Οι "Ρεβάνς" στα Παραπολιτικά: "Με συλλογικές δράσεις οι κοινωνίες προχωρούν μπροστά" - "Το 'Τι συνέβη;' πηγάζει από την ανάγκη μας να μάθουμε την αλήθεια"

Η συνέντευξη των «Ρεβάνς» στο parapolitika.gr και τον Γιάννη Ξυνόπουλο ανοίγει μια συζήτηση γύρω από τη διαδρομή του συγκροτήματος, τον ηλεκτρικό και ροκ ήχο του, το νέο άλμπουμ «Τι συνέβη;», τη συνεργασία με τη Ρίτα Αντωνοπούλου, την ενασχόληση με τα τραγούδια του Θάνου Μικρούτσικου, αλλά και τη σχέση της μπάντας με το πολιτικό τραγούδι, τη σκηνή και την εποχή μας.

Πώς γεννήθηκαν οι Ρεβάνς

Οι Ρεβάνς γυρίζουν στην αρχή της κοινής τους πορείας και εξηγούν τι ήταν αυτό που τους ένωσε πραγματικά, πριν ακόμη η φιλία και η μουσική τους σχέση αποκτήσουν τη μορφή συγκροτήματος. «Οι Ρεβάνς γεννήθηκαν μέσα από την πολύχρονη στενή φιλική σχέση εμού (Χρήστος) και του Αστέρη. Γνωριστήκαμε στο Τμήμα Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας ως φοιτητές το 2008 και από τότε δεν σταματήσαμε να παίζουμε μουσική παρέα και κυρίως να μοιραζόμαστε χωρίς επιφυλάξεις τις καλλιτεχνικές και κοινωνικές μας ανησυχίες. Αυτό ήταν που μας ένωσε στην ουσία και μας έχει κρατήσει τόσα χρόνια συνταξιδιώτες».

Γιατί "Ρεβάνς" και από τι ήθελαν να πάρουν ρεβάνς

Μιλώντας για το όνομα του συγκροτήματος, οι Ρεβάνς εξηγούν πώς ένας τίτλος μουσικής παράστασης μετατράπηκε σε ταυτότητα, αλλά και σε μια έννοια που συνδέεται με την επανάκτηση, την κοινωνική συνείδηση και τον αγώνα. «Η Ρεβάνς άρχισε να στήνεται το 2017. Στην αρχή ήταν ο τίτλος μιας μουσικής παράστασης που παρουσιάζαμε τότε ως τη συνεργασία μας επί σκηνής (ο πλήρης τίτλος ήταν «Αστέρης Κωνσταντίνου και Χρήστος Παπαδόπουλος «Ρεβάνς»). Πολύ γρήγορα είδαμε ότι μας εξέφραζε και σαν όνομα του σχήματος και αποφασίσαμε να κάνουμε το συγκρότημα. Είμαστε μια γενιά που βγήκε στην αγορά εργασίας μέσα στην κρίση, σε μια κοινωνία που είχε δεχτεί βίαια πολλές αλλαγές στις εργασιακές της συνθήκες, προφανώς εις βάρος των εργαζομένων και κυρίως των νέων εργαζομένων και χαμηλόμισθων. Η “Ρεβάνς” είναι μια διαδικασία επανάκτησης. Δεν θα έρθει ούτε εύκολα, ούτε χωρίς αγώνα. Τα τελευταία χρόνια χάθηκαν κατακτήσεις προηγούμενων αιώνων. Είμαστε όσο μπορούμε κοντά και πολλές φορές μέσα στους κοινωνικούς αγώνες που οραματίζονται ένα μέλλον χωρίς εξουσία, οπού οι άνθρωποι θα ζουν αρμονικά και με σεβασμό στο περιβάλλον και τη φύση. Σε αυτή τη διαδικασία σημαντικό ρόλο παίζει και η προσωπική μελέτη του καθενός και της καθεμιάς μας».

Το ερώτημα πίσω από το «Τι συνέβη;»

Με αφορμή το νέο άλμπουμ τους, οι «Ρεβάνς» εξηγούν τι ρωτούν μέσα από τον τίτλο «Τι συνέβη;» και γιατί αυτή η φράση κουβαλά για εκείνους το βάρος μιας κοινωνίας που αναζητά απαντήσεις. «Το “Τι συνέβη;” είναι μια ερώτηση που απορρέει από το σοκ που έχει δεχτεί η κοινωνία μας από τα τόσα πολλά δυσάρεστα γεγονότα που κατακλύζουν τις ζωές μας καθημερινά. Στο δίσκο υπάρχει το τραγούδι «Τι συνέβη στον Βασίλη;» που αναφέρεται στον «τυχαίο» θάνατο του Βασίλη Καλογήρου, από το οποίο δανειστήκαμε τον τίτλο. Το ''Τι συνέβη;” είναι μια συγκεκριμένη ερώτηση που πηγάζει από την ανάγκη μας να μάθουμε την αλήθεια για τα γεγονότα που βιώνουμε τα τελευταία τουλάχιστον τρία χρόνια. Με πιο έντονα γεγονότα τον θάνατο 57 συνανθρώπων μας στο τρένο στα Τέμπη, που ακόμα περιμένουμε να αποδοθούν ποινικές ευθύνες στους πραγματικούς υπεύθυνους, όλα τα αιματηρά γεγονότα στις θάλασσές μας με αποκορύφωμα το έγκλημα της Πύλου, καθώς και σε παγκόσμιο επίπεδο την κανονικοποίηση της εξελισσόμενης γενοκτονίας του Παλαιστινιακού λαού και την καταπάτηση του διεθνούς δικαίου από το Ισραήλ με τα εγκλήματα πολέμου και την πρόσφατη πειρατεία στον στόλο ανθρωπιστικής βοήθειας «Sumud» και τη φυλάκιση και βασανισμό των ακτιβιστών. Παράλληλα βλέπουμε ότι με παλαιοκομματικούς όρους και μηχανισμούς συνεχίζουμε να βιώνουμε την κοινωνική ανισότητα, όπου ο κάθε ένας και η κάθε μια χωρίς ουσιαστικά καμία ικανότητα πέρα από την κομματική του/της ιδιότητα κλέβουν δημόσιο χρήμα για να στηρίξουν την πλουσιοπάροχη ζωή που επιτάσσει ο σύγχρονος καπιταλισμός. Απέναντι σε όλα αυτά τα ''Τι συνέβη;'' όμως, όσο δύσκολο και αν είναι, οφείλουμε να αντιτάξουμε την προσπάθειά μας για δικαιοσύνη και αλλαγή των κοινωνικοπολιτικών συσχετισμών».

Η φυσική εξέλιξη του ήχου και το νέο καλλιτεχνικό στίγμα των Ρεβάνς

Το νέο άλμπουμ των Ρεβάνς χαρακτηρίζεται από έναν πιο ηλεκτρικό και ροκ ήχο, χωρίς όμως να απουσιάζουν τα παραδοσιακά στοιχεία και ο πολιτικός στίχος. Οι ίδιοι εξηγούν αν πρόκειται για αλλαγή πορείας ή για μια φυσική εξέλιξη της μουσικής τους ταυτότητας. «Καταρχάς το ηχητικό αποτέλεσμα του συγκεκριμένου δίσκου, μας ικανοποιεί αρκετά. Το λέω γιατί πολλές φορές ένας δίσκος, λόγω του χρόνου που χρειάζεται για να γίνει και να εκδοθεί, αποτυπώνει τις καλλιτεχνικές και μουσικές ανησυχίες του παρελθόντος, έστω και κοντινού, ενός καλλιτέχνη/μιας μπάντας. Με την εμπειρία που μας έδωσαν οι δυο προηγούμενοι δίσκοι, προσπαθήσαμε να προσπεράσουμε αυτή τη συνθήκη και να οδηγηθούμε σε ένα αποτέλεσμα που θα εκφράζει σε μεγάλο βαθμό το σήμερα του σχήματος. Ο ηλεκτρικός, ροκ ήχος, με παραδοσιακά στοιχεία και πολιτικό στίχο είναι η αισθητική που μας αρέσει και θεωρούμε ότι μας ταιριάζει κιόλας, από την πρώτη μέρα που δημιουργήθηκε η Ρεβάνς. Δεν αποτυπώθηκε αυτό στους πρώτους δυο δίσκους, για διαφορετικούς λόγους στον καθένα, αλλά το υπόβαθρο αυτό υπήρχε από την αρχή της δημιουργίας του σχήματος. Για να μην το πλατιάσω πολύ, αν πρέπει να πω ένα στοιχείο που διαφοροποιήθηκε αρκετά στην παραγωγή του συγκεκριμένου δίσκου, είναι ότι αφήσαμε λίγο παραπάνω στην άκρη ή να πω καλύτερα προσπαθήσαμε να ανασυνθέσουμε με πιο σύγχρονα μέσα, τις πολύ έντονες μουσικές μας εφηβικές αναφορές, που είτε το θέλουμε είτε όχι πάντα θα υπάρχουν μέσα μας».

Ο ρόλος του κλαρινέτου στον ήχο της μπάντας

Ένα από τα στοιχεία που ξεχωρίζουν στη μουσική των Ρεβάνς είναι η παρουσία του κλαρινέτου. Οι ίδιοι εξηγούν πώς λειτουργεί μέσα σε ένα ροκ περιβάλλον και γιατί αποτελεί βασικό συστατικό της ταυτότητάς τους. «Το κλαρινέτο είναι το βασικό σολιστικό όργανο του σχήματος. Έχει ας το πούμε το ρόλο της Lead ηλεκτρικής σε μια ροκ μπάντα. Τα τελευταία χρόνια είδαμε ότι το κλαρίνο και γενικά τα παραδοσιακά όργανα πήραν μια σημαντική θέση ενορχηστρωτικά σε σχήματα που άρχισαν να παίζουν με πιο σκληρό ήχο. Με αποκορύφωμα θα πω εγώ τους VIC που κατάφεραν να επικοινωνήσουν αυτό τον ήχο σε ένα πολυπληθές κοινό. Η σημαντική διαφορά είναι ότι εμείς δεν έχουμε κλαρίνο, αλλά κλαρινέτο. Μπορεί εκ πρώτης αυτό να φαίνεται ως μια πολύ μικρή οριακά ασήμαντη λεπτομέρεια, αλλά στην ουσία του έχει κάποιες σημαντικές διαφορές. Κάνοντας δηλαδή μια μικρή μουσική ανάλυση μπορούμε να πούμε ότι ενώ θα ακούσουμε στον δίσκο φρασεολογία που παραπέμπει στο ηπειρώτικο ή στο μακεδονίτικο κλαρίνο, θα ακούσουμε ταυτόχρονα και σόλα που κινούνται σε jazz blues κλίμακες ή σύγχρονες 12φθογγες ατονάλ κλίμακες. Παράλληλα ο ήχος του οργάνου σε πολλά σημεία έχει αλλοιωθεί εσκεμμένα για να μοιάζει περισσότερο με lead synth παρά με φυσικό κλαρινέτο».

Η σχέση με τη Ρίτα Αντωνοπούλου μετά από τρία χρόνια συνεργασίας

Η συνεργασία με τη Ρίτα Αντωνοπούλου υπήρξε κομβική για την πορεία των Ρεβάνς. Οι ίδιοι μιλούν για όσα τους πρόσφερε τόσο καλλιτεχνικά όσο και ανθρώπινα. «Με τη Ρίτα μετά από αυτά τα χρόνια μπορούμε να πούμε ότι μας ενώνει μια ειλικρινής φιλική σχέση, πέρα από την επαγγελματική συνεργασία. Την ευχαριστούμε και θα την ευχαριστούμε γιατί μας έδωσε πολύ χώρο και στην σκηνή , αλλά και στο στούντιο, για να πειραματιστούμε και να ωριμάσουμε. Παράλληλα μας έδωσε το προφανές, δηλαδή τη δυνατότητα να παίξουμε σε όλη την Ελλάδα και την Κύπρο και να παρουσιαστούμε σε ένα ευρύ κοινό που μέχρι τότε δεν ήξερε την ύπαρξή μας».

Η προσέγγιση στα τραγούδια του Θάνου Μικρούτσικου

Η επαφή με το έργο του Θάνου Μικρούτσικου αποτέλεσε μια ιδιαίτερη πρόκληση για το συγκρότημα. Οι Ρεβάνς εξηγούν πώς προσέγγισαν αυτά τα τραγούδια χωρίς να εγκλωβιστούν στη μίμηση. «Στην αρχή με λίγο επιφύλαξη και προβληματισμό. Μιλάω για ένα πολύ σπουδαίο έργο, ενός καλλιτέχνη που θαυμάζουν ιδιαίτερα. Θεωρώ σημαντική βοήθεια στην προσπάθειά μας, τον δίσκο που έκανε ο Μικρούτσικος με τα Υπόγεια Ρεύματα. Μπορεί πρακτικά να μην χρησιμοποιήσαμε κάτι από το συγκεκριμένο υλικό, αλλά αυτός ο δίσκος ήταν μια κατάθεση και από τον ίδιο τον συνθέτη, οτι δεν φοβάται να πειραματιστεί και να συμπράξει με μια αμιγώς ροκ μπάντα της εποχής. Τον σημαντικότερο ρόλο βέβαια έπαιξε η παρουσία της Ρίτας, που μας απελευθέρωσε τελείως από όποιες φοβίες μπορεί να είχαμε σχετικά με τα όρια του πειραματισμού μας. Προσπαθήσαμε στα περισσότερα τραγούδια που καταπιαστήκαμε να αναδιαμορφώσουμε και τα μουσικά μέρη και τις φόρμες, πέρα από το ηχητικό πλαίσιο που έτσι και αλλιώς το φέραμε πάνω στον πειραματικό ροκ ήχο της μπάντας. Όλη αυτή η διαδικασία πέρα από πολύ ενδιαφέρουσα ήταν και πολύ εκπαιδευτική για εμάς. Θεωρώ ότι μας ωρίμασε αρκετά καλλιτεχνικά και μας βοήθησε να οδηγηθούμε στο "Τι συνέβη;"».

Η τέχνη ως εργαλείο ενίσχυσης της κοινωνικής παρέμβασης

Οι «Ρεβάνς» έχουν συνδέσει τη μουσική τους με τον κοινωνικό προβληματισμό, χωρίς όμως να θεωρούν ότι το τραγούδι από μόνο του αποτελεί πράξη παρέμβασης. Όπως εξηγούν, η τέχνη λειτουργεί διαφορετικά. «Δεν πιστεύουμε ότι το τραγούδι είναι παρέμβαση. Αλλά πιστεύουμε ότι η τέχνη και το τραγούδι ενισχύει τις παρεμβάσεις. Μπορεί να είναι αφορμή για μελέτη, έρευνα και προβληματισμό κάποιων ανθρώπων, που μετά θα οδηγηθούν σε κάποια παρέμβαση. Η ουσιαστική τέχνη θεωρούμε ότι γεννά συναισθήματα και θέτει ερωτήματα».

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Rita Antonopoulou (@rita.antonopoulou)

Οι δυσκολίες της δημιουργίας και της επιβίωσης για μια μπάντα στην Ελλάδα του 2026

Στη συνέχεια της συζήτησης, οι Ρεβάνς αναφέρονται στη σημερινή πραγματικότητα για έναν μουσικό που προσπαθεί να δημιουργήσει, να ηχογραφήσει και να επιβιώσει επαγγελματικά μέσα από την τέχνη του. «Το να γράφεις είναι ανάγκη. Δεν είναι δύσκολο, ασχέτως συνθηκών. Τραγούδια γράφονται και στις πιο σκληρές συνθήκες ενός πολέμου. Όπως αντίστοιχα γεννιούνται και παιδιά σε τέτοιες αντίξοες συνθήκες. Η έλξη για δημιουργία είναι νομίζω πυρηνική στην ανθρώπινη φύση, ειδικά σε κάποιους ανθρώπους που ως κοινωνία τους αποκαλούμε καλλιτέχνες. Το δύσκολο ξεκινάει στην προσπάθεια να ολοκληρώσεις επαγγελματικά την αποτύπωση των τραγουδιών και ακόμα πιο δύσκολα μετά στην προσπάθεια να επικοινωνήσεις το δημιούργημά σου. Για την επιβίωση δεν το συζητάω καν. Είναι σχεδόν ανέφικτο να επιβιώσεις από την τέχνη σου στην Ελλάδα του 2026. Οι εξαιρέσεις απλός επιβεβαιώνουν τον κανόνα και επειδή για να μπορέσουμε να βγάλουμε ένα σωστό αναλυτικό συμπέρασμα, καλό θα ήταν να γνωρίζουμε πολλά δεδομένα πριν χαρακτηρίσουμε κάτι ως εξαίρεση, είναι πολύ δύσκολο να γνωρίζουμε το υπόβαθρο που υπήρχε πίσω από κάποιον/α καλλιτέχνη που τελικά ''τα κατάφερε''. Εννοώ δεν ξέρουμε ποτέ πραγματικά τι οικονομικό υπόβαθρο υπήρξε, τι βοήθεια από το περιβάλλον, τι προσωπικές γνωριμίες και σχέσεις. Εμείς είμαστε επαγγελματίες μουσικοί και επιβιώνουμε μέσα από τη δουλειά μας, αλλά όχι μέσα από τη Ρεβάνς».

Τι θέλουν να προσφέρουν οι «Ρεβάνς» μέσα από τα τραγούδια τους

Πέρα από τη μουσική δημιουργία, οι Ρεβάνς θεωρούν πως η ουσιαστική αξία βρίσκεται στη συνάντηση ανθρώπων που μοιράζονται κοινές αγωνίες και αναζητήσεις. «Νομίζω ότι το σημαντικότερο είναι η επαφή και η συνδιαλλαγή. Τα τραγούδια μας ελπίζουμε να είναι αφορμή για να βρισκόμαστε συχνά με κόσμο που μοιράζεται τις ίδιες κοινωνικές ανησυχίες μαζί μας ή να βρίσκετε κόσμος με αφορμή τα τραγούδια μας και χωρίς εμάς. Ακόμα καλύτερα!! Σεβόμαστε την ενστικτώδη ανάγκη για μοναχικότητα σε πολλές στιγμές της ζωής του κάθε ανθρώπου, αλλά ταυτόχρονα θεωρούμε ότι με συλλογικές δράσεις οι κοινωνίες προχωρούν προς τα μπροστά».

Οι συνεργασίες που θα ήθελαν να πραγματοποιηθούν στο μέλλον

Οι συνεργασίες αποτελούν βασικό στοιχείο της φιλοσοφίας του συγκροτήματος και, όπως τονίζουν, παραμένουν ανοιχτοί σε κάθε δημιουργική συνάντηση που έχει κοινή αφετηρία αξιών και αντιλήψεων. «Όπως θα καταλάβει κανείς από τις συμμετοχές που τραγουδάνε στους δίσκους μας, είμαστε άνθρωποι των συνεργασιών. Ειδικά με καλλιτέχνες που τους νιώθουμε κοντινούς μας στον τρόπο που βλέπουμε τη ζωή και την κοινωνία , είμαστε πάντα ανοιχτοί και πρόθυμοι να δοκιμάσουμε μια μουσική συνεργασία επί σκηνής».

Τι ακολουθεί για τους «Ρεβάνς» μετά το «Τι συνέβη;»

Ο νέος δίσκος αποτελεί το επίκεντρο της επόμενης περιόδου για το συγκρότημα, χωρίς όμως να σταματά η δημιουργική διαδικασία. Οι Ρεβάνς σχεδιάζουν ήδη τα επόμενα βήματά τους, τόσο στη σκηνή όσο και στο στούντιο. «Σίγουρα θα επικοινωνήσουμε τον δίσκο μας όσο περισσότερο μπορούμε μέσα από τις ζωντανές μας εμφανίσεις το επόμενο διάστημα. Παράλληλα ετοιμάζουμε και κάποιες δουλειές στο στούντιο με καινούργια τραγούδια αλλά και διασκευές τραγουδιών που τις θεωρούμε σημαντικές μας αναφορές».

Η μουσική ως χώρος συνάντησης και κοινής αναζήτησης

Από την πρώτη τους εμφάνιση μέχρι σήμερα, οι «Ρεβάνς» επιμένουν να βλέπουν τη μουσική όχι μόνο ως καλλιτεχνική έκφραση, αλλά και ως έναν χώρο όπου άνθρωποι με κοινές αγωνίες, προβληματισμούς και όνειρα μπορούν να συναντηθούν. Μέσα από τα τραγούδια τους επιδιώκουν να ανοίγουν συζητήσεις, να προκαλούν σκέψη και να δημιουργούν αφορμές για επικοινωνία.

Το «Τι συνέβη;» έρχεται να συμπυκνώσει αυτή ακριβώς την ανάγκη. Μια ανάγκη για αναζήτηση της αλήθειας, για κατανόηση των γεγονότων που σημάδεψαν τα τελευταία χρόνια την ελληνική κοινωνία και τον κόσμο, αλλά και για διατήρηση της ελπίδας ότι οι κοινωνίες μπορούν να αλλάξουν μέσα από τη συλλογική δράση, τη γνώση και τη συμμετοχή. Οι Ρεβάνς συνεχίζουν την πορεία τους με τον ίδιο προσανατολισμό που τους ένωσε από τα φοιτητικά τους χρόνια: τη μουσική δημιουργία, την καλλιτεχνική αναζήτηση και τη διαρκή συνομιλία με την κοινωνία και την εποχή τους.