Ο Μητσοτάκης έχει αρχίσει να σκέφτεται πρόωρες κάλπες

Είναι αλήθεια ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης, όταν σε κάθε ευκαιρία ξεκαθαρίζει πως πρόθεσή του είναι η εξάντληση της τετραετίας, το εννοεί και µε το παραπάνω. Εκτός του ότι θέλει να το κάνει (εφόσον, φυσικά, του το επιτρέψουν οι συνθήκες), το πιστεύει κιόλας, αφού θεωρεί ότι ένα από τα ισχυρά ατού που διαθέτει έναντι των αντιπάλων του είναι η θεσµική συνέπεια που έχει επιδείξει από την πρώτη στιγµή που εξελέγη πρωθυπουργός. Ωστόσο, όπως στη ζωή, έτσι και στην πολιτική είναι προφανές ότι αυτό που σχεδιάζουµε ή που επιθυµούµε πολλές φορές δεν είναι και αυτό που θα µας συµβεί. Πολλές φορές έρχεται η ίδια η πραγµατικότητα και µας επιβάλλει το ακριβώς αντίθετο.

Σε µια ευνοϊκή, κατά κοινή παραδοχή, περίοδο για την κυβερνώσα παράταξη, µε τις δηµοσκοπήσεις να καταγράφουν αξιοσηµείωτη ανάκαµψη, είναι προφανές ότι, εκτός των άλλων, έχει ανοίξει και ένα εκλογικό παράθυρο (και µάλιστα µε θέα την αυτοδυναµία) για τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Οπως είναι προφανές ότι όσοι συγκρίνουν τα δεδοµένα της πρώτης τετραετίας µε αυτά της τρέχουσας πολύ απλά λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο, που εν προκειµένω είναι κάτι ετερόκλητες δυνάµεις, οι οποίες στόχο έχουν, στην καλύτερη, την πολιτική οµηρία του πρωθυπουργού. Είναι οι ίδιοι που µε κάθε ευκαιρία µαζεύονται για να αµφισβητήσουν την εξωτερική πολιτική, το κράτος ∆ικαίου, ακόµα και τους σχεδιασµούς που κάνει η κυβέρνηση για τη συνταγµατική αναθεώρηση.

Και πίσω ή µπροστά από αυτούς έρχονται και αθροίζονται και άλλες δυνάµεις, επιχειρηµατικές και µη, που έχουν κάθε λόγο να επιδιώκουν έναν αποδυναµωµένο Μητσοτάκη. Οποιος λοιπόν δεν διαβάζει το υφιστάµενο πολιτικό τοπίο και µένει απλώς στην αποτύπωση των πρόσκαιρων δηµοσκοπήσεων, πολύ απλά δεν θέλει να αντιµετωπίσει την ίδια την πραγµατικότητα. Γιατί δεν νοµίζω ότι υπάρχει έστω και ένας σοβαρός αναλυτής σε αυτή τη χώρα που να µην έχει καταλάβει ότι, για παράδειγµα, η συµµαχία Βενιζέλου, Σαµαρά και Καραµανλή έχει ως στόχο την απόλυτη ζηµιά. Αυτό είναι δεδοµένο και το µόνο που µένει να απαντηθεί είναι αν όλοι αυτοί και κυρίως ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ θα καταφέρουν να πετύχουν τον στόχο τους.

Η απάντηση ανεπιφύλακτα είναι πως «ναι», δεδοµένου ότι ήδη έχουν γίνει αντιληπτές και οι προθέσεις και οι σχεδιασµοί. Αν ο Βενιζέλος θέλει (που θέλει) να κάνει ζηµιά στον Μητσοτάκη, δυστυχώς για τον τελευταίο, υπάρχει πολύ υλικό στο τραπέζι, το οποίο βοηθά την υλοποίηση της όποιας στρατηγικής αποφασιστεί. Για παράδειγµα, αν κάποιος µπορεί επί της ουσίας να δηµιουργήσει όντως θεσµικό και νοµικό θέµα στην κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό, µετά και την πρόσφατη δικαστική απόφαση για το θέµα των υποκλοπών, αυτός δεν είναι άλλος από τον Βαγγέλη Βενιζέλο. Οµως, πιστέψτε µε, ελάχιστη σηµασία έχει ποιοι θα τραβήξουν το κάρο της υπονόµευσης ή του πολέµου, που, όσο πλησιάζουµε προς τις εκλογές, θα κλιµακώνεται σε όλα τα επίπεδα. Απεναντίας, αυτό που απαιτεί τη µέγιστη προσοχή των κυβερνητικών είναι ότι εσχάτως, οριζοντίως και καθέτως, έχει αρχίσει να εγκαθιδρύεται µια άποψη περί σκανδάλων και διαφθοράς. Αν η επίµαχη συζήτηση ξεφύγει, µπορεί να οδηγήσει σε µια προεκλογική περίοδο κατά την οποία ο Μητσοτάκης θα πρέπει να τσαλαβουτά στις λάσπες, αδυνατώντας να περάσει το παραµικρό θετικό αφήγηµα.

Οµως, επειδή η πραγµατικότητα επιβάλλει, όπως ανέφερα και παραπάνω, τους όρους της, θα ήταν λάθος να υποτιµήσει κανείς το τι µπορεί να φέρει σε επίπεδο αδιεξόδων η υπόθεση των υποκλοπών. Αν ο Μητσοτάκης αφήσει τον χρόνο να κυλήσει, το µόνο που θα πετύχει, µε τις συνθήκες που διαµορφώνονται, είναι να φέρει σε δύσκολη θέση και τον ίδιο και την κυβέρνησή του. Γι’ αυτό και δεν είναι λίγοι εκείνοι που εισηγούνται, και δη σοβαρά, αµέσως µετά το καλοκαίρι να προκηρύξει πρόωρες εκλογές, αποτρέποντας µε την κίνηση αυτή την εκτροπή και, κυρίως, την πολιτική αστάθεια. Μπορεί να µην του αρέσει (του πρωθυπουργού), ωστόσο ο µόνος τρόπος για να εξακολουθήσει να είναι θεµατοφύλακας της συνταγµατικής τάξης είναι να µην αφήσει τη χώρα να κυλήσει στη σκανδαλολογία και σε ό,τι άλλο φέρνει µια τέτοια συζήτηση.

Αξίζει...

Κάτι µου λέει ότι η «οµάδα» (ναι, υπάρχει και τέτοια) Τζιτζικώστα στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας ετοιµάζει δικό της υποψήφιο, απέναντι στην ήδη ανακοινωµένη υποψηφιότητα του βουλευτή Καράογλου.

Οι λάθος επιλογές του ∆οξιάδη

Επειδή τις τελευταίες µέρες αναπτύσσεται στο παρασκήνιο µια κουβέντα σε σχέση µε διάφορες επιλογές που έχουν γίνει από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, σπεύδω να σηµειώσω, για όση αξία έχει η σηµείωσή µου, πως από τη σύντοµη έρευνα που έχω κάνει προκύπτει ότι µακράν οι πιο επιζήµιες για την κυβέρνηση επιλογές είναι αυτές που εισηγήθηκε στον πρωθυπουργό ο ∆οξιάδης. Για ευνόητους λόγους θα αποφύγω να αναφερθώ σε ονόµατα, αφήνοντας ωστόσο εδώ, για να υπάρχει, τη συγκεκριµένη διαπίστωση. Και επειδή ο Μητσοτάκης είναι κοµµατάκι δύσκολο να παραδεχτεί ότι ο φοβερός και τροµερός Απόστολος τον έχει (έως και) παγιδεύσει, δεν έχει παρά να ασχοληθεί λιγουλάκι µε τα πρόσωπα που τον έπεισε να αξιοποιηθούν στην κυβέρνησή του.

Ενδιαφέρει...

Και µιας και ασχολήθηκα µε τα της Μακεδονίας, κάπου πήρε τ’ αυτί µου ότι έχουν «ξυπνήσει» και πάλι κάτι παλιές φιλοδοξίες (πολιτικές, εννοώ) που είχε εκδηλώσει ο ανιψιός του Ιβάν, Ανδρέας Παπαµιµίκος.

Στη χόβολη

  • Ειλικρινά, δεν χρωστάω καλή κουβέντα στον υπουργό Χρυσοχοΐδη, ωστόσο, παρακολουθώντας από τα Μέσα τα όσα γίνονται τα τελευταία χρόνια στην Αστυνοµία, κάλλιστα µπορεί κανείς να µιλήσει περί κανονικής επανάστασης. Η µείωση των τροχαίων, οι έλεγχοι αλκοτέστ και όλα τα υπόλοιπα που συντελούνται στην Αστυνοµία έχουν αλλάξει άρδην τα δεδοµένα προς το καλύτερο.
  • Σε µια δηµοσκόπηση που έπεσε στα χέρια µου και είδαν τα µάτια µου εντόπισα την τριάδα στον Βόρειο Τοµέα της Αθήνας. Και αυτή συγκροτείται από τους Χατζηδάκη, Αδωνι και Μαρινάκη, µε τον Καιρίδη (αυτό κι αν δεν αποτελεί έκπληξη) να ανεβαίνει (προφανώς λόγω πολέµου) διαρκώς.
  • Σας έγραφα προ ηµερών για τον βουλευτή Λάκη Βασιλειάδη και τις πρωτοκλασάτες φιλοδοξίες που τον έχουν εσχάτως κυριεύσει. Αυτό που ξέχασα να σας γράψω είναι ότι ο ίδιος πιστεύει πως όσα κάνει και λέει δεν τα γνωρίζουν αυτοί που ενδεχοµένως να µην έπρεπε να τα γνωρίζουν.
  • Κάτι σαν µιντιακό όµιλο µαθαίνω ότι έχει συγκροτήσει εσχάτως ο δήµαρχος της Αθήνας, Χάρης ∆ούκας, που οφείλω να σας πω ότι έχει αρχίσει να γίνεται παίκτης… περιοχής. Εδώ που τα λέµε, µε τον Πρωτόπαπα δάσκαλο, µόνο πρωταγωνιστής µπορεί να είσαι, και δη µε αντίπαλο τον Γερουλάνο.
  • Ψάχνει (λέει) ο Πελοπίδας Καλλίρης να µάθει τι ακριβώς µε έχει πιάσει και του ασκώ κριτική. Αντί να χάνει χρόνο µε τέτοιες έρευνες, ας ψάξει όσα έχει υπογράψει όλα αυτά τα χρόνια, γιατί θα του φανούν χρήσιµα όταν θα έρθει η ώρα των εισαγγελέων.
  • Ενοχλήθηκε ο φίλος µου ο Ντίνος Ροδόπουλος επειδή του γράψαµε δυο-τρία σχόλια και άρχισε να στέλνει δεξιά κι αριστερά µηνύµατα. Προφανώς ο άνθρωπος, έχοντας συνηθίσει να φωτίζει (και καλά κάνει) τα έργα και τις ηµέρες των ανταγωνιστών του, είχε πιστέψει ότι απαγορευόταν κάθε κριτική στο πρόσωπό του.
  • Με την ευκαιρία, να σας πω ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απένταξε οριστικά όλα τα προγράµµατα κατάρτισης. ∆ηλαδή, το αυτονόητο, που έπρεπε να έχει γίνει εδώ και χρόνια. Απλώς, εκείνο που δεν κατάφερα να µάθω είναι αν η εξέλιξη αυτή θα επηρεάσει και κάτι deals που είχαν κλείσει µε την προοπτική και των συγκεκριµένων προγραµµάτων.

Δημοσιεύτηκε στο ένθετο Secret της εφημερίδας "Παραπολιτικά" στις 14/3