EnΠαλιά, καινούργια και ολοκαίνουργια κόµµατα
Άρθρο γνώμης
Η δυνατότητά τους να επιτύχουν κάτι τέτοιο και η ανθεκτικότητά τους στη σκληρή αρένα της πολιτικής µας ζωής θα είναι πιθανότατα σηµαντικοί παράγοντες, που θα καθορίσουν την επιρροή τους
Τα κόµµατα που παρουσιάστηκαν τον Μάιο του 2026 έχουν αρχίσει να καταγράφονται στις δηµοσκοπήσεις. Σύµφωνα µε την έρευνα της GPO για την τηλεόραση του Star, η ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα καταλαµβάνει τη δεύτερη θέση, προσπερνώντας σε αυτή την καµπή το ΠΑΣΟΚ, ενώ λίγο πιο πίσω βρίσκεται το κόµµα της Μαρίας Καρυστιανού. Είναι ακόµη νωρίς να εκτιµήσουµε τη µελλοντική τους πορεία, αξίζει όµως να λάβουµε υπόψη κάποιους κρίσιµους παράγοντες, που ενδέχεται να την επηρεάσουν.
Αν κατατάξουµε τα πολιτικά κόµµατα µε βάση τον χρόνο ίδρυσής τους, στον αντίποδα των δύο ολοκαίνουργιων κοµµάτων θα τοποθετηθούν η Ν.∆. και το ΠΑΣΟΚ, που ιδρύθηκαν το 1974, και το ΚΚΕ, που εκείνη τη χρονιά επέστρεψε σε νόµιµη λειτουργία. Ανάµεσα στα παλιά και στα ολοκαίνουργια υπάρχουν αυτά που προέκυψαν τα τελευταία χρόνια: η Ελληνική Λύση, η «Νίκη», η Φωνή Λογικής, ο ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα κόµµατα που προέκυψαν από τις διασπάσεις του (ΜέΡΑ25, Νέα Αριστερά).
Τα ολοκαίνουργια κόµµατα προέκυψαν από τις αδυναµίες των κοµµάτων της αντιπολίτευσης. H αδυναµία του ΠΑΣΟΚ να λειτουργήσει ως αντίπαλον δέος της Ν.∆. έδωσε χώρο για τη δηµιουργία του κόµµατος ΕΛΑΣ. Η αποτυχία της Ελληνικής Λύσης, της Πλεύσης Ελευθερίας και της «Νίκης» να εκφράσουν το Κίνηµα των Τεµπών κατέστησε εφικτή την απήχηση της «Ελπίδας», ενώ η δηµοσκοπική στασιµότητα της Φωνής Λογικής, µετά την εκλογή της Αφροδίτης Λατινοπούλου στην Ευρωβουλή, πιθανώς θα ενθαρρύνει την ίδρυση νέου κόµµατος από τον Αντώνη Σαµαρά.
Αν δούµε όµως την πολιτική µας Ιστορία, είναι γεµάτη µε κόµµατα που κατά καιρούς εξέφρασαν το «νέο» στην πολιτική, σηµείωσαν υψηλές δηµοσκοπικές επιδόσεις, κατόρθωσαν να αποκτήσουν εκπροσώπηση σε Κοινοβούλιο ή Ευρωκοινοβούλιο, αλλά έπειτα από 1-2 θητείες χάθηκαν από το προσκήνιο, γιατί ακριβώς τα παλιά κόµµατα αποδείχθηκαν ανθεκτικότερα.
Η Ν.∆. «εξολόθρευσε» την Εθνική Παράταξη του Στέφανου Στεφανόπουλου, τη ∆Η.ΑΝΑ. του Κωστή Στεφανόπουλου, την ΠΟΛ. ΑΝ. του Αντώνη Σαµαρά, το ΚΕΠ του ∆ηµήτρη Αβραµόπουλου και τον ΛΑΟΣ του Γιώργου Καρατζαφέρη. Το ΠΑΣΟΚ, αφού προσπέρασε την Ε∆ΗΚ το 1977, κατάπιε το ΚΟ∆ΗΣΟ, το ΔΗΚ.ΚΙ., το Ποτάµι, το ΚΙ∆ΗΣΟ και µια σειρά από άλλες κινήσεις, ενώ ΚΚΕ και Συνασπισµός κατόρθωσαν να νικήσουν όλες τις διασπάσεις τους µέχρι σήµερα.
Στην Κυπριακή ∆ηµοκρατία, που είναι ό,τι πιο κοντινό στη δική µας πολιτική σκηνή, είχαµε επίσης δύο ολοκαίνουργια κόµµατα, που µε την εµφάνισή τους είχαν διψήφια δηµοσκοπικά ποσοστά. Το Αλµα του Οδυσσέα Μιχαηλίδη και η Αµεση ∆ηµοκρατία του ευρωβουλευτή-YouTuber Φειδία Παναγιώτου προσγειώθηκαν σε ποσοστά κοντά στο 5% στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου. Κατόρθωσαν να µπουν στη Βουλή και να ωθήσουν εκτός Βουλής ένα παλιό κόµµα (Ε∆ΕΚ) και ένα «καινούργιο», που ιδρύθηκε πριν από οκτώ χρόνια (∆Η.ΠΑ.). Οχι όµως τον ∆Η.ΣΥ., το ΑΚΕΛ και το ∆Η.ΚΟ., που διατήρησαν τις δυνάµεις τους.
Σύµφωνα µε τη δηµοσκόπηση της GPO, 36,5% των ερωτωµένων πιστεύουν ότι το κόµµα της Μαρίας Καρυστιανού θα κινητοποιήσει πολίτες που είναι εκτός πολιτικής, ενώ 28,5% πιστεύει ότι αυτό ισχύει για το ολοκαίνουργιο κόµµα του Αλέξη Τσίπρα. Η δυνατότητά τους να επιτύχουν κάτι τέτοιο και η ανθεκτικότητά τους στη σκληρή αρένα της πολιτικής µας ζωής θα είναι πιθανότατα σηµαντικοί παράγοντες, που θα καθορίσουν την επιρροή τους.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Παραπολιτικά"
Αν κατατάξουµε τα πολιτικά κόµµατα µε βάση τον χρόνο ίδρυσής τους, στον αντίποδα των δύο ολοκαίνουργιων κοµµάτων θα τοποθετηθούν η Ν.∆. και το ΠΑΣΟΚ, που ιδρύθηκαν το 1974, και το ΚΚΕ, που εκείνη τη χρονιά επέστρεψε σε νόµιµη λειτουργία. Ανάµεσα στα παλιά και στα ολοκαίνουργια υπάρχουν αυτά που προέκυψαν τα τελευταία χρόνια: η Ελληνική Λύση, η «Νίκη», η Φωνή Λογικής, ο ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα κόµµατα που προέκυψαν από τις διασπάσεις του (ΜέΡΑ25, Νέα Αριστερά).
Τα ολοκαίνουργια κόµµατα προέκυψαν από τις αδυναµίες των κοµµάτων της αντιπολίτευσης. H αδυναµία του ΠΑΣΟΚ να λειτουργήσει ως αντίπαλον δέος της Ν.∆. έδωσε χώρο για τη δηµιουργία του κόµµατος ΕΛΑΣ. Η αποτυχία της Ελληνικής Λύσης, της Πλεύσης Ελευθερίας και της «Νίκης» να εκφράσουν το Κίνηµα των Τεµπών κατέστησε εφικτή την απήχηση της «Ελπίδας», ενώ η δηµοσκοπική στασιµότητα της Φωνής Λογικής, µετά την εκλογή της Αφροδίτης Λατινοπούλου στην Ευρωβουλή, πιθανώς θα ενθαρρύνει την ίδρυση νέου κόµµατος από τον Αντώνη Σαµαρά.
Αν δούµε όµως την πολιτική µας Ιστορία, είναι γεµάτη µε κόµµατα που κατά καιρούς εξέφρασαν το «νέο» στην πολιτική, σηµείωσαν υψηλές δηµοσκοπικές επιδόσεις, κατόρθωσαν να αποκτήσουν εκπροσώπηση σε Κοινοβούλιο ή Ευρωκοινοβούλιο, αλλά έπειτα από 1-2 θητείες χάθηκαν από το προσκήνιο, γιατί ακριβώς τα παλιά κόµµατα αποδείχθηκαν ανθεκτικότερα.
Η Ν.∆. «εξολόθρευσε» την Εθνική Παράταξη του Στέφανου Στεφανόπουλου, τη ∆Η.ΑΝΑ. του Κωστή Στεφανόπουλου, την ΠΟΛ. ΑΝ. του Αντώνη Σαµαρά, το ΚΕΠ του ∆ηµήτρη Αβραµόπουλου και τον ΛΑΟΣ του Γιώργου Καρατζαφέρη. Το ΠΑΣΟΚ, αφού προσπέρασε την Ε∆ΗΚ το 1977, κατάπιε το ΚΟ∆ΗΣΟ, το ΔΗΚ.ΚΙ., το Ποτάµι, το ΚΙ∆ΗΣΟ και µια σειρά από άλλες κινήσεις, ενώ ΚΚΕ και Συνασπισµός κατόρθωσαν να νικήσουν όλες τις διασπάσεις τους µέχρι σήµερα.
Στην Κυπριακή ∆ηµοκρατία, που είναι ό,τι πιο κοντινό στη δική µας πολιτική σκηνή, είχαµε επίσης δύο ολοκαίνουργια κόµµατα, που µε την εµφάνισή τους είχαν διψήφια δηµοσκοπικά ποσοστά. Το Αλµα του Οδυσσέα Μιχαηλίδη και η Αµεση ∆ηµοκρατία του ευρωβουλευτή-YouTuber Φειδία Παναγιώτου προσγειώθηκαν σε ποσοστά κοντά στο 5% στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου. Κατόρθωσαν να µπουν στη Βουλή και να ωθήσουν εκτός Βουλής ένα παλιό κόµµα (Ε∆ΕΚ) και ένα «καινούργιο», που ιδρύθηκε πριν από οκτώ χρόνια (∆Η.ΠΑ.). Οχι όµως τον ∆Η.ΣΥ., το ΑΚΕΛ και το ∆Η.ΚΟ., που διατήρησαν τις δυνάµεις τους.
Σύµφωνα µε τη δηµοσκόπηση της GPO, 36,5% των ερωτωµένων πιστεύουν ότι το κόµµα της Μαρίας Καρυστιανού θα κινητοποιήσει πολίτες που είναι εκτός πολιτικής, ενώ 28,5% πιστεύει ότι αυτό ισχύει για το ολοκαίνουργιο κόµµα του Αλέξη Τσίπρα. Η δυνατότητά τους να επιτύχουν κάτι τέτοιο και η ανθεκτικότητά τους στη σκληρή αρένα της πολιτικής µας ζωής θα είναι πιθανότατα σηµαντικοί παράγοντες, που θα καθορίσουν την επιρροή τους.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Παραπολιτικά"
