην ενεργή πολιτική;
Παρακολουθώ με ενδιαφέρον όσα συμβαίνουν, όπως κάθε ενεργός πολίτης. Πιστεύω ότι όλοι οφείλουμε να έχουμε άποψη και να συμμετέχουμε στα κοινά με τον τρόπο μας. Ωστόσο, εγώ έχω επιλέξει να υπηρετώ την κοινωνία μέσα από την τέχνη και τον πολιτισμό. Δεν είναι στις άμεσες σκέψεις μου η ενεργός πολιτική.
Αν υποθετικά γινόσασταν Υπουργός Πολιτισμού, τι θα αλλάζατε στον τομέα της μουσικής;
Θα έδινα μεγαλύτερη έμφαση στη μουσική παιδεία από τις μικρές ηλικίες. Η μουσική δεν είναι πολυτέλεια, είναι βασικό στοιχείο της καλλιέργειας ενός ανθρώπου. Θα ενίσχυα επίσης τις πολιτιστικές δράσεις στην περιφέρεια και θα δημιουργούσα περισσότερες ευκαιρίες για τους νέους δημιουργούς να παρουσιάσουν το έργο τους.
Έχετε παρουσιάσει τη δουλειά σας σε αρκετές πόλεις του κόσμου. Τι έχετε αποκομίσει μέσα από αυτό το ταξίδι στον κόσμο;
Το σημαντικότερο είναι ότι κατάλαβα πως η μουσική μιλάει μια παγκόσμια γλώσσα. Έχω δει ανθρώπους διαφορετικών εθνικοτήτων να συγκινούνται από ένα ελληνικό τραγούδι, ακόμη κι αν δεν καταλαβαίνουν τους στίχους. Αυτό σου θυμίζει ότι η τέχνη μπορεί να χτίζει γέφυρες εκεί που πολλές φορές οι λέξεις δυσκολεύονται.
Ποια είναι η μεγαλύτερη τρέλα που έχετε κάνει;
Δεν υπήρξα ποτέ άνθρωπος των ακραίων επιλογών. Αν θεωρείται τρέλα κάτι, ίσως είναι ότι ακολούθησα το όνειρό μου με απόλυτη αφοσίωση, σε μια εποχή που τίποτα δεν ήταν δεδομένο. Άφησα την ασφάλεια και αφοσιώθηκα ολοκληρωτικά στο τραγούδι.
Φλερτάρατε ποτέ με την αλαζονεία;
Νομίζω ότι όλοι οι άνθρωποι κινδυνεύουμε κάποια στιγμή να πιστέψουμε περισσότερο απ' όσο πρέπει στον εαυτό μας. Αυτό που με βοήθησε ήταν οι αξίες με τις οποίες μεγάλωσα, η οικογένειά μου και οι άνθρωποι που δεν δίσταζαν να με προσγειώνουν όταν χρειαζόταν. Η πορεία μου με δίδαξε ότι τίποτα δεν χαρίζεται και ότι ο σεβασμός κερδίζεται καθημερινά. Αυτό προσπαθώ να θυμάμαι πάντα.
Η συνέντευξη δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ το Σάββατο 7 Ιουνίου 2026
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
ΤΑΡΑΤΣΑ ΘΕΑΤΡΟΥ ΛΑΜΠΕΤΗ
ΣΑΒΒΑΤΟ 13 ΙΟΥΝΙΟΥ 2026
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΠΑΣΗΣ
Μαζί του, η Έλενα Φούντα
Μουσικοί: ο κορυφαίος σολίστ του κλαρίνου Μάνος Αχαλινωτόπουλος, ο βιρτουόζος του μπουζουκιού Γιάννης Σινάνης, στενός συνεργάτης του αξέχαστου Δημήτρη Μητροπάνου, ο πολυτάλαντος μαέστρος Τάσος Αθανασιάς
Ακορντεόν/Πλήκτρα: Τάσος Αθανασιάς
Μπουζούκι: Γιάννης Σινάνης
Κλαρίνο: Μάνος Αχαλινωτόπουλος
Κιθάρα: Γιώργος Βαρτσάκης
Τύμπανα: Γιάννης Τσουμπρής
Μπάσο: Σταύρος Καβαλιεράτος
Ηχοληψία: Μανώλης Ολλανδέζος
En
