Το «τέρας» της πλατείας και η Καρυστιανού

Τις τελευταίες µέρες έχει αναλωθεί ατελείωτος τηλεοπτικός χρόνος, έχουν αφιερωθεί εκατοντάδες σελίδες εφηµερίδων, ενώ έχουν γραφτεί εκατοµµύρια λέξεις στα sites µε αφορµή την απόφαση της τέως (πλέον) προέδρου του Συλλόγου των Θυµάτων των Τεµπών, Μαρίας Καρυστιανού, να προχωρήσει στο προφανές, δηλαδή στη δηµιουργία ενός νέου πολιτικού φορέα. Το γεγονός ότι κάποιοι δείχνουν να αιφνιδιάζονται από την απόφαση της κυρίας καταδεικνύει ότι πολλές φορές οι συγκεκριµένοι έχουν άρνηση πραγµατικότητας. Κι αυτό γιατί από την πρώτη στιγµή που εµφανίστηκε, έπειτα από ένα οµολογουµένως τραγικό για την ίδια και την οικογένειά της γεγονός, η κυρία Καρυστιανού έγραφε στο µέτωπο: «Είµαι εδώ για σας».

∆ιά γυµνού οφθαλµού έδειχνε ότι ονειρευόταν να «ανατρέψει» ό,τι χτίστηκε σε πολιτικό και θεσµικό επίπεδο στα χρόνια της Μεταπολίτευσης. Ιδανικά θα ήθελε να φτιάξει τη δική της Βουλή, τη δική της ∆ικαιοσύνη, να ελέγχει την Αστυνοµία και γενικώς να µπορεί να κάνει ό,τι θέλει και, ενδεχοµένως, να ονειρεύεται. Οταν πρωτοεµφανίστηκε, οι πολιτικές δυνάµεις -συµπεριλαµβανοµένης και της Ν.∆.- την αντιµετώπισαν, εκτός από ενοχικά, και ως χαροκαµένη µάνα. Ενώ υπουργοί, βουλευτές και στελέχη των κοµµάτων έσκυβαν µπροστά στο µεγαλείο της, η ίδια επέµενε να µιλά αµιγώς πολιτικά, έχοντας ως βασικό στόχο να «χώσει» στη φυλακή τον Μητσοτάκη, τον Καραµανλή και -γιατί όχι;- την Ευρωπαία Εισαγγελέα, Λάουρα Κοβέσι. Η ανοχή των φοβικών του πολιτικού συστήµατος οδήγησε στις γεµάτες πλατείες, εξέλιξη που προκάλεσε τρόµο µέχρι και στο Μέγαρο Μαξίµου. Αντί τότε να βγουν και να διαχωρίσουν την πονεµένη µάνα από το πρόσωπο που είχε βάλει ως στόχο να εκφράσει τον θυµωµένο όχλο, την άφησαν να περιφέρεται από κανάλι σε κανάλι και από πλατεία σε πλατεία, διεκδικώντας το δίκιο της, λες και σε αυτήν τη χώρα η δικαιοσύνη δεν απονέµεται στις δικαστικές αίθουσες, αλλά στους δρόµους.

Αν θυµάστε τότε, που ακόµα και ο πρωθυπουργός είχε συρθεί να δώσει µια συνέντευξη και να µιλήσει για το ξυλόλιο και τα λάθη που, ενδεχοµένως, να έγιναν στα Τέµπη, από τούτη εδώ τη στήλη γράφαµε ότι, αργά ή γρήγορα, η γεµάτη πλατεία γεννά… τέρας. Στο αντεπιχείρηµα «µα δεν υπάρχει κάποιος να την εκφράσει», γράφαµε ότι, όταν γεµίσει η πλατεία, θα βρεθεί και το πρόσωπο που θα της… µιλήσει. Προβλέψαµε ακριβώς αυτό που συµβαίνει σήµερα και που δεν το έβλεπαν ούτε ο Μητσοτάκης ούτε ο Ανδρουλάκης ούτε ο Βελόπουλος ούτε η Ζωή. Απεναντίας, εκείνη την περίοδο είχαµε ακούσει µέχρι και κυβερνητικά στελέχη να δηλώνουν ότι αν δεν ήταν υπουργοί θα κατέβαιναν να διαδηλώσουν στην πλατεία.

Ολα αυτά συνετέλεσαν στη γέννηση ενός πολιτικού τέρατος, που δυστυχώς δεν έχει ούτε χρώµα ούτε ιδεολογία ούτε κόµµα. Είναι χύµα στο… Κύµα και έρχεται να εκµεταλλευτεί ακριβώς αυτό που όλοι επισηµαίνουµε. Το γεγονός ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση απέναντι στον Μητσοτάκη. Η Καρυστιανού είναι η αφορµή, γιατί η αιτία προφανώς και βρίσκεται στην αδυναµία των υφιστάµενων κοµµάτων της αντιπολίτευσης να διατυπώσουν µια εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης. Και επειδή η φύση (πάντα) εκδικείται τα κενά, εν προκειµένω ήρθε η γεµάτη πλατεία να καλύψει ακριβώς αυτό το κενό. Μάλιστα, έχει ελάχιστη σηµασία για το 60% και βάλε των Ελλήνων πολιτών, που αµφισβητούν τα πάντα και τους πάντες, αν η Καρυστιανού έχει προτάσεις ή αν θα καταθέσει πρόγραµµα. Στο πρόσωπό της βλέπουν τους εαυτούς τους, που εδώ και χρόνια θέλουν να βρουν εκφραστή για να πουν το «άι σιχτίρ».

Επειδή διαβάζω και ακούω διάφορα, πριν να είναι αργά και πάλι, όλες οι πολιτικές δυνάµεις του τόπου οφείλουν να αντιµετωπίσουν µε σοβαρότητα το φαινόµενο Καρυστιανού, γιατί διαφορετικά, µετά τη γεµάτη πλατεία, νοµοτελειακά θα βρεθούν αντιµέτωποι µε τις γεµάτες από θυµό κάλπες. Εκεί που θα ανταµώσουν, εκτός από τους θυµωµένους, οι ακραίοι, οι αµφισβητίες, οι θρησκόληπτοι και κάθε καρυδιάς καρύδι που δεν ξέρει τι αναζητά, αλλά που πιστεύει ότι το βρήκε στο πρόσωπο της Καρυστιανού, η οποία επίσης δεν ξέρει τι λέει και, κυρίως, δεν γνωρίζει πού θέλει να µας πάει…

Αξίζει...

Παρακολουθώντας τα εγχώρια media, δεν σας κρύβω ότι εσχάτως διακρίνω µια σχετική νηνεµία, που προφανώς συνδέεται και µε τον φόβο να προκύψει κάτι τερατώδες που µετά δεν θα µαζεύεται.

Οι Αµερικανοί θα πιέσουν για λύση του Κυπριακού

Οι πρόσφατες εξελίξεις στην Κύπρο, που οδήγησαν σε κυβερνητική κρίση, έδωσαν την ευκαιρία για να αναδειχθεί η αναγκαιότητα ύπαρξης µιας σταθερής κυβέρνησης στη Μεγαλόνησο, δεδοµένου ότι η περίοδος που διανύουµε είναι ιδιαίτερα κρίσιµη και για το Κυπριακό. Ηδη, άλλωστε, Αµερικανοί αξιωµατούχοι, που εκφράζουν απόλυτα τις θέσεις Τραµπ, έχουν αρχίσει και θέτουν το θέµα, υποστηρίζοντας ότι δεν µπορεί να παραµένει η συγκεκριµένη εκκρεµότητα στην ευρύτερη περιοχή. Με βάση τα όσα αναφέρουν οι γνωρίζοντες τις συζητήσεις που γίνονται πίσω από τις κλειστές πόρτες, ενδεχοµένως και εντός του ’27 να τεθεί επί τάπητος µια σταθερή λύση του Κυπριακού. Ενδεικτική, άλλωστε, υπήρξε επ’ αυτού τόσο η δήλωση του Αµερικανού πρέσβη στην Τουρκία όσο και τα όσα υποστήριξε σε κλειστή σύσκεψη, προσφάτως στο Βερολίνο, άλλος Αµερικανός αξιωµατούχος.

Ενδιαφέρει...

Στον δρόµο προς το Χρηµατιστήριο (ή την έκδοση οµολόγου 150 εκατ. ευρώ), ο Πουλόπουλος της Bright και της Diadikasia έχει βγει στην αγορά για ψώνια, επιδιώκοντας να µεγαλώσει τα νούµερα του µαγαζιού του.

Στη χόβολη

  • Κορυφώνεται, όσο περνά ο χρόνος, η εσωκοµµατική κόντρα ανάµεσα στον υπουργό Αδωνι και τον συνάδελφό του Νίκο ∆ένδια. Παρά το γεγονός ότι ο τελευταίος έχει αποφύγει να απαντήσει στον πρώτο, κάτι µου λέει ότι µια τέτοια εξέλιξη δεν θα αργήσει. Οπως, επίσης, έχω την αίσθηση (αλλά αίσθηση) ότι αυτήν ακριβώς την αντίδραση είναι που προκαλεί ο υπουργός Υγείας.
  • Με αφορµή τα ποσοστά που αρχίζουν να καταγράφουν οι δηµοσκοπήσεις σε σχέση µε το κόµµα Καρυστιανού, στα µεγάλα επιχειρηµατικά τζάκια έχει αρχίσει (ήδη) µια συζήτηση για το τι θα γίνει το βράδυ των εκλογών. Οφείλω να οµολογήσω ότι οι περισσότεροι θεωρούν ότι, παρά τα όσα γράφονται και λέγονται, στο τέλος θα δούµε συγκυβέρνηση Ν.∆. - ΠΑΣΟΚ.
  • Πάντως, µιας και έχουν φουντώσει τα διάφορα σενάρια, να σας µεταφέρω ένα ακόµα, που θέλει τον Μητσοτάκη να εξετάζει σοβαρά (έστω και χωρίς µεγάλη όρεξη) κάποιες αναγκαίες αλλαγές στον εκλογικό νόµο, που θα αποτρέψουν την απόλυτη ακυβερνησία.
  • Για να ξέρετε, εσχάτως ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Κωστής Χατζηδάκης, προσπαθεί να βολέψει αρκετούς δικούς του σε θέσεις-κλειδιά της κρατικής µηχανής.
  • Από µια καλή πηγή, από αυτές που σπεύδουν να µε ενηµερώσουν για τα συµβαίνοντα στην πιάτσα, πληροφορήθηκα ότι ο Νότης Μηταράκης, αν και έχει φύγει κάτι χρόνια από το Μετανάστευσης και Ασύλου, εξακολουθεί (προφανώς εξωθεσµικά) να δείχνει ζωηρό ενδιαφέρον για κάποια από τα εν εξελίξει έργα. Παράλληλα, οι κακές γλώσσες διαδίδουν ότι διατηρεί και ανοικτό δίαυλο επικοινωνίας µε τη διαχειριστική Αρχή του συγκεκριµένου υπουργείου.
  • Αν και ο πρωθυπουργός τού ανέθεσε ένα από τα πλέον νευραλγικά χαρτοφυλάκια, αυτό του Ανάπτυξης, που έχει εκτός των άλλων και την ευθύνη της καταπολέµησης της ακρίβειας, ιδανικά ο υπουργός Θεοδωρικάκος, αν µπορούσε να επιλέξει, θα επέλεγε (όπως µου λένε) να επιστρέψει στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Προφανώς γιατί πιστεύει ότι δεν ολοκλήρωσε το έργο του, άρα έχει υποχρέωση έναντι της µητέρας πατρίδας να το ολοκληρώσει.
  • Με την ευκαιρία, πάντως, του ως άνω σχολίου, σπεύδω να σας πω ότι αν για κάποιον κοιµάται ήσυχος τα βράδια ο πρωθυπουργός, αυτός δεν είναι άλλος από τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, που µέσα σε ελάχιστο χρόνο κατάφερε να βάλει τάξη στην Αστυνοµία. Ενόψει των κρίσεων σκοπεύει να πάει ένα βήµα παρακάτω, αναβαθµίζοντας ικανούς αξιωµατικούς, οι οποίοι διαθέτουν και τις γνώσεις και την ικανότητα για να φέρουν το επιθυµητό αποτέλεσµα.


Δημοσιεύτηκε στο ένθετο Secret της εφημερίδας ''Παραπολιτικά''