Ο Μητσοτάκης και το ισχυρό δίληµµα της πρώτης κάλπης

Παρά τις συνεχόµενες διαψεύσεις από την πλευρά του Κυριάκου Μητσοτάκη σε σχέση µε το ενδεχόµενο η χώρα να οδηγηθεί σε πρόωρες εκλογές, δεν είναι λίγοι εκείνοι που, παρακολουθώντας τα όσα εκτυλίσσονται στην πολιτική σκηνή, εσχάτως έχουν επαναφέρει σχεδόν µονότονα την κουβέντα σε σχέση µε την πιθανότητα να στηθούν κάλπες το ερχόµενο φθινόπωρο. Υπάρχουν και κάποιοι άλλοι, οι οποίοι κινούνται πέριξ του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος και θεωρούν ότι σε κάθε περίπτωση η τρέχουσα σύνθεση της Βουλής δεν θα πρέπει να συγκροτηθεί σε σώµα µετά τις καλοκαιρινές διακοπές. Και φυσικά (κάπου στο βάθος του πολιτικού ορίζοντα) κυκλοφορεί και µια τρίτη εκδοχή, ενδεχοµένως και η επικρατέστερη, που αφήνει όλα τα ενδεχόµενα ανοικτά, πράγµα που σηµαίνει ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα επιχειρήσει µετά τα τέλη Αυγούστου να αξιολογήσει τα δεδοµένα και αναλόγως θα αποφασίσει ή δεν θα αποφασίσει αν θα προσφύγει πρόωρα στην ετυµηγορία του ελληνικού λαού. Αν σήµερα ζητούσε κάποιος µια εκτίµηση, το επικρατέστερο σενάριο είναι η χώρα να οδηγηθεί το φθινόπωρο σε εκλογές, δεδοµένου ότι ήδη έχουµε εισέλθει σε µακρά προεκλογική περίοδο, µε ό,τι αυτό µπορεί να συνεπάγεται τόσο για την αποτελεσµατικότητα της κυβέρνησης όσο και για τους πολυεπίπεδους κινδύνους που εγκυµονεί µια παρατεταµένη προεκλογική περίοδος.

Στην παρούσα φάση και παρά το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός διαψεύδει σε όλους τους τόνους ότι σκοπεύει να ανασύρει το χαρτί των πρόωρων εκλογών, ακόµα και οι στενοί συνεργάτες του εκτιµούν ότι το επικρατέστερο σενάριο είναι να δούµε να δροµολογούνται ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις το αργότερο µέσα στον προσεχή Οκτώβριο. Ηδη, άλλωστε, και χωρίς κανείς να το έχει σχεδιάσει, έχει αρχίσει να διαµορφώνεται το νέο πολιτικό δίπολο, που δεν είναι άλλο από τη Ν.∆. και την ΕΛΑΣ του Τσίπρα. Παράλληλα, ακόµα και στις συζητήσεις που πραγµατοποιούνται στα καφενεία τίθεται το δίληµµα των επόµενων εκλογών, το οποίο συνδέεται µε την ικανότητα του προσώπου που θα κληθεί να κρατήσει για τα επόµενα τέσσερα χρόνια το τιµόνι της χώρας. Το «Αν δεν είναι ο Μητσοτάκης, τότε ποιος;» έχει γίνει της µόδας, γεγονός που αποτυπώνεται και στη σηµερινή έρευνα της GPO για λογαριασµό των «Παραπολιτικών». Επειδή µιλάµε για ένα γνωστό δίπολο, το οποίο συγκροτείται από πρόσωπα που έχουν αναµετρηθεί κατ’ επανάληψη στο πρόσφατο παρελθόν, νοµοτελειακά ο κόσµος σπεύδει να κάνει τη σύγκριση. Με βάση τα ευρήµατα των δηµοσκοπήσεων και παρά το γεγονός ότι ο Τσίπρας δείχνει βελτιωµένος στα ποιοτικά χαρακτηριστικά των γκάλοπ, όταν έρχεται αντιµέτωπος µε το καίριο ερώτηµα της καταλληλότητας, χάνει τ’ αυγά και τα πασχάλια. Εξέλιξη απολύτως λογική, αφού σχεδόν αυτόµατα στο συλλογικό υποσυνείδητο επανέρχονται οι εικόνες από τη φοβερή και τροµερή διακυβέρνηση των Τσιπροκαµµένων. Οταν, λοιπόν, πέφτει επί τάπητος το συγκεκριµένο δίληµµα, το αποτέλεσµα προσεγγίζει τα όρια της συντριβής. Παρά ταύτα, σχεδόν όλοι οι ερευνητές της κοινής γνώµης συµφωνούν ότι, όσο πλησιάζουµε στον εκλογικό χρόνο, τόσο θα ισχυροποιείται το δίπολο Ν.∆. - ΕΛΑΣ.

Αυτό πρακτικά σηµαίνει ότι, αν ο Μητσοτάκης καταφέρει να θέσει εγκαίρως τα διλήµµατα, και µάλιστα από την πρώτη κάλπη, δεν αποκλείεται να δούµε τα δύο κόµµατα να καταγράφουν συνολικά ποσοστά που το άθροισµά τους θα ξεπερνά το 50%. Στην περίπτωση αυτή, η δεύτερη κάλπη θα µοιάζει κάτι σαν τυπική διαδικασία, δεδοµένου ότι στο ερώτηµα «Ποιος θέλετε να σας κυβερνήσει, ο Μητσοτάκης ή ο Τσίπρας;» η απάντηση βγάζει νικητή, και δη µε µεγάλη διαφορά, τον πρώτο. Το βασικό που έχει αρχίσει να αχνοφαίνεται από τις δηµοσκοπήσεις είναι ότι η επιστροφή του πρώην πρωθυπουργού σε πρωταγωνιστικό ρόλο έχει ξυπνήσει µνήµες του παρελθόντος, εξέλιξη που, επί της ουσίας, βοηθά να συσπειρωθεί ο κόσµος της Ν.∆., αντιλαµβανόµενος τους κινδύνους που εγκυµονεί η χαλαρή ψήφος της πρώτης κάλπης.

Αν κάτι έχει αλλάξει το τελευταίο χρονικό διάστηµα και χωρίς ακόµη να έχει ξεκαθαρίσει ο ορίζοντας σε σχέση µε τον χρόνο των εκλογών, είναι ο φόβος της επιστροφής Τσίπρα. Κακά τα ψέµατα, αν η Ν.∆. είχε τόσο µεγάλες απώλειες στις ευρωεκλογές, αυτό οφειλόταν στο γεγονός ότι επί της ουσίας αναµετρήθηκε µε τον κακό της εαυτό, µη έχοντας αξιόµαχο αντίπαλο. Ηταν κάτι σαν να διαβάζεις ένα παραµύθι χωρίς να υπάρχει δράκος και σε µια τέτοια περίπτωση γίνεσαι εσύ ο δράκος, για να εξυπηρετήσεις το παραµύθι. Πλέον, ο Τσίπρας είναι ο δράκος, µε τον Μητσοτάκη να έχει όλες τις προϋποθέσεις για να γίνει ο πρίγκιπας του εκλογικού παραµυθιού.

Αξίζει...

Εκτός από τον Βορρά και το κέντρο, εσχάτως ο Τσίπρας έχει πάρει κεφάλι στις δηµοσκοπήσεις και σε επίπεδο Κρήτης σε σχέση µε τον ντόπιο Νίκο Ανδρουλάκη. Σε λίγο θα τον περάσει και στους εργαζοµένους της Χαριλάου Τρικούπη.


Το τρίπτυχο των απωλειών: ελεύθεροι επαγγελµατίες, γάµος οµοφύλων και αγρότες

Παρακολουθώ µε εξαιρετικά µεγάλο ενδιαφέρον τα όσα παρουσιάζει σε επίπεδο µεταρρυθµίσεων η κυβέρνηση, όπως και την προσπάθεια που καταβάλλει ο Μητσοτάκης να προβάλει τα απτά αποτελέσµατα της διακυβέρνησής του. Με αφορµή τα παραπάνω, έπεσαν στα χέρια µου τα ευρήµατα κάτι δηµοσκοπήσεων οι οποίες διενεργήθηκαν προκειµένου οι επιτελείς της κυβέρνησης να δουν πού… πάσχουν. Από τα συγκεκριµένα γκάλοπ προκύπτει ότι η µεγάλη ζηµιά για την κυβέρνηση έχει προέλθει από τους ελεύθερους επαγγελµατίες, τον νόµο για την ισότητα στον γάµο και, τέλος, τους αγρότες. Αν, λοιπόν, ψάχνουν (που ψάχνουν) να µαζέψουν κάπως τα νούµερά τους εκεί στο Μαξίµου, δεν έχουν παρά να καταργήσουν τα νοµοθετήµατα Χατζηδάκη για τους ελεύθερους επαγγελµατίες και να ασχοληθούν λίγο παραπάνω µε τις εκκρεµότητες του αγροτικού κόσµου.

Ενδιαφέρει...

Παρακολουθώντας τα δελτία των καναλιών, διά γυµνού οφθαλµού διαπιστώνω ότι έχουν ηρεµήσει για τα καλά οι ισχυροί των media σε σχέση µε τον Μητσοτάκη.


Στη χόβολη

  • Παραπάνω σας γράφω ότι ένα από τα τρία «αγκάθια» που αντιµετωπίζει η κυβέρνηση εξακολουθεί να συνδέεται µε τον νόµο για τον γάµο των οµόφυλων ζευγαριών. Αν και το κόβω κοµµατάκι δύσκολο να τον καταργήσει ο Μητσοτάκης, δεν σας κρύβω ότι, από τα όσα βλέπω στις δηµοσκοπήσεις, µια τέτοια απόφαση θα επαναπάτριζε χιλιάδες πικραµένους στη Ν.∆.
  • ∆ιάβασα και άκουσα πολλά και διάφορα σε σχέση µε τις αποστάσεις που κρατά πλέον από το εγχείρηµα Σαµαρά ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραµανλής. Επειδή ρώτησα, έµαθα ότι όντως ο τελευταίος έχει ενοχληθεί από την υπερκατανάλωση του ονόµατός του, που γίνεται κυρίως από στενούς συνεργάτες του Μεσσήνιου.
  • Και µιας και αναφέρθηκα στις υπερκαταναλώσεις της πολιτικής, να σας πω ότι µια τέτοια υπερκατανάλωση γίνεται και από την πρόεδρο Καρυστιανού για δυο-τρεις µονές του Αγίου Ορους. Επειδή οι καλόγεροι αντιλήφθηκαν ότι υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να εκτεθούν, άρχισαν να το παίρνουν ανάποδα, µε ό,τι αυτό µπορεί να συνεπάγεται για την «Ελπίδα».
  • Σε αντίθεση µε την Καρυστιανού, ανθεκτικότητα παρουσιάζουν τα ποσοστά της Ελληνικής Λύσης του Βελόπουλου. Βλέπετε, ανεξάρτητα από το εάν συµφωνεί ή όχι κανείς µε τον συγκεκριµένο πολιτικό αρχηγό, δεν µπορεί να µην παραδεχτεί πως παραµένει συνεπής σε ό,τι λέει και πράττει εδώ και χρόνια.
  • Κάπου πήρε τ’ αυτί µου ότι κάτι καραβοκύρηδες έχουν αρχίσει να συζητούν (εκ νέου) για κάτι ωραία deals, που, αν ευδοκιµήσουν, θα επηρεάσουν συνολικά το σκηνικό.
  • Παρά το γεγονός ότι από ορισµένους προβάλλεται και ως ο επόµενος αρχηγός της Ν.∆., στην Α’ Αθήνας δεν δείχνει να τα πηγαίνει και τόσο καλά. Ο λόγος για τον υπουργό Κικίλια, που σχεδόν σε όλες τις έρευνες πλασάρεται πολύ µακριά από τον πρώτο Πιερρακάκη και πολύ κοντά στους Κεφαλογιάννη, Πλεύρη και Συρίγο. Με δεδοµένο ότι είναι οι πρώτες εκλογές που θα προσέλθει χωρίς σοβαρό πολιτικό γραφείο, τροµάζω στην προοπτική να αναδειχθεί τρίτος...
  • Αποστάσεις, και µάλιστα από τις µεγάλες, από το πιθανό εγχείρηµα Σαµαρά φαίνεται ότι κρατά ο ισχυρός άνδρας της Motor Oil, Γιάννης Βαρδινογιάννης, ο οποίος, εδώ που τα λέµε, σταθερά και διαχρονικά δεν είχε και τόσο καλή άποψη για τον πρώην πρωθυπουργό.


Δημοσιεύτηκε στο ένθετο Secret της εφημερίδας «Παραπολιτικά»